ตอนที่ 23 — บททดสอบราชินีเทพ

อาร์คจ้องมองดวงตาที่ลึกซึ้งของราชินีเอลฟ์โบราณ หัวใจของเขาสั่นสะท้านด้วยความกดดันอันมหาศาล แต่ในขณะเดียวกันก็เปี่ยมล้นด้วยปณิธานอันแรงกล้า คำท้าทายของนางดังก้องอยู่ในโสตประสาท เป็นเสมือนบทสรุปของชะตากรรมที่โลกใบนี้กำลังเผชิญอยู่ อาร์ครู้ดีว่านี่ไม่ใช่การต่อสู้ด้วยกำลังเพียงอย่างเดียว แต่มันคือการพิสูจน์คุณค่า การพิสูจน์ถึงความหวังที่เขาสามารถมอบให้ได้

“ข้าจะแสดงให้ท่านเห็น ‌ราชินีแห่งป่าอัลดราเซีย” อาร์คเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นและเด็ดเดี่ยว แววตาของเขาฉายชัดถึงเปลวไฟที่ลุกโชน ไม่มีร่องรอยของความหวาดกลัวหรือลังเลแม้แต่น้อย เขากำลังจะปลดปล่อยทุกสิ่งที่เขามี ไม่ว่ามันจะเพียงพอหรือไม่ก็ตาม เพราะนี่คือโอกาสสุดท้ายในการช่วยโลกใบนี้ที่กำลังจะดับสลาย

ทันใดนั้นเอง บรรยากาศรอบตัวพลันเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ​ผืนป่าโบราณที่เคยเขียวชอุ่มและเต็มไปด้วยพลังชีวิตพลันบิดเบี้ยวและเลือนลางราวกับภาพลวงตา ลมหายใจของป่าที่เคยหอมกรุ่นและสดชื่นกลายเป็นกลิ่นเหม็นอับชื้นของความตาย และความอ้างว้างอันไร้สิ้นสุด ราวกับว่าโลกทั้งใบได้ถูกฉีกกระชากออกจากความเป็นจริง อาร์ครู้สึกราวกับถูกดูดเข้าไปในห้วงมิติที่ไร้ขอบเขต ร่างกายของเขาลอยคว้างอยู่กลางความว่างเปล่า ก่อนจะถูกดึงลงสู่พื้นดินอย่างรวดเร็ว

ตูม!

ร่างของอาร์คตกลงสู่พื้นแข็งกระด้างอย่างแรง เขาพยุงตัวเองขึ้นยืนอย่างทุลักทุเล ‍ภาพเบื้องหน้าทำให้เขาต้องเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง นี่คือโลกที่กำลังจะตายอย่างแท้จริง ท้องฟ้าเป็นสีแดงฉานราวกับเลือดที่ไหลทะลักออกจากบาดแผลขนาดใหญ่ ผืนดินแตกระแหงเป็นร่องลึก ปล่อยไอกรดสีเขียวออกมาอย่างต่อเนื่อง ต้นไม้ใหญ่ที่เคยสูงเสียดฟ้าบิดเบี้ยวไร้ใบ ราวกับซากศพของยักษ์โบราณที่ยืนตระหง่านรอวันล้มลง อากาศเต็มไปด้วยฝุ่นควันและกลิ่นเหม็นไหม้ ‌ความรู้สึกหนักอึ้งของความสิ้นหวังแผ่ซ่านเข้ามาในจิตใจของเขาอย่างรุนแรง

นี่คือภาพจำลองของโลกที่กำลังจะถึงกาลอวสาน ภาพสะท้อนของวิญญาณโลกที่กำลังจะดับสลายอย่างช้าๆ ราชินีเอลฟ์สร้างมิติแห่งความตายนี้ขึ้นมาเพื่อทดสอบเขา อาร์คกำหมัดแน่น พลังงานของระบบภายในตัวเขากำลังสั่นไหวอย่างรุนแรง ราวกับตอบสนองต่อภัยคุกคามที่ไม่อาจมองเห็นด้วยตาเปล่า

