ตอนที่ 18 — เงาสยองจากมิติอื่น

พลังงานแปลกประหลาดที่ไหลบ่าเข้ามาไม่ใช่เพียงแค่ความมืดมิด แต่มันคือความว่างเปล่าอันเย็นยะเยือกที่กัดกินทุกสรรพสิ่ง แผ่ซ่านไปทั่วบริเวณราวกับหมึกดำที่ถูกฉีดลงไปในผืนน้ำศักดิ์สิทธิ์ อากาศโดยรอบบิดเบี้ยว อณูธาตุที่เคยหนาแน่นกลับสลายตัวไปในพริบตา เหลือทิ้งไว้เพียงความเวิ้งว้างที่ปราศจากชีวิต เสียงกรีดร้องอันโหยหวนที่ไม่ได้มาจากสิ่งมีชีวิตใด ๆ ‌หากแต่เป็นเสียงของห้วงอวกาศที่กำลังถูกฉีกกระชากดังขึ้นในโสตประสาทของอาร์ค ทำให้จิตใจของเขาสั่นคลอน

“มัน… มาเพื่อข้า!” เสียงกระซิบของเด็กสาววิญญาณโลกที่สั่นเครือยังคงก้องอยู่ในหูของอาร์ค ร่างกายของเธออ่อนแรงลงอย่างเห็นได้ชัด ดวงตาคู่น้อยที่เคยเต็มไปด้วยความไร้เดียงสา บัดนี้กลับฉายแววหวาดกลัวสุดขีด ร่างกายของเธอทรุดฮวบลงกับพื้นดินที่กำลังบิดเบี้ยว ​อาร์คตระหนักทันทีว่านี่คือภัยคุกคามที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่เขาเคยเผชิญนับตั้งแต่มายังโลกใบนี้ ไม่ใช่เพื่อตัวเขาเองอีกต่อไป แต่เพื่อชีวิตของวิญญาณโลกที่เพิ่งถือกำเนิดขึ้นตรงหน้า เพื่อความอยู่รอดของพิภพนี้!

สายลมแห่งหายนะพัดผ่าน ทุกสิ่งรอบตัวถูกกลืนกินโดยความว่างเปล่าสีดำมืดมิดที่ค่อยๆ ก่อตัวเป็นรูปร่าง สิ่งมีชีวิตประหลาดปรากฏขึ้นจากเงามืด มันไม่ใช่สัตว์อสูร ‍ไม่ใช่วิญญาณธาตุ และไม่ใช่ปีศาจที่อาร์คเคยรู้จักมาก่อน ร่างกายของมันบิดเบี้ยวไร้รูปทรงที่แน่นอน ราวกับก้อนเนื้อที่ปูดโปนและยุบตัวอยู่ตลอดเวลา มีแขนขาจำนวนมากยื่นออกมาจากลำตัวที่ดำสนิท เคลื่อนไหวอย่างอิสระราวกับหนวดปลาหมึกนับร้อยเส้น ดวงตาเรืองแสงสีม่วงเรืองรองนับสิบดวงกะพริบอยู่บนผิวหนังที่ขรุขระ มองมายังอาร์คและวิญญาณโลกราวกับสัตว์ร้ายผู้หิวโหยที่ได้พบเหยื่ออันโอชะ

“สิ่งมีชีวิตจากห้วงมิติ… ‌ผู้กลืนกินความจริง!” เสียงทุ้มต่ำของพยับคามธรณีวารี ผู้พิทักษ์วิญญาณโลกที่บัดนี้หลอมรวมกับเด็กสาวเอ่ยขึ้นอย่างยากลำบาก ร่างกายที่เคยแข็งแกร่งของมันบัดนี้กลับสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้ พลังปราณธรณีที่เคยหนาแน่นถูกกัดเซาะจนอ่อนแรงลงอย่างรวดเร็ว “มัน… มันมาเพื่อวิญญาณโลก… เพื่อกลืนกินแก่นแท้ของพิภพ!”

