หลิงเยว่เงยหน้ามองร่างเงาทั้งสามด้วยความยากลำบาก พลังปราณที่แผ่ออกมาจากพวกเขานั้นหนักหน่วงเสียจนนางแทบจะหายใจไม่ออก ราชันย์สวรรค์ขั้นสูง! ไม่ใช่แค่คนเดียว แต่มีถึงสามคน! หัวใจของนางกระหน่ำรัวราวกับกลองศึก ความตื่นเต้นที่เพิ่งได้รับชัยชนะเหนือมังกรบรรพกาลเมื่อครู่พลันมลายหายไปสิ้น แทนที่ด้วยความหวาดกลัวอันเยือกเย็นที่กัดกินจิตใจ
มังกรบรรพกาลผู้พิทักษ์ที่เพิ่งสงบลงก็กลับมาคำรามอีกครั้ง เสียงกึกก้องที่สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งอาณาจักรลับ แสดงความไม่พอใจอย่างรุนแรงต่อผู้บุกรุก ดวงตาอันกว้างใหญ่ฉายแววเกรี้ยวกราด “พวกสารเลว! กล้าดียังไงถึงบุกรุกดินแดนของข้า!”
หนึ่งในร่างเงาที่ยืนอยู่ตรงกลางหัวเราะอย่างเย็นชา เสียงของเขาก้องกังวานในความว่างเปล่า “ดินแดนของเจ้า? มังกรบรรพกาล... ไม่สิ มังกรไร้แก่นสารผู้เฒ่า เจ้าลืมไปแล้วหรือว่าโลกนี้ไม่มีสิ่งใดเป็นของเจ้าโดยแท้จริง เว้นแต่เจ้าจะแข็งแกร่งพอที่จะครอบครองมัน” เขาสวมชุดคลุมสีดำสนิท ใบหน้าถูกบดบังด้วยหมอกทมิฬยากจะมองเห็นรายละเอียด ทว่าพลังที่แผ่ออกมาจากตัวเขานั้นทรงอำนาจจนอากาศโดยรอบบิดเบี้ยว
อีกสองร่างที่ยืนขนาบข้างก็ก้าวออกมาข้างหน้าเล็กน้อย พลังกดดันของพวกเขารวมกันจนกลายเป็นคลื่นยักษ์ที่ถาโถมเข้าใส่หลิงเยว่และมังกรบรรพกาล หลิงเยว่รู้สึกราวกับถูกภูเขาขนาดยักษ์กดทับ ร่างกายสั่นสะท้านจนแทบยืนไม่อยู่ เลือดมังกรในตัวนางพลันปั่นป่วนอย่างรุนแรง เตือนถึงอันตรายที่กำลังจะมาเยือน
“หึหึ มังกรบรรพกาลผู้พิทักษ์... เจ้าน่าจะรู้ดีว่าภารกิจของเราคืออะไร” ร่างเงาอีกตนกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก “มอบแก่นแท้แห่งวิญญาณมังกรของเจ้ามาเสียดี ๆ แล้วเราจะไว้ชีวิตเจ้า”
มังกรบรรพกาลหัวเราะเยาะ “ฝันไปเถอะ! หากจะเอาแก่นแท้ของข้าไป พวกเจ้าก็ต้องก้าวข้ามร่างของข้าไปก่อน!” มันผายปีกอันมหึมาออก แสงสีทองเรืองรองสลับกับเกล็ดสีเขียวมรกตเปล่งประกายเจิดจ้า พลังมังกรโบราณพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างบ้าคลั่ง มังกรตนนี้แม้จะผ่านการต่อสู้กับหลิงเยว่มาแล้วจนบาดเจ็บ แต่ยังคงแผ่รัศมีแห่งความยิ่งใหญ่และสง่างาม
“ในเมื่อเจ้าดื้อรั้น... ก็อย่าหาว่าพวกเราไร้ความเมตตาเลย!” ร่างเงาตรงกลางออกคำสั่ง เสียงของเขาเย็นชาราวกับน้ำแข็งพันปี
ทันใดนั้น ร่างเงาทั้งสามก็เคลื่อนไหวพร้อมกัน! ความเร็วของพวกเขารวดเร็วเกินกว่าที่หลิงเยว่จะรับรู้ได้ด้วยซ้ำ พวกเขากลายเป็นเพียงเส้นแสงสีดำที่พุ่งเข้าหามังกรบรรพกาลในพริบตา พลังปราณขั้นราชันย์สวรรค์ขั้นสูงระเบิดออกมาอย่างไม่ยั้ง ก่อให้เกิดคลื่นพลังงานที่ทำลายล้างทุกสิ่งทุกอย่างในเส้นทาง
ตูม! ตูม! ตูม!
