ตอนที่ 28 — จุติอมตะ พลังปฐพีผงาด

รัศมีพลังงานมรกตอมตะรอบกายของเส้าหลินส่องประกายเจิดจ้า ราวกับเป็นดวงตะวันที่สองที่ผุดขึ้นกลางถ้ำใต้ดิน การดูดซับพลังงานธาตุดินบริสุทธิ์จากแก่นวิญญาณมังกรปฐพี ผนวกกับปราณชีวิตมหาศาลจากอสูรที่ตายเกลื่อนบริเวณ ได้ก่อให้เกิดพายุหมุนแห่งพลังงานอันบ้าคลั่งรอบร่างของเขา ทุกอณูเซลล์ ทุกเส้นเอ็น ทุกกระดูก ‌กำลังถูกชำระล้าง หลอมรวม และเสริมสร้างขึ้นใหม่ในระดับที่ไม่เคยมีมาก่อน ปราณมรกตอมตะที่เขาเพิ่งปลดล็อก "ปราณมรกตอมตะ—ปฐพี" ได้ไหลเวียนไปทั่วร่างอย่างดุดัน ร้อนแรงราวกับลาวาที่กำลังก่อตัว และเยือกเย็นดุจสายน้ำใต้พิภพที่หล่อเลี้ยงชีวิต ​การหลอมรวมธาตุดินครั้งนี้กำลังเปลี่ยนแปลงรากฐานแห่งการบ่มเพาะของเขาไปอย่างสิ้นเชิง เส้นชีพจรพลังงานขยายตัวออก ปราณแท้บริสุทธิ์ถูกสร้างขึ้นอย่างไม่หยุดหย่อน จิตวิญญาณของเขารู้สึกได้ถึงความเชื่อมโยงอันลึกซึ้งกับธาตุดิน ราวกับว่าเขาเป็นส่วนหนึ่งของผืนปฐพีอันกว้างใหญ่ กำลังดำดิ่งลงสู่ห้วงลึกของแก่นแท้แห่งโลก

ในห้วงแห่งการจุติอมตะ ร่างกายของเส้าหลินถูกโอบอุ้มด้วยแสงสีมรกตอ่อนๆ ที่เต้นระรัว ‍ราวกับหัวใจดวงใหม่ที่กำลังถือกำเนิดขึ้น กล้ามเนื้อของเขาแข็งแกร่งขึ้น เส้นเอ็นทนทานกว่าเดิม ผิวหนังเปลี่ยนเป็นสีบรอนซ์ทองเรืองรองภายใต้แสงสว่างที่เปล่งออกมา รูขุมขนทุกรูเปิดรับและปล่อยพลังงานออกมาอย่างเป็นจังหวะ นี่ไม่ใช่แค่การฟื้นฟูบาดแผล แต่เป็นการยกระดับจากสิ่งมีชีวิตธรรมดาไปสู่ระดับที่สูงส่งกว่า ผ่านการหลอมรวมกับแก่นแท้ของโลก ‌เป็นการกำเนิดใหม่ที่แท้จริง

ทว่า...ในขณะที่พลังงานรอบตัวเส้าหลินกำลังส่องประกายอย่างรุนแรง พลังงานบางอย่างที่ซ่อนเร้นอยู่ในส่วนลึกของถ้ำใต้ดินนี้ ก็พลันเริ่มตื่นขึ้นจากการหลับใหลอย่างช้าๆ มันไม่ใช่พลังงานที่ดุดันหรือรุนแรง หากแต่เป็นพลังงานแห่งความเก่าแก่ หนักแน่น และมีชีวิตชีวา ราวกับสิ่งที่หลับใหลมานับพันปีถูกปลุกให้ตื่นขึ้นด้วยแรงกระเพื่อมแห่งการเปลี่ยนแปลงของเส้าหลิน

