ตอนที่ 38 — ตื่นรู้กฎเกณฑ์

ความมืดมิดกลืนกินทุกสิ่ง อาร์ครู้สึกราวกับตัวเองกำลังลอยคว้างอยู่ในห้วงอวกาศที่ไร้จุดสิ้นสุด ความเย็นยะเยือกกัดกินจิตวิญญาณ ในขณะที่ความเจ็บปวดอันแสนสาหัสยังคงฝังลึกอยู่ในทุกอณูของร่างกาย มันเป็นความเจ็บปวดที่เหนือกว่าขีดจำกัดใดๆ ที่เขาเคยประสบมา ราวกับกระดูกทุกชิ้น เส้นเอ็นทุกเส้น ‌และอวัยวะภายในทุกส่วนถูกฉีกขาดและบดขยี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เขาไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ อาจจะเป็นชั่วพริบตา หรืออาจจะเป็นชั่วนิรันดร์ แต่ในที่สุด แสงสลัวๆ ก็เริ่มปรากฏขึ้นในความมืดมิดนั้น มันไม่ใช่แสงที่สว่างจ้า แต่เป็นเพียงประกายริบหรี่ที่ค่อยๆ ​ส่องทางให้จิตสำนึกของเขากลับคืนมาทีละน้อย เสียงหวีดหวิวในหูค่อยๆ จางหายไป แทนที่ด้วยเสียงเตือนของระบบที่คุ้นเคย

“ระบบ: โฮสต์ได้รับ +50,000 ประสบการณ์!” “ระบบ: โฮสต์ได้รับ ‍+100 หน่วยแต้มเทพสงคราม!” “ระบบ: ปลดล็อกความเข้าใจบางส่วนเกี่ยวกับ ‘กฎเกณฑ์แห่งแสงสว่าง’ และ ‘กฎเกณฑ์แห่งสุญญะ’!”

เสียงเหล่านั้นก้องกังวานอยู่ในจิตใจของเขาเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่ความมืดจะเข้าครอบงำอีกครั้ง แต่คราวนี้ ‌มันไม่ใช่ความมืดที่ไร้จุดสิ้นสุด หากแต่เป็นความมืดที่ค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นเงาเลือนรางของความเป็นจริง

อาร์คกระตุกเฮือก ดวงตาของเขาเบิกโพลงขึ้นอย่างกะทันหัน อากาศเย็นเยียบปะทะใบหน้า เขาสูดหายใจเข้าเต็มปอดอย่างยากลำบาก ไอเย็นบาดลึกถึงปอดที่ยังคงเจ็บระบมไปทั่วทั้งอก ภาพเบื้องหน้ายังคงพร่ามัว ‍แต่เขาก็พอจะเดาได้ว่าตัวเองไม่ได้อยู่ในสนามรบอีกต่อไปแล้ว เพดานสีขาวเรียบง่ายปรากฏอยู่เหนือศีรษะ กลิ่นยาจางๆ ลอยมาแตะจมูก

ความเจ็บปวดแล่นแปลบไปทั่วร่างเมื่อเขาพยายามจะขยับตัว กล้ามเนื้อทุกส่วนกรีดร้องด้วยความทรมาน แต่กระนั้น เขาก็รู้สึกได้ถึงพลังชีวิตที่ยังคงหล่อเลี้ยงร่างกายอยู่ มันอ่อนแอลงอย่างมาก ​แต่ก็ไม่ถึงกับดับมอดไปเสียทั้งหมด

“ระบบ… สถานะ!” อาร์คเอ่ยเสียงแหบพร่า แรงที่ใช้ในการพูดเพียงไม่กี่คำก็ทำให้เขารู้สึกเหนื่อยล้าอย่างหนัก

หน้าต่างระบบโปร่งใสปรากฏขึ้นเบื้องหน้าทันที ข้อมูลสถานะของเขาแสดงให้เห็นถึงบาดแผลที่สาหัสอย่างชัดเจน:

