โลกทั้งใบสั่นสะเทือน เลือนรางไปด้วยละอองธุลีและเศษซากปรักหักพัง การปะทะกันของลำแสงสีทองดุจมังกรทองคำกับม่านพลังสีเขียวมรกตของเส้าหลินได้ปลดปล่อยคลื่นพลังงานทำลายล้างที่รุนแรงจนผืนดินปริร้าว ต้นไม้โบราณระเบิดเป็นเสี่ยงๆ และหินผานับร้อยปีแตกกระจายเป็นผุยผงในชั่วพริบตา เสียงคำรามของการปะทะยังคงก้องอยู่ในโสตประสาทของเส้าหลิน แม้จะผ่านไปครู่หนึ่งแล้วก็ตาม
ภายในม่านพลังสีเขียวมรกตที่สั่นสะท้าน เส้าหลินยืนหยัดอย่างมั่นคงดุจภูผา แต่ภายในกายเขากำลังเผชิญกับพายุโหมกระหน่ำ เส้นลมปราณทั่วร่างถูกกระทบกระเทือนอย่างหนัก ความเจ็บปวดแล่นแปลบปลาบไปทั่วทุกอณู ทำให้เขาสูดลมหายใจเข้าลึกอย่างยากลำบาก พลังงานมรกตที่เพิ่งถือกำเนิดขึ้นใหม่ภายในร่าง แม้จะแข็งแกร่งและบริสุทธิ์ถึงขีดสุด แต่ก็ยังอยู่ในช่วงเริ่มต้นของการก่อตัว ต้องเผชิญหน้ากับพลังทำลายล้างมหาศาลจากภายนอกโดยตรง
ระบบอมตะทำงานทันที เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นในห้วงความคิดของเส้าหลิน [ท่านได้รับความเสียหายร้ายแรง: 650 หน่วย] [ปราณมรกตอมตะ: ทำงาน! ดูดซับความเสียหาย 80% ฟื้นฟูต่อเนื่อง] [พลังชีวิตคงเหลือ: 1520/2000] [ปราณอมตะคงเหลือ: 870/1000] [ความเสียหายที่ถูกดูดซับได้เปลี่ยนเป็นพลังงานฟื้นฟู ท่านฟื้นฟูพลังชีวิต 50 หน่วย/วินาที เป็นเวลา 30 วินาที]
ดวงตาของเส้าหลินเป็นประกาย เขาสัมผัสได้ถึงกระแสความเย็นสบายที่ไหลเวียนไปตามเส้นลมปราณ พลังชีวิตที่ลดลงกำลังถูกเติมเต็มอย่างรวดเร็ว นี่คือพลังที่แท้จริงของ "ปราณมรกตอมตะ" ที่เขาเพิ่งได้รับมาจากการหลอมรวมวิญญาณพยัคฆ์มรกต มันไม่ใช่แค่เกราะป้องกัน แต่ยังเป็นแหล่งพลังงานชีวิตที่ไม่สิ้นสุดอีกด้วย
เมื่อฝุ่นควันเริ่มจางหาย ภาพเบื้องหน้าก็ปรากฏชัดเจนขึ้น สิ่งที่โจมตีเขาไม่ใช่การโจมตีจากผู้ฝึกยุทธ์คนใด แต่เป็นสัตว์อสูรขนาดมหึมา ร่างกายปกคลุมด้วยเกล็ดสีทองอร่ามดุจทองคำบริสุทธิ์ หัวของมันคล้ายมังกร แต่มีหนวดเครายาวเฟื้อยและดวงตาสีแดงฉานที่เปล่งประกายความดุร้าย มันคือ "พยัคฆ์มังกรทองคำดิน" สัตว์อสูรระดับราชันย์!