ภายในความมืดมิดของถ้ำลึก ‍เสียงครืดคราดเบาๆ เริ่มดังขึ้น มันเป็นเสียงที่เหมือนแผ่นดินกำลังเคลื่อนไหว เสียงสะท้อนก้องที่สั่นสะเทือนไปถึงกระดูกของสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในบริเวณนั้น แม้เส้าหลินจะยังอยู่ในสภาวะหลับใหล แต่จิตวิญญาณของเขากลับรับรู้ถึงคลื่นพลังงานลึกลับที่กำลังขยับเข้ามาใกล้ ราวกับเป็นสัตว์ร้ายที่กำลังเลื้อยคลานออกจากรังอันมืดมิดเพื่อสำรวจผู้มาเยือนคนใหม่

ในที่สุด ร่างกายของเส้าหลินก็กระตุกเฮือกหนึ่ง ​ดวงตาของเขาเปิดโพลงขึ้นอย่างกะทันหัน พร้อมกับแสงสีมรกตเข้มที่ฉายวาบออกมาจากดวงตาคู่นั้น พลังงานที่บ้าคลั่งรอบตัวเขาสงบลงอย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะถูกดูดซับกลับเข้าไปในร่างจนหมดสิ้น เขาผุดลุกขึ้นยืนด้วยความรู้สึกสดชื่นและแข็งแกร่งอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

"นี่คือ... พลังใหม่ของข้า?"

เส้าหลินกำมือแน่น สัมผัสได้ถึงพลังงานมหาศาลที่ไหลเวียนอยู่ในเส้นเลือดทุกหยด เพียงแค่ลมหายใจเดียว ​เขาก็รู้สึกว่าสามารถทุบทำลายภูผาให้แหลกละเอียดได้ ก้อนหินที่อยู่ใกล้ๆ ลอยขึ้นจากพื้นเล็กน้อยจากการควบคุมพลังงานธาตุดินของเขาโดยไม่ตั้งใจ เขารู้สึกถึงความเชื่อมโยงกับผืนดินเบื้องล่างอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ราวกับว่าดินคือส่วนหนึ่งของเขา และเขาก็คือส่วนหนึ่งของดิน

เสียง "ติ๊ง!" ดังขึ้นในหัวของเส้าหลิน ​ตามด้วยข้อความของระบบที่ปรากฏขึ้นเป็นชุด

"ยินดีด้วย! ท่านสำเร็จการ ‘จุติอมตะ’ ระดับ ‘ปฐพีจุติ’!" "กายหยาบของท่านได้รับการชำระล้างและเสริมสร้างขึ้นใหม่ด้วยพลังงานธาตุดินบริสุทธิ์!" "ค่าสถานะกายหยาบทั้งหมดเพิ่มขึ้น 300%!" "พลังป้องกันกายภาพเพิ่มขึ้น 500%!" "พลังป้องกันเวทมนตร์ธาตุดินเพิ่มขึ้น 800%!" "ทักษะ ‘ปราณมรกตอมตะ—ปฐพี’ ได้รับการหลอมรวมสมบูรณ์และยกระดับเป็น ‘แก่นปฐพีอมตะ’!"

เส้าหลินอดไม่ได้ที่จะเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงกับชุดข้อความเหล่านี้ การเพิ่มขึ้นของค่าสถานะกายหยาบถึง 300% และพลังป้องกันที่เพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด ทำให้เขารู้สึกว่าตอนนี้เขาสามารถต้านทานการโจมตีจากอสูรระดับสูงได้สบายๆ แต่ที่น่าประหลาดใจที่สุดคือการยกระดับของ ‘ปราณมรกตอมตะ—ปฐพี’ เป็น ‘แก่นปฐพีอมตะ’

"ระบบ แสดงข้อมูล ‘แก่นปฐพีอมตะ’" เส้าหลินสั่ง

"ติ๊ง!" "ชื่อ: แก่นปฐพีอมตะ (ระดับ: สูงสุด)" "ประเภท: ปราณแห่งธาตุ (หายากยิ่ง)" "คำอธิบาย: ปราณธาตุดินบริสุทธิ์ขั้นสูงสุดที่หลอมรวมกับพลังชีวิตอมตะ มอบความแข็งแกร่งดุจภูผา ความคงทนดั่งหินผา และความสามารถในการควบคุมธาตุดินในระดับปรมาจารย์ ผู้ครอบครองจะสามารถเรียกใช้พลังแห่งผืนปฐพี โอบอุ้มกายด้วยโล่ดินอันไร้เทียมทาน สร้างกำแพงแห่งศิลา และดูดซับพลังงานจากผืนดินเพื่อฟื้นฟูตนเองได้อย่างรวดเร็ว นอกจากนี้ยังช่วยเพิ่มพลังโจมตีธาตุดินและพลังป้องกันธาตุดินในระดับที่ไม่เคยมีมาก่อน"