[ชื่อ: อาร์ค] [ระดับ: 25 (90,500/100,000)] [สายเลือด: ​มนุษย์ (ถูกปลุกให้ตื่นบางส่วน)] [พลังชีวิต: 15/500 (ติดสถานะ: บาดเจ็บสาหัส, อ่อนล้าถึงขีดสุด, พลังชีวิตลดลงอย่างต่อเนื่อง)] [พลังวิญญาณ: 5/100 ​(ติดสถานะ: พร่อง, ไม่สามารถฟื้นฟูได้ตามปกติ)] [ความแข็งแกร่ง: 120 (-50% เนื่องจากบาดเจ็บ)] [ความว่องไว: 80 (-50% เนื่องจากบาดเจ็บ)] [ความทนทาน: 150 (-50% เนื่องจากบาดเจ็บ)] [สติปัญญา: 130] [ค่าสถานะอิสระ: 0] [ทักษะ: ร่ายรำดาบผู้บัญชาการ (ระดับ 5), พลังกายาเทพสงคราม (ระดับ 3), ระบบบัญชาการ (ระดับ 4), ... (อื่นๆ อีกมากมาย)] [พรสวรรค์: ราชาแห่งการทำลายล้าง, ผู้บงการแห่งสงคราม, จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้] [ความเข้าใจกฎเกณฑ์: กฎเกณฑ์แห่งแสงสว่าง (ปลดล็อกบางส่วน), กฎเกณฑ์แห่งสุญญะ (ปลดล็อกบางส่วน)] [แต้มเทพสงคราม: 105]

อาร์คกวาดสายตาอ่านข้อมูล เขาสั่นสะท้านกับตัวเลขพลังชีวิตที่เหลือเพียงน้อยนิด แต่ในขณะเดียวกัน ก็รู้สึกโล่งอกที่ตัวเองยังไม่ตายจริงๆ การบาดเจ็บสาหัสถึงขั้นนี้ในโลกก่อนหน้าของเขา คงไม่มีทางรอดชีวิตมาได้

“เกือบไปแล้วจริงๆ” เขาพึมพำ การต่อสู้ของเทพสงครามโบราณและแม่ทัพสุญญะรุนแรงเกินกว่าจินตนาการ เพียงแค่แรงปะทะที่เล็ดลอดออกมาก็เกือบจะคร่าชีวิตเขาไปแล้ว

แต่แล้ว สายตาของเขาก็ไปสะดุดกับข้อความที่สำคัญที่สุด: [ความเข้าใจกฎเกณฑ์: กฎเกณฑ์แห่งแสงสว่าง (ปลดล็อกบางส่วน), กฎเกณฑ์แห่งสุญญะ (ปลดล็อกบางส่วน)]

นี่คือสิ่งที่เขาได้รับจากการเสี่ยงตายในครั้งนี้ สิ่งที่สำคัญกว่าแต้มประสบการณ์หรือแต้มเทพสงครามใดๆ

“ระบบ! อธิบาย ‘ความเข้าใจกฎเกณฑ์ (ปลดล็อกบางส่วน)’ ให้ละเอียด!” อาร์คสั่งด้วยน้ำเสียงเร่งรีบ ความเจ็บปวดถูกผลักไปไว้เบื้องหลังชั่วขณะ

“ระบบ: ‘ความเข้าใจกฎเกณฑ์ (ปลดล็อกบางส่วน)’ คือการที่โฮสต์ได้รับข้อมูลพื้นฐานและหลักการทำงานเบื้องต้นของกฎเกณฑ์ดังกล่าว ทำให้โฮสต์สามารถรับรู้ถึงการมีอยู่ การไหลเวียน และผลกระทบของกฎเกณฑ์นั้นในระดับหนึ่ง ยังไม่ถึงขั้นการควบคุมหรือใช้งาน แต่เป็นรากฐานสำคัญสำหรับการฝึกฝนและทำความเข้าใจในระดับที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น”

