ตอนที่ 169 — กำเนิดจากศูนย์

เส้าหลินลอยคว้างอยู่ในห้วงแห่ง ‘ความว่างเปล่าที่แท้จริง’ ความมืดมิดที่กลืนกินทุกสิ่ง ไม่ใช่แค่แสง เสียง หรือสัมผัส หากแต่เป็นแนวคิดของการมีอยู่ ความรู้สึกที่ไร้ซึ่งจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุด ไร้ขอบเขต ไร้ทิศทาง ไร้ทุกสิ่งอย่างแท้จริง แรงกดดันอันมหาศาลมิได้มาจากกายภาพ หากมาจากจิตวิญญาณ ที่ถูกบีบคั้นให้เลือนหายไปพร้อมกับการดำรงอยู่ของตัวเขาเอง หัวใจของเส้าหลินเต้นรัว แต่ก็ไม่ใช่การเต้นด้วยความหวาดกลัว