ตอนที่ 31 — ภัยพิบัติเหนือคาดการณ์

“นี่มัน… อะไรกันอีก!” อาร์คเบิกตากว้าง ความรู้สึกหวาดหวั่นปนตกใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา เขาเพิ่งจะคิดจะตั้งตัว แต่ดูเหมือนศัตรูจะไม่รอให้เขาเตรียมพร้อม!

แรงกดดันที่แผ่ออกมาจากจุดสีแดงขนาดมหึมาบนแผนที่โลกนั้นรุนแรงจนผิวหนังของอาร์ครู้สึกชาหนึบ ราวกับอากาศรอบตัวถูกบีบอัดจนหายใจลำบาก มันไม่ใช่แค่ความรู้สึกทางกายภาพ ‌แต่ยังเป็นความกดดันที่ถาโถมเข้าสู่จิตวิญญาณ เตือนให้เขารับรู้ถึงภัยคุกคามที่อยู่เหนือกว่าทุกสิ่งที่เคยเผชิญมาจนถึงตอนนี้ แสงสีดำจากรอยแยกมิติหลักไม่ได้แค่สว่างวาบ แต่ยังเต้นระริกราวกับหัวใจอันมืดมิดที่กำลังสูบฉีดพลังงานแห่งความหายนะออกมาอย่างไม่หยุดยั้ง

“ระบบ! อธิบายมาเดี๋ยวนี้! นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่!” อาร์คตะโกนลั่น ความเยือกเย็นที่เคยมีถูกแทนที่ด้วยความร้อนรน ​เสียงของเขาเต็มไปด้วยความเร่งรีบและคำถามมากมายที่อัดอั้นอยู่ในอก เขาจ้องมองไปยังแผนที่ที่ตอนนี้ดูเหมือนจะกลายเป็นภาพจำลองของหายนะที่กำลังคลืบคลานเข้ามาใกล้

[วิเคราะห์… การบุกรุกจากมิติอื่นได้เร่งความเร็วขึ้นอย่างไม่คาดคิด] เสียงสังเคราะห์ของระบบดังขึ้นในหัวของอาร์ค ทว่าครั้งนี้มันกลับแฝงด้วยโทนเสียงที่จริงจังและเร่งด่วนยิ่งกว่าเดิม [รอยแยกมิติหลักกำลังจะถูกเปิดออกอย่างสมบูรณ์ภายใน… 24 ชั่วโมง! ‍พลังงานแห่งความว่างเปล่ากำลังหลั่งไหลเข้าสู่โลกในอัตราเร่งอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน การมาถึงของ ‘ผู้บุกรุกระดับสูง’ กำลังจะเกิดขึ้นในไม่ช้า!]

“ผู้บุกรุกระดับสูง? หมายความว่าไง? มอนสเตอร์ระดับสูงสุดงั้นเหรอ?” อาร์คกำหมัดแน่น หัวใจของเขาเต้นรัว ‌ระบบเตือนภัยที่ดังขึ้นอย่างต่อเนื่องทำให้สมองของเขาปั่นป่วนไปหมด เขาไม่เคยรู้สึกไร้พลังเท่านี้มาก่อน แม้แต่ตอนที่โลกเดิมของเขาถูกทำลาย เขาก็ยังคงสู้จนถึงวินาทีสุดท้าย แต่ตอนนี้เขากลับยืนอยู่ตรงหน้าแผนที่ ที่แสดงถึงหายนะที่กำลังจะมาถึง โดยที่ตัวเขายังไม่มีแม้แต่ฐานทัพที่มั่นคง

[ไม่ใช่แค่มอนสเตอร์… แต่เป็น ‍‘กองกำลังบุกรุกหลัก’ ที่นำโดยสิ่งมีชีวิตชั้นสูงจากมิติแห่งความว่างเปล่า] ระบบตอบกลับ [พลังงานมิติที่หลั่งไหลออกมานั้นเป็นภัยคุกคามต่อความสมดุลของโลก พืชพรรณจะเหี่ยวเฉา แหล่งน้ำจะปนเปื้อน สิ่งมีชีวิตจะอ่อนแอลงและกลายพันธุ์ในที่สุด เป้าหมายของพวกมันคือการดูดกลืนพลังงานชีวิตของโลกนี้ให้หมดสิ้น ​เพื่อเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้กับมิติของพวกมันเอง]

