ตอนที่ 22 — บททดสอบแห่งราชินี

อาร์คจ้องมองดวงตาของราชินีเอลฟ์โบราณที่ลึกซึ้งราวห้วงมหาสมุทรแห่งกาลเวลา คำท้าทายของนางดังก้องอยู่ในหัวใจของเขา ความมุ่งมั่นอันแรงกล้าที่เคยถูกกดทับไว้ภายใต้ความเหนื่อยล้าจากการเดินทางและศึกครั้งก่อนพลันปะทุขึ้นมาอย่างรุนแรง เขารับรู้ถึงความกดดันอันมหาศาลจากพลังระดับเทพที่แผ่ออกมาจากร่างอรชรของราชินีผู้นี้ แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็สัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดอันไร้ที่สิ้นสุดของวิญญาณโลกที่กำลังรวยริน ความรู้สึกนั้นยิ่งผลักดันให้เขาต้องก้าวข้ามขีดจำกัดของตัวเองให้ได้

“ข้าจะแสดงให้ท่านเห็น” เสียงของอาร์คหนักแน่นราวหินผา ‌แม้จะยังคงมีความอ่อนล้าจากการเดินทางและศึกครั้งก่อน แต่ความมุ่งมั่นในดวงตาของเขากลับสว่างวาบราวเปลวไฟที่ไม่มีวันมอดดับ เขากำหมัดแน่น สัมผัสได้ถึงพลังงานที่ไหลเวียนอยู่ในกาย พลังที่ผูกพันเขากับภารกิจอันยิ่งใหญ่ในการกอบกู้โลกใบนี้ ราชินีเอลฟ์พยักหน้าเล็กน้อย นัยน์ตาของนางฉายแววพึงพอใจและผิดหวังในคราวเดียวกัน สีหน้าของนางยากที่จะคาดเดา ​แต่พลังที่แผ่ออกมาจากร่างกลับเปลี่ยนจากความสงบนิ่งเป็นความเคร่งขรึมและเข้มงวด

“เช่นนั้นจงรับ…” นางเอ่ยคำสุดท้ายก่อนจะยกมือขึ้นช้าๆ ปลายนิ้วเรียวยาวประดุจกิ่งไม้พันเกี่ยวกันในอากาศ แสงสีเขียวมรกตเรืองรองผุดขึ้นจากพื้นดิน สลับกับแสงสีทองที่ส่องประกายระยิบระยับ สภาพแวดล้อมรอบตัวอาร์คพลันเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว ต้นไม้โบราณที่เคยสงบนิ่งบิดเบี้ยวราวกับมีชีวิต ลำต้นสูงใหญ่เสียดฟ้าหมุนวนก่อตัวเป็นวงกตแห่งพฤกษา ‍ผืนป่าที่เคยเขียวชอุ่มกลับกลายเป็นสีเทาซีดราวกับถูกดูดกลืนชีวิต แสงสว่างจางหายไป เหลือเพียงความมืดมิดและรัศมีเรืองรองจากพลังของราชินีเอลฟ์ที่ส่องนำทาง อาร์ครู้ดีว่าเขาถูกดึงเข้าสู่มิติแห่งจิตสำนึกหรืออาณาเขตพิเศษที่ถูกสร้างขึ้นโดยพลังของนาง มันคือบททดสอบที่แท้จริง

ทันทีที่ก้าวเข้าสู่มิติใหม่ ข้อความจากระบบก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า:

[ภารกิจ: บททดสอบแห่งราชินีเอลฟ์] [เป้าหมาย: จงแสดงให้ราชินีเอลฟ์เห็นถึงความคู่ควรในฐานะความหวังสุดท้ายของโลก] [ความก้าวหน้า: ‌0/3 – บททดสอบแห่งเจตจำนง] [รางวัล: การเข้าถึงหัวใจแห่งป่าพรึกษาโบราณ] [บทลงโทษ: ความตาย และการล่มสลายของโลก]

