ตอนที่ 3 — วิญญาณเร่ร่อนและบทเรียนแรก

ลมหายใจเย็นยะเยือกที่พัดผ่านเข้ามาในที่กำบังชั่วคราวของพวกเขา ไม่ใช่แค่เพียงสายลมหนาวจากผืนป่าอันมืดมิด แต่มันคือลมหายใจแห่งความตายที่กำลังคืบคลานเข้ามา เงาร่างสีเทาจางๆ ที่ลอยเข้ามาในแสงสลัวของกองไฟที่ริบหรี่ ไม่ใช่แค่ภาพลวงตา หากแต่เป็นภัยคุกคามที่จับต้องได้ วิญญาณเร่ร่อนระดับ ‌8 ส่งเสียงครางต่ำราวกับลมหายใจเฮือกสุดท้ายของปีศาจ มันสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งผืนป่า ทำให้ใบไม้แห้งกรอบที่เท้าของอาร์คและพลทหารรักษาการณ์สิบคนสั่นระริกราวกับมีชีวิต

อาร์คกัดฟันกรอด สัญชาตญาณเทพสงครามพลุ่งพล่านขึ้นมาในจิตใจอีกครั้ง บาดแผลที่แขนและสีข้างส่งความเจ็บปวดรวดร้าว แต่เขากลับละเลยมันไปโดยสิ้นเชิง สายตาคมกริบจับจ้องไปยังวิญญาณเร่ร่อนที่กำลังลอยเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ ​ร่างกายของมันโปร่งแสงราวกับหมอกควัน แต่กลับอัดแน่นไปด้วยพลังงานด้านลบที่น่าขนลุก ดวงตาที่ว่างเปล่าของมันจ้องมองมายังพวกเขา ราวกับกำลังมองดูเหยื่อที่ไร้ทางสู้ พลทหารรักษาการณ์ทั้งสิบที่เพิ่งได้รับมา ใบหน้าซีดเผือดด้วยความหวาดกลัว บางคนถึงกับถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว

“อย่าถอย! เตรียมพร้อม!” ‍อาร์คคำรามเสียงต่ำ เสียงของเขาสั่นสะเทือนด้วยอำนาจบางอย่างที่แฝงอยู่ แม้จะเป็นหน่วยที่เพิ่งปลดล็อกมา แต่พลทหารรักษาการณ์เหล่านี้ก็ยังคงมีสัญชาตญาณการเชื่อฟังคำสั่งที่ฝังลึก พวกเขาสะดุ้งเฮือกและชักดาบสั้นที่เอวออกมา ดาบเหล็กกล้าที่ดูทื่อๆ ในมือสั่นเทาเล็กน้อยเมื่อเผชิญหน้ากับสิ่งเหนือธรรมชาติ

วิญญาณเร่ร่อนไม่รอช้า มันพุ่งเข้าใส่ด้วยความเร็วที่เหนือกว่าที่ไททันวอร์กจะเทียบได้ ‌พลังงานสีเทาทมิฬแผ่ออกมา สร้างความรู้สึกเย็นยะเยือกที่กัดกินไปถึงกระดูก อาร์คพุ่งเข้าขวางทางทันที ดาบยาวของเขากวัดแกว่งออกไปเป็นวงโค้ง ดาบเหล็กกล้าฟาดผ่านร่างของวิญญาณเร่ร่อนไปโดยไร้ผล ราวกับมันเป็นเพียงอากาศธาตุ พลังงานเย็นยะเยือกปะทะเข้ากับร่างของอาร์ค ทำให้เขารู้สึกเหมือนถูกแช่แข็งจากภายในสู่ภายนอก

“ดาบธรรมดาไม่มีผล!” ‍อาร์ครู้สึกได้ถึงพลังชีวิตที่ถูกดูดกลืนไปเล็กน้อย เขาต้องรีบหาวิธีรับมือ “พลทหาร! กระจายกำลัง! โอบล้อมมัน! พยายามโจมตีพร้อมกัน!”