กองกำลังบุกรุกหลัก! คำพูดเหล่านั้นกระแทกเข้าใส่โสตประสาทของอาร์คราวกับค้อนยักษ์ ตอนแรกเขาคิดว่าเขาจะมีเวลาสร้างกองทัพ รวบรวมทรัพยากร และค่อยๆ พัฒนาฐานทัพ แต่ดูเหมือนว่าทุกอย่างจะพังทลายลงในพริบตา ศัตรูไม่ให้เวลาเขาเลยแม้แต่น้อย

“แล้วฉันจะทำอะไรได้บ้างใน ​24 ชั่วโมงนี้!” อาร์คถามเสียงดัง กัดฟันแน่น ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความหงุดหงิด เขาหันกลับไปมองรอบตัว บริเวณที่เขายืนอยู่เป็นเพียงที่ราบโล่งกว้าง มีเพียงเศษซากปรักหักพังของอาคารโบราณที่เหลืออยู่ ​ไม่ได้มีแม้แต่ป้อมปราการหรือกำแพงป้องกันใดๆ

[ตัวเลือกมีจำกัด แต่ไม่ใช่ไม่มี] ระบบตอบกลับ น้ำเสียงของมันยังคงเป็นปกติ แต่ข้อมูลที่ส่งมานั้นบ่งบอกถึงสถานการณ์ที่เลวร้ายอย่างถึงที่สุด [ในสถานการณ์ฉุกเฉินนี้ ศูนย์บัญชาการสงครามโลกได้เปิดใช้งานฟังก์ชันพิเศษ: ‘การจัดสรรทรัพยากรฉุกเฉิน’ และ ‘แผนการป้องกันขั้นต้น’]

[การจัดสรรทรัพยากรฉุกเฉิน: ผู้เล่นสามารถใช้แต้มระบบจำนวนหนึ่งเพื่อแลกเปลี่ยนทรัพยากรพื้นฐานที่จำเป็นต่อการสร้างฐานทัพและโครงสร้างพื้นฐานเบื้องต้นได้ทันที]

[แผนการป้องกันขั้นต้น: ผู้เล่นสามารถใช้แต้มระบบเพื่อสร้างสิ่งก่อสร้างป้องกันชั่วคราวและเรียกทหารหน่วยสำรวจเริ่มต้นได้ทันทีในพื้นที่ที่กำหนด]

“แต้มระบบ!” อาร์คพึมพำ เขามีแต้มระบบอยู่จำนวนหนึ่งจากการทำภารกิจก่อนหน้านี้ แต่เขาตั้งใจจะเก็บไว้เพื่ออัปเกรดสกิลหรือเทคโนโลยีที่สำคัญจริงๆ ไม่ใช่เพื่อแลกเปลี่ยนทรัพยากรพื้นฐานหรือสร้างสิ่งก่อสร้างชั่วคราว

[คำเตือน: การไม่ตอบสนองต่อภัยคุกคามหลักนี้ จะนำไปสู่ความล่มสลายของโลกในที่สุด! ศูนย์บัญชาการสงครามโลกแนะนำให้ผู้เล่นดำเนินการทันที]

อาร์คหลับตาลง พยายามรวบรวมสติ เขานึกถึงโลกเดิมของเขาที่ถูกทำลายลงต่อหน้าต่อตา ความรู้สึกไร้อำนาจนั้นยังคงฝังลึกอยู่ในใจ และเขาจะไม่ยอมให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยอีกครั้ง

“เอาล่ะ… งั้นก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว!” อาร์คเปิดตาขึ้นอีกครั้ง ดวงตาของเขาส่องประกายแห่งความมุ่งมั่น [เปิดใช้งาน ‘การจัดสรรทรัพยากรฉุกเฉิน’ และ ‘แผนการป้องกันขั้นต้น’!]