เส้าหลินอ่านคำอธิบายซ้ำหลายครั้ง หัวใจของเขาเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้น นี่คือพลังที่แท้จริง! ไม่เพียงแต่จะเพิ่มความสามารถด้านการป้องกันและฟื้นฟูเท่านั้น แต่ยังมอบความสามารถในการควบคุมธาตุดินในระดับที่เหนือกว่าจินตนาการ

"ระบบ แสดงสถานะของข้า" เส้าหลินกล่าว

หน้าต่างสถานะโปร่งใสปรากฏขึ้น:

"ชื่อ: เส้าหลิน" "ระดับ: ผู้บ่มเพาะขั้นที่ 5 (ก่อนหน้า: ขั้นที่ 2)" "ปราณแท้: 5,000,000/5,000,000 (เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล)" "พลังโจมตี: 75,000 (เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล)" "พลังป้องกัน: 120,000 (เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล)" "ความเร็ว: 6,000" "ค่าสถานะพิเศษ: กำลังกาย 500, สติปัญญา 450, ความว่องไว 300, ความทนทาน 600, โชค 150" "ทักษะ: ฝ่ามือเจาะวิญญาณ—สลาย (ระดับ 5), ม่านจิตอมตะ (ระดับ 3), แก่นปฐพีอมตะ (ระดับสูงสุด), วิถีกระบี่ไร้เงา (ระดับ 4)" "ไอเท็ม: แหวนมิติ (บรรจุ), ยาฟื้นฟูปราณระดับสูง (10), ยาฟื้นฟูชีวิตระดับสูง (10), หินวิญญาณชั้นดี (100)"

เส้าหลินถึงกับตาค้าง ระดับของเขาพุ่งขึ้นจากขั้นที่ 2 ไปถึงขั้นที่ 5 ในการจุติอมตะครั้งเดียว! ปราณแท้ พลังโจมตี และพลังป้องกันของเขาเพิ่มขึ้นหลายเท่าตัวจนน่าตกใจ โดยเฉพาะพลังป้องกันที่ทะลุหลักแสนไปแล้ว เขารู้สึกว่าตอนนี้เขาสามารถยืนหยัดสู้กับสัตว์อสูรระดับราชันย์ได้อย่างไม่เกรงกลัว

"นี่มันน่าเหลือเชื่อจริงๆ!" เส้าหลินพึมพำกับตัวเอง

ในขณะที่เส้าหลินกำลังดื่มด่ำกับพลังใหม่ เสียงครืดคราดที่ก่อนหน้านี้เบาบาง ก็เริ่มดังขึ้นและใกล้เข้ามาอย่างรวดเร็ว ก้อนหินและเศษดินเริ่มร่วงหล่นจากเพดานถ้ำอย่างต่อเนื่อง ผนังถ้ำสั่นสะเทือนราวกับแผ่นดินไหว แรงสั่นสะเทือนนี้ไม่เหมือนการเคลื่อนไหวของสัตว์ร้ายธรรมดา แต่มันมีความรู้สึกของพลังธาตุดินที่บริสุทธิ์และเก่าแก่แฝงอยู่

เส้าหลินหันขวับไปยังทิศทางของเสียง ดวงตาของเขาส่องประกายระมัดระวัง เขาตระหนักได้ว่า "สิ่งที่ตื่นขึ้น" ที่ระบบเคยเตือนไว้นั้น ตอนนี้กำลังมาถึงแล้ว