“บททดสอบแห่งเจตจำนง…” อาร์คพึมพำกับตัวเอง สถานที่แห่งนี้ไม่เหมือนกับสนามรบที่เขาคุ้นเคย ‍มันคือป่าที่ไร้ซึ่งเสียงใดๆ มีเพียงความเงียบงันและความรู้สึกว่างเปล่าที่กัดกินจิตใจ ต้นไม้แต่ละต้นดูคล้ายจะโศกเศร้า ร้องไห้ และกำลังจะตาย เขาเดินไปข้างหน้าอย่างช้าๆ แรงกดดันทางจิตวิญญาณเริ่มถาโถมเข้าใส่ ความรู้สึกสิ้นหวังถาโถมเข้าใส่ราวกับคลื่นยักษ์ ​มันคือความเจ็บปวดของโลกที่กำลังจะดับสลาย ความสิ้นหวังของสิ่งมีชีวิตนับล้านที่กำลังจะสูญสิ้นไปตลอดกาล ภาพหลอนเริ่มปรากฏขึ้นตรงหน้า ภาพของโลกที่ถูกทำลาย โลกที่เขาจากมา และภาพของโลกใบนี้ที่กำลังจะตามไป ภาพของพันธมิตรที่ล้มตาย ภาพของประชาชนที่กรีดร้อง ​ภาพของทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาพยายามปกป้องกำลังจะกลายเป็นเพียงเถ้าธุลี

ความมืดมิดพยายามกลืนกินเขา เสียงกระซิบของความสิ้นหวังดังขึ้นในหู “เจ้าจะทำอะไรได้… ทุกอย่างล้วนไร้ความหมาย… เจ้าอ่อนแอเกินไป… โลกนี้สมควรจะถูกทำลาย…”

อาร์คหยุดยืนนิ่ง หลับตาลงช้าๆ พยายามรวบรวมสติ ​แม้จะถูกภาพหลอนและความสิ้นหวังกัดกิน แต่จิตวิญญาณแห่งเทพสงครามในตัวเขากลับไม่ยอมพ่ายแพ้ เขานึกถึงใบหน้าของผู้คนที่รอคอยความหวัง นึกถึงคำสัญญาที่ให้ไว้กับตัวเองว่าจะไม่ยอมให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยอีกครั้ง เขาจะไม่ยอมแพ้!

“จิตวิญญาณแห่งเทพสงคราม – ปลุกเร้า!”

พลังงานสีทองอร่ามพลันปะทุออกมาจากร่างของอาร์ค แสงเจิดจ้าขับไล่ความมืดมิดรอบกายออกไปชั่วขณะ เสียงกระซิบของความสิ้นหวังอ่อนแรงลง ภาพหลอนเริ่มสั่นคลอน อาร์คเปิดตาขึ้นอีกครั้ง ดวงตาของเขาสว่างไสวด้วยเปลวไฟแห่งความมุ่งมั่นที่ไม่ยอมสั่นคลอน

“ข้าไม่ยอมแพ้! ตราบใดที่ลมหายใจยังไม่ดับสิ้น ตราบใดที่ความหวังยังคงอยู่ ข้าจะสู้!” เสียงของเขาดังก้องไปทั่วป่าที่เงียบงัน มันไม่ใช่แค่เสียง แต่เป็นพลังงานแห่งเจตจำนงอันแรงกล้าที่สั่นสะเทือนมิติแห่งนี้

[ความก้าวหน้า: 1/3 – บททดสอบแห่งเจตจำนง สำเร็จ!] [ราชินีเอลฟ์รู้สึกทึ่งกับจิตใจที่ไม่ยอมแพ้ของท่าน]

ทันทีที่ข้อความปรากฏขึ้น สภาพแวดล้อมรอบตัวก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง ป่าที่เคยแห้งเหี่ยวกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง แสงสว่างสาดส่องลงมาจากเบื้องบน ต้นไม้แต่ละต้นเปล่งประกายสีเขียวมรกตที่สดใสกว่าเดิม แต่ในขณะเดียวกัน ก็มีบางสิ่งบางอย่างกำลังก่อตัวขึ้นจากผืนดินเบื้องหน้า

