ตอนที่ 238 — กำเนิดแห่งหายนะ

เส้าหลินกำลังจะจุ่มปากกาแห่งสัจธรรมลงบนหน้ากระดาษว่างเปล่าเพื่อบันทึกบทแรกของ ‘การดำรงอยู่’ ที่แท้จริง ทว่าในเสี้ยววินาทีนั้นเอง ความรู้สึกบางอย่างก็แล่นผ่านเข้ามาในห้วงจิตวิญญาณของเขา มันไม่ใช่พลัง ไม่ใช่แนวคิด ไม่ใช่การดำรงอยู่ แต่เป็น ‘ความว่างเปล่า’ ที่บิดเบี้ยว เป็น ‘ความผิดเพี้ยน’ ที่ไม่ควรมีอยู่จริง ความรู้สึกนี้หนาวเหน็บกว่าความตาย มืดมิดกว่าห้วงอวกาศอันไร้ขอบเขต และรุนแรงกว่าพลังทำลายล้าง