“ระบบ: ด้วยความเข้าใจนี้ โฮสต์จะได้รับความต้านทานต่อพลังงานที่เกี่ยวข้องกับกฎเกณฑ์นั้นเล็กน้อย และสามารถเริ่มฝึกฝนเพื่อผสานกฎเกณฑ์เข้ากับพลังของตนเองได้”

อาร์คพยักหน้าช้าๆ “รากฐาน… นี่สินะคือสิ่งสำคัญที่สุด”

การได้เห็นการต่อสู้ของสองสิ่งมีชีวิตที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของพลัง ทำให้เขารู้แจ้งอย่างถ่องแท้ว่า พลังของกองทัพเพียงอย่างเดียวอาจไม่เพียงพอที่จะยืนหยัดอยู่เหนือทุกสิ่งได้ พลังส่วนบุคคลที่ถึงขั้นสูงสุด คือการควบคุม 'กฎเกณฑ์' ซึ่งเป็นรากฐานของโลกนี้

เขาหลับตาลง ภาพการปะทะของแสงสว่างที่เจิดจ้าและสุญญะที่กลืนกินผุดขึ้นมาในห้วงความคิด ในตอนนั้น เขารับรู้เพียงแค่แรงปะทะมหาศาล แต่ตอนนี้... เขารู้สึกเหมือนมีบางอย่างเปลี่ยนไป

เมื่อเขาลืมตาอีกครั้ง โลกดูเหมือนจะยังคงเป็นเหมือนเดิม แต่เขากลับรู้สึกถึงสิ่งที่มองไม่เห็น เขาพยายามเพ่งความสนใจไปที่อากาศรอบตัว และมันก็เป็นจริง! เขารู้สึกได้ถึงกระแสบางอย่างที่ไหลเวียนอยู่ มันไม่ใช่พลังเวทมนตร์ แต่เป็นสิ่งที่ละเอียดอ่อนกว่านั้น คล้ายกับเส้นใยที่มองไม่เห็นที่เชื่อมโยงทุกสิ่งเข้าไว้ด้วยกัน

เขารับรู้ถึงกระแสที่อ่อนโยนและอบอุ่น คล้ายกับแสงสว่าง และอีกกระแสที่เย็นเยียบและว่างเปล่า คล้ายกับสุญญะ พวกมันไม่ได้ชัดเจนหรือรุนแรงเท่าที่เขาเห็นในการต่อสู้ แต่ก็เพียงพอที่จะยืนยันว่าสิ่งที่ระบบบอกเป็นความจริง เขาสามารถ ‘รับรู้’ กฎเกณฑ์ได้แล้ว

“นี่คือพลังที่แท้จริงของโลกนี้สินะ” อาร์คคิดอย่างตื่นเต้น หากเขาฝึกฝนจนสามารถควบคุมกฎเกณฑ์เหล่านี้ได้ เขาจะแข็งแกร่งถึงขั้นไหน?

แต่ก่อนอื่น... เขาต้องรักษาตัวเองให้หายก่อน

“ระบบ: มีวิธีการรักษาให้ฟื้นตัวเร็วขึ้นหรือไม่?” อาร์คถาม ในสภาพนี้ เขาไม่สามารถทำอะไรได้เลย

“ระบบ: มีวิธีการรักษาหลายรูปแบบ” ระบบตอบ “ห้องพยาบาลของฐานทัพเทพสงครามมีอุปกรณ์พื้นฐานในการรักษา แต่จะใช้เวลาฟื้นตัวตามธรรมชาติ”

“ระบบ: หากต้องการการฟื้นตัวที่รวดเร็ว โฮสต์สามารถใช้ ‘แต้มเทพสงคราม’ เพื่อซื้อไอเท็มฟื้นฟูระดับสูง หรืออัปเกรดห้องพยาบาลให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น”

อาร์คเหลือบมองแต้มเทพสงครามของเขา เขามีอยู่ 105 แต้ม

“แสดงร้านค้าไอเท็มฟื้นฟู”