พลทหารรักษาการณ์แม้จะหวาดกลัว แต่ก็ยังคงปฏิบัติตามคำสั่ง พวกเขากระจายออกไปเป็นครึ่งวงกลมรอบวิญญาณเร่ร่อน ​พยายามใช้ดาบสั้นโจมตีพร้อมกัน แต่ผลลัพธ์ก็ยังคงเหมือนเดิม ดาบเหล็กกล้าแทงทะลุร่างที่โปร่งแสงไปราวกับไม่มีอะไรอยู่ตรงนั้น วิญญาณเร่ร่อนดูเหมือนจะสนุกกับการเล่นงานพวกเขา มันส่งเสียงครางแหลมอย่างน่าขนลุก ก่อนจะพุ่งเข้าใส่พลทหารคนหนึ่ง พลทหารคนนั้นกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ร่างกายของเขาทรุดลงไปกับพื้น ​ใบหน้าซีดขาวราวกับคนตาย พลังชีวิตของเขาถูกดูดกลืนไปอย่างรวดเร็ว

“ระบบ! ข้อมูลของวิญญาณเร่ร่อน! จุดอ่อน!” อาร์คคำรามในใจ เขาไม่มีเวลามาลองผิดลองถูกแบบนี้อีกแล้ว

[ติ๊ง! วิญญาณเร่ร่อน ระดับ ​8: สิ่งมีชีวิตจากมิติวิญญาณ มีร่างกายเป็นพลังงานวิญญาณด้านลบ อ่อนแอต่อพลังงานศักดิ์สิทธิ์ ธาตุแสง หรือการโจมตีทางกายภาพที่อัดแน่นไปด้วยพลังงานวิญญาณที่แข็งแกร่ง]

“พลังงานวิญญาณที่แข็งแกร่ง...” อาร์คทวนคำในใจ เขาเคยเป็นเทพสงครามในโลกเก่า พลังงานวิญญาณของเขาน่าจะแข็งแกร่งกว่าใคร แต่ตอนนี้เขากลับมาในร่างที่อ่อนแอ บาดเจ็บ และยังไม่คุ้นชินกับพลังงานของโลกใบนี้

“ทุกคน! ใช้จิตสังหาร! มุ่งความตั้งใจทั้งหมดไปที่ปลายดาบ!” อาร์คตะโกนเสียงดัง ลมหายใจของเขาเริ่มหอบหนักจากอาการบาดเจ็บและพลังงานที่ถูกดูดกลืนไป พลทหารรักษาการณ์มองหน้ากันอย่างไม่เข้าใจนัก แต่พวกเขาก็ยังคงเชื่อฟัง อาร์คเองก็รวบรวมพลังงานทั้งหมดที่มี สัญชาตญาณเทพสงครามถูกบีบอัดไปที่ปลายดาบยาวของเขา ดาบยาวที่ดูธรรมดาเริ่มมีออร่าสีเทาจางๆ ล้อมรอบอย่างที่ไม่มีใครสังเกตเห็น

วิญญาณเร่ร่อนไม่สนใจคำสั่งของอาร์ค มันพุ่งเข้าใส่พลทหารอีกคน โชคดีที่คราวนี้อาร์คเร็วกว่า เขาพุ่งเข้าขวางทางอีกครั้ง ดาบยาวที่อัดแน่นด้วย ‘เจตจำนงแห่งเทพสงคราม’ ของเขาปะทะเข้ากับร่างของวิญญาณเร่ร่อน คราวนี้ไม่ใช่การโจมตีที่ไร้ผลอีกต่อไป!

เปรี้ยง!

เสียงปะทะที่แหบแห้งคล้ายฟ้าร้องขนาดเล็กดังขึ้น ร่างที่โปร่งแสงของวิญญาณเร่ร่อนสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ราวกับถูกไฟฟ้าช็อต มันส่งเสียงกรีดร้องที่น่าสะพรึงกลัว พลังงานสีเทาทมิฬที่ล้อมรอบร่างของมันเกิดการบิดเบี้ยว อาร์คสัมผัสได้ถึงแรงปะทะที่หนักหน่วง ราวกับเขากำลังฟันเข้าใส่ก้อนเมฆที่อัดแน่นไปด้วยพลังงาน

“ได้ผล! มันอ่อนแอต่อพลังจิต!” อาร์คตะโกนลั่น ความเจ็บปวดจากบาดแผลถูกแทนที่ด้วยความตื่นเต้นและอะดรีนาลีนที่พลุ่งพล่าน “ทุกคน! มุ่งความตั้งใจ! ใช้จิตสังหารทั้งหมด! ฟันมัน!”

