ตอนที่ 94 — แสงสว่างในสุญญตา

ความมืดมิดกลืนกินหลิงเยว่โดยสมบูรณ์ ไม่มีเสียง ไม่มีแสง ไม่มีสัมผัสใดๆ ราวกับวิญญาณของเธอถูกกระชากออกจากร่างและล่องลอยอยู่ในห้วงอวกาศอันไร้ขอบเขต ร่างกายที่บาดเจ็บสาหัสของเธอไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดอีกต่อไป มีเพียงความว่างเปล่าที่หนักอึ้งกดทับทุกสรรพสิ่ง มันเป็นความมืดที่เย็นยะเยือกและไร้ชีวิตชีวา ผิดกับความมืดมิดยามค่ำคืนบนโลก มันคือความมืดที่บ่งบอกถึงการไร้ซึ่งตัวตน การดับสูญ และการล่มสลายของทุกส