พยัคฆ์มังกรทองคำดินมีขนาดมหึมากว่าสิบจ้าง ร่างกายแข็งแกร่งดุจเหล็กกล้า มันกำลังจ้องมองเส้าหลินด้วยความโกรธแค้น กรงเล็บขนาดใหญ่ของมันตะกุยพื้นดินอย่างบ้าคลั่ง ทิ้งรอยแยกขนาดลึกไว้เบื้องหลัง เสียงคำรามกึกก้องที่ราวกับจะฉีกฟ้าผืนดิน บ่งบอกถึงความเกรี้ยวกราดที่ถูกยั่วยุ
“สัตว์อสูรระดับราชันย์งั้นหรือ?” เส้าหลินพึมพำกับตัวเอง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเคร่งขรึม นี่เป็นครั้งแรกที่เขาต้องเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรที่ทรงพลังถึงเพียงนี้ แต่แทนที่จะรู้สึกหวาดกลัว กลับมีความตื่นเต้นบางอย่างผุดขึ้นมาในใจ พลังที่เพิ่งได้รับมานี้กำลังรอคอยที่จะถูกทดสอบ!
พยัคฆ์มังกรทองคำดินไม่รอช้า มันพุ่งเข้าใส่เส้าหลินด้วยความเร็วที่ไม่น่าเชื่อ ร่างกายมหึมาพุ่งทะยานราวกับภูผาทั้งลูกกำลังเคลื่อนที่ กรงเล็บหน้าของมันกวัดแกว่งฟาดฟันลงมา ปลดปล่อยคมกรงเล็บแห่งพลังปราณสีทองที่สามารถฉีกกระชากภูเขาให้ขาดสะบั้น
เส้าหลินไม่หลบหลีก เขาตัดสินใจที่จะเผชิญหน้ากับมันตรงๆ! ปราณมรกตอมตะในร่างกายพลุ่งพล่านออกมาอย่างบ้าคลั่ง ห่อหุ้มร่างของเขาให้กลายเป็นเกราะป้องกันสีเขียวมรกตที่หนาแน่นยิ่งกว่าเดิม เขาชักดาบยาวคู่ใจ "ดาบวารีคราม" ออกจากฝัก คมดาบเปล่งประกายเย็นยะเยือก ปราณมรกตไหลเวียนเข้าสู่คมดาบ ทำให้มันส่องแสงสีเขียวเข้ม
“ดาบไร้เงา—ตัดขาดพันธนาการ!”
เส้าหลินแผดเสียงก้อง เขาพุ่งทะยานเข้าหาสัตว์อสูรยักษ์ด้วยความกล้าหาญที่เกินตัว ในพริบตา เขาก็ปรากฏตัวอยู่เบื้องหน้ากรงเล็บอันใหญ่โตของพยัคฆ์มังกรทองคำดิน คมดาบวารีครามฟาดฟันออกไปราวกับสายฟ้าแลบ ปราณมรกตอมตะหลอมรวมกับวิชาดาบไร้เงา ก่อให้เกิดเป็นคมดาบสีเขียวมรกตที่แทบจะมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า มันพุ่งเข้าปะทะกับกรงเล็บสีทองที่เต็มไปด้วยพลังทำลายล้าง
เคร้งงงงง!
เสียงโลหะปะทะกันดังกึกก้อง สะเก็ดประกายไฟสีเขียวและทองกระจัดกระจายไปทั่ว คมดาบของเส้าหลินสามารถหยุดยั้งการโจมตีอันดุร้ายของพยัคฆ์มังกรทองคำดินไว้ได้ แต่แรงปะทะที่มหาศาลก็ทำให้ร่างของเขากระเด็นถอยหลังไปหลายสิบก้าว เท้าทั้งสองข้างลากเป็นรอยลึกไปบนพื้นดิน พลังชีวิตของเขาลดลงเล็กน้อย แต่ปราณมรกตอมตะก็ฟื้นฟูมันกลับมาแทบจะทันที
พยัคฆ์มังกรทองคำดินเองก็รู้สึกประหลาดใจกับความแข็งแกร่งของมนุษย์ตัวเล็กๆ เบื้องหน้า กรงเล็บของมันที่เคยฉีกกระชากทุกสิ่ง กลับถูกสกัดกั้นไว้ได้ มันคำรามด้วยความหงุดหงิดอีกครั้ง อ้าปากกว้าง พ่นลำแสงสีทองบริสุทธิ์ออกมาอีกสายหนึ่ง คราวนี้มันรุนแรงและหนาแน่นกว่าครั้งก่อนหลายเท่า ราวกับไม่ต้องการให้เส้าหลินมีโอกาสตอบโต้
“ฝ่ามือมังกรคราม—เกราะมรกตสะท้อน!”