พลทหารรักษาการณ์เห็นว่าการโจมตีของอาร์คได้ผล พวกเขาก็มีกำลังใจขึ้นมาเล็กน้อย พวกเขารวบรวมสมาธิ พยายามนึกถึงความเกลียดชังและความกลัวที่มีต่อวิญญาณร้าย แล้วปลดปล่อยมันออกมาผ่านปลายดาบ ดาบสั้นสิบเล่มพุ่งเข้าใส่ร่างของวิญญาณเร่ร่อนพร้อมกัน คราวนี้มันไม่ใช่การโจมตีที่ไร้ผลอีกต่อไป แม้จะไม่รุนแรงเท่าของอาร์ค แต่ดาบทุกเล่มก็สามารถสร้างความเสียหายให้กับร่างวิญญาณได้เล็กน้อย

วิญญาณเร่ร่อนกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด มันไม่เคยเจอการโจมตีแบบนี้มาก่อน พลังงานวิญญาณด้านลบของมันเริ่มปั่นป่วน มันพยายามที่จะถอยหนี แต่พลทหารรักษาการณ์ที่ได้รับคำสั่งและเห็นความหวังก็โถมเข้าใส่ไม่ยั้ง อาร์คเองก็ไม่รอช้า เขาใช้จังหวะที่วิญญาณเร่ร่อนชะงักงัน พุ่งเข้าใส่อีกครั้ง ฟันดาบยาวของเขาเข้ากลางร่างของมันอย่างจัง

เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!

การโจมตีแต่ละครั้งของอาร์ค สร้างความเสียหายให้กับวิญญาณเร่ร่อนอย่างมหาศาล ร่างกายโปร่งแสงของมันเริ่มฉีกขาด และพลังงานสีเทาทมิฬก็เริ่มสลายไปในอากาศ เสียงกรีดร้องของมันอ่อนลงเรื่อยๆ จนในที่สุด ดาบสุดท้ายของอาร์คก็ฟาดฟันลงมา ตัดผ่านร่างของวิญญาณเร่ร่อนที่กำลังอ่อนแอไปอย่างสมบูรณ์

วูบ!

ร่างของวิญญาณเร่ร่อนสลายไปในอากาศ กลายเป็นละอองพลังงานสีเทาจางๆ ที่ลอยหายไปในความมืดมิด

[ติ๊ง! ท่านสังหารวิญญาณเร่ร่อน ระดับ 8 ได้สำเร็จ!] [ท่านได้รับค่าประสบการณ์ 100 หน่วย] [ท่านได้รับ ‘แก่นวิญญาณเร่ร่อน’ ระดับต่ำ x1] [ท่านได้รับ ‘เศษพลังงานวิญญาณ’ x5] [ภารกิจเอาชีวิตรอดจากคืนแรก (2/3) สำเร็จ! ท่านได้รับรางวัล: เปิดใช้งานฟังก์ชัน ‘คลังเก็บของระบบ’] [ท่านปลดล็อก: เผ่าพันธุ์ ‘วิญญาณ’ ในสารานุกรมมอนสเตอร์]

อาร์คทรุดตัวลงคุกเข่า หอบหายใจอย่างหนัก ร่างกายของเขาสั่นเทาไปหมด ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะความเหนื่อยล้าและอาการบาดเจ็บที่กลับมารบกวนอีกครั้ง พลทหารรักษาการณ์พากันถอนหายใจเฮือกใหญ่ พวกเขามองไปยังจุดที่วิญญาณเร่ร่อนหายไป ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความโล่งอกและเคารพต่อผู้นำของพวกเขา

“ผู้นำ... ท่านบาดเจ็บหนัก” พลทหารคนหนึ่งพูดขึ้น น้ำเสียงของเขาสั่นเครือ

อาร์คพยักหน้าเล็กน้อย “ไม่เป็นไร แค่บาดแผลเล็กน้อย” เขาโกหกไปทั้งที่รู้สึกเหมือนร่างกายกำลังจะพังทลาย เขาต้องแสดงความแข็งแกร่งต่อหน้าลูกน้องกลุ่มแรกของเขา

เขาเปิดหน้าต่างสถานะของตนเอง

[อาร์ค (ผู้นำเผ่าพันธุ์มนุษย์)] [ระดับ: 2 (150/200)] [พลังชีวิต: 30/100 (บาดเจ็บสาหัส)] [พลังงานวิญญาณ: 20/50] [ความแข็งแกร่ง: 12] [ความว่องไว: 10] [ความทนทาน: 13] [สติปัญญา: 15] [พรสวรรค์: สัญชาตญาณเทพสงคราม (ระดับ 1)] [ทักษะ: ไม่มี] [ยูนิต: พลทหารรักษาการณ์ x10 (บาดเจ็บเล็กน้อย x2, บาดเจ็บปานกลาง x1)]

พลทหารรักษาการณ์สามคนบาดเจ็บ แต่ไม่มีใครเสียชีวิต นี่ถือเป็นผลลัพธ์ที่ดีที่สุดแล้วในการต่อสู้กับศัตรูที่ไม่รู้จักในสภาพที่อ่อนแอเช่นนี้

