ตอนที่ 103 — มรดกราชันย์อมตะ

แสงตะวันสาดส่องลงมาต้องพื้นหินโบราณที่เต็มไปด้วยอักษรรูนสลักลึก เมื่อบิดาของเส้าหลินจากไปอีกครั้ง บรรยากาศรอบกายพลันกลับคืนสู่ความเงียบงันอีกครา มีเพียงเสียงลมพัดหวีดหวิวเบา ๆ และกลิ่นอายของพลังงานอมตะที่ยังคงคละคลุ้งจาง ๆ อยู่ในอากาศ เส้าหลินยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ดวงตาของเขายังคงจับจ้องไปยังทิศทางที่ร่างของเส้าเทียนสลายหายไป ร่องรอยของพลังระดับราชันย์อมตะยังคงตราตรึงอยู่ในห้วงสำนึกของเขา มันช่างเป็น