พื้นดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง รากไม้ขนาดมหึมาผุดขึ้นจากใต้พิภพ กิ่งก้านสาขาพันเกี่ยวกันก่อร่างเป็นยักษ์ไม้ขนาดมหึมาสองตน ดวงตาของพวกมันเป็นประกายสีเขียวเรืองรอง ร่างกายปกคลุมด้วยเปลือกไม้ที่แข็งแกร่งราวหินผา พวกมันคือผู้พิทักษ์โบราณของป่าอัลดราเซีย สิ่งมีชีวิตที่ถูกสร้างขึ้นจากพลังชีวิตของป่าและพลังของราชินีเอลฟ์

[ภารกิจ: บททดสอบแห่งราชินีเอลฟ์] [ความก้าวหน้า: 1/3 – บททดสอบแห่งกลยุทธ์และการควบคุม] [เป้าหมาย: จงเอาชนะผู้พิทักษ์โบราณแห่งป่าอัลดราเซีย โดยไม่ทำลายแก่นแท้ของป่า]

“ผู้พิทักษ์โบราณ…” อาร์คพึมพำ การทดสอบนี้แตกต่างออกไป เขาสัมผัสได้ถึงพลังชีวิตอันมหาศาลจากยักษ์ไม้ทั้งสองตน หากโจมตีพวกมันอย่างไร้สติ อาจส่งผลกระทบต่อป่าโดยรวมได้ เขาจะต้องหาวิธีเอาชนะพวกมันโดยใช้กลยุทธ์และการควบคุมพลังของตัวเองอย่างแม่นยำ

“ระบบ เปิดหน้าต่างหน่วยรบ!”

[กองทัพ: – พลทหารผีดิบ (ระดับ 10): 250 หน่วย – อัศวินโครงกระดูก (ระดับ 15): 50 หน่วย – จอมเวทโครงกระดูก (ระดับ 12): 30 หน่วย – นักธนูโครงกระดูก (ระดับ 11): 70 หน่วย – ทหารรับจ้างมนุษย์ (ระดับ 18-20): 100 หน่วย – พลธนูเอลฟ์ (ระดับ 22): 50 หน่วย]

อาร์ควิเคราะห์สถานการณ์อย่างรวดเร็ว ผู้พิทักษ์โบราณมีขนาดใหญ่และแข็งแกร่ง พวกมันน่าจะมีภูมิต้านทานต่อความเสียหายทางกายภาพสูง แต่จุดอ่อนอาจอยู่ที่การเคลื่อนไหวที่เชื่องช้า และอาจจะแพ้ทางต่อธาตุบางชนิด หรือการโจมตีทางเวทมนตร์ที่เน้นเจาะเกราะ

“พลธนูเอลฟ์! เล็งไปที่ข้อต่อและจุดอ่อนของเปลือกไม้! พลทหารผีดิบ ตรึงการเคลื่อนไหว! อัศวินโครงกระดูก โอบล้อมและหาจังหวะโจมตีจากด้านหลัง!” อาร์คออกคำสั่งเสียงดังกังวาน การเคลื่อนไหวของเขาเฉียบคมและแม่นยำ ราวกับแม่ทัพที่ผ่านสมรภูมินับร้อย

พลธนูเอลฟ์ที่ว่องไวพุ่งตัวเข้าประจำตำแหน่งอย่างรวดเร็ว ลูกธนูเวทมนตร์สีเขียวเรืองรองพุ่งเข้าใส่ผู้พิทักษ์โบราณราวห่าฝน พลทหารผีดิบไม่ลังเลที่จะพุ่งเข้าประชิด พยายามตรึงการเคลื่อนไหวของยักษ์ไม้ด้วยจำนวนที่เหนือกว่า แม้พวกมันจะถูกกวาดล้างไปบ้าง แต่ก็ซื้อเวลาให้หน่วยอื่นๆ ได้

ผู้พิทักษ์โบราณคำรามก้อง แขนขนาดมหึมาฟาดฟันลงมาสร้างแรงกระแทกไปทั่วบริเวณ ต้นไม้เล็กๆ โดยรอบหักโค่นลง อาร์ครู้ว่าเขาต้องแสดงให้ราชินีเอลฟ์เห็นถึงประสิทธิภาพของกองทัพของเขา ไม่ใช่แค่พลังทำลายล้าง แต่เป็นการใช้ทรัพยากรและการวางแผนอย่างชาญฉลาด