อาร์คไม่รอช้า ‍พลัง ‘เทพธรณีผู้พิชิต’ พุ่งพล่านไปทั่วร่างของเขา ออร่าสีทองอร่ามเปล่งประกายออกมา ปกคลุมเด็กสาววิญญาณโลกและพยับคามธรณีวารีเอาไว้ เขาคือเทพสงครามผู้ไม่เคยยอมแพ้ต่อภัยใดๆ ไม่ว่าศัตรูจะมาจากห้วงมิติไหนก็ตาม!

“ระบบ! วิเคราะห์ศัตรู!” ​อาร์คคำรามในใจ เสียงของระบบดังขึ้นในหัวของเขาอย่างรวดเร็ว

[ติ๊ง! ตรวจพบสิ่งมีชีวิตต่างมิติ: ผู้กลืนกินห้วงมิติ (Void Devourer)] [ระดับภัยคุกคาม: มหันตภัยขั้นหายนะ (ระดับสูงกว่าตำนานหลายเท่า)] [เผ่าพันธุ์: ​สิ่งมีชีวิตนอกจักรวาล (Outer-Dimensional Entity)] [ลักษณะ: สิ่งมีชีวิตที่ไม่มีรูปแบบทางกายภาพที่แน่นอน ประกอบด้วยสสารมืดและพลังงานว่างเปล่า สามารถบิดเบือนความจริงและกัดกินแก่นแท้ของโลก/สิ่งมีชีวิตได้] [ความสามารถพิเศษ: การกัดกินแก่นแท้ (Essence ​Devour), การบิดเบือนมิติ (Dimensional Distortion), การควบคุมความว่างเปล่า (Void Manipulation), การกัดเซาะจิตวิญญาณ (Soul Erosion)] [เป้าหมายหลัก: วิญญาณโลกแห่งพิภพ (เพื่อกลืนกินพลังงานและข้อมูลของโลกนี้)] [คำแนะนำ: หลีกเลี่ยงการปะทะโดยตรง หาทางปกป้องวิญญาณโลก และขับไล่มันกลับไปยังมิติของมัน]

ข้อมูลจากระบบทำให้อาร์คขมวดคิ้วแน่น มหันตภัยขั้นหายนะ… สูงกว่าระดับตำนานหลายเท่า นี่คือศัตรูที่เขาไม่เคยจินตนาการถึงมาก่อน พลังของมันสามารถกัดกินแก่นแท้ของโลกได้ นี่คือหายนะที่แท้จริง!

“ปกป้องวิญญาณโลก!” อาร์คคำราม เขาใช้พลังทั้งหมดที่มีสร้างกำแพงธรณีสีทองขนาดมหึมา กั้นระหว่างตัวเขาและผู้กลืนกินห้วงมิติ กำแพงนั้นสูงตระหง่านราวกับภูผาศักดิ์สิทธิ์ เปล่งประกายแห่งการปกป้อง พลังปราณธรณีถูกอัดแน่นจนแข็งแกร่งเกินกว่าสิ่งใดจะทำลายได้

ฟุ่บ!

แต่กำแพงธรณีที่อาร์คสร้างขึ้นกลับไม่เป็นผล สิ่งมีชีวิตประหลาดตัวนั้นไม่ได้พุ่งเข้าชน หากแต่มัน “เลือนหายไป” ราวกับเงา ก่อนจะปรากฏขึ้นอีกครั้ง “ด้านใน” กำแพงธรณี! มันใช้ความสามารถในการบิดเบือนมิติเพื่อข้ามผ่านสิ่งกีดขวางของอาร์คได้อย่างง่ายดาย

“ไม่จริง!” อาร์คเบิกตากว้าง ด้วยประสบการณ์การรบอันโชกโชน เขาไม่เคยพบเจอศัตรูที่สามารถข้ามผ่านแนวป้องกันของเขาได้อย่างไร้ร่องรอยเช่นนี้มาก่อน

