ตอนที่ 27 — จ้าวอสรพิษเหมันต์: ปลุกพลัง

ดวงตาสีฟ้าเรืองรองขนาดมหึมาคู่นั้นปรากฏขึ้นในความมืดมิด เบิกกว้างจ้องมองมายังหลิงเยว่ด้วยความหิวโหยราวกับนางเป็นเพียงเหยื่ออันโอชะที่กำลังรอการกลืนกิน ลำตัวอันมหึมาค่อยๆ เคลื่อนออกจากเงามืด เผยให้เห็นเกล็ดน้ำแข็งสีเงินยวงที่สะท้อนแสงสลัวของผลึกน้ำแข็งที่ประดับประดาผนังถ้ำ มันคือพญาอสรพิษเหมันต์ทมิฬ อสูรบรรพกาลผู้พิทักษ์ถ้ำแห่งนี้มานับพันปี!

แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านออกมาจากร่างของมัน ทำให้อากาศเย็นยะเยือกอยู่แล้วพลันลดต่ำลงไปอีกหลายสิบองศา ‌จนเกล็ดน้ำแข็งบางๆ เริ่มก่อตัวบนผิวหนังของหลิงเยว่ แรงสั่นสะเทือนจากพลังปราณอันมหาศาลทำให้แก่นแท้แห่งวิญญาณมังกรที่กำลังหลอมรวมอยู่ในกายปั่นป่วนอย่างรุนแรง พลังมังกรที่ยังไม่เสถียรกระเพื่อมไหวราวกับคลื่นพายุโหมกระหน่ำในมหาสมุทรแห่งจิตวิญญาณ เตือนให้นางรู้ว่าอันตรายถึงชีวิตได้มาถึงแล้วจริงๆ

หลิงเยว่พยายามจะขยับตัว แต่ร่างกายนางแข็งทื่อด้วยความตื่นตระหนกและบาดแผลที่ยังไม่หายดี สัญชาตญาณดิบของมังกรภายในกายกรีดร้องคำราม ประสานกับเสียงเตือนภัยจากจิตใต้สำนึก ​แม้จะรู้ว่าต้องหนี ต้องสู้ แต่ในสภาพที่แก่นแท้แห่งวิญญาณมังกรยังไม่หลอมรวมสมบูรณ์ พลังชีวิตร่อยหรอ บาดแผลฉกรรจ์ทั่วร่าง นางจะเอาอะไรไปต่อกรกับราชันย์อสูรที่แข็งแกร่งระดับนี้ได้?

พญาอสรพิษเหมันต์ทมิฬเลื้อยเข้ามาใกล้ช้าๆ หัวของมันใหญ่เท่ากับบ้านหลังเล็กๆ เผยให้เห็นเขี้ยวแหลมคมยาวกว่าแขนคน ‍กลิ่นอายโบราณที่ปะปนกับความเย็นยะเยือกและกลิ่นคาวเลือดจางๆ ลอยมาปะทะจมูก นางรับรู้ได้ถึงความหิวโหยอย่างแท้จริงจากดวงตาสีฟ้าที่จับจ้อง มันไม่ได้มาเพียงเพื่อขับไล่ แต่มันตั้งใจจะเข่นฆ่าและกลืนกินพลังงานมังกรที่เพิ่งตื่นขึ้นในร่างของนาง!

"ซี่~~~" เสียงคำรามต่ำลึกคล้ายเสียงเสียดสีของน้ำแข็งขนาดมหึมาดังขึ้น ก้องสะท้อนไปทั่วถ้ำ ทำให้ก้อนน้ำแข็งน้อยใหญ่ร่วงหล่นลงมา ‌พญาอสรพิษพุ่งเข้าใส่นางด้วยความเร็วที่เหนือความคาดหมาย หลิงเยว่เบิกตากว้าง พลังมังกรในกายถูกกระตุ้นอย่างบ้าคลั่งเพื่อตอบสนองต่อภัยคุกคาม แต่ด้วยสภาพที่อ่อนล้า นางทำได้เพียงกลิ้งตัวหลบอย่างทุลักทุเล เส้นผมของนางถูกคมเขี้ยวเฉือนไปเพียงเส้นยาแดงผ่าแปด พลังน้ำแข็งที่แผ่ออกมาจากการโจมตีทำให้พื้นน้ำแข็งรอบๆ นางกลายเป็นน้ำแข็งแข็งแกร่งยิ่งกว่าเดิม

เสียงติ๊ง!

