ตอนที่ 142 — กำเนิดราชินีแห่งการสร้างสรรค์

เสียงคำรามโกรธเกรี้ยวราวฟ้าถล่มดินทลายระเบิดก้องไปทั่วทั้งมิติแห่งต้นกำเนิดดวงดาว มหาอสูรบรรพกาลสะบัดหางขนาดมหึมาฟาดฟันเข้าใส่พื้นที่ว่างเปล่าเบื้องหน้าอย่างบ้าคลั่ง กรงเล็บอันแหลมคมของมันตะกุยอากาศ ทิ้งร่องรอยการฉีกขาดของมิติไว้เบื้องหลัง ดวงตาอันว่างเปล่าทว่าเต็มเปี่ยมด้วยความกระหายและโทสะของมันกวาดมองไปทั่วบริเวณที่หลิงเยว่เพิ่งหายตัวไปอย่างรวดเร็ว ความสับสนยังคงฉายชัดในแววตาของมัน ร่างกายที่เค