“จอมเวทโครงกระดูก! ใช้เวทมนตร์สาปแช่งและเวทมนตร์ธาตุพิษ! พยายามลดความแข็งแกร่งของเปลือกไม้พวกมัน!” อาร์คสั่งการอีกครั้ง กลุ่มจอมเวทโครงกระดูกเริ่มร่ายเวทมนตร์ พลังงานสีม่วงเข้มและสีเขียวขี้ม้าพุ่งเข้าใส่ร่างของผู้พิทักษ์โบราณอย่างต่อเนื่อง เปลือกไม้ที่แข็งแกร่งเริ่มมีรอยร้าวและมีควันพิษลอยขึ้นมาเล็กน้อย

ในขณะเดียวกัน อาร์คก็ไม่ได้ยืนอยู่เฉยๆ เขารู้ดีว่าบางครั้งการนำทัพด้วยตัวเองคือสิ่งสำคัญที่สุด “คมดาบแห่งเทพสงคราม!”

อาร์คพุ่งเข้าหาสูงพิทักษ์โบราณตนหนึ่งด้วยความเร็วเหนือเสียง ดาบของเขาเปล่งประกายสีเงินยวง ฟันเข้าใส่ข้อต่อของยักษ์ไม้อย่างแม่นยำ เสียงไม้หักดังสนั่น รากไม้ขนาดใหญ่ที่เชื่อมต่อกันเริ่มมีรอยร้าวลึก เขาเคลื่อนไหวราวพายุหมุน หลบหลีกการโจมตีอันเชื่องช้าของยักษ์ไม้ ก่อนจะฟันซ้ำแล้วซ้ำเล่าในจุดเดิม

[ความเสียหาย 2,500 หน่วย!] [ความเสียหาย 3,000 หน่วย!] [สถานะ: เปลือกไม้แตกร้าว!]

ผู้พิทักษ์โบราณคำรามด้วยความเจ็บปวด พลังชีวิตของมันลดลงอย่างรวดเร็ว อาร์คสัมผัสได้ว่าพวกมันไม่ใช่สิ่งมีชีวิตที่มีจิตใจ แต่เป็นเพียงเครื่องมือที่ถูกควบคุม เขาจึงไม่รู้สึกผิดที่จะใช้กำลังเข้าปะทะ

ด้วยการประสานงานของกองทัพและการโจมตีอันดุดันของอาร์คเอง ผู้พิทักษ์โบราณตนแรกเริ่มสั่นคลอน รากไม้ที่ยึดโยงร่างของมันกับพื้นดินเริ่มหลุดออกจากกัน ก่อนที่มันจะทรุดตัวลงอย่างช้าๆ กลายเป็นเพียงกองไม้ที่ไร้ชีวิต

[ผู้พิทักษ์โบราณแห่งอัลดราเซีย – หนึ่งในสอง – ถูกเอาชนะ!] [ได้รับค่าประสบการณ์ 50,000!] [ได้รับ: แก่นพลังงานแห่งปฐพี (ระดับสูง) x1]

อาร์คหันไปเผชิญหน้ากับผู้พิทักษ์โบราณอีกตนที่ยังคงยืนหยัดอยู่ เขาใช้กลยุทธ์เดิม เพิ่มเติมคือความเร็วและพลังที่มากขึ้น หลังจากจัดการตนแรกได้แล้ว เขาก็มีสมาธิและพลังงานเหลือเฟือที่จะจัดการตนที่สองให้สิ้นซาก ในเวลาไม่นาน ผู้พิทักษ์โบราณตนที่สองก็พ่ายแพ้ลงเช่นกัน

[ความก้าวหน้า: 2/3 – บททดสอบแห่งกลยุทธ์และการควบคุม สำเร็จ!] [ราชินีเอลฟ์พึงพอใจกับความสามารถในการนำทัพและการใช้พลังของท่านอย่างมีประสิทธิภาพ]

เมื่อผู้พิทักษ์โบราณล้มลง มิติรอบตัวก็พลันสว่างไสวขึ้นอีกครั้ง อาร์คกลับมายืนอยู่ตรงหน้าราชินีเอลฟ์เหมือนเดิม นางยังคงยืนนิ่งสงบ แต่ในแววตาของนางกลับมีประกายความชื่นชมอย่างเห็นได้ชัด

