ตอนที่ 230 — มหาสงครามสุญญะปะทุ

วินาทีที่ร่างเงาบิดเบี้ยวจำนวนนับไม่ถ้วนเริ่มก่อตัวขึ้นจากความมืดมิดเบื้องหลังสิ่งมีชีวิตแห่งสุญญะ สรรพสิ่งรอบกายเส้าหลินพลันหยุดนิ่ง ราวกับกาลเวลาและมิติได้ถูกตรึงไว้ด้วยพลังงานแห่งการดับสูญอันไร้ขอบเขต ดวงตาว่างเปล่าสีดำสนิทของสิ่งมีชีวิตเหล่านั้นจ้องมองมาที่เขาด้วยความกระหายอันไร้ก้นบึ้ง ไม่ใช่ความหิวโหยแบบสัตว์ป่า แต่เป็นความปรารถนาที่จะกลืนกินทุกการมีอยู่ให้กลับคืนสู่ความว่างเปล่าอันเป็นนิรัน