หน้าต่างร้านค้าปรากฏขึ้น รายการไอเท็มฟื้นฟูถูกจัดเรียงตามระดับและราคา

[ยาฟื้นฟูพลังชีวิตระดับกลาง: ฟื้นฟูพลังชีวิต 100 หน่วย – 5 แต้มเทพสงคราม] [ยาฟื้นฟูพลังชีวิตระดับสูง: ฟื้นฟูพลังชีวิต 300 หน่วย – 15 แต้มเทพสงคราม] [ยาฟื้นฟูพลังชีวิตและพลังวิญญาณชั้นยอด: ฟื้นฟูพลังชีวิต 500 หน่วยและพลังวิญญาณ 100 หน่วย พร้อมลบสถานะบาดเจ็บสาหัสและอ่อนล้า – 50 แต้มเทพสงคราม] [น้ำอมฤตแห่งการฟื้นฟูเทพสงคราม: ฟื้นฟูพลังชีวิตและพลังวิญญาณเต็มพิกัด ลบทุกสถานะผิดปกติ และเพิ่มความเร็วในการฟื้นตัวถาวร 10% – 100 แต้มเทพสงคราม]

อาร์คไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย “ซื้อน้ำอมฤตแห่งการฟื้นฟูเทพสงคราม!”

“ระบบ: ยืนยันการซื้อ ‘น้ำอมฤตแห่งการฟื้นฟูเทพสงคราม’ ราคา 100 แต้มเทพสงคราม?”

“ยืนยัน!”

ทันทีที่เขายืนยัน ขวดแก้วใสบรรจุน้ำสีทองเรืองรองก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา มันส่งกลิ่นหอมหวลชวนให้รู้สึกสดชื่น เพียงแค่ได้กลิ่นก็รู้สึกเหมือนพลังชีวิตกำลังกลับคืนมา

อาร์คยกขวดขึ้นดื่มจนหมดสิ้น ของเหลวสีทองไหลผ่านลำคอลงสู่กระเพาะ ทันใดนั้น ความรู้สึกอบอุ่นก็แพร่กระจายไปทั่วร่างกายอย่างรวดเร็ว ความเจ็บปวดที่เคยกัดกินร่างกายค่อยๆ บรรเทาลงราวกับเวทมนตร์ เส้นเอ็นและกระดูกที่เคยรู้สึกแตกหักกำลังได้รับการเชื่อมต่อและซ่อมแซมอย่างรวดเร็ว พลังชีวิตที่เคยอ่อนแอเริ่มพุ่งสูงขึ้นอย่างกะทันหัน

“อ๊าก!” อาร์คครางออกมาด้วยความรู้สึกที่ท่วมท้น มันไม่ใช่ความเจ็บปวด แต่เป็นความรู้สึกที่รุนแรงของการฟื้นฟูที่เกินกว่าจะบรรยายได้ เขารู้สึกราวกับเซลล์ทุกเซลล์ในร่างกายกำลังถูกปลุกให้ตื่นขึ้นและกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง

เพียงชั่วอึดใจ ร่างกายของเขาก็กลับคืนสู่สภาพปกติ บาดแผลทุกชนิดหายไปอย่างไร้ร่องรอย ความอ่อนล้าถูกชะล้างออกไปจนหมดสิ้น เขารู้สึกสดชื่นและแข็งแรงยิ่งกว่าที่เคยเป็นมาเสียอีก

“ระบบ: โฮสต์ได้รับสถานะฟื้นตัวเต็มที่!” “ระบบ: พลังชีวิตและพลังวิญญาณกลับสู่ระดับสูงสุด!” “ระบบ: ความเร็วในการฟื้นตัวถาวรเพิ่มขึ้น 10%!”