ในห้วงแห่งความเป็นความตาย ‍เสียงกังวานเย็นยะเยือกหนึ่งดังขึ้นในหัวของหลิงเยว่

[ระบบ: ตรวจพบภัยคุกคามระดับสูง! พญาอสรพิษเหมันต์ทมิฬ (ขั้นราชันย์อสูร)! ระดับพลัง: ???! สถานะ: โหดร้าย, ​หวงถิ่น, หิวโหยพลังมังกร!]

[ระบบ: ภารกิจฉุกเฉิน: เอาชีวิตรอดจากการโจมตีของพญาอสรพิษเหมันต์ทมิฬ! รางวัล: ปลดล็อกพลังมังกรดั้งเดิม (ขั้นต้น)!]

[ระบบ: คำเตือน! ​กระบวนการหลอมรวมแก่นแท้แห่งวิญญาณมังกรถูกขัดขวางอย่างรุนแรง! หากไม่สามารถหลบหนีหรือต่อสู้ได้ จะเกิดความเสียหายถาวรต่อเส้นชีพจรและแก่นแท้แห่งวิญญาณมังกร!]

คำเตือนของระบบไม่ได้ช่วยให้นางคลายความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย แต่กลับยิ่งเพิ่มความกดดันให้แก่นางมากขึ้นไปอีก การหลอมรวมแก่นแท้แห่งวิญญาณมังกรคือโอกาสเดียวที่นางจะรอดชีวิตและแข็งแกร่งขึ้น หากล้มเหลว ชีวิตของนางอาจจะจบสิ้นลงที่นี่ ไม่ใช่แค่ถูกราชันย์อสูรกลืนกิน ​แต่ยังอาจต้องทนทรมานจากเส้นชีพจรที่เสียหายไปตลอดกาล!

“ไม่... ข้าจะไม่มีวันยอมแพ้!” หลิงเยว่กัดฟันแน่น เลือดสดๆ ไหลซึมออกมาจากริมฝีปาก พลังมังกรในกายที่ไม่เสถียรพลันถูกนางรวบรวมอย่างบ้าคลั่ง มือของนางกำแน่น เปล่งประกายสีครามจางๆ แม้จะรู้ว่ามันเป็นพลังที่ยังไม่สมบูรณ์ แต่ก็เป็นความหวังเดียวของนางในยามนี้

พญาอสรพิษไม่รอช้า มันพุ่งเข้ามาอีกครั้ง คราวนี้ร่างมหึมาของมันพุ่งชนผนังถ้ำ ทำให้น้ำแข็งและหินจำนวนมากถล่มลงมา หลิงเยว่หลบหลีกอย่างยากลำบาก ทว่าหางของมันก็ฟาดเข้าใส่ร่างนางอย่างจัง!

โครม!

ร่างของหลิงเยว่กระแทกเข้ากับกำแพงน้ำแข็งอย่างรุนแรง เลือดกระอักออกจากปากอีกครั้ง กระดูกซี่โครงน่าจะหักไปหลายซี่ ความเจ็บปวดรุนแรงแทบทำให้นางหมดสติ แต่เสียงเตือนจากระบบยังคงก้องอยู่ในหัว

[ระบบ: ตรวจพบความเสียหายภายในรุนแรง! พลังชีวิตลดลงอย่างรวดเร็ว! แก่นแท้แห่งวิญญาณมังกรกำลังจะแตกสลาย!]

"ไม่!" หลิงเยว่คำรามด้วยความเจ็บปวดและแค้นเคือง นางไม่เคยยอมแพ้มาก่อน และครั้งนี้ก็เช่นกัน! หากต้องตาย นางจะลากราชันย์อสูรตัวนี้ลงนรกไปพร้อมกับนาง!

พลังมังกรที่ปั่นป่วนในกายพลันถูกหลิงเยว่ควบคุมอย่างหยาบๆ ด้วยเจตจำนงอันแรงกล้า ออร่าสีครามเข้มระเบิดออกมาจากร่างของนาง ผิวหนังบางส่วนของนางเริ่มปรากฏเกล็ดมังกรสีฟ้าจางๆ ดวงตาของนางเรืองรองด้วยแสงสีทองอมครามชั่วขณะ นางพยายามพยุงร่างที่บอบช้ำให้ลุกขึ้นยืน

พญาอสรพิษดูเหมือนจะประหลาดใจกับพลังที่ระเบิดออกมาจากร่างที่อ่อนแอของนาง แต่มันก็เพียงชั่วครู่ ดวงตาของมันกลับมาเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวและหิวโหยยิ่งกว่าเดิม มันรับรู้ได้ว่าพลังมังกรในร่างของหลิงเยว่เป็นของแท้ เป็นมังกรโบราณที่หาได้ยากยิ่ง หากมันได้กลืนกินพลังนี้ มันอาจจะทะลวงผ่านระดับราชันย์อสูรไปสู่ระดับที่สูงยิ่งขึ้นได้!