“กรี๊ดดด!” เด็กสาววิญญาณโลกกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว เมื่อหนวดเส้นหนึ่งของสิ่งมีชีวิตประหลาดพุ่งเข้ามาใกล้ตัวเธอ พยับคามธรณีวารีพยายามเข้าขวาง แต่มันก็ถูกหนวดอีกเส้นหนึ่งของสิ่งมีชีวิตนั้นปัดกระเด็นออกไปอย่างง่ายดาย ร่างกายของมันถูกกัดเซาะด้วยพลังงานว่างเปล่าทันทีที่สัมผัส ทำให้เกิดเสียงฉี่ฉ่าและควันสีดำลอยขึ้นมา

“แกอย่าหวัง!” อาร์คคำราม พลังเทพธรณีผู้พิชิตระเบิดออกมาจากร่างของเขาราวกับภูเขาไฟระเบิด เขากระโจนเข้าใส่ผู้กลืนกินห้วงมิติด้วยความเร็วที่เหนือชั้น ดาบแสงธรณีขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นในมือของเขา ฟันเข้าใส่ร่างที่บิดเบี้ยวของสิ่งมีชีวิตนั้นอย่างรุนแรง

ฉัวะ!

ดาบแสงธรณีฟันผ่านร่างของมัน ทว่ากลับไม่มีเลือดเนื้อกระเซ็นออกมา สิ่งมีชีวิตนั้นไม่ได้มีกายหยาบอย่างแท้จริง ราวกับว่าดาบของอาร์คฟันผ่านเพียงภาพลวงตา แต่ถึงกระนั้น พลังทำลายล้างของดาบแสงธรณีก็ยังคงสร้างความเสียหาย พลังงานว่างเปล่าในร่างของมันถูกกระแทกจนกระจายออกไปเล็กน้อย เผยให้เห็นแก่นกลางสีดำสนิทที่เต้นระริกอยู่ภายใน

“ระวัง! แก่นแท้ของมันคือความว่างเปล่า! การโจมตีทางกายภาพแทบไม่ส่งผล!” พยับคามธรณีวารีเตือนด้วยเสียงที่แหบพร่า

อาร์คกัดฟันแน่น เขารู้สึกได้ถึงพลังงานที่กัดเซาะเข้ามาในตัวเขาผ่านดาบแสงธรณี มันพยายามจะกัดกินพลังปราณและแก่นแท้ของเขา แต่ด้วยพลังเทพธรณีผู้พิชิตที่แข็งแกร่ง ทำให้เขาสามารถต้านทานเอาไว้ได้ชั่วขณะ

“ระบบ! มีวิธีโจมตีมันไหม? หรือมีอะไรที่สามารถขับไล่มันไปได้?” อาร์ครีบถามระบบอย่างร้อนรน

[ติ๊ง! ผู้กลืนกินห้วงมิติมีภูมิต้านทานต่อพลังงานธาตุและกายภาพสูงมาก จุดอ่อนคือ พลังงานแห่งการดำรงอยู่ (Existence Energy) หรือพลังงานที่ขัดแย้งกับความว่างเปล่าโดยตรง] [คำแนะนำ: พลังงานแห่งวิญญาณโลกเป็นพลังงานแห่งการดำรงอยู่ที่บริสุทธิ์ที่สุด ซึ่งเป็นเป้าหมายหลักของผู้กลืนกินห้วงมิติ] [คำแนะนำเพิ่มเติม: พลังงานแห่งการปกป้องอันศักดิ์สิทธิ์ (Divine Protection Energy) หรือ พลังงานแห่งความจริง (Truth Energy) อาจเป็นกุญแจสำคัญ]