“เจ้าแสดงให้ข้าเห็นถึงจิตใจที่เข้มแข็งและสติปัญญาในการนำทัพ… แต่ยังไม่เพียงพอ” ราชินีเอลฟ์กล่าวด้วยน้ำเสียงที่ยังคงแฝงด้วยความลึกล้ำ “ความหวังสุดท้ายของโลกใบนี้… ต้องการมากกว่านั้น”

นางยกมือขึ้นอีกครั้ง แสงสีเขียวมรกตที่เข้มข้นกว่าเดิมผุดขึ้นจากใจกลางของป่ารวมตัวกันเบื้องหน้าของอาร์ค แสงนั้นก่อร่างเป็นอวตารของนักรบเอลฟ์หญิงผู้สง่างาม ร่างกายของนางโปร่งแสงราวกับทำจากพลังงานบริสุทธิ์ ใบหน้าของนางงดงามราวกับแกะสลักจากหินอ่อน ดวงตาเป็นประกายสีทองอร่าม ผมยาวสลวยสีเงินปลิวไสวในสายลมที่มองไม่เห็น นางถือดาบยาวที่เปล่งประกายสีเงินยวงไว้ในมือ ออร่าที่แผ่ออกมาจากร่างของอวตารนี้ทรงพลังจนทำให้อากาศรอบตัวอาร์คหนักอึ้ง

“นี่คือ ‘เสียงสะท้อนแห่งหัวใจป่า’… เป็นภาพสะท้อนแห่งพลังและจิตวิญญาณของผู้พิทักษ์ป่ารุ่นแรกที่ได้หลอมรวมกับหัวใจแห่งป่าพรึกษาโบราณ” ราชินีเอลฟ์อธิบาย “จงเอาชนะนาง… เพื่อแสดงให้ข้าเห็นถึงพลังอันแท้จริงของเจ้า และการเชื่อมโยงที่เจ้ามีต่อโลกใบนี้”

[ภารกิจ: บททดสอบแห่งราชินีเอลฟ์] [ความก้าวหน้า: 2/3 – บททดสอบแห่งพลังและการเชื่อมโยง] [เป้าหมาย: จงเอาชนะ ‘เสียงสะท้อนแห่งหัวใจป่า’ โดยไม่ทำลายจิตวิญญาณแห่งป่า]

อาร์คกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก อวตารตรงหน้านั้นไม่ใช่มอนสเตอร์ทั่วไป แต่เป็นเสมือนส่วนหนึ่งของราชินีเอลฟ์เอง และเป็นส่วนหนึ่งของหัวใจแห่งป่า การโจมตีอย่างไร้สติอาจสร้างความเสียหายต่อแก่นแท้ของป่าได้ เขารู้สึกได้ถึงพลังงานที่บริสุทธิ์และแข็งแกร่งจากอวตารตรงหน้า มันคือพลังที่แตกต่างจากทุกสิ่งที่เขาเคยเผชิญหน้ามา

“ระบบ… เปิดใช้งาน ‘ร่างอวตารเทพสงคราม’!” อาร์คคำราม เขารู้ว่านี่คือการต่อสู้ที่ต้องทุ่มเททุกสิ่งทุกอย่างที่มี

พลังงานสีทองปะทุขึ้นจากร่างของอาร์คอย่างรุนแรง เปลวไฟศักดิ์สิทธิ์ลุกท่วมร่างของเขาจนดูเหมือนเทพเจ้าแห่งสงครามที่ถือกำเนิดขึ้นใหม่ ร่างกายของเขาสูงขึ้นเล็กน้อย กล้ามเนื้อแข็งแกร่งขึ้น เส้นเลือดปูดโปนใต้ผิวหนัง ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีทองอร่าม ดาบในมือของเขาเปล่งประกายแสงสีเงินเข้มข้นยิ่งกว่าเดิม

