ตอนที่ 166 — จ้าวแห่งพินาศภูมิ

รอยแยกมิติที่เคยเป็นเพียงบาดแผลขนาดใหญ่ในผืนฟ้าแห่งจักรวาล บัดนี้กลับฉีกขาดกว้างขึ้นอย่างรวดเร็ว ก่อเกิดเป็นประตูบิดเบี้ยวแห่งความว่างเปล่าที่ดูดกลืนแสงสว่างและดวงดาวโดยรอบให้ดับมอดลงอย่างเงียบงัน ความมืดมิดที่แผ่ซ่านออกมาไม่ใช่เพียงแค่การไร้ซึ่งแสง หากแต่เป็นการไร้ซึ่งการมีอยู่ เป็นความว่างเปล่าที่กระหายจะกลืนกินทุกสรรพสิ่ง แรงกดดันมหาศาลถาโถมเข้าใส่หลิงเยว่ ทำให้ร่างของนางสั่นสะท้านไปถึงแก่นวิญญ