[ระบบแจ้งเตือน: เข้าสู่ ‘มิติแห่งความสิ้นหวัง’ ‍– บททดสอบแห่งราชินีเทพ] [ภารกิจ: ก่อตั้งฐานทัพ ปกป้องและฟื้นฟู ‘แกนแห่งความหวัง’ ที่กำลังจะดับสลายภายในมิติแห่งนี้] [เงื่อนไขความสำเร็จ: แกนแห่งความหวังฟื้นฟู 100% ​และฐานทัพคงอยู่] [เงื่อนไขความล้มเหลว: แกนแห่งความหวังดับสลาย หรือผู้บัญชาการพ่ายแพ้] [รางวัล: หัวใจแห่งป่าพรึกษาโบราณ (ระดับตำนาน)] [บทลงโทษ: ความพ่ายแพ้ และโลกที่กำลังจะถูกกลืนกิน]

ข้อความจากระบบปรากฏขึ้นเบื้องหน้า บ่งบอกถึงความจริงจังของสถานการณ์ ​อาร์ครู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาลที่ถาโถมเข้ามา แต่ในขณะเดียวกันก็มีประกายแห่งความเข้าใจวูบผ่านเข้ามาในจิตใจ ราชินีเอลฟ์ไม่ได้ต้องการเห็นเขาต่อสู้กับนาง แต่ต้องการให้เขาแสดงให้เห็นถึงความสามารถในการกอบกู้โลก การใช้ระบบของเขาเพื่อสร้างความหวังขึ้นมาใหม่ท่ามกลางความสิ้นหวัง

เขาสำรวจสภาพแวดล้อมอย่างรวดเร็ว มิติแห่งนี้กว้างใหญ่ไพศาล แต่มีเพียงไม่กี่จุดที่ดูเหมือนจะยังคงสภาพอยู่ได้ ที่ใจกลางของพื้นที่ที่พอจะยืนหยัดได้ ​มีแท่นหินโบราณที่เรืองแสงริบหรี่อยู่ แท่นหินนั้นมีแก้วผลึกสีเขียวอ่อนฝังอยู่ตรงกลาง ซึ่งแน่นอนว่านั่นคือ ‘แกนแห่งความหวัง’ ที่ระบบกล่าวถึง แต่มันกำลังส่องแสงอย่างอ่อนแรงและใกล้จะดับมอดเต็มที

“ระบบ เปิดหน้าต่างก่อสร้างพื้นฐาน!” อาร์คออกคำสั่งทันที เขาไม่มีเวลาให้ลังเลแล้ว

[หน้าต่างก่อสร้างพื้นฐาน:

1. ศูนย์บัญชาการทหาร (ระดับ 1) – 100 หน่วยทรัพยากร
2. โรงผลิตแร่ (ระดับ 1) – 50 หน่วยทรัพยากร
3. โรงผลิตไม้ (ระดับ 1) – 50 หน่วยทรัพยากร
4. หอคอยธนู (ระดับ 1) – 30 หน่วยทรัพยากร]

อาร์คเหลือบมองตัวเลขทรัพยากรของเขาที่ตอนนี้มีเพียง 200 หน่วย มันแทบไม่พอสำหรับการสร้างอะไรเลย

“ใช้ทรัพยากรที่มี สร้างศูนย์บัญชาการทหารตรงนี้ และโรงผลิตแร่กับโรงผลิตไม้ข้างๆ” เขาออกคำสั่งอย่างรวดเร็ว

ในพริบตา โครงสร้างของอาคารสามหลังก็เริ่มก่อตัวขึ้นจากพื้นดินที่แตกระแหง ศูนย์บัญชาการทหารเป็นสิ่งปลูกสร้างหลักที่จำเป็นสำหรับการขยายฐานและผลิตทหาร ส่วนโรงผลิตแร่และไม้จะช่วยให้เขาสามารถสะสมทรัพยากรที่จำเป็นได้ แม้ว่าในมิติแห่งนี้จะดูเหมือนไม่มีอะไรให้ขุดให้ตัดเลยก็ตาม