[ยืนยันการเปิดใช้งาน… กรุณาระบุตำแหน่งสร้างฐานทัพเริ่มต้น] ระบบแจ้ง

อาร์คพิจารณาแผนที่อย่างรวดเร็ว บริเวณที่เขายืนอยู่เป็นที่ราบกว้างใหญ่ เหมาะสำหรับการสร้างฐานทัพ แต่ก็ไร้ซึ่งข้อได้เปรียบทางภูมิประเทศ เขาเลื่อนสายตาไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ที่นั่นมีเนินเขาเตี้ยๆ และป่าโปร่ง ซึ่งอาจให้การกำบังได้บ้าง แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ… “เหมืองหินอัคคี!” อาร์คพึมพำ

เหมืองหินอัคคีอยู่ห่างออกไปไม่มากนัก ซึ่งหมายความว่าหากเขาสามารถตั้งฐานทัพใกล้กับเหมืองได้ เขาก็จะสามารถเข้าถึงทรัพยากรสำคัญได้ทันที และด้วยสกิล ‘ปรับแต่งพลังงานธาตุ’ ที่เพิ่งอัปเกรดมา เขาสามารถใช้ประโยชน์จากหินอัคคีได้มากกว่าแค่การเป็นวัตถุดิบก่อสร้างธรรมดา

“ตั้งฐานทัพเริ่มต้นที่พิกัด… [X-742, Y-118]!” อาร์คออกคำสั่ง พิกัดนั้นอยู่ห่างจากเหมืองหินอัคคีไม่กี่สิบไมล์ ซึ่งเป็นระยะที่พอจะสามารถเข้าถึงได้ แต่ก็ยังห่างจากรอยแยกมิติหลักพอสมควร

[ยืนยันพิกัด… ใช้แต้มระบบ 500 แต้ม เพื่อจัดสรรทรัพยากรฉุกเฉินและสร้างฐานทัพเริ่มต้น] ระบบแจ้ง

[ทรัพยากรที่ได้รับ: แร่เหล็กดิบ (ขนาดเล็ก) x 1000, ไม้ (ขนาดเล็ก) x 1000, หิน (ขนาดเล็ก) x 1000, อาหารแห้ง x 500, น้ำสะอาด x 500]

[สิ่งก่อสร้างป้องกันขั้นต้น: กำแพงไม้ชั่วคราว x 4 (ครอบคลุมพื้นที่ 20x20 เมตร), หอคอยธนูไม้ x 2, ค่ายทหารชั่วคราว x 1, ศูนย์บัญชาการขนาดเล็ก x 1]

[หน่วยทหารสำรวจเริ่มต้น: หน่วยรบพื้นฐาน (หอก) x 10, หน่วยธนูพื้นฐาน x 5]

“โอ้โห… นี่มันมากกว่าที่ฉันคิดไว้เยอะ!” อาร์ครู้สึกประหลาดใจกับจำนวนทรัพยากรและสิ่งก่อสร้างที่ได้รับ แม้จะเป็นแค่ขนาดเล็ก แต่ในสถานการณ์คับขันเช่นนี้ มันก็ถือเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีเยี่ยม

[ผู้เล่นกำลังได้รับภารกิจฉุกเฉิน: ‘สร้างฐานทัพป้องกันเพื่อรับมือการบุกรุกหลัก’]

[เป้าหมาย: สร้างป้อมปราการที่แข็งแกร่งพอจะต้านทานการโจมตีจากกองกำลังบุกรุกหลักให้ได้นานที่สุด] [รางวัล: แต้มระบบ, แผนผังสิ่งก่อสร้างระดับสูง, หน่วยรบพิเศษ] [บทลงโทษ: ความล้มเหลวในการสร้างฐานทัพที่เพียงพอ จะทำให้โลกเข้าสู่หายนะและผู้เล่นจะถูกกำจัด]

ภารกิจนี้มาพร้อมกับความกดดันมหาศาล แต่ก็เป็นสิ่งที่อาร์คต้องทำ “ยอมรับภารกิจ!” เขากล่าวอย่างหนักแน่น