จากความมืดมิดเบื้องลึกของถ้ำ สิ่งมีชีวิตขนาดยักษ์มหึมาค่อยๆ ปรากฏตัวออกมา ร่างของมันปกคลุมไปด้วยเกล็ดหินสีเทาเข้มขนาดใหญ่ ผิวหยาบกร้านดุจภูเขาที่ถูกกัดเซาะด้วยกาลเวลา มีเขางอกออกจากหัวคล้ายกวาง แต่ทำจากหินแกรนิตแข็งแกร่ง ดวงตาของมันเป็นสีเหลืองอำพันเรืองรองราวกับลาวาที่กำลังคุกรุ่น มันมีรูปร่างคล้ายมังกร แต่ไร้ปีก และขาของมันก็หนาเตอะแข็งแรงราวกับเสาหินขนาดใหญ่

"นี่มัน... มังกรหินโบราณ!" เส้าหลินอุทานด้วยความตกตะลึง

ระบบปรากฏข้อความเตือนภัย: "ติ๊ง! ตรวจพบสิ่งมีชีวิตลึกลับ: มังกรหินปฐพีโบราณ (ระดับราชันย์แห่งปฐพี)" "คำอธิบาย: อสูรโบราณที่ถือกำเนิดจากแก่นแท้ของผืนปฐพี หลับใหลมานับพันปี มีพลังธาตุดินมหาศาล และกายหยาบที่แข็งแกร่งดุจภูผา สามารถควบคุมธาตุดินได้อย่างอิสระ การโจมตีทางกายภาพและธาตุส่วนใหญ่ไม่สามารถทำอันตรายมันได้ หากไม่มีพลังธาตุที่เหนือกว่าหรือทักษะเจาะเกราะขั้นสูง"

ระดับราชันย์แห่งปฐพี! เส้าหลินรู้สึกเย็นวาบไปทั้งสันหลัง นี่เป็นอสูรที่แข็งแกร่งกว่าแก่นวิญญาณมังกรปฐพีที่เขาเพิ่งโค่นล้มไปหลายเท่าตัว แต่ในขณะเดียวกัน ความตื่นเต้นก็พุ่งขึ้นในหัวใจของเขา เขามีพลังใหม่ และนี่คือโอกาสที่จะได้ทดสอบมัน!

มังกรหินปฐพีโบราณจ้องมองมาที่เส้าหลินด้วยดวงตาสีอำพัน มันส่งเสียงคำรามกึกก้องที่สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งถ้ำ หินงอกหินย้อยมากมายพังทลายลงมา เสียงคำรามนั้นเต็มไปด้วยความไม่พอใจ ราวกับว่าการจุติของเส้าหลินได้รบกวนการหลับใหลอันยาวนานของมัน

"มนุษย์ตัวน้อย เจ้ากล้าดียังไงมารบกวนการหลับใหลของข้า!" เสียงกึกก้องกังวานในหัวของเส้าหลิน ไม่ใช่ภาษาพูด แต่เป็นการส่งผ่านจิตวิญญาณที่ทรงพลัง

เส้าหลินตั้งท่าเตรียมพร้อม ใช้ ‘แก่นปฐพีอมตะ’ ห่อหุ้มร่างกาย ปราณสีมรกตเข้มเปล่งประกายออกมาจากผิวหนังของเขา ทำให้เขามีออร่าแห่งความแข็งแกร่งและไม่เกรงกลัว

"เจ้าคงเป็นผู้พิทักษ์ของถ้ำแห่งนี้สินะ ข้าไม่ได้ตั้งใจจะรบกวน แต่พลังงานของเจ้ากลับดึงดูดข้ามา" เส้าหลินตอบกลับด้วยจิตวิญญาณเช่นกัน เขาพยายามรักษาความสงบ

มังกรหินปฐพีโบราณไม่สนใจคำพูดของเส้าหลิน มันเงื้อกรงเล็บหินขนาดมหึมาขึ้น แล้วตบลงมายังตำแหน่งที่เส้าหลินยืนอยู่ด้วยความเร็วที่ไม่น่าเชื่อสำหรับร่างที่ใหญ่โตเช่นนั้น กรงเล็บนั้นเต็มไปด้วยพลังธาตุดินที่หนักแน่นและบดขยี้ มันสามารถบดขยี้ภูเขาให้แหลกละเอียดได้ในพริบตา

"ผาโล่ปฐพี!" เส้าหลินตะโกน กายหยาบที่แข็งแกร่งของเขาเปล่งประกายสีมรกต เขายกแขนขึ้นมาป้องกันโดยสัญชาตญาณ พลัง ‘แก่นปฐพีอมตะ’ พุ่งออกมาจากฝ่ามือ สร้างโล่หินสีเขียวมรกตขนาดใหญ่ขึ้นมาในอากาศเพื่อต้านรับการโจมตี

เปรี้ยง!

