ตอนที่ 76 — กายาสุญญะมังกรเทวะ

โลกทั้งใบของหลิงเยว่ดับมืดลงอย่างกะทันหัน ความรู้สึกสุดท้ายที่รับรู้ได้คือสัมผัสเย็นเฉียบที่หน้าผาก ตามมาด้วยความว่างเปล่าที่กลืนกินทุกสิ่ง ราวกับว่าตัวตนของนางถูกฉีกกระชากออกเป็นเสี่ยงๆ และโปรยปรายลงสู่ห้วงเหวที่ไร้ก้นบึ้ง ไร้ซึ่งแสง สี เสียง หรือแม้กระทั่งความคิด ความรู้สึกของการมีอยู่เลือนหายไปจนเกือบหมดสิ้น

ในความมืดมิดอันไร้ขอบเขตนั้น หลิงเยว่ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใด เธอพยายามดิ้นรน เฮือ