ในทันทีที่เขายอมรับภารกิจ แสงสีฟ้าอ่อนก็ส่องประกายขึ้นจากจุดที่เขาเลือกเป็นพิกัดบนแผนที่โลก แสงนั้นขยายตัวออกอย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะหดตัวและปรากฏเป็นสิ่งก่อสร้างต่างๆ ที่ผุดขึ้นมาจากพื้นดินอย่างรวดเร็วราวกับมีเวทมนตร์ กำแพงไม้ที่สูงระดับอกคน ค่ายทหารขนาดเล็ก ศูนย์บัญชาการที่ดูเรียบง่าย และหอคอยธนูสองหลังที่ยืนตระหง่านอยู่ด้านหลัง

อาร์คใช้เวลาไม่นานก็มาถึงสถานที่ก่อสร้าง เขาเห็นหน่วยรบพื้นฐาน 15 นายที่เพิ่งถูกเรียกออกมา ยืนประจำตำแหน่งอย่างเงียบงัน พวกเขาสวมชุดเกราะหนังเรียบง่าย ถือหอกและธนู ยืนนิ่งราวกับรูปปั้น แม้จะดูไม่ทรงพลังเท่าไรนัก แต่อย่างน้อยเขาก็มีกองกำลังเริ่มต้น

“ระบบ! แสดงสถานะของหน่วยรบพื้นฐาน!”

[หน่วยรบพื้นฐาน (หอก)] [ระดับ: 1] [พลังโจมตี: 10] [พลังป้องกัน: 8] [ความสามารถพิเศษ: พลังกายพื้นฐาน (เพิ่มความทนทานเล็กน้อย)]

[หน่วยธนูพื้นฐาน] [ระดับ: 1] [พลังโจมตี: 12] (ระยะไกล) [พลังป้องกัน: 6] [ความสามารถพิเศษ: สายตาเฉียบคม (เพิ่มความแม่นยำเล็กน้อย)]

สถิติพื้นฐานที่ค่อนข้างต่ำ แต่ก็ดีกว่าไม่มีอะไรเลย อาร์คเดินเข้าไปในศูนย์บัญชาการขนาดเล็ก มันเป็นอาคารไม้ธรรมดา ภายในมีโต๊ะไม้ตัวหนึ่ง แผนที่โลกฉายแสงอยู่กลางโต๊ะ และมีแผงควบคุมระบบปรากฏขึ้นเมื่อเขาเอื้อมมือไปสัมผัส

“ศูนย์บัญชาการสงครามโลก… แสดงข้อมูลการบุกรุก!” อาร์คออกคำสั่ง

แผนที่โลกบนโต๊ะพลันสว่างขึ้นอีกครั้ง จุดสีแดงขนาดมหึมาที่รอยแยกมิติหลักยังคงเต้นระริก พร้อมกับข้อมูลตัวเลขที่แสดงให้เห็นถึงพลังงานมิติที่กำลังเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง

[สถานะรอยแยกมิติหลัก: 70% เปิดใช้งาน (อัตราเร่ง)] [เวลาคงเหลือจนถึงการเปิดใช้งานสมบูรณ์: 23 ชั่วโมง 55 นาที] [คลื่นพลังงานมิติ: ระดับ 3 (เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว)] [ภัยคุกคามที่คาดการณ์: กองกำลังบุกรุกหลัก (ระดับ S), ผู้บุกรุกชั้นสูง (ระดับ SS) อย่างน้อย 1 ตน]

อาร์คกัดริมฝีปากแน่น ระดับ S และ SS! นั่นมันเป็นระดับที่เขาไม่เคยคิดจะเผชิญหน้าในตอนนี้เลยด้วยซ้ำ แต่เขาก็ไม่มีทางเลือก

“ทรัพยากรที่มีตอนนี้พอจะทำอะไรได้บ้าง?” อาร์คถามระบบ

[ด้วยทรัพยากรที่มี ผู้เล่นสามารถสร้างสิ่งก่อสร้างพื้นฐานได้เพิ่มเติม เช่น กำแพงหิน, ค่ายทหารเพิ่มเติม, หอคอยป้องกันขั้นสูงขึ้นเล็กน้อย หรืออัปเกรดสิ่งก่อสร้างที่มีอยู่แล้ว]