เสียงปะทะกึกก้องสนั่นหวั่นไหว โล่หินมรกตของเส้าหลินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง แต่ไม่แตกสลาย! พลังป้องกันของ ‘แก่นปฐพีอมตะ’ ผนวกกับกายหยาบที่ได้รับการเสริมสร้างจาก ‘จุติอมตะ’ ทำให้เส้าหลินสามารถต้านทานการโจมตีอันรุนแรงของมังกรหินปฐพีโบราณได้อย่างน่าเหลือเชื่อ

เท้าของเส้าหลินจมลงไปในพื้นดินเล็กน้อย แต่เขาก็ยังยืนหยัดอยู่ได้ มังกรหินปฐพีโบราณเองก็ดูประหลาดใจเล็กน้อยกับความสามารถในการป้องกันของเส้าหลิน

"ไม่เลว มนุษย์ตัวน้อย แต่เจ้าคิดว่าจะรอดพ้นไปได้ด้วยการป้องกันอย่างนั้นหรือ?" มังกรหินคำรามอีกครั้ง คราวนี้มันใช้หางหินอันแข็งแกร่งฟาดเข้าใส่เส้าหลินจากด้านข้างด้วยความเร็วที่เหนือกว่าเดิม

เส้าหลินรู้ว่าการป้องกันอย่างเดียวไม่พอ เขาพุ่งตัวหลบด้วย ‘วิถีกระบี่ไร้เงา’ ที่ได้รับการพัฒนาขึ้นเล็กน้อยจากการเพิ่มขึ้นของค่าความว่องไว ร่างของเขาพลิ้วไหวราวกับสายลม หลบการโจมตีจากหางหินของมังกรไปได้อย่างหวุดหวิด

"ถึงตาข้าแล้ว!" เส้าหลินตะโกน เขาพุ่งเข้าหามังกรหินด้วยความเร็วสูง รวบรวมพลัง ‘แก่นปฐพีอมตะ’ ไว้ที่ฝ่ามือ ปราณสีมรกตเข้มข้นจนมองเห็นเป็นลำแสง มุ่งเป้าไปยังจุดอ่อนที่เขาคาดเดาได้จากการสังเกต—รอยแยกเล็กๆ บนเกล็ดหินบริเวณหัวไหล่ของมังกร

"ฝ่ามือเจาะวิญญาณ—สลาย!"

เส้าหลินซัดฝ่ามือออกไป ลำแสงปราณสีมรกตพุ่งตรงเข้าใส่รอยแยกนั้นอย่างแม่นยำ พลังทำลายล้างจากการสลายธาตุเข้าปะทะกับเกล็ดหินโบราณอย่างรุนแรง เสียง "ครืน!" ดังขึ้นเบาๆ เกล็ดหินบริเวณนั้นเกิดรอยร้าวเล็กน้อย และพลังงานธาตุดินของมังกรก็ดูจะปั่นป่วนไปชั่วขณะ

มังกรหินปฐพีโบราณส่งเสียงคำรามด้วยความเจ็บปวดที่ไม่เคยสัมผัสมานานนับพันปี มันไม่คิดว่ามนุษย์ตัวเล็กๆ เช่นเส้าหลินจะสามารถทำร้ายมันได้ มันสะบัดหัวอย่างรุนแรง พลังงานธาตุดินระเบิดออกมาจากร่างของมัน ก่อตัวเป็นหนามหินแหลมคมจำนวนมากพุ่งเข้าใส่เส้าหลินจากทุกทิศทาง

เส้าหลินตกใจเล็กน้อยกับการโจมตีแบบไม่ทันตั้งตัวของมังกร แต่เขาก็ตอบสนองได้อย่างรวดเร็ว

"ม่านจิตอมตะ!" เส้าหลินใช้ทักษะป้องกันทางจิตวิญญาณที่เพิ่งยกระดับขึ้น เพื่อป้องกันการโจมตีทางจิตที่มังกรอาจจะแฝงมา ส่วนหนามหินที่พุ่งเข้ามานั้น เขาใช้พลัง ‘แก่นปฐพีอมตะ’ สร้างกำแพงหินสีมรกตขึ้นมารอบตัวอย่างรวดเร็ว

เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!