มันเปิดปากอันกว้างใหญ่ คราวนี้ไม่ใช่การโจมตีทางกายภาพ แต่เป็นลำแสงน้ำแข็งสีครามเข้มพุ่งออกมาจากปากของมัน ลำแสงนั้นแข็งแกร่งพอที่จะทำให้ผนังถ้ำระเบิดเป็นเสี่ยงๆ ได้ หลิงเยว่ไม่มีทางหลบพ้น!

ในห้วงสุดท้ายของความคิด นางรวบรวมพลังมังกรทั้งหมดที่พอจะควบคุมได้ บังคับให้มันพุ่งขึ้นไปที่ฝ่ามือทั้งสองข้าง พลังสีครามเข้มก่อตัวขึ้นเป็นกรงเล็บมังกรขนาดเล็กที่ยังไม่สมบูรณ์ แข็งแกร่งและแหลมคมราวกับใบมีดหยก นางตะโกนสุดเสียง พุ่งเข้าใส่ลำแสงน้ำแข็งนั้น!

"กรงเล็บมังกรทำลายล้าง!"

เสียงระเบิดดังกึกก้องไปทั่วถ้ำ! พลังน้ำแข็งปะทะกับพลังมังกร ก่อให้เกิดคลื่นกระแทกที่รุนแรงจนหลิงเยว่ถูกซัดกระเด็นไปไกล ร่างของนางกระแทกเข้ากับผนังถ้ำอีกครั้งอย่างแรง คราวนี้ นางรู้สึกว่ากระดูกทุกส่วนในร่างกายแทบจะแตกละเอียด

แต่สิ่งที่ทำให้นางประหลาดใจคือ กรงเล็บมังกรที่นางสร้างขึ้นมานั้น สามารถต้านทานลำแสงน้ำแข็งของพญาอสรพิษไว้ได้ แม้เพียงชั่วขณะ แต่มันก็มากพอที่จะทำให้ลำแสงน้ำแข็งเบี่ยงเบนทิศทางออกไปเล็กน้อย สร้างรอยไหม้บนผนังถ้ำแทนที่จะพุ่งเข้าใส่นางโดยตรง

พญาอสรพิษคำรามด้วยความไม่พอใจ มันไม่เคยพบเจอสิ่งมีชีวิตที่อ่อนแอขนาดนี้ แต่กลับมีพลังมังกรที่บริสุทธิ์และสามารถต้านทานการโจมตีของมันได้ถึงเพียงนี้!

"ซี่... พลังมังกร... ของข้า!" พญาอสรพิษพูดออกมาเป็นภาษาโบราณที่หลิงเยว่พอจะเข้าใจได้จากแก่นแท้แห่งวิญญาณมังกรในกาย มันหิวโหยพลังของนางอย่างแท้จริง!

ความเจ็บปวดแผ่ซ่านไปทั่วร่าง แต่จิตใจของหลิงเยว่กลับตื่นตัวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน การโจมตีเมื่อครู่แม้จะทุลักทุเล แต่มันเป็นครั้งแรกที่นางได้ใช้พลังมังกรอย่างแท้จริง ไม่ใช่แค่การกระตุ้นเพื่อขับไล่อสูรหมาป่าหิมะ แต่เป็นการตอบโต้ราชันย์อสูร!

นางพยายามลุกขึ้นยืนอีกครั้ง แต่ขาของนางอ่อนแรงจนแทบจะรับน้ำหนักตัวเองไม่ไหว ดวงตาของนางกวาดมองไปรอบๆ ถ้ำอย่างรวดเร็ว แสงสลัวๆ ทำให้เห็นว่าถ้ำแห่งนี้กว้างใหญ่และลึกเข้าไปอีกมาก มีช่องทางแยกย่อยออกไปมากมายราวกับเขาวงกต

“หากสู้ตรงๆ ข้าคงไม่รอด...” หลิงเยว่คิดอย่างรวดเร็ว “ต้องหาทางหนี... หรือไม่ก็หาจุดอ่อน!”

พญาอสรพิษเคลื่อนเข้ามาใกล้ มันไม่ได้เร่งรีบอีกต่อไป ราวกับกำลังเพลิดเพลินกับการเห็นเหยื่อตัวน้อยดิ้นรน เฮือกสุดท้ายของชีวิตของนางทำให้มันรู้สึกพึงพอใจ

"ซี่... เจ้ามังกรน้อย... จงมอบพลังของเจ้าให้ข้า!" มันอ้าปากกว้างอีกครั้ง คราวนี้ไม่ได้พ่นลำแสงน้ำแข็ง แต่กลับเกิดกระแสลมเย็นยะเยือกที่ดูดกลืนพลังงานชีวิตรอบๆ ตัว หลิงเยว่รู้สึกได้ว่าพลังชีวิตของนางกำลังถูกดึงออกไปอย่างรวดเร็ว

[ระบบ: พลังชีวิตลดลงอย่างรวดเร็ว! สถานะ: ถูกดูดกลืนพลัง!]

หลิงเยว่กัดฟันกรอด นางไม่รู้ว่านี่คือทักษะอะไร แต่รู้เพียงว่าหากปล่อยให้มันดูดกลืนพลังงานของนางไปเรื่อยๆ นางจะตายอย่างแน่นอน! ในขณะที่กำลังคิดหาวิธีโต้ตอบ ดวงตาของนางเหลือบไปเห็นบางสิ่งบางอย่างที่ซ่อนอยู่ลึกเข้าไปในความมืดมิดของถ้ำ

มันคือแท่นหินน้ำแข็งขนาดใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางแอ่งน้ำใสราวคริสตัล ที่ด้านบนของแท่นหินนั้น มีผลึกน้ำแข็งขนาดใหญ่กว่าศีรษะคนเล็กน้อย เปล่งแสงสีครามอมขาวออกมาอย่างนุ่มนวล แต่เต็มไปด้วยพลังงานที่บริสุทธิ์อย่างน่าอัศจรรย์!

"นั่นมัน... แก่นแท้แห่งพลังวิญญาณน้ำแข็ง!" เสียงของระบบดังขึ้นในหัวของนางราวกับรับรู้ถึงสิ่งที่นางกำลังเห็น

[ระบบ: ตรวจพบแก่นแท้แห่งพลังวิญญาณน้ำแข็ง! ระดับ: สูงส่ง! สามารถใช้เพื่อเสริมสร้างแก่นแท้แห่งวิญญาณมังกรของท่านได้!]

ดวงตาของหลิงเยว่เป็นประกายขึ้นมาทันที! หากนางสามารถเข้าถึงแก่นแท้แห่งพลังวิญญาณน้ำแข็งนั้นได้ มันอาจจะเป็นไพ่ตายเดียวที่จะช่วยให้นางพลิกสถานการณ์นี้ได้! แต่ปัญหาก็คือ พญาอสรพิษเหมันต์ทมิฬยืนขวางทางอยู่ และดูเหมือนว่ามันก็กำลังปกป้องผลึกน้ำแข็งนั้นอยู่เช่นกัน!

"อึก!" แรงดูดกลืนพลังงานรุนแรงขึ้น ร่างกายของหลิงเยว่เริ่มเย็นเฉียบจนเหมือนจะกลายเป็นน้ำแข็ง นางรู้ว่าไม่มีเวลาแล้ว!

ด้วยความมุ่งมั่นอันแรงกล้าที่ผุดขึ้นมาจากส่วนลึกที่สุดของจิตวิญญาณ หลิงเยว่รวบรวมพลังมังกรที่เหลือทั้งหมด แม้จะปวดร้าวไปทั่วกาย แต่ก็พุ่งทะยานออกไปอย่างไม่คิดชีวิต นางไม่ได้พุ่งเข้าโจมตีพญาอสรพิษ แต่นางพุ่งตรงไปยังแท่นหินน้ำแข็งที่ตั้งอยู่เบื้องหลังมัน!

พญาอสรพิษไม่คาดคิดว่าเหยื่อที่กำลังจะตายจะกล้าบุ่มบ่ามถึงเพียงนี้ มันคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว ปากอันกว้างใหญ่หันตาม พยายามจะดูดกลืนนางให้เข้ามาในปากของมัน แต่หลิงเยว่เร็วกว่า!

นางใช้พลังมังกรที่ยังไม่สมบูรณ์สร้างกรงเล็บมังกรขึ้นมาอีกครั้ง แล้วใช้มันจิกเข้ากับพื้นน้ำแข็งอย่างแรง เพื่อเพิ่มความเร็วในการพุ่งทะยาน ร่างของนางพุ่งผ่านช่องว่างเล็กๆ ใต้ท้องของพญาอสรพิษอย่างฉิวเฉียด!