การปะทะครั้งแรกสร้างแรงสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งอาณาจักรลับ แผ่นดินร้าวแยก ต้นไม้โบราณล้มระเนระนาด เสียงคำรามของมังกรบรรพกาลดังกึกก้อง มันใช้ร่างกายอันแข็งแกร่งของตนเองต้านทานการโจมตีจากสามราชันย์สวรรค์ขั้นสูง เลือดมังกรสีเขียวมรกตกระเซ็นออกมาราวกับฝนพรำ
หลิงเยว่ถูกแรงปะทะพัดกระเด็นไปไกล นางกระแทกเข้ากับผนังถ้ำอย่างแรงจนจุก หน้าอกเจ็บปวดรวดร้าว เลือดไหลซึมจากมุมปาก นางพยายามลุกขึ้นยืน แต่ร่างกายไม่เชื่อฟัง พลังมังกรในตัวนางอ่อนแอลงอย่างมากจากการต่อสู้ครั้งก่อนหน้า อีกทั้งยังถูกพลังกดดันมหาศาลจากราชันย์สวรรค์ทั้งสามกดทับไว้
“ระบบ! มีทางรอดหรือไม่!” หลิงเยว่ตะโกนถามในใจอย่างร้อนรน
<ติ๊ง! ตรวจพบภัยคุกคามระดับสูงสุด! ความแข็งแกร่งของโฮสต์ไม่เพียงพอต่อการต่อสู้!> <ติ๊ง! คำแนะนำ: หาทางหลบหนีโดยเร็วที่สุด!> <ติ๊ง! ตรวจพบสัญญาณพลังงานแปลกประหลาด! มังกรบรรพกาลกำลังพยายามถ่ายทอดแก่นแท้แห่งวิญญาณมังกรให้กับโฮสต์!>
หลิงเยว่เงยหน้ามองการต่อสู้ด้วยความตกตะลึง มังกรบรรพกาลถูกกดดันอย่างหนัก แม้มันจะแข็งแกร่งเพียงใด แต่การเผชิญหน้ากับราชันย์สวรรค์ขั้นสูงถึงสามคนพร้อมกันก็เป็นเรื่องที่ยากเกินไป ร่างกายของมันเต็มไปด้วยบาดแผล เกล็ดมังกรหลุดร่วง เลือดไหลนอง
“หลิงเยว่! ฟังข้าให้ดี!” เสียงของมังกรบรรพกาลดังก้องในจิตใจของนาง “ข้าไม่อาจต้านทานพวกมันได้นาน! แก่นแท้แห่งวิญญาณมังกรของข้า... ข้าจะมอบมันให้เจ้า! เจ้าต้องมีชีวิตรอดและสานต่อเจตจำนงของเผ่ามังกร!”
ก่อนที่หลิงเยว่จะได้ตอบ มังกรบรรพกาลก็คำรามกึกก้องอีกครั้ง มันระเบิดพลังทั้งหมดที่มีออกมา แสงสีเขียวมรกตพวยพุ่งจากร่างของมันราวกับดวงอาทิตย์ที่กำลังจะดับลง พลังงานมหาศาลนั้นผลักดันราชันย์สวรรค์ทั้งสามถอยร่นไปชั่วขณะ
“แก่นแท้แห่งวิญญาณมังกร!” ร่างเงาตรงกลางตะโกนด้วยความตกใจ “หยุดมัน!”
แต่ทุกสิ่งเกิดขึ้นรวดเร็วนัก มังกรบรรพกาลรวบรวมพลังงานทั้งหมดที่มีไว้ที่ส่วนหัว ดวงตาของมันจ้องมองมาที่หลิงเยว่ด้วยความมุ่งมั่นและเจ็บปวด แสงสีเขียวมรกตเข้มข้นพุ่งตรงเข้าใส่หน้าผากของหลิงเยว่อย่างรวดเร็วราวกับอุกกาบาต
หลิงเยว่รู้สึกได้ถึงพลังงานมหาศาลที่พุ่งทะลุเข้าสู่จิตวิญญาณของนาง มันเป็นความรู้สึกที่ทั้งเจ็บปวดและเปี่ยมล้นไปด้วยพลัง ราวกับว่าจักรวาลทั้งใบกำลังหลั่งไหลเข้าสู่ร่างของนาง ความทรงจำ ภาพลักษณ์ และพลังชีวิตอันยาวนานของมังกรบรรพกาลหลายพันปี หลั่งไหลเข้าสู่จิตสำนึกของหลิงเยว่ในพริบตา ร่างกายของนางสั่นสะท้านอย่างรุนแรง เส้นเลือดปูดโปน ใบหน้าซีดขาวจนน่ากลัว
<ติ๊ง! ได้รับ ‘แก่นแท้แห่งวิญญาณมังกร’ ระดับตำนาน!> <ติ๊ง! ร่างกายของโฮสต์กำลังถูกปรับโครงสร้าง!> <ติ๊ง! ตรวจพบพลังงานมหาศาลกำลังไหลเข้าสู่ร่างโฮสต์! สถานะ ‘หลอมรวมแก่นวิญญาณมังกร’ เริ่มต้นขึ้น!> <ติ๊ง! คำเตือน! กระบวนการหลอมรวมใช้เวลา! โฮสต์จะอยู่ในสถานะอ่อนแอและเป้าหมายของพลังงานดึงดูด!>
“ไม่!” ร่างเงาตรงกลางตะโกนอย่างกราดเกรี้ยว “มันส่งมอบแก่นแท้ให้เด็กมนุษย์นั่น!”