หนามหินจำนวนมากปะทะเข้ากับกำแพงมรกตของเส้าหลิน เกิดเสียงดังสนั่น แต่กำแพงก็ยังคงตั้งตระหง่านอยู่ได้ เพียงแต่มีรอยร้าวเล็กน้อย เส้าหลินรู้สึกถึงแรงกระแทกที่รุนแรง แต่ร่างกายที่แข็งแกร่งของเขาก็รับไหว

"เจ้ามนุษย์ เจ้าช่างน่ารำคาญยิ่งนัก!" มังกรหินปฐพีโบราณคำรามด้วยความโมโห มันไม่เคยเจอคู่ต่อสู้ที่สามารถต้านทานมันได้ถึงขนาดนี้

มันตัดสินใจใช้พลังทั้งหมดที่มี มังกรหินเริ่มดูดซับพลังงานจากพื้นดินอย่างบ้าคลั่ง ร่างกายของมันเรืองแสงสีเหลืองอำพัน ผนังถ้ำรอบๆ เริ่มแตกเป็นเสี่ยงๆ และก้อนหินขนาดใหญ่ก็ลอยขึ้นมาจากพื้นดิน ล้อมรอบมังกรหินราวกับดาวบริวาร

"ท่าไม้ตายของมัน!" เส้าหลินตระหนัก เขาต้องโจมตีก่อนที่มังกรจะรวบรวมพลังงานได้สมบูรณ์

เส้าหลินพุ่งทะยานขึ้นไปในอากาศ พลัง ‘แก่นปฐพีอมตะ’ ทำให้เขาสามารถควบคุมแรงโน้มถ่วงรอบๆ ตัวได้อย่างน่าอัศจรรย์ เขารวบรวมปราณแท้ทั้งหมดที่มีไว้ที่ฝ่ามือทั้งสองข้าง ปราณสีมรกตเข้มข้นหมุนวนก่อตัวเป็นลูกบอลพลังงานขนาดใหญ่ที่เปล่งประกายเจิดจ้า ราวกับดวงดาวที่กำลังจะระเบิด

"ฝ่ามือเจาะวิญญาณ—สลายขั้นสุดยอด!" เส้าหลินคำราม พลังปราณพุ่งทะยานออกจากร่างของเขาไปรวมที่ลูกบอลพลังงานสีมรกต ลูกบอลนั้นขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว พร้อมกับเสียงคำรามของพลังงานที่บิดเบี้ยวพื้นที่โดยรอบ

เส้าหลินเล็งลูกบอลพลังงานนั้นไปที่หน้าอกของมังกรหินปฐพีโบราณ ซึ่งเป็นตำแหน่งที่เขาเชื่อว่าแก่นแท้ของมันอยู่

"รับไปซะ!"

เขาซัดลูกบอลพลังงานมรกตขนาดมหึมาออกไปอย่างเต็มแรง ลูกบอลพลังงานพุ่งตรงไปยังมังกรหินปฐพีโบราณด้วยความเร็วเหนือเสียง ทิ้งร่องรอยการบิดเบี้ยวของอากาศไว้เบื้องหลัง

มังกรหินปฐพีโบราณเพิ่งจะรวบรวมพลังงานได้เพียงครึ่งเดียว แต่เมื่อมันเห็นลูกบอลพลังงานมรกตที่พุ่งเข้ามา มันก็ถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกใจ มันพยายามสร้างโล่หินขึ้นมาป้องกัน แต่ก็สายเกินไป

ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!