เส้าหลินไม่คิดจะหลบหลีกอีกครั้ง เขารวบรวมปราณมรกตอมตะทั้งหมดมาไว้ที่ฝ่ามือทั้งสองข้าง กดลงบนพื้นดินอย่างรวดเร็ว ปราณมรกตพลุ่งพล่านออกมาจากร่าง สร้างเป็นเกราะป้องกันสีเขียวมรกตขนาดใหญ่รูปมังกรครามที่ดูสมจริง มันแผ่ขยายออกไปเบื้องหน้าเขาอย่างรวดเร็ว ลำแสงสีทองพุ่งเข้าชนเกราะมังกรครามอย่างจัง!
ตู้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMM ความตกตะลึงฉายชัดในดวงตาของพยัคฆ์มังกรทองคำดิน มันไม่คิดว่ามนุษย์ตัวเล็กๆ จะสามารถสกัดกั้นการโจมตีอันทรงพลังของมันได้ถึงสองครั้งสองครา ซ้ำยังดูเหมือนจะไม่ได้บาดเจ็บร้ายแรงอะไรเลยอีกด้วย พยัคฆ์มังกรทองคำดินคำรามอย่างดุเดือดอีกครั้ง คราวนี้มันรวบรวมพลังปราณธาตุดินสีทองทั้งหมดไว้ที่ร่างของมัน ร่างกายมหึมาเริ่มเปล่งประกายสีทองเจิดจ้า พื้นดินรอบๆ เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง หินและดินพุ่งขึ้นมาลอยอยู่รอบตัวมัน ราวกับมันกำลังจะกลายเป็นศูนย์กลางของแผ่นดินไหว
เส้าหลินรู้ดีว่านี่ไม่ใช่เวลาที่จะลังเล สัตว์อสูรระดับราชันย์นั้นอันตรายอย่างยิ่งยวด หากปล่อยให้มันรวบรวมพลังจนถึงขีดสุด เขาอาจจะไม่มีโอกาสชนะเลยแม้แต่น้อย
[ระบบแจ้งเตือน: พยัคฆ์มังกรทองคำดินกำลังใช้ทักษะระดับสูง “อาณาเขตราชันย์ดินทอง”] [คำแนะนำ: ผู้เล่นควรหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้าโดยตรง หรือหาจุดอ่อนของทักษะเพื่อทำลาย]
อาณาเขตราชันย์ดินทองงั้นหรือ? เส้าหลินขมวดคิ้วแน่น เขารู้สึกได้ถึงแรงกดดันมหาศาลที่แผ่ออกมาจากพยัคฆ์มังกรทองคำดิน แรงโน้มถ่วงรอบตัวเขาราวกับเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว การเคลื่อนไหวของเขาเริ่มช้าลงอย่างเห็นได้ชัด ในสภาพแวดล้อมเช่นนี้ พลังของพยัคฆ์มังกรทองคำดินจะเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล ในขณะที่พลังของเขาจะถูกกดทับ
แต่เส้าหลินไม่ใช่คนที่จะยอมแพ้ได้ง่ายๆ ยิ่งสถานการณ์คับขันเท่าไหร่ สัญชาตญาณการต่อสู้ของเขาก็ยิ่งเฉียบคมมากขึ้นเท่านั้น
“ปราณมรกตอมตะ—จิต
จอมเทพระบบอมตะ
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก