ตอนที่ 66 — มิติแห่งอรุณรุ่ง

ความมืดมิดที่ไร้สิ้นสุดนั้นดูดกลืนทุกสิ่ง ทุกความรู้สึก ความทรงจำ และแม้กระทั่งตัวตนของหลิงเยว่ ราวกับว่าเธอได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของมันไปแล้ว ร่างกายของเธอไร้น้ำหนัก ไร้ทิศทาง ไม่รู้ว่ากำลังร่วงหล่น หรือล่องลอย แต่ในห้วงแห่งความว่างเปล่าที่เย็นยะเยือกนั้น ประกายแสงเล็กๆ จุดหนึ่งยังคงส่องนำทาง ไม่ได้เจิดจ้าบาดตา หากแต่เป็นแสงอันอบอุ่นที่ปลอบประโลมหัวใจที่อ่อนล้าของเธอ มันเป็นแสงที่หลิงเยว่คุ้นเคย แส