อาร์คตรวจสอบสถานะของตัวเองอีกครั้ง

[พลังชีวิต: 500/500] [พลังวิญญาณ: 100/100] [ความแข็งแกร่ง: 120] [ความว่องไว: 80] [ความทนทาน: 150] [สติปัญญา: 130]

ทุกอย่างกลับมาเป็นปกติแล้ว! และยังมีความเร็วในการฟื้นตัวที่เพิ่มขึ้นถาวรอีกด้วย นี่มันคุ้มค่ากับ 100 แต้มเทพสงครามจริงๆ

“เหลือ 5 แต้มเทพสงคราม” อาร์คพึมพำ “แต่สิ่งนี้คือการลงทุนที่คุ้มค่าที่สุด”

เมื่อร่างกายฟื้นตัวเต็มที่ อาร์คก็รู้สึกถึงพลังที่เอ่อล้น เขาขยับแขนขาเบาๆ ทุกการเคลื่อนไหวเต็มไปด้วยความแข็งแกร่งและคล่องตัว เขาลุกขึ้นนั่งบนเตียงพยาบาลอย่างสบายๆ

“ฉันอยู่ที่ไหน?” เขาเพิ่งสังเกตสภาพแวดล้อม ห้องพยาบาลแห่งนี้ดูคุ้นตา มันคือห้องพยาบาลในฐานทัพเทพสงครามของเขานั่นเอง ซึ่งเขาได้สั่งสร้างเอาไว้ตั้งแต่แรกเริ่ม

“ระบบ: โฮสต์ถูกนำกลับมายังห้องพยาบาลของฐานทัพเทพสงครามหลังจากหมดสติลง”

อาร์คพยักหน้า เขารู้สึกขอบคุณระบบที่ช่วยชีวิตเขาไว้และนำเขากลับมาอย่างปลอดภัย

“ตรวจสอบข้อมูลระดับ” อาร์คสั่ง

[ระดับ: 25 (90,500/100,000)]

“เกือบจะเลเวลอัพแล้ว” อาร์คคิด พลังชีวิต 50,000 ที่ได้จากเควสทำให้เขาเข้าใกล้เลเวล 26 มากขึ้นอีกขั้น

เขาเหลือบมองแต้มสถานะอิสระ เขาไม่มีเลย เพราะยังไม่ได้เลเวลอัพ เขาจะต้องรอจนกว่าจะถึงเลเวล 26 เพื่อรับแต้มสถานะ

ตอนนี้ เขามีความเข้าใจกฎเกณฑ์ทั้งสอง และร่างกายก็ฟื้นตัวเต็มที่แล้ว สิ่งที่เขาต้องทำต่อไปคือการวางแผน

“การเผชิญหน้ากับเทพสงครามโบราณและแม่ทัพสุญญะ ทำให้ฉันเข้าใจว่า พลังของกองทัพเพียงอย่างเดียวอาจไม่เพียงพอที่จะยืนหยัดอยู่บนจุดสูงสุดได้” อาร์คเริ่มวิเคราะห์ “การฝึกฝนพลังส่วนบุคคล และการควบคุมกฎเกณฑ์ คือเส้นทางสู่การเป็นเทพสงครามที่ไร้เทียมทานอย่างแท้จริง”

เขาต้องไม่เพียงแต่สร้างกองทัพที่แข็งแกร่ง แต่ยังต้องพัฒนาตัวเองให้แข็งแกร่งถึงขั้นที่สามารถควบคุมกฎเกณฑ์ได้

“แต่จะเริ่มต้นอย่างไรดี?” อาร์คครุ่นคิด การเข้าใจแค่ ‘บางส่วน’ นั้นยังห่างไกลจากการควบคุม

“ระบบ: โฮสต์สามารถเข้าถึงข้อมูลการฝึกฝนกฎเกณฑ์ได้ในเมนู ‘ความเข้าใจกฎเกณฑ์’ ที่ปลดล็อกใหม่”

อาร์คเปิดเมนูดังกล่าวทันที หน้าต่างใหม่ปรากฏขึ้น แสดงข้อมูลและวิธีการฝึกฝนที่เกี่ยวข้องกับกฎเกณฑ์แห่งแสงสว่างและสุญญะ