“มาเลย!” อาร์คพุ่งเข้าใส่อวตารนักรบเอลฟ์ด้วยความเร็วอันเหลือเชื่อ ดาบของเขาฟาดฟันออกไปสร้างคลื่นพลังงานสีทอง อวตารเอลฟ์ตอบโต้ด้วยความสง่างาม ดาบของนางสกัดกั้นการโจมตีของอาร์คได้อย่างไร้ที่ติ แต่ละครั้งที่ดาบปะทะกัน แรงสั่นสะเทือนจะแผ่ไปทั่วบริเวณ สร้างรอยร้าวบนพื้นดิน

การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือด อาร์คใช้ทักษะการต่อสู้ทั้งหมดที่เขามี ผสานกับการเคลื่อนไหวที่รวดเร็วและทรงพลังของร่างอวตารเทพสงคราม เขาโจมตีไม่หยุดหย่อน พยายามหาช่องโหว่ในการป้องกันของอวตารเอลฟ์ แต่ดูเหมือนว่านางจะมองเห็นการเคลื่อนไหวของเขาได้ทั้งหมด ราวกับเป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติ

“เจ้ามีพลังที่น่าทึ่ง… แต่ยังขาดซึ่งความเข้าใจ” เสียงของราชินีเอลฟ์ดังก้องในหูของอาร์ค “พลังที่แท้จริงของโลกนี้… ไม่ใช่แค่การทำลายล้าง”

อาร์คเริ่มรู้สึกถึงความจริงในคำพูดนั้น ทุกการโจมตีของเขา แม้จะรุนแรง แต่ก็ดูเหมือนจะถูกดูดซับไปในร่างของอวตารเอลฟ์โดยไม่สร้างความเสียหายที่แท้จริง ราวกับว่านางเป็นส่วนหนึ่งของป่าเอง เขาจะต้องหาวิธีที่จะเอาชนะโดยไม่ทำลาย

ทันใดนั้นเอง ความรู้สึกเชื่อมโยงกับโลกที่กำลังจะตายก็พลันชัดเจนขึ้นในจิตใจของอาร์ค มันไม่ใช่แค่ความเจ็บปวด แต่เป็นความปรารถนาอันแรงกล้าที่จะมีชีวิตรอด เป็นพลังงานที่อ่อนโยนแต่ทรงพลังที่พยายามจะผลักดันเขา อาร์คตระหนักได้ว่านี่อาจเป็นสิ่งที่ราชินีเอลฟ์ต้องการเห็น การเชื่อมโยงที่แท้จริงของเขา

เขาหลับตาลงชั่วขณะ แล้วเปิดขึ้นอีกครั้ง ดวงตาของเขาไม่ได้มีเพียงเปลวไฟแห่งสงคราม แต่ยังมีความเข้าใจที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น เขาเปลี่ยนวิธีการโจมตี จากการฟาดฟันที่รุนแรงเป็นการโจมตีที่เน้นการควบคุมพลัง การโจมตีของเขาไม่ใช่การทำลายล้าง แต่เป็นการสั่นสะเทือนแก่นแท้ของอวตารเอลฟ์ พลังของเขาไม่ใช่แค่พลังแห่งสงคราม แต่เป็นพลังที่พยายามจะรักษา พลังที่พยายามจะฟื้นฟู

อาร์คใช้ดาบของเขาแทงเข้ากลางอกของอวตารเอลฟ์ แต่ไม่ได้ใช้แรงทั้งหมด ดาบของเขาไม่ทะลุทะลวง แต่กลับสั่นสะเทือนด้วยพลังงานสีทองที่อ่อนโยนแต่ทรงพลัง พลังงานนั้นแทรกซึมเข้าไปในร่างของอวตารเอลฟ์ ไม่ใช่เพื่อทำลาย แต่เพื่อปลุกเร้า เพื่อเชื่อมโยง

อวตารเอลฟ์หยุดนิ่งชั่วขณะ ดวงตาของนางมองมาที่อาร์คด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจและเข้าใจ พลังงานสีทองของอาร์คผสานเข้ากับพลังงานสีเขียวมรกตของอวตาร เกิดเป็นแสงที่สว่างเจิดจ้า ราวกับสองขั้วที่แตกต่างกันแต่สามารถหลอมรวมกันได้

[ความก้าวหน้า: 3/3 – บททดสอบแห่งพลังและการเชื่อมโยง สำเร็จ!] [ราชินีเอลฟ์รู้สึกประทับใจอย่างยิ่ง! ท่านได้แสดงให้เห็นถึงพลังอันแท้จริงของเทพสงคราม และการเชื่อมโยงอันลึกซึ้งที่ท่านมีต่อโลกใบนี้] [ภารกิจ: บททดสอบแห่งราชินีเอลฟ์ – สำเร็จ!] [รางวัล: การเข้าถึงหัวใจแห่งป่าพรึกษาโบราณ – ปลดล็อก!] [ได้รับค่าประสบการณ์มหาศาล!]

