ตอนที่ 59 — ผนึกสุญญกาล

“โฮก!!!!!”

เสียงคำรามที่เต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราดและเคียดแค้นดังก้องสะท้านไปทั่วทั้งมิติอีกครั้ง ราวกับฟ้าร้องนับพันคำรามพร้อมกัน อสูรบรรพกาลแห่งความว่างเปล่าบัดนี้ได้ตื่นขึ้นอย่างสมบูรณ์แล้ว ร่างกายของมันปรากฏต่อสายตาของเส้าหลินอย่างชัดเจน มันเป็นอสูรกายที่มีขนาดมหึมาจนบดบังท้องฟ้า ร่างของมันประกอบขึ้นจากความว่างเปล่าสีดำสนิทที่รายล้อมด้วยเศษซากของจักรวาลที่แตกสลาย ดวงตาของมันเป็นช่องว่างสีแดงฉา