“ฉันต้องสร้างกำแพงหิน! กำแพงไม้แบบนี้มันจะไปทนอะไรได้!” อาร์คออกคำสั่ง

[การสร้างกำแพงหิน 1 ช่อง (5 เมตร) ต้องการ หิน 50, แร่เหล็ก 20]

อาร์คคำนวณในใจ เขามีหิน 1000 และแร่เหล็ก 1000 ซึ่งหมายความว่าเขาสามารถสร้างกำแพงหินได้ 20 ช่อง และยังมีทรัพยากรเหลือพอที่จะอัปเกรดหอคอยธนูหรือสร้างค่ายทหารเพิ่ม

“สร้างกำแพงหินล้อมรอบฐานทัพให้ครบทุกด้าน! และอัปเกรดหอคอยธนูทั้งสองเป็น ‘หอคอยธนูหิน’!” อาร์คออกคำสั่งอย่างรวดเร็ว

[ยืนยันการก่อสร้างและอัปเกรด… ใช้ทรัพยากร: หิน 800, แร่เหล็ก 400] [กำลังดำเนินการ… เวลาที่คาดการณ์: 8 ชั่วโมง]

“8 ชั่วโมง! นี่มันช้าเกินไป!” อาร์ครู้สึกไม่พอใจ เขาเหลือเวลาไม่ถึง 24 ชั่วโมง และการสร้างกำแพงหินต้องใช้เวลาถึง 8 ชั่วโมง นั่นหมายความว่าเขาจะไม่มีเวลาเตรียมตัวมากนักหลังจากกำแพงสร้างเสร็จ

[ผู้เล่นสามารถใช้แต้มระบบเพื่อเร่งความเร็วในการก่อสร้างได้] ระบบเสนอ

“เท่าไหร่?”

[การเร่งความเร็ว 50% สำหรับการก่อสร้างทั้งหมด จะใช้แต้มระบบ 100 แต้ม]

อาร์คลังเลเพียงชั่วครู่ แต่มันไม่มีทางเลือกอื่น “ใช้แต้มระบบ 100 แต้ม เพื่อเร่งความเร็วการก่อสร้าง!”

[ยืนยัน… ใช้แต้มระบบ 100 แต้ม] [การก่อสร้างและอัปเกรดเสร็จสิ้นใน 4 ชั่วโมง]

ดีขึ้นเล็กน้อย แต่อาร์คยังคงรู้สึกกดดัน เขาเดินออกจากศูนย์บัญชาการขนาดเล็ก มองดูหน่วยทหารที่ยืนนิ่งอยู่หน้ากำแพงไม้ชั่วคราว เขารู้สึกว่าจำนวนนี้มันน้อยเกินไปที่จะรับมือกับกองกำลังบุกรุกหลัก

“ระบบ! ฉันต้องการทหารเพิ่ม! มีทางไหนที่จะเรียกหน่วยรบที่แข็งแกร่งกว่านี้ได้บ้าง?”

[ผู้เล่นสามารถใช้แต้มระบบเพื่อเรียก ‘หน่วยรบพิเศษ’ ได้ ทว่าค่าใช้จ่ายจะสูงกว่ามาก] [ตัวอย่าง: หน่วยรบอัศวินเหล็ก (ระดับ 5) x 10 นาย ใช้แต้มระบบ 500 แต้ม] [ตัวอย่าง: หน่วยทหารเวทมนตร์ (ระดับ 7) x 5 นาย ใช้แต้มระบบ 800 แต้ม]

อาร์คเหลือแต้มระบบอยู่ 400 แต้ม ซึ่งไม่พอที่จะเรียกหน่วยรบพิเศษที่ดูมีประสิทธิภาพได้เลย เว้นแต่จะเป็นหน่วยรบพื้นฐานที่เขาเพิ่งเรียกไป

“ฉันต้องหาทรัพยากรเพิ่มอย่างเร่งด่วน! เหมืองหินอัคคี… มันอยู่ใกล้ที่สุด!” อาร์คตัดสินใจ “ส่งหน่วยรบพื้นฐาน 5 นาย ไปสำรวจเส้นทางและรวบรวมหินอัคคีจากเหมือง! พวกที่เหลือให้เตรียมพร้อมป้องกันฐาน!”