ร่างอวตารเอลฟ์สลายหายไปในแสงสีเขียวมรกตที่นุ่มนวล ทิ้งไว้เพียงความรู้สึกที่สงบและอบอุ่น ราชินีเอลฟ์จ้องมองอาร์คด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ความสงสัยและความระแวงในดวงตาของนางมลายหายไป เหลือเพียงความเข้าใจและแสงแห่งความหวัง

“เจ้า… ช่างแตกต่างจากผู้ใดที่ข้าเคยพบเจอ” นางกล่าวด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนกว่าเดิมมาก “พลังแห่งสงครามของเจ้า… ไม่ได้มีเพียงการทำลายล้าง แต่ยังแฝงไว้ด้วยความปรารถนาอันแรงกล้าที่จะปกป้องและฟื้นฟู… ราวกับว่าเจ้าคือส่วนหนึ่งของโลกใบนี้เอง”

ราชินีเอลฟ์เดินเข้ามาใกล้อาร์ค ก้าวเท้าอย่างสง่างามราวกับไม่ได้สัมผัสพื้นดิน นางหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเขา ห่างกันเพียงไม่กี่ก้าว ก่อนจะยื่นมือเรียวยาวของนางออกมาสัมผัสที่หน้าผากของอาร์ค พลังงานเย็นเยียบแต่บริสุทธิ์และทรงพลังพลันไหลเข้าสู่จิตใจของอาร์คอย่างรวดเร็ว ภาพต่างๆ แวบเข้ามาในห้วงความคิดของเขา มันคือภาพของป่าที่เก่าแก่ที่สุด ต้นไม้ที่เคยสูงเสียดฟ้า อารยธรรมที่รุ่งเรือง และจากนั้นก็คือความมืดมิดที่ค่อยๆ คลืบคลานเข้าปกคลุมทุกสิ่ง

“โลกใบนี้กำลังจะตาย…” ราชินีเอลฟ์กระซิบเบาๆ “หัวใจแห่งป่าพรึกษาโบราณ… มันคือแก่นแท้แห่งชีวิตของโลกใบนี้ แต่ตอนนี้มันกำลังหลับใหล… และกำลังจะดับสลายไปพร้อมกับวิญญาณโลก”

นางลดมือลงจากหน้าผากของอาร์ค ก่อนจะหันไปทางต้นไม้ขนาดมหึมาที่ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหลังพวกเขาสองคน ต้นไม้นั้นสูงเสียดฟ้า จนมองไม่เห็นยอด รากของมันหยั่งลึกเข้าไปในผืนดินราวกับเสาหลักของโลก ลำต้นของมันมีขนาดใหญ่จนต้องใช้คนหลายร้อยคนโอบรอบ แสงสีเขียวเรืองรองริบหรี่ออกมาจากแก่นกลางของต้นไม้

“เจ้าได้รับอนุญาตให้เข้าถึงหัวใจแห่งป่า…” ราชินีเอลฟ์กล่าวด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง “แต่จงจำไว้… การปลุกหัวใจแห่งป่าขึ้นมาอีกครั้ง… ไม่ใช่แค่การมอบพลัง แต่มันคือการเชื่อมโยงวิญญาณของเจ้าเข้ากับวิญญาณของโลกนี้อย่างสมบูรณ์… มันคือการแบกรับภาระที่หนักหนาสาหัส… และอาจต้องแลกมาด้วยบางสิ่งบางอย่างที่เจ้าไม่อาจคาดคิด”

คำพูดของราชินีเอลฟ์ทำให้หัวใจของอาร์คเต้นระรัว ภาระที่หนักหนาสาหัส?