ตอนที่ 127 — มังกรสุญญะทมิฬพิโรธ

ดวงตาสีดำสนิทลึกล้ำราวกับห้วงสุญญะที่ไร้ก้นบึ้งของมังกรต้นกำเนิดแห่งสุญญะกระพริบขึ้นช้าๆ แสงสลัวที่ดูดกลืนทุกสิ่งสาดส่องออกมาจากภายใน เผยให้เห็นอำนาจโบราณที่หลับใหลมานานนับอนันตกาล หลิงเยว่ยืนนิ่งอยู่เบื้องหน้าสิ่งมีชีวิตที่เปรียบเสมือนเทพเจ้าแห่งมิติแห่งความว่างเปล่า หัวใจของเธอเต้นระรัวด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งความตื่นเต้น ความมุ่งมั่น และความปรารถนาอันแรงกล้าที่จะหลอมรวมพลังของมันเข้ากับตนเอง