[ยืนยันการส่งหน่วยรบสำรวจ… หน่วยธนูพื้นฐาน 5 นาย จะเริ่มออกเดินทาง]

อาร์ครู้สึกว่าตัวเองกำลังวิ่งแข่งกับเวลา เขาต้องใช้ประโยชน์จากสกิล ‘ปรับแต่งพลังงานธาตุ’ ให้เกิดประโยชน์สูงสุด เขาเดินไปยังบริเวณที่กำแพงหินกำลังถูกสร้างขึ้น วางมือลงบนพื้นดินและเริ่มร่ายเวท

พลังงานธาตุอัคคีที่เคยถูกจำกัดอยู่ในเหมืองหินอัคคีที่อยู่ห่างออกไป เริ่มถูกดึงดูดเข้ามาหาอาร์คอย่างช้าๆ มันเป็นความรู้สึกที่คล้ายกับกระแสลมร้อนที่พัดผ่านเข้ามาในร่างกายของเขา

“ปรับแต่งพลังงานธาตุ!” อาร์คพึมพำ ดวงตาของเขาส่องประกายสีแดงอ่อน

[สกิล ‘ปรับแต่งพลังงานธาตุ’ กำลังทำงาน] [ผู้เล่นกำลังดูดซับพลังงานธาตุอัคคีจากสิ่งแวดล้อม] [พลังงานธาตุที่ถูกดูดซับสามารถนำไปใช้เพื่อ: เร่งความเร็วการก่อสร้าง (เฉพาะสิ่งก่อสร้างที่ใช้วัตถุดิบธาตุ), เพิ่มความแข็งแกร่งสิ่งก่อสร้าง (ชั่วคราว), สร้างกับดักธาตุพื้นฐาน, บัฟหน่วยรบ (เฉพาะหน่วยที่เข้ากันได้กับธาตุ)]

อาร์ครู้สึกถึงกระแสพลังงานอัคคีที่หมุนวนอยู่ในร่างกาย เขาเลือกที่จะเร่งความเร็วการก่อสร้างกำแพงหินที่กำลังดำเนินการอยู่

“เร่งความเร็วการก่อสร้างกำแพงหิน! ใช้พลังงานธาตุอัคคี!”

[ใช้พลังงานธาตุอัคคี 50 หน่วย เพื่อเร่งความเร็วการก่อสร้างกำแพงหิน 1 ช่อง (ลดเวลาลง 10 นาที)]

“10 นาที… มันยังไม่พอ!” อาร์คใช้พลังงานธาตุอัคคีที่มีอยู่ทั้งหมดเพื่อเร่งความเร็วอย่างต่อเนื่อง พลังงานธาตุอัคคีจากเหมืองที่อยู่ห่างไกลออกไปก็ถูกดึงดูดเข้ามาอย่างรวดเร็วขึ้นเรื่อยๆ ราวกับมีแม่เหล็กยักษ์กำลังดึงดูดมัน

[การก่อสร้างกำแพงหินและอัปเกรดหอคอยธนูหินเสร็จสิ้นใน 2 ชั่วโมง!]

ในที่สุด หลังจากผ่านไป 2 ชั่วโมง กำแพงหินสูง 3 เมตรก็ตั้งตระหง่านล้อมรอบฐานทัพเอาไว้ หอคอยธนูหินทั้งสองหลังดูแข็งแกร่งกว่าเดิมหลายเท่า และหน่วยทหารที่เหลือก็ประจำการอยู่บนกำแพงเตรียมพร้อมรับมือ

[ภารกิจฉุกเฉิน ‘สร้างฐานทัพป้องกันเพื่อรับมือการบุกรุกหลัก’ ความคืบหน้า: 20% (ฐานทัพพื้นฐานเสร็จสมบูรณ์)]

อาร์ครู้สึกโล่งใจเล็กน้อย อย่างน้อยตอนนี้เขาก็มีป้อมปราการที่พอจะต้านทานอะไรได้บ้าง แต่ยังไม่แข็งแกร่งพอที่จะรับมือกับกองกำลังบุกรุกหลักระดับ S หรือ SS