เสียงระเบิดดังกึกก้องสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งถ้ำใต้ดิน แรงระเบิดนั้นรุนแรงเสียจนผนังถ้ำพังทลายลงมาเป็นวงกว้าง ฝุ่นควันและเศษหินฟุ้งกระจายไปทั่วทุกทิศทาง พื้นดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงราวกับโลกกำลังจะแตก

เมื่อฝุ่นควันจางลง ภาพที่ปรากฏทำให้เส้าหลินต้องอ้าปากค้าง มังกรหินปฐพีโบราณไม่ได้ถูกทำลายไปจนหมดสิ้น แต่มันกลับถูกแยกออกเป็นสองส่วนอย่างสมบูรณ์แบบ ตั้งแต่หัวจรดหาง ถูกผ่ากลางด้วยพลังของ ‘ฝ่ามือเจาะวิญญาณ—สลายขั้นสุดยอด’ ร่างกายที่เคยแข็งแกร่งดุจภูผา ตอนนี้กลับกลายเป็นเศษหินที่ไม่มีชีวิตชีวา ดวงตาสีอำพันของมันดับลง

"ติ๊ง! ท่านสังหาร ‘มังกรหินปฐพีโบราณ (ระดับราชันย์แห่งปฐพี)’!" "ได้รับค่าประสบการณ์: 50,000,000!" "ได้รับไอเท็ม: แก่นวิญญาณมังกรปฐพี (ระดับราชันย์), เกล็ดหินปฐพีโบราณ (10), หินวิญญาณชั้นเลิศ (100)!"

ค่าประสบการณ์มหาศาลทำให้ระดับของเส้าหลินพุ่งขึ้นอีกครั้ง: "ติ๊ง! ยินดีด้วย! ระดับของท่านเพิ่มขึ้นเป็น ผู้บ่มเพาะขั้นที่ 6!" "ติ๊ง! ยินดีด้วย! ระดับของท่านเพิ่มขึ้นเป็น ผู้บ่มเพาะขั้นที่ 7!"

เส้าหลินรู้สึกถึงพลังที่เพิ่มขึ้นอีกครั้ง เขายังคงยืนนิ่ง ตื่นตะลึงกับความสามารถในการทำลายล้างของตัวเอง และสิ่งที่เขาทำได้ด้วยพลังใหม่นี้ เขาเดินเข้าไปใกล้ร่างของมังกรหินที่ถูกผ่าครึ่ง และพบกับ 'แก่นวิญญาณมังกรปฐพี (ระดับราชันย์)' ที่ส่องแสงสีเหลืองทองอยู่ตรงกลางหน้าอกของมัน

แก่นวิญญาณนี้ใหญ่กว่าแก่นวิญญาณมังกรปฐพีตัวก่อนหน้าถึงสามเท่า และพลังงานที่แผ่ออกมานั้นบริสุทธิ์และเข้มข้นกว่ามาก เส้าหลินรู้ว่านี่คือสมบัติล้ำค่าที่จะช่วยเสริมสร้างพลังธาตุดินของเขาไปอีกขั้น

หลังจากเก็บแก่นวิญญาณและเกล็ดหินโบราณแล้ว เส้าหลินก็มองไปรอบๆ ถ้ำที่ตอนนี้เต็มไปด้วยซากปรักหักพังจากการต่อสู้ของเขา เขาสำรวจพื้นที่อย่างละเอียด และพบว่าด้านหลังตำแหน่งที่มังกรหินเคยหลับใหลอยู่ มีทางลับขนาดใหญ่ที่ถูกเปิดออกจากการพังทลายของถ้ำ

ทางลับนั้นมืดมิดและลึกเข้าไปในผืนดิน ไม่มีแสงสว่างส่องถึง แต่เส้าหลินสัมผัสได้ถึงพลังงานบางอย่างที่อ่อนโยนและบริสุทธิ์แผ่ออกมาจากเบื้องล่าง มันไม่ใช่พลังงานที่ดุดันเหมือนมังกรหิน แต่เป็นพลังงานที่ให้ความรู้สึกสงบและเยือกเย็น ราวกับเป็นแหล่งกำเนิดแห่งชีวิตที่ซ่อนเร้นอยู่ใต้โลก