เมื่อสิ่งปลูกสร้างเสร็จสมบูรณ์ ระบบก็แจ้งเตือนอีกครั้ง

[ศูนย์บัญชาการทหาร (ระดับ 1) ก่อสร้างสำเร็จ! ปลดล็อกการผลิตหน่วยทหารพื้นฐาน: พลทหารเกราะเบา, พลธนู] [โรงผลิตแร่ (ระดับ 1) ก่อสร้างสำเร็จ! เริ่มการผลิตทรัพยากร: แร่ 5 หน่วย/นาที] [โรงผลิตไม้ (ระดับ 1) ก่อสร้างสำเร็จ! เริ่มการผลิตทรัพยากร: ไม้ 5 หน่วย/นาที]

อาร์คพยักหน้าเล็กน้อย แม้จะดูเหมือนน้อยนิด แต่ก็ดีกว่าไม่มีอะไรเลย ทรัพยากรเหล่านี้คงมาจากการดูดซับพลังงานที่หลงเหลืออยู่ในมิติแห่งนี้โดยตรง จากนั้นเขาก็รีบสั่งการต่อ

“ผลิตพลทหารเกราะเบา 5 นาย และพลธนู 5 นาย ใช้ทรัพยากรทั้งหมดที่มี!”

[การผลิตเริ่มขึ้น: พลทหารเกราะเบา (5/5), พลธนู (5/5)] [ทรัพยากรเหลือ: 0 หน่วย]

เขาต้องรีบสร้างกำลังป้องกัน เพราะสัมผัสได้ถึงพลังงานด้านลบที่กำลังรุกคืบเข้ามาจากขอบมิติที่มืดมิด เสียงคำรามต่ำๆ เริ่มดังก้องเข้ามาในระยะที่ได้ยิน บ่งบอกถึงการมาถึงของศัตรู

ไม่นานหลังจากนั้น ทหารชุดแรกของเขาก็ปรากฏตัวขึ้น พลทหารสวมเกราะเบาถือดาบสั้นและโล่ ส่วนพลธนูพร้อมคันธนูไม้ พวกเขาทุกคนมีแววตาที่ว่างเปล่าแต่เต็มไปด้วยความภักดีต่อคำสั่งของอาร์ค

“จัดแถว! พลทหารอยู่แนวหน้า พลธนูอยู่ด้านหลัง ปกป้องแกนแห่งความหวัง!” อาร์คออกคำสั่งเสียงดังฟังชัด ราวกับแม่ทัพที่กำลังนำทัพเข้าสู่สมรภูมิรบจริง

ทันใดนั้น สิ่งมีชีวิตรูปร่างบิดเบี้ยวก็เริ่มปรากฏขึ้นจากความมืด พวกมันมีรูปร่างคล้ายสัตว์ป่าที่เน่าเปื่อย ร่างกายเต็มไปด้วยหนองและบาดแผล ดวงตาเรืองแสงสีแดงฉานบ่งบอกถึงความกระหายที่จะทำลายล้าง พวกมันคือ ‘สัตว์ร้ายแห่งความเสื่อมทราม’ ที่เกิดจากพลังงานด้านลบของมิติที่กำลังจะตาย

“ยิง!” อาร์คคำราม

ลูกธนูพุ่งออกจากคันธนูของพลธนูอย่างรวดเร็ว ปักเข้าใส่ร่างของสัตว์ร้ายแห่งความเสื่อมทรามบางตัว ทำให้พวกมันล้มลง แต่จำนวนของพวกมันมีมากเกินไป พวกมันพุ่งเข้าชนแนวป้องกันของพลทหารเกราะเบาอย่างไม่เกรงกลัว

แคร้ง! ตึง!