"แก่นแท้แห่งพลังวิญญาณน้ำแข็ง! ต้องเป็นของข้า!" หลิงเยว่ตะโกนในใจ

พญาอสรพิษเดือดดาล มันพลิกตัวอย่างรวดเร็ว หางอันมหึมาฟาดเข้าใส่แท่นหินที่หลิงเยว่กำลังพุ่งเข้าไปหา หวังจะหยุดนางไว้ให้ได้!

"ตูม!"

แรงปะทะรุนแรงจนถ้ำสั่นสะเทือน แท่นหินน้ำแข็งเกิดรอยร้าวขนาดใหญ่ ผลึกน้ำแข็งสีครามที่อยู่ด้านบนสั่นไหวอย่างรุนแรง

หลิงเยว่รู้สึกได้ถึงแรงกระแทกที่รุนแรงจากคลื่นพลัง แต่ก็ยังกัดฟันพุ่งเข้าไป! มือของนางเอื้อมออกไปสุดแขน พยายามจะคว้าเอาแก่นแท้แห่งพลังวิญญาณน้ำแข็งนั้นมาให้ได้!

ในขณะที่ปลายนิ้วของนางกำลังจะสัมผัสกับผลึกน้ำแข็ง พญาอสรพิษก็พุ่งเข้ามาถึงตัวมันแล้ว ปากอันกว้างใหญ่ของมันอ้าออก กลิ่นอายมรณะและน้ำลายเหนียวหนืดผสมกับไอเย็นยะเยือกพุ่งเข้าใส่นาง!

หลิงเยว่ไม่สามารถหลบได้อีกแล้ว! ร่างของนางแข็งทื่อด้วยความตื่นตระหนก ความตายอยู่ตรงหน้า!

แต่ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง แก่นแท้แห่งวิญญาณมังกรในกายของนางที่ถูกคุกคามจนถึงขีดสุด ก็ระเบิดพลังออกมาอีกครั้ง! ไม่ใช่พลังที่ควบคุมได้ ไม่ใช่กรงเล็บมังกร แต่เป็นคลื่นพลังงานดิบที่บริสุทธิ์และรุนแรงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน!

ร่างกายของหลิงเยว่เปล่งแสงสีทองอมครามออกมาอย่างเจิดจ้า เกล็ดมังกรจำนวนมากผุดขึ้นปกคลุมทั่วร่างของนาง ดวงตาของนางกลายเป็นสีทองเรืองรองชั่วขณะ! นางไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่นางรู้สึกถึงพลังงานอันมหาศาลที่กำลังเอ่อล้นออกมาจากส่วนลึกของจิตวิญญาณ ราวกับมังกรโบราณที่หลับใหลกำลังตื่นขึ้น!

พญาอสรพิษเหมันต์ทมิฬที่กำลังจะกลืนกินนางเข้าไปถึงกับชะงักงัน ดวงตาอันดุร้ายของมันเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงและหวาดกลัว! มันรับรู้ถึงพลังงานนี้ได้! พลังงานที่สูงส่งและโบราณยิ่งกว่าตัวมันเองหลายเท่านัก!

คลื่นพลังมังกรดิบที่ไร้การควบคุมได้พุ่งเข้าปะทะกับพญาอสรพิษอย่างจัง ร่างมหึมาของมันถูกซัดกระเด็นไปกระแทกผนังถ้ำอย่างรุนแรง ก่อให้เกิดเสียงคำรามด้วยความเจ็บปวดที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน

หลิงเยว่เองก็ถูกคลื่นพลังของตัวเองซัดกระเด็นไปเช่นกัน ร่างของนางกระแทกกับพื้นน้ำแข็งอย่างแรง เลือดกระอักออกมาจากปากไม่หยุดหย่อน พลังงานที่ระเบิดออกมาเมื่อครู่ทำให้ร่างกายของนางเข้าสู่สภาวะอ่อนล้าถึงขีดสุด ดวงตาที่เคยเรืองรองด้วยแสงสีทองอมครามเริ่มหรี่ลง ทั่วทั้งถ้ำเต็มไปด้วยพลังงานที่ปั่นป่วนวุ่นวาย

นางพยายามจะขยับ แต่มือของนางก็ไปสัมผัสกับอะไรบางอย่างที่เย็นเฉียบและแข็งกระด้าง

มันคือแก่นแท้แห่งพลังวิญญาณน้ำแข็ง!

ด้วยพลังเฮือกสุดท้าย หลิงเยว่กำผลึกน้ำแข็งนั้นไว้แน่น ก่อนที่ร่างกายของนางจะหมดเรี่ยวแรงและล้มลงไปในแอ่งน้ำใสราวคริสตัลที่อยู่ใต้แท่นหิน จมดิ่งลงสู่ความมืดมิดและเย็นยะเยือกเบื้องล่าง…