"นี่คืออะไรกันนะ?" เส้าหลินพึมพำกับตัวเอง เขารู้สึกถึงแรงดึงดูดที่ไม่อาจต้านทานได้จากทางลับนั้น ราวกับมีบางสิ่งกำลังรอคอยเขาอยู่เบื้องล่าง ความอยากรู้อยากเห็นผลักดันให้เขาก้าวเท้าเข้าไปในความมืดมิดนั้น

เขาเดินลงไปตามทางลับที่ลาดชัน กลิ่นอายของดินชื้นและแร่ธาตุลอยขึ้นมาแตะจมูก ยิ่งลงลึกเท่าไหร่ กลิ่นอายของพลังงานบริสุทธิ์ก็ยิ่งเข้มข้นขึ้นเท่านั้น จนกระทั่งเขามาถึงห้องโถงใต้ดินขนาดใหญ่ที่สว่างไสวด้วยแสงสีฟ้าอ่อนๆ ที่เปล่งออกมาจากคริสตัลขนาดมหึมาที่ฝังอยู่ตามผนัง

ใจกลางห้องโถง มีบ่อน้ำพุขนาดเล็กที่น้ำพุออกมาเป็นประกายสีฟ้าอมเขียว น้ำในบ่อนั้นใสสะอาดจนมองเห็นก้นบ่อ และพลังงานชีวิตที่พวยพุ่งออกมาจากน้ำพุนั้นเข้มข้นเสียจนอากาศรอบๆ กลายเป็นไอหมอกสีฟ้าจางๆ

"น้ำพุชีวิตอมตะ!" เส้าหลินอุทานด้วยความตกตะลึง ระบบปรากฏข้อความยืนยัน

"ติ๊ง! ตรวจพบ: น้ำพุชีวิตอมตะ (หายากยิ่ง)" "คำอธิบาย: แหล่งกำเนิดน้ำทิพย์บริสุทธิ์ที่เต็มไปด้วยพลังงานชีวิตอมตะ สามารถรักษาบาดแผล ฟื้นฟูปราณแท้ และเพิ่มอายุขัยของผู้ดื่มได้ การดื่มน้ำพุนี้จะช่วยเสริมสร้างรากฐานการบ่มเพาะและเพิ่มพลังชีวิตอย่างมหาศาล"

เส้าหลินไม่อาจเชื่อสายตาตัวเองได้ นี่คือสมบัติล้ำค่าที่สุดที่เขาเคยพบเจอ! น้ำพุชีวิตอมตะ! มันคือสิ่งที่เหล่าผู้บ่มเพาะทั่วหล้าต่างปรารถนา เพื่อยืดอายุไขและเสริมสร้างรากฐานการบ่มเพาะให้แข็งแกร่ง

แต่เมื่อเส้าหลินก้าวเท้าเข้าไปใกล้บ่อน้ำพุนั้น เขาก็พลันสังเกตเห็นบางสิ่งบางอย่างที่ซ่อนเร้นอยู่ใต้ผิวน้ำ มันเป็นแสงเรืองรองสีเงินอมฟ้าที่ส่องประกายออกมาจากก้นบ่อ เมื่อเขาเพ่งมองเข้าไปใกล้ๆ ก็พบว่ามันเป็นไข่ขนาดเท่าหัวคน กำลังสั่นไหวอย่างช้าๆ ราวกับมีสิ่งมีชีวิตบางอย่างอยู่ภายในกำลังจะฟักตัวออกมา

"ไข่อะไรกัน?" เส้าหลินขมวดคิ้วด้วยความสงสัย พลังงานชีวิตที่แผ่ออกมาจากไข่นั้นบริสุทธิ์และเข้มข้นยิ่งกว่าน้ำพุชีวิตอมตะเสียอีก ราวกับว่าไข่ใบนี้เป็นหัวใจของแหล่งพลังงานทั้งหมดในห้องโถงนี้

ในขณะที่เส้าหลินกำลังจ้องมองไข่ลึกลับนั้น แสงสีเงินอมฟ้าก็พลันสว่างวาบขึ้นอย่างรุนแรง พร้อมกับรอยร้าวที่ปรากฏขึ้นบนเปลือกไข่...