เสียงดาบกระทบกับกรงเล็บและฟันดังระงม พลทหารของอาร์คต่อสู้อย่างกล้าหาญ พวกเขาคือกำลังสำคัญในการซื้อเวลาให้โรงผลิตทรัพยากรทำงานและให้เขาได้วางแผนต่อไป แต่อาร์ครู้ดีว่ากำลังพลชุดนี้ไม่เพียงพอ

[การต่อสู้: พลทหารเกราะเบา 5 นาย, พลธนู 5 นาย ปะทะ สัตว์ร้ายแห่งความเสื่อมทราม 30 ตัว] [ความเสียหาย: พลทหารเกราะเบาบาดเจ็บ 2 นาย, พลธนู 1 นาย]

จำนวนศัตรูยังคงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ราวกับไม่มีที่สิ้นสุด อาร์คเห็นว่าทรัพยากรของเขากำลังเพิ่มขึ้นอย่างช้าๆ เขาต้องคิดให้เร็วกว่านี้

“ระบบ มีการอัปเกรดสิ่งปลูกสร้างหรือหน่วยทหารอะไรบ้าง?”

[การอัปเกรด:

1. ศูนย์บัญชาการทหาร (ระดับ 2) – 200 แร่, 150 ไม้ (ปลดล็อกหน่วยทหารใหม่และสิ่งปลูกสร้าง)
2. พลทหารเกราะเบา (ระดับ 2) – 10 แร่, 5 ไม้/นาย
3. พลธนู (ระดับ 2) – 8 แร่, 7 ไม้/นาย]

อาร์คคำนวณในใจ เขายังไม่มีทรัพยากรมากพอที่จะอัปเกรดศูนย์บัญชาการ แต่การอัปเกรดทหารแต่ละนายก็เป็นทางเลือกที่ดี เขาเฝ้ารออย่างใจจดใจจ่อจนกระทั่งทรัพยากรสะสมได้ถึง 30 แร่กับ 15 ไม้

“อัปเกรดพลทหารเกราะเบาทั้งหมด!”

[อัปเกรดสำเร็จ: พลทหารเกราะเบา 5 นาย (ระดับ 2)]

พลทหารที่ได้รับการอัปเกรดดูแข็งแกร่งขึ้นเล็กน้อย เกราะของพวกเขาดูหนาขึ้นและดาบก็คมกริบกว่าเดิม พวกเขาสามารถต้านทานการโจมตีของสัตว์ร้ายได้ดีขึ้นเล็กน้อย แต่สถานการณ์โดยรวมยังคงน่าเป็นห่วง

แกนแห่งความหวังที่อยู่ด้านหลังเขากำลังส่องแสงอ่อนลงเรื่อยๆ ราวกับกำลังบอกเขาว่าเวลาใกล้จะหมดลงแล้ว

“เราต้องสร้างหอคอยป้องกัน” อาร์คตัดสินใจ “ระบบ สร้างหอคอยธนู 2 หลัง!”

[ทรัพยากร: แร่ 60, ไม้ 60] [หอคอยธนู (2/2) ก่อสร้างสำเร็จ!]

หอคอยธนูสองหลังผุดขึ้นมาทางด้านข้างของแกนแห่งความหวัง มีพลธนูประจำการอยู่บนยอด แต่ละคนยิงลูกธนูใส่สัตว์ร้ายอย่างต่อเนื่อง ช่วยลดภาระของพลทหารแนวหน้าได้อย่างมาก แต่เพียงไม่นาน คลื่นของสัตว์ร้ายก็เพิ่มจำนวนขึ้นอีกครั้ง คราวนี้มีสัตว์ประหลาดขนาดใหญ่กว่าและแข็งแกร่งกว่าเดิมโผล่ออกมานำหน้าเหล่าฝูงสัตว์ร้ายตัวเล็กๆ

“ฮาร์กอนแห่งความเสื่อมทราม (ระดับหัวหน้า)!” ระบบแจ้งเตือน

ฮาร์กอนเป็นสัตว์ประหลาดคล้ายหมาป่าขนาดใหญ่ยักษ์ ร่างกายเต็มไปด้วยหนามแหลมคมและพลังงานด้านลบที่มองเห็นได้ชัดเจน มันพุ่งเข้าชนแนวป้องกันของอาร์คอย่างไม่ลดละ ทำให้พลทหารเกราะเบาปลิวกระเด็นไปหลายนาย

“นี่มันการทดสอบที่โหดร้ายจริงๆ!” อาร์คกัดฟันกรอด เขารู้สึกถึงความสิ้นหวังที่เริ่มกัดกินจิตใจ แต่เขาก็สลัดมันทิ้งไปในทันที อาร์คเคยเผชิญหน้ากับความสิ้นหวังมาแล้วครั้งหนึ่งตอนที่โลกของเขาถูกทำลาย เขาจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นอีก!