“ซ่อมแซมที่กำบัง และดูแลผู้บาดเจ็บ” อาร์คออกคำสั่งเสียงแหบแห้ง “เรายังต้องผ่านคืนนี้ไปให้ได้”

พลทหารรีบปฏิบัติตามคำสั่ง อาร์คเองก็พยายามรวบรวมสติ เขาเปิดหน้าต่างคลังเก็บของระบบที่เพิ่งปลดล็อก

[คลังเก็บของระบบ:

• แก่นวิญญาณเร่ร่อน ระดับต่ำ x1: วัสดุหายาก สามารถใช้ในการสร้างสิ่งประดิษฐ์วิญญาณ หรือเป็นส่วนผสมในการปรุงยา
• เศษพลังงานวิญญาณ x5: พลังงานวิญญาณบริสุทธิ์ สามารถใช้ฟื้นฟูพลังงานวิญญาณ หรือเป็นส่วนประกอบในการเสริมสร้างสิ่งของ
• ดาบยาวเหล็กกล้า (เสียหาย) x1
• เครื่องแบบนักรบ (เสียหาย) x1]

“เศษพลังงานวิญญาณ... ฟื้นฟูพลังงานวิญญาณ” อาร์คหยิบเศษพลังงานวิญญาณหนึ่งชิ้นออกมา มันเป็นก้อนผลึกสีฟ้าอ่อนที่ส่องแสงเรืองรองในความมืด เขาลังเลเล็กน้อยก่อนจะกลืนมันลงไป

ทันทีที่เศษพลังงานวิญญาณสัมผัสลิ้น พลังงานอันบริสุทธิ์และสดชื่นก็ไหลซึมเข้าสู่ร่างกายของเขา อาการอ่อนล้าและเจ็บปวดบรรเทาลงเล็กน้อย พลังงานวิญญาณของเขาเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

[พลังงานวิญญาณ: 30/50]

“ยอดเยี่ยม” อาร์คพึมพำ นี่คือขุมทรัพย์ที่แท้จริง!

เขาใช้เศษพลังงานวิญญาณอีกสองชิ้นเพื่อฟื้นฟูพลังงานวิญญาณของตนเองจนเกือบเต็ม และใช้ที่เหลือสองชิ้นป้อนให้กับพลทหารที่บาดเจ็บหนักที่สุดสองคน แม้จะไม่ได้ช่วยเรื่องบาดแผลทางกายภาพโดยตรง แต่ก็ช่วยฟื้นฟูพลังชีวิตและลดอาการอ่อนล้าได้ดี

อาร์คพยายามพักผ่อน เขาหลับตาลงเพื่อฟื้นฟูร่างกายและจิตใจ แต่สัญชาตญาณเทพสงครามของเขากลับส่งสัญญาณเตือนอย่างต่อเนื่อง ราวกับว่าภัยคุกคามยังไม่หมดไป

ขณะที่เขาหลับตาลงครู่หนึ่ง ระบบก็แจ้งเตือนขึ้นมาอีกครั้ง

[ติ๊ง! ภารกิจเอาชีวิตรอดจากคืนแรก (3/3): ป้องกันการรุกรานจาก ‘ฝูงหมาป่าเงา’ ที่กำลังเคลื่อนพลเข้าสู่บริเวณฐานชั่วคราว] [รางวัล: ปลดล็อกฟังก์ชัน ‘การวิจัยยูนิต’ และ ‘พิมพ์เขียวฐานทัพพื้นฐาน’]

อาร์คลืมตาโพลง ความเหนื่อยล้าทั้งหมดหายไปในพริบตา ฝูงหมาป่าเงา? นั่นหมายถึงสัตว์อสูรที่อาจจะฉลาดกว่าไททันวอร์กและรวดเร็วกว่าวิญญาณเร่ร่อน เขาจ้องมองออกไปในความมืดมิดที่อยู่นอกที่กำบังชั่วคราว

เขาได้ยินเสียงหอนอันโหยหวนแว่วมาตามสายลม มันเป็นเสียงหอนที่เต็มไปด้วยความหิวโหยและความดุร้าย ซึ่งบ่งบอกว่ามันอยู่ใกล้เข้ามามากแล้ว คืนนี้ยังอีกยาวไกล และบททดสอบที่แท้จริงยังไม่สิ้นสุดลง! อาร์คจะต้องนำกองทัพเล็กๆ ของเขาเอาชีวิตรอดจากภัยคุกคามที่หลากหลายนี้ไปให้ได้!