ตอนที่ 141 — มหาอสูรลืมตา

เสียงคำรามอันเป็นอนันต์ที่ดูดกลืนแสงและเสียงของห้วงอวกาศจบลงแล้ว ทิ้งไว้เพียงความเงียบอันน่าพรั่นพรึงที่หนักอึ้งกว่าภูเขานับล้านลูก หลิงเยว่ยืนนิ่งอยู่กลางอากาศ สัมผัสได้ถึงแก่นเทวะแห่งดาราภายในกายที่ยังคงสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ราวกับถูกปลุกให้ตื่นจากห้วงนิทราอันยาวนานเพื่อเผชิญหน้ากับหายนะที่แท้จริง ไม่ใช่เพียงแค่พลังงานสุญญะหรืออสูรสุญญะที่ไร้รูปร่าง แต่เป็นบางสิ่งบางอย่างที่เก่าแก่กว่าจักรวาล กล