ราชันย์สวรรค์ทั้งสามพุ่งเข้าหามังกรบรรพกาลอย่างบ้าคลั่ง พวกเขาใช้การโจมตีที่รุนแรงที่สุดเท่าที่จะทำได้ พลังปราณที่ไร้ขีดจำกัดถล่มลงบนร่างของมังกรบรรพกาล เสียงกรีดร้องอันเจ็บปวดของมันดังก้องไปทั่วทั้งอาณาจักรลับ แต่ในขณะเดียวกัน มังกรบรรพกาลก็พุ่งร่างเข้าใส่ราชันย์สวรรค์ทั้งสามอย่างไม่คิดชีวิต มันใช้พลังเฮือกสุดท้ายเพื่อถ่วงเวลาและสร้างโอกาสให้หลิงเยว่
“หนีไป... หลิงเยว่! จงมีชีวิตรอด!” เสียงกระซิบสุดท้ายของมังกรบรรพกาลแว่วเข้ามาในหูของหลิงเยว่ ก่อนที่ร่างมหึมาของมันจะถูกพลังทำลายล้างของราชันย์สวรรค์ทั้งสามกลืนกินไปในพริบตา แสงสว่างจ้าปะทุขึ้น ก่อนที่ทุกสิ่งจะเงียบสงบลง พร้อมกับเศษซากของภูเขาและต้นไม้ที่กลายเป็นผุยผง
หลิงเยว่รู้สึกเจ็บปวดไปทั่วทั้งร่าง แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกถึงพลังงานมหาศาลที่กำลังหลอมรวมอยู่ในตัวนาง นางรู้ดีว่าไม่มีเวลาแล้ว หากยังอยู่ที่นี่ จะต้องตายตามมังกรบรรพกาลไปเป็นแน่
<ติ๊ง! ระบบเปิดใช้งาน ‘เส้นทางมิติฉุกเฉิน’ (จำกัด 1 ครั้ง)!> <ติ๊ง! โปรดเลือกระยะทางและเป้าหมายโดยประมาณ!>
“ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้... ไปที่ไหนก็ได้ที่ห่างจากที่นี่!” หลิงเยว่ตอบอย่างเร่งรีบ น้ำเสียงของนางสั่นเครือไปด้วยความเจ็บปวดและความหวาดกลัว
แสงสีฟ้าจาง ๆ ปรากฏขึ้นรอบร่างของหลิงเยว่ มันเป็นอักขระโบราณที่หมุนวนอย่างรวดเร็ว พลังงานมิติที่บิดเบี้ยวเริ่มดูดกลืนร่างของนาง
“เด็กนั่นกำลังจะหนี!” ร่างเงาตนหนึ่งตะโกนขึ้นหลังจากที่การโจมตีสิ้นสุดลงและมังกรบรรพกาลหายไป “รีบหยุดมัน!”
ราชันย์สวรรค์ทั้งสามพุ่งเข้าหาหลิงเยว่ด้วยความเร็วสุดขีด พวกเขายกมือขึ้นหมายจะโจมตี แต่สายเกินไป! ร่างของหลิงเยว่ถูกแสงสีฟ้ากลืนกินไปจนหมดสิ้น เหลือไว้เพียงแค่ความว่างเปล่า
“น่ารำคาญ!” ร่างเงาตรงกลางตวาดลั่น “พลังงานมิติแบบนี้... มันหนีไปได้ไม่ไกลหรอก! พวกเราต้องตามไปเอาแก่นแท้แห่งวิญญาณมังกรคืนมา!”
...