พลังงานแห่งการดำรงอยู่… พลังงานแห่งความจริง… อาร์คขมวดคิ้ว เขาไม่แน่ใจว่าตนเองมีพลังงานเหล่านั้นหรือไม่ แต่สิ่งที่ระบบบอกคือ พลังงานวิญญาณโลกคือสิ่งมีค่าที่สุด และเป็นเป้าหมายของสิ่งมีชีวิตประหลาดนี้

“ฉัน… ฉันทำอะไรไม่ได้เลย…” เด็กสาววิญญาณโลกพูดด้วยเสียงที่อ่อนแรง เธอพยายามใช้พลัง แต่พลังที่เพิ่งถือกำเนิดขึ้นมานั้นยังอ่อนแอเกินไปที่จะต่อกรกับมหันตภัยระดับนี้

ผู้กลืนกินห้วงมิติส่งเสียงคำรามที่ไม่ได้เป็นเสียงใดๆ หากแต่เป็นเสียงที่บิดเบือนห้วงมิติ มันพุ่งเข้าใส่เด็กสาววิญญาณโลกอีกครั้ง หนวดนับสิบเส้นพุ่งเข้ามาจากทุกทิศทาง ราวกับจะฉีกกระชากเธอเป็นชิ้นๆ

อาร์คไม่มีทางเลือกอื่น เขาใช้พลังเทพธรณีผู้พิชิตสร้างเกราะป้องกันตัวเองและวิญญาณโลกเอาไว้ เกราะธรณีสีทองเปล่งประกายเจิดจ้า แต่หนวดของสิ่งมีชีวิตนั้นกลับกัดเซาะเกราะป้องกันอย่างรวดเร็ว พลังงานว่างเปล่าที่แผ่ออกมาทำให้เกราะเริ่มปริร้าว

“ระบบ! สกิลใหม่! อัปเกรด! อะไรก็ได้ที่ช่วยฉันได้!” อาร์คคำราม พลังของเขาถูกใช้ไปอย่างมหาศาล เขาไม่สามารถต้านทานได้นาน

[ติ๊ง! ตรวจพบภัยคุกคามระดับสูงสุด! ระบบเปิดใช้งาน โหมดฉุกเฉินระดับสีแดง!] [กำลังค้นหาสกิลที่เหมาะสม… ตรวจพบศักยภาพจาก 'แก่นแท้แห่งเทพธรณีผู้พิชิต'] [กำลังสร้างสกิลใหม่… สำเร็จ! ได้รับสกิล: 'อาณาเขตศักดิ์สิทธิ์แห่งพิภพ (Realm of Sacred Earth)']

[อาณาเขตศักดิ์สิทธิ์แห่งพิภพ (Realm of Sacred Earth)] [ระดับ: เทพ] [รายละเอียด: สร้างอาณาเขตที่อัดแน่นด้วยพลังงานแห่งการดำรงอยู่ของพิภพ ปกป้องสิ่งมีชีวิตภายในอาณาเขตจากพลังงานว่างเปล่าและบิดเบือนมิติของศัตรู ภายในอาณาเขต ผู้ใช้จะได้รับพลังสนับสนุนจากวิญญาณโลกอย่างมหาศาล และสามารถขับไล่สิ่งมีชีวิตจากห้วงมิติออกไปได้ชั่วคราว] [เงื่อนไขการใช้งาน: ต้องได้รับความยินยอมจากวิญญาณโลก หรือวิญญาณโลกต้องอยู่ในสภาพที่อ่อนแอและต้องการการปกป้องอย่างเร่งด่วน] [ค่าใช้จ่าย: พลังงานเทพธรณีทั้งหมด และพลังชีวิตบางส่วนของผู้ใช้] [ระยะเวลา: ขึ้นอยู่กับความแข็งแกร่งของวิญญาณโลกและความสามารถของผู้ใช้]