“ระบบ! อัปเกรดศูนย์บัญชาการทหารเป็นระดับ 2!”

[ทรัพยากร: แร่ 200, ไม้ 150] [ศูนย์บัญชาการทหาร (ระดับ 2) ก่อสร้างสำเร็จ! ปลดล็อกหน่วยทหารใหม่: อัศวินศักดิ์สิทธิ์, พ่อมดมนตรา. ปลดล็อกสิ่งปลูกสร้างใหม่: โรงตีเหล็ก, โรงเรียนเวทมนตร์]

ในที่สุด! อาร์ครู้สึกโล่งใจเล็กน้อย หน่วยทหารพื้นฐานไม่เพียงพอที่จะรับมือกับหัวหน้ามอนสเตอร์ตัวนี้และคลื่นที่ไม่มีวันจบสิ้น

“ผลิตอัศวินศักดิ์สิทธิ์ 3 นาย และพ่อมดมนตรา 2 นาย! ใช้ทรัพยากรที่เหลือทั้งหมด!”

อัศวินศักดิ์สิทธิ์เป็นหน่วยทหารที่แข็งแกร่งกว่าพลทหารเกราะเบามาก พวกเขาสวมเกราะหนัก ถือดาบใหญ่ และมีพลังศักดิ์สิทธิ์ที่สามารถต้านทานพลังงานด้านลบได้ ส่วนพ่อมดมนตราก็สามารถร่ายเวทมนตร์โจมตีเป็นวงกว้างได้

เมื่ออัศวินศักดิ์สิทธิ์ 3 นายปรากฏตัวขึ้น พวกเขาก็พุ่งเข้าหาฮาร์กอนแห่งความเสื่อมทรามอย่างกล้าหาญ ดาบใหญ่กระทบกับหนามแหลมคมของฮาร์กอนอย่างรุนแรง ทำให้เกิดประกายไฟ อัศวินศักดิ์สิทธิ์สามารถต้านทานการโจมตีของฮาร์กอนได้ดีกว่าพลทหารมาก ในขณะที่พ่อมดมนตราก็เริ่มร่ายเวทมนตร์บอลไฟและสายฟ้าฟาดเข้าใส่ฝูงสัตว์ร้ายรอบๆ ทำให้พวกมันล้มตายเป็นจำนวนมาก

สถานการณ์เริ่มพลิกผันไปในทางที่ดีขึ้นเล็กน้อย กองกำลังของอาร์คสามารถสร้างแนวป้องกันที่มั่นคงได้มากขึ้น และเริ่มผลักดันสัตว์ร้ายให้ถอยร่นออกไป ทว่าแกนแห่งความหวังก็ยังคงส่องแสงอ่อนลงเรื่อยๆ ราวกับว่าแม้จะสามารถป้องกันภัยคุกคามภายนอกได้ แต่ภัยคุกคามภายในก็ยังคงกัดกินมันอยู่

“ต้องมีอะไรมากกว่านี้…” อาร์คพึมพำกับตัวเอง เขานึกถึงคำกล่าวของราชินีเอลฟ์ “แสดงให้ข้าเห็นว่าเจ้าสมควรคู่ควรกับความหวังสุดท้ายของโลกใบนี้จริงหรือไม่” การแค่ป้องกันไม่ให้แกนแห่งความหวังถูกทำลายอาจจะยังไม่พอ เขาจะต้อง ‘ฟื้นฟู’ มันด้วย

เขาเริ่มมองหาสิ่งปลูกสร้างที่เกี่ยวข้องกับการฟื้นฟูในระบบ

[สิ่งปลูกสร้าง:

1. แท่นบูชาแห่งแสง (ระดับ 1) – 150 แร่, 150 ไม้ (ฟื้นฟูพลังงานรอบๆ แกนแห่งความหวัง)]