“ระบบ! มีทรัพยากรอะไรที่ฉันจะหาได้อีกบ้างในบริเวณนี้?” อาร์คถาม ขณะที่เขากำลังคิดแผนต่อไป

[ข้อมูลการสำรวจเบื้องต้นของโลก: บริเวณที่ผู้เล่นอยู่เป็น ‘ที่ราบร้าง’ มีทรัพยากรพื้นฐานต่ำ มีเพียงเหมืองหินอัคคีที่อยู่ใกล้เคียงซึ่งเป็นแหล่งพลังงานธาตุอัคคีสำคัญ] [ห่างออกไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ มี ‘ป่าโบราณ’ ซึ่งอาจมีทรัพยากรไม้และสมุนไพรหายาก แต่ก็มีความเสี่ยงจากสิ่งมีชีวิตอันตราย] [ห่างออกไปทางทิศเหนือ มี ‘แม่น้ำศักดิ์สิทธิ์’ ที่อาจมีแหล่งน้ำบริสุทธิ์และปลาหายาก]

เหมืองหินอัคคีคือทางเลือกที่ดีที่สุดในตอนนี้ อาร์คหวังว่าหน่วยสำรวจที่ส่งไปจะกลับมาพร้อมกับข่าวดีและหินอัคคีจำนวนมาก

ขณะที่อาร์คกำลังพิจารณาแผนการขั้นต่อไป แผนที่โลกบนแผงควบคุมในศูนย์บัญชาการพลันสว่างวาบอีกครั้ง คราวนี้ไม่ใช่แค่จุดสีแดงขนาดมหึมาที่รอยแยกมิติหลัก แต่เป็นจุดสีดำเล็กๆ หลายร้อยจุดที่ปรากฏขึ้นรอบๆ รอยแยกนั้น และกำลังเคลื่อนที่ออกมาอย่างรวดเร็ว

[คำเตือน: หน่วยลาดตระเวนจากมิติแห่งความว่างเปล่า ได้เริ่มเคลื่อนพลออกจากรอยแยกมิติหลัก!] [คลื่นแรกของการบุกรุกกำลังจะมาถึง!] [เวลาที่คาดการณ์: 30 นาที!]

อาร์คเบิกตากว้าง ความรู้สึกเย็นยะเยือกแล่นไปทั่วร่าง “อะไรนะ! พวกมันมาเร็วกว่าที่คาดไว้!” เขากำหมัดแน่น มองไปยังจุดสีดำเล็กๆ นับไม่ถ้วนที่กำลังคลืบคลานเข้ามาบนแผนที่ แม้จะเป็นแค่คลื่นแรก แต่จำนวนของพวกมันก็มากมายมหาศาล

“หน่วยทหาร! เตรียมพร้อมรับมือการโจมตี!” อาร์คตะโกนลั่น เสียงของเขาก้องกังวานไปทั่วฐานทัพ เขารู้สึกได้ถึงแรงกดดันมหาศาลที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วจากทิศทางของรอยแยกมิติหลัก และในวินาทีนั้นเอง เสียงคำรามอันน่าสะพรึงกลัวก็ดังขึ้นจากขอบฟ้า ราวกับเสียงเตือนแห่งหายนะที่กำลังจะมาถึง อาร์คเงยหน้ามองขึ้นไปบนท้องฟ้าที่เริ่มมืดครึ้ม... ภาพเงาตะคุ่มขนาดมหึมาเริ่มก่อตัวขึ้นเหนือขอบฟ้าทางทิศเหนือ บดบังแสงอาทิตย์ ราวกับภูเขาที่กำลังเคลื่อนที่

“นี่มัน… แค่คลื่นแรกงั้นเหรอ!” ความหวาดหวั่นฉายชัดในแววตาของอาร์ค นี่ไม่ใช่แค่หน่วยลาดตระเวนทั่วไป แต่เป็นบางสิ่งที่ใหญ่โตและน่าสะพรึงกลัวกว่าที่เขาจินตนาการไว้มากนัก!