สกิลใหม่! อาร์คไม่รอช้า พลังเทพธรณีทั้งหมดในร่างกายของเขาถูกกระตุ้นขึ้นมา พลังปราณที่มหาศาลไหลออกจากร่างของเขาอย่างรวดเร็ว ก่อตัวเป็นโดมพลังงานสีทองอร่ามที่แผ่ขยายออกไปรอบๆ ตัวเขาและเด็กสาววิญญาณโลก

“อาณาเขตศักดิ์สิทธิ์แห่งพิภพ!” อาร์คคำรามด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น

โดมพลังงานสีทองเปล่งประกายเจิดจ้า มันไม่ใช่แค่เกราะป้องกัน แต่เป็น "อาณาเขต" ที่แท้จริง ภายในโดมนั้น อากาศกลับมาบริสุทธิ์อีกครั้ง พื้นดินที่เคยบิดเบี้ยวกลับคืนสู่สภาพเดิม พลังงานว่างเปล่าของผู้กลืนกินห้วงมิติถูกผลักดันออกไปอย่างรุนแรง

ผู้กลืนกินห้วงมิติส่งเสียงกรีดร้องที่บิดเบือนห้วงมิติอีกครั้ง ราวกับว่ามันกำลังถูกเผาไหม้ด้วยเปลวไฟที่มองไม่เห็น หนวดที่เคยพุ่งเข้ามาถูกผลักออกไปอย่างรวดเร็ว ร่างกายของมันเริ่มสั่นสะท้านอย่างรุนแรงเมื่อสัมผัสกับพลังงานแห่งการดำรงอยู่ของพิภพ มันไม่สามารถทะลุผ่านอาณาเขตนี้ได้

“พลังนี้… มันเป็นพลังของพิภพ… พลังที่ขัดแย้งกับสิ่งมีชีวิตจากความว่างเปล่า!” พยับคามธรณีวารีกล่าวด้วยความประหลาดใจ ร่างกายของมันที่เคยอ่อนแรงเริ่มฟื้นตัวขึ้นเล็กน้อยภายในอาณาเขตแห่งนี้

เด็กสาววิญญาณโลกมองไปยังอาร์คด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความหวังและความชื่นชม ภายในอาณาเขตนี้ เธอรู้สึกปลอดภัยและได้รับพลังงานอย่างมหาศาล แม้จะยังอ่อนแอ แต่เธอก็สามารถสัมผัสได้ถึงการเชื่อมโยงกับอาร์คที่แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น

“อาร์ค… ท่านปกป้องข้า…” เธอเอ่ยขึ้นด้วยเสียงแผ่วเบา

อาร์ครู้สึกได้ถึงพลังที่เชื่อมโยงกับวิญญาณโลก พลังปราณเทพธรณีของเขาถูกเติมเต็มจากพลังงานแห่งพิภพที่ไหลเวียนอยู่ในอาณาเขตแห่งนี้ ทำให้เขาสามารถรักษาสภาพของอาณาเขตไว้ได้ชั่วคราว แต่เขาก็รู้ดีว่านี่เป็นเพียงการถ่วงเวลาเท่านั้น ผู้กลืนกินห้วงมิติยังคงอยู่ข้างนอก และมันก็ดูเหมือนจะโกรธแค้นยิ่งกว่าเดิม

“เราต้องหาทางขับไล่มันไปอย่างถาวร!” อาร์คกล่าว พยับคามธรณีวารีพยักหน้า ก่อนจะมองไปยังเด็กสาววิญญาณโลก

“วิญญาณโลก ท่านคือแก่นแท้ของพิภพนี้ หากท่านสามารถใช้พลังที่แท้จริงของท่านได้ แม้เพียงเล็กน้อย ก็อาจจะสามารถขับไล่มันไปได้”

เด็กสาวส่ายหน้า “ข้ายังอ่อนแอเกินไป พลังของข้าเพิ่งถือกำเนิดขึ้นมาได้ไม่นาน”

“ไม่! เจ้าทำได้! เจ้าคือวิญญาณโลก เจ้าคือจิตวิญญาณของพิภพนี้! เชื่อมั่นในตัวเอง!” อาร์คกระตุ้น เขาเอื้อมมือไปจับมือเล็กๆ ของเด็กสาว พลังเทพธรณีของเขาไหลผ่านเข้าสู่ร่างของเธอ พยายามกระตุ้นพลังที่หลับใหลอยู่ภายใน

ผู้กลืนกินห้วงมิติเริ่มทุบโจมตีอาณาเขตศักดิ์สิทธิ์แห่งพิภพอย่างรุนแรง หนวดนับร้อยเส้นฟาดฟันเข้าใส่โดมพลังงานอย่างบ้าคลั่ง พลังงานว่างเปล่ากัดเซาะขอบเขตของอาณาเขต ทำให้เกิดเสียงครืนครืน และรอยร้าวเริ่มปรากฏขึ้นบนโดมพลังงานสีทอง

“พลังของข้ากำลังจะหมด! เราต้องทำอะไรบางอย่าง!” อาร์คคำราม เขาใช้พลังทั้งหมดที่มีเพื่อรักษาอาณาเขตไว้ ดวงตาของเขาฉายแววแห่งความเด็ดเดี่ยว

เด็กสาววิญญาณโลกมองไปยังดวงตาของอาร์ค เธอมองเห็นความมุ่งมั่นที่ไม่ยอมแพ้ในนั้น มันเป็นประกายแห่งความหวังที่ส่องสว่างท่ามกลางความมืดมิด เธอหลับตาลง พยายามรวบรวมพลังที่กระจัดกระจายอยู่ภายใน

“ข้าจะพยายาม…” เธอพึมพำ

ทันใดนั้นเอง อาณาเขตศักดิ์สิทธิ์แห่งพิภพก็ส่องสว่างเจิดจ้ายิ่งขึ้น พลังงานแห่งพิภพไหลเวียนผ่านร่างของเด็กสาว ก่อนจะพุ่งเข้าสู่อาร์คอย่างมหาศาล พลังเทพธรณีของอาร์คถูกเสริมความแข็งแกร่งขึ้นนับสิบเท่า รอยร้าวบนโดมพลังงานเริ่มประสานกัน

“พลังนี้…” อาร์คเบิกตากว้าง เขารู้สึกได้ถึงการเชื่อมโยงที่ลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิมกับวิญญาณโลก พลังของทั้งสองหลอมรวมกัน ก่อเกิดเป็นพลังแห่งการดำรงอยู่ที่บริสุทธิ์และแข็งแกร่งที่สุด

ผู้กลืนกินห้วงมิติส่งเสียงคำรามด้วยความเจ็บปวด เมื่อพลังแห่งการดำรงอยู่พุ่งเข้าปะทะกับร่างของมัน มันเริ่มถอยร่นช้าๆ แต่ถึงกระนั้น มันก็ยังไม่ยอมแพ้ ดวงตานับสิบจ้องมองมาที่วิญญาณโลกด้วยความต้องการอันมหาศาล มันรู้ดีว่าหากกลืนกินวิญญาณโลกได้ มันจะแข็งแกร่งขึ้นจนไม่มีใครเทียบได้

“มันยังไม่ยอมไป!” อาร์คคำราม พลังงานในร่างกายของเขาถูกใช้ไปจนถึงขีดสุด หน้าผากของเขาเต็มไปด้วยเหงื่อ พลังชีวิตของเขากำลังถูกดูดซับไปเพื่อรักษาสภาพอาณาเขตนี้

“ท่านอาร์ค… ข้าจะช่วยท่าน!” เด็กสาววิญญาณโลกกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เด็ดเดี่ยว แม้จะยังอ่อนแอ แต่แววตาของเธอก็เปลี่ยนไป ไม่มีความหวาดกลัวอีกต่อไป เธอคือวิญญาณของพิภพนี้ เธอจะต้อง