“สร้างแท่นบูชาแห่งแสง!” อาร์คออกคำสั่งทันทีหลังจากที่ทรัพยากรเพียงพอ

แท่นบูชาแห่งแสงผุดขึ้นมาข้างแกนแห่งความหวัง มันเป็นแท่นหินอ่อนสีขาวบริสุทธิ์ที่เรืองแสงสีทองอ่อนๆ ออกมา พลังงานศักดิ์สิทธิ์บริสุทธิ์เริ่มแผ่ซ่านออกมาจากแท่นบูชา ค่อยๆ ชำระล้างพลังงานด้านลบที่เกาะกินแกนแห่งความหวัง แสงของแกนแห่งความหวังเริ่มส่องสว่างขึ้นเล็กน้อย เป็นสัญญาณว่ามันกำลังฟื้นฟู

[แกนแห่งความหวัง: ฟื้นฟู 1%...] [แกนแห่งความหวัง: ฟื้นฟู 2%...]

เปอร์เซ็นต์การฟื้นฟูเพิ่มขึ้นอย่างช้าๆ แต่อย่างน้อยก็เป็นสัญญาณที่ดี อาร์คถอนหายใจด้วยความโล่งอกเล็กน้อย

แต่การทดสอบยังไม่จบสิ้น

คลื่นของสัตว์ร้ายแห่งความเสื่อมทรามถาโถมเข้ามาอีกครั้ง คราวนี้มาพร้อมกับ ‘ผู้บงการความสิ้นหวัง’ (ระดับบอส) มันเป็นสิ่งมีชีวิตคล้ายนักเวทที่ลอยอยู่กลางอากาศ ร่างกายเต็มไปด้วยพลังงานสีดำทมิฬ ดวงตาของมันจ้องมองมาที่อาร์คด้วยความแค้นเคือง ราวกับว่ามันคือตัวแทนของความสิ้นหวังทั้งหมดในมิติแห่งนี้

“นี่คือการทดสอบสุดท้ายสินะ!” อาร์คคำราม เขาเรียกหน้าต่างระบบขึ้นมาอีกครั้งและรีบตรวจสอบหน่วยทหารและสิ่งปลูกสร้างที่มีอยู่

“อัปเกรดอัศวินศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดเป็นระดับ 2! ผลิตพ่อมดมนตราเพิ่มอีก 2 นาย!”

อัศวินศักดิ์สิทธิ์ที่แข็งแกร่งขึ้นพร้อมด้วยพ่อมดมนตราที่เพิ่มขึ้นมา ช่วยเพิ่มกำลังรบได้อย่างมหาศาล พวกเขาพุ่งเข้าต่อสู้กับผู้บงการความสิ้นหวังอย่างดุเดือด เวทมนตร์โจมตีและพลังศักดิ์สิทธิ์ปะทะกับพลังงานมืดอย่างต่อเนื่อง

อาร์คนำทัพด้วยตัวเอง เขาควบคุมการเคลื่อนไหวของหน่วยทหารทุกนาย จัดการให้พ่อมดร่ายเวทใส่ฝูงสัตว์ร้ายด้านหลัง ในขณะที่อัศวินก็เข้าประชิดตัวผู้บงการ อาร์คสัมผัสได้ถึงพลังงานของตัวเองที่เริ่มอ่อนล้าจากการใช้สมาธิและพลังงานในการควบคุมระบบอย่างต่อเนื่อง แต่เขาก็ไม่ยอมแพ้

เขาใช้ทักษะ ‘ผู้นำแห่งกองทัพ’ ที่เพิ่งปลดล็อก ทำให้หน่วยทหารของเขามีความแข็งแกร่งและขวัญกำลังใจเพิ่มขึ้นอย่างมาก

การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือดและยาวนาน อาร์ครู้สึกว่าทุกวินาทีคือการตัดสินแพ้ชนะ ผู้บงการความสิ้นหวังเป็นศัตรูที่แข็งแกร่งมาก มันสามารถร่ายเวทมนตร์มืดที่สร้างความเสียหายเป็นวงกว้างและทำให้หน่วยทหารของเขาติดสถานะอ่อนแรง แต่ด้วยการนำของอาร์คและพลังของระบบที่ทำให้เขาสามารถอัปเกรดและสร้างหน่วยทหารได้ตลอดเวลา ทำให้เขาสามารถยืนหยัดต่อสู้ได้

ในที่สุด หลังจากที่อัศวินศักดิ์สิทธิ์และพ่อมดมนตราช่วยกันโจมตีอย่างไม่หยุดยั้ง ผู้บงการความสิ้นหวังก็ส่งเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด ร่างกายของมันเริ่มสลายกลายเป็นเถ้าธุลีสีดำ ก่อนจะหายไปอย่างไร้ร่องรอย

[ผู้บงการความสิ้นหวัง พ่ายแพ้แล้ว!] [คุณได้รับค่าประสบการณ์มหาศาล!] [แกนแห่งความหวัง: ฟื้นฟู 100% แล้ว!] [ภารกิจสำเร็จ! คุณออกจาก ‘มิติแห่งความสิ้นหวัง’ แล้ว]

ทันทีที่ข้อความสุดท้ายปรากฏขึ้น ภาพของมิติที่กำลังจะตายก็เลือนหายไป อาร์ครู้สึกว่าร่างของเขากำลังถูกดึงกลับสู่ความเป็นจริงอีกครั้ง เขาตกลงยืนอยู่บนพื้นป่าอัลดราเซียที่เขียวชอุ่มและเต็มไปด้วยพลังชีวิตอีกครั้ง อากาศบริสุทธิ์และกลิ่นอายของธรรมชาติที่หอมกรุ่นปะทะเข้ากับโสตประสาทของเขา ทำให้เขารู้สึกได้ถึงความแตกต่างอย่างมหาศาล

ราชินีเอลฟ์โบราณยังคงยืนอยู่ตรงหน้าเขา นางจ้องมองเขาด้วยสายตาที่ลึกซึ้งและยากจะหยั่งถึง แต่คราวนี้ ดวงตาของนางไม่ได้มีเพียงความทดสอบอีกต่อไปแล้ว แต่มีประกายของความชื่นชมและความเข้าใจปรากฏขึ้นอย่างชัดเจน

“เจ้า… ทำได้ดีมาก อาร์ค” ราชินีเอลฟ์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่สงบนิ่ง แต่แฝงไปด้วยพลัง “เจ้าได้แสดงให้ข้าเห็นแล้วว่าเจ้าไม่ได้เป็นเพียงนักรบผู้แข็งแกร่ง แต่เป็นผู้บัญชาการที่สามารถนำความหวังมาสู่โลกที่กำลังจะตายได้จริงๆ”

อาร์คพยักหน้ารับ ร่างกายของเขายังคงรู้สึกอ่อนล้า แต่จิตใจของเขาเต็มเปี่ยมไปด้วยความมุ่งมั่นที่กลับมาอีกครั้ง เขาผ่านบททดสอบแล้ว!

“และบัดนี้” ราชินีเอลฟ์กล่าวต่อ พลางยื่นมือออกไปเบื้องหน้าอย่างช้าๆ แสงสีเขียวอ่อนเรืองรองเริ่มก่อตัวขึ้นที่ฝ่ามือของนาง ก่อนจะปรากฏเป็นแก้วผลึกสีเขียวมรกตที่ส่องแสงระยิบระยับอยู่กลางอากาศ มันเต้นระริกราวกับมีชีวิตชีวาอยู่ภายใน “นี่คือ… หัวใจแห่งป่าพรึกษาโบราณ”

แก้วผลึกนั้นเปล่งประกายเจิดจ้า ราวกับเป็นศูนย์รวมของชีวิตและพลังงานทั้งหมดของป่าอัลดราเซีย อาร์ครู้สึกถึงแรงดึงดูดอันมหาศาลที่แผ่ออกมาจากมัน และเขารู้ว่าสิ่งนี้คือสิ่งที่เขากำลังตามหามาโดยตลอด