หลิงเยว่รู้สึกเหมือนร่างกายของนางถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ และประกอบขึ้นมาใหม่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า มันเป็นความเจ็บปวดที่เหนือกว่าสิ่งใดที่นางเคยประสบมา นางอยู่ในห้วงแห่งความมืดมิดที่ไร้กาลเวลา นานนับชั่วยาม หรืออาจจะเพียงเสี้ยววินาทีก็ไม่อาจทราบได้
เมื่อความเจ็บปวดเริ่มจางลง นางก็รู้สึกได้ถึงความเย็นเยียบที่กัดกินผิวหนัง หลิงเยว่พยายามลืมตาขึ้นช้า ๆ ภาพตรงหน้าพร่ามัว แต่ก็ค่อย ๆ ชัดเจนขึ้น
นางพบว่าตัวเองนอนอยู่บนพื้นดินที่เต็มไปด้วยหิมะหนาทึบ อากาศโดยรอบหนาวเหน็บจนกระดูกสั่นคลอน ต้นไม้รอบข้างปกคลุมไปด้วยน้ำแข็งและหิมะขาวโพลน ไม่มีวี่แววของแสงแดด มีเพียงแสงจันทร์สีเงินยวงที่ส่องสว่างลงมาผ่านหมู่เมฆหนา
“นี่มัน... ที่ไหนกัน?” หลิงเยว่กระซิบ น้ำเสียงแหบพร่า
ร่างกายของนางยังคงอ่อนแออย่างมาก พลังมังกรในตัวปั่นป่วนอย่างรุนแรง ราวกับมีบางสิ่งกำลังก่อตัวขึ้นภายใน แต่ก็ยังไม่สมบูรณ์ การหลอมรวมแก่นแท้แห่งวิญญาณมังกรยังคงดำเนินอยู่
<ติ๊ง! การหลอมรวม ‘แก่นแท้แห่งวิญญาณมังกร’ ดำเนินไป 1%!> <ติ๊ง! โฮสต์อยู่ในสถานะอ่อนแอ! พลังปราณพร่องไป 80%!> <ติ๊ง! คำเตือน! สภาพแวดล้อมโดยรอบมีความหนาวเย็นรุนแรง! อุณหภูมิเฉลี่ย -50 องศาเซลเซียส!> <ติ๊ง! ตรวจพบภัยคุกคามใหม่!>
หลิงเยว่พยายามขยับตัวลุกขึ้น แต่แทบไม่มีเรี่ยวแรงเลยแม้แต่น้อย นางรู้สึกถึงความเหน็บหนาวที่เข้าแทรกซึมทุกอณูเซลล์ พลังปราณที่เหลืออยู่น้อยนิดถูกใช้ไปในการพยุงร่างกาย
ทันใดนั้น เสียงคำรามต่ำ ๆ ก็ดังขึ้นจากพุ่มไม้ใกล้เคียง หลิงเยว่หันขวับไปมองอย่างระแวดระวัง
ดวงตาสีแดงฉานคู่หนึ่งส่องประกายท่ามกลางความมืดมิด ก่อนที่ร่างของอสูรหมาป่าหิมะขนาดมหึมาจะก้าวออกมาจากเงามืด มันมีขนสีขาวฟูฟ่องราวกับหิมะ ดวงตาที่ดุร้ายจ้องมองมาที่หลิงเยว่ด้วยความหิวโหย เขี้ยวแหลมคมของมันยาวเฟื้อยราวกับดาบน้ำแข็ง
ราชันย์อสูรขั้นกลาง! หลิงเยว่แทบจะทรุดลงไปกับพื้นเมื่อเห็นระดับพลังของมัน
ความตายที่เพิ่งหลีกหนีมาได้ บัดนี้กลับมาเยือนอีกครั้งในสถานที่แปลกประหลาดแห่งนี้ หลิงเยว่กัดริมฝีปากแน่น นางมองดูอสูรหมาป่าหิมะที่กำลังก้าวเข้ามาใกล้อย่างช้า ๆ พลังแห่งแก่นแท้แห่งวิญญาณมังกรยังคงทำงานอยู่ในตัวนาง แต่มันยังไม่สามารถนำมาใช้ได้อย่างเต็มที่
นางจะต้องตายที่นี่จริง ๆ หรือ? หลังจากที่ผ่านการทดสอบอันโหดร้าย และได้รับมรดกอันยิ่งใหญ่จากมังกรบรรพกาล...
อสูรหมาป่าหิมะกระโจนเข้าใส่หลิงเยว่อย่างรวดเร็ว เขี้ยวแหลมคมพุ่งตรงมาที่ลำคอของนาง
หลิงเยว่หลับตาลงอย่างสิ้นหวัง…
ราชินีมังกรครองสวรรค์
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก