ตอนที่ 106 — มหาภัยใต้ปฐพี

เสียงหัวเราะอันเย็นยะเยือกที่ก้องกังวานในจิตใจของเส้าหลินนั้น ไม่ได้เป็นเพียงภาพลวงตา เสียงนั้นจริงแท้ ยิ่งใหญ่ และเปี่ยมไปด้วยเจตนาร้ายที่ดำมืดราวกับห้วงอวกาศอันว่างเปล่า มันสั่นสะท้านไปถึงแก่นวิญญาณ ทำให้ขนทุกเส้นบนร่างกายของเขาลุกชัน

แกร๊งงงง! แกร๊งงงง!

รอยร้าวบนพื้นวิหารไม่ได้หยุดนิ่ง มันขยายตัวออกอย่างรวดเร็วราวกับใยแมงมุมที่ถูกถักทอด้วยพลังงานปีศาจสีดำสนิท สะเก็ดหินกระเด็นเข้าใส่ร่างของเส้