“รับมันไปเถิด อาร์ค” ราชินีเอลฟ์กล่าวด้วยรอยยิ้มบางๆ ที่มุมปาก “แต่จงจำไว้… การได้มาซึ่งหัวใจแห่งป่าพรึกษาโบราณนี้ เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น”

อาร์คเอื้อมมือออกไปรับแก้วผลึกนั้น ทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัสกับผิวมัน พลังงานอันบริสุทธิ์และมหาศาลก็ไหลทะลักเข้าสู่ร่างของเขาอย่างรุนแรง ทำให้เขารู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงภายในอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ราวกับว่าทุกเซลล์ในร่างกายของเขากำลังได้รับการฟื้นฟูและแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็ว

[ระบบแจ้งเตือน: คุณได้รับ ‘หัวใจแห่งป่าพรึกษาโบราณ’ (ระดับตำนาน)!] [คุณได้รับค่าประสบการณ์มหาศาล!] [ปลดล็อกความสามารถใหม่: ‘ผู้พิทักษ์ธรรมชาติ’]

อาร์คจ้องมองหัวใจแห่งป่าพรึกษาโบราณในมือของเขาด้วยความรู้สึกท่วมท้น แต่ก่อนที่เขาจะได้ซึมซับพลังงานอันบริสุทธิ์นี้ได้เต็มที่ ราชินีเอลฟ์ก็หันกลับไปจ้องมองไปยังส่วนลึกของป่าอีกครั้ง ดวงตาของนางฉายแววครุ่นคิดและกังวล

“วิญญาณโลกยังคงอ่อนแอ อาร์ค” นางเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ลดต่ำลง “และพลังงานบางอย่างที่ข้าสัมผัสได้จากเจ้า… มันเชื่อมโยงกับโลกใบนี้อย่างลึกซึ้งเกินกว่าที่เจ้าจะจินตนาการได้”

อาร์ครู้สึกถึงความหนาวเย็นที่แล่นไปตามสันหลัง เขายังคงไม่เข้าใจทั้งหมดที่นางพูด แต่เขารู้สึกได้ถึงลางสังหรณ์ที่ไม่ดี

“จงระวังให้ดี… เพราะการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่กำลังจะมาถึง” ราชินีเอลฟ์หันกลับมามองเขาอีกครั้ง ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำเตือน “พลังที่เจ้าได้รับนี้ จะนำพาเจ้าไปสู่เส้นทางที่อันตราย… และเจ้าอาจจะต้องเผชิญหน้ากับสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าที่เจ้าเคยคาดคิดเอาไว้”

คำพูดของราชินีเอลฟ์ดังก้องอยู่ในโสตประสาทของอาร์ค เขารู้สึกถึงความจริงจังของสถานการณ์ที่ยังคงคุกคามโลกใบนี้ และสิ่งที่ราชินีเอลฟ์เพิ่งบอกเขาดูเหมือนจะเป็นเพียงยอดภูเขาน้ำแข็งของปัญหาทั้งหมดที่กำลังรอเขาอยู่เบื้องหน้า อาร์คกำหัวใจแห่งป่าพรึกษาโบราณในมือแน่น เขารู้สึกถึงพลังงานอันมหาศาลที่ไหลวนอยู่ในตัว แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกได้ถึงภาระหน้าที่อันหนักอึ้งที่กำลังจะตามมา

ราชินีเอลฟ์เหลือบมองเขาอีกครั้ง ก่อนจะหันหลังเดินจากไปอย่างเงียบเชียบ ทิ้งให้อาร์คยืนอยู่เพียงลำพังท่ามกลางความสงบของป่า พร้อมกับคำเตือนที่ยังคงก้องอยู่ในหู และความรู้สึกว่าการผจญภัยที่แท้จริงของเขากำลังจะเริ่มต้นขึ้นจากจุดนี้… จุดที่เขาได้รับหัวใจของป่าพรึกษาโบราณ และปลดล็อกพลังที่อาจจะเปลี่ยนชะตากรรมของโลกใบนี้ไปตลอดกาล