[กฎเกณฑ์แห่งแสงสว่าง: การเริ่มต้น] [สถานะ: ปลดล็อกบางส่วน (0.01%)] [คำอธิบาย: แสงสว่างคือพลังแห่งชีวิต การสร้างสรรค์ และการป้องกัน การทำความเข้าใจแสงสว่างจะนำมาซึ่งความบริสุทธิ์และพลังในการขับไล่ความมืดมิด] [แนวทางการฝึกฝน: การทำสมาธิเพื่อรับรู้แสงสว่างภายใน, การดูดซับพลังงานแสงจากธรรมชาติ, การผสานแสงสว่างเข้ากับพลังวิญญาณ] [ทักษะที่เกี่ยวข้อง (พื้นฐาน): สัมผัสแห่งแสงสว่าง (มองเห็นพลังแสง), เกราะแสงพื้นฐาน (สร้างเกราะแสงอ่อนๆ)]

[กฎเกณฑ์แห่งสุญญะ: การเริ่มต้น] [สถานะ: ปลดล็อกบางส่วน (0.01%)] [คำอธิบาย: สุญญะคือพลังแห่งความว่างเปล่า การกลืนกิน และการทำลายล้าง การทำความเข้าใจสุญญะจะนำมาซึ่งพลังแห่งการทำลายล้างและการควบคุมมิติ] [แนวทางการฝึกฝน: การทำสมาธิเพื่อรับรู้ความว่างเปล่า, การดูดซับพลังงานสุญญะจากมิติอื่น, การผสานสุญญะเข้ากับพลังวิญญาณ] [ทักษะที่เกี่ยวข้อง (พื้นฐาน): สัมผัสแห่งสุญญะ (รับรู้พลังสุญญะ), ม่านสุญญะพื้นฐาน (สร้างม่านพลังสุญญะอ่อนๆ)]

“น่าสนใจ” อาร์คพึมพำ เขามีทิศทางการฝึกฝนที่ชัดเจนแล้ว เขาสามารถเริ่มฝึกฝนเพื่อผสานกฎเกณฑ์เหล่านี้เข้ากับพลังของตัวเองได้ทันที

แต่ปัญหาคือ ตอนนี้เขายังอยู่ในฐานทัพ หากจะฝึกฝนกฎเกณฑ์เหล่านี้ เขาอาจจะต้องหาที่ที่เหมาะสมกว่านี้ หรือไม่ก็ต้องระมัดระวังไม่ให้พลังงานรั่วไหลออกไป

“ก่อนอื่น ฉันควรจะออกจากฐานทัพไปสำรวจพื้นที่ใกล้เคียงเสียหน่อย” อาร์คคิด เขายังไม่รู้ว่าการปะทะครั้งใหญ่ครั้งนั้นทิ้งผลกระทบอะไรไว้บ้างกับโลกภายนอก

เขาเดินออกจากห้องพยาบาลไปยังห้องบัญชาการหลักของฐานทัพ ฐานทัพเทพสงครามของเขายังคงตั้งมั่นอย่างแข็งแกร่ง ปราการป้องกันยังคงทำงานเต็มรูปแบบ และทหารในฐานทัพก็ยังคงปฏิบัติหน้าที่ตามปกติ แสดงว่าผลกระทบจากการต่อสู้อันยิ่งใหญ่ครั้งนั้นไม่ได้ส่งผลถึงฐานทัพของเขาโดยตรง

นี่เป็นเรื่องที่น่ายินดี แต่ก็เป็นเครื่องเตือนใจว่า แม้เขาจะอยู่ใกล้กับจุดศูนย์กลางของการต่อสู้ถึงเพียงนั้น แต่ฐานทัพของเขาก็ยังคงปลอดภัย อาจเป็นเพราะระยะทางที่ห่างไกลพอสมควรและระบบป้องกันของฐานทัพเอง

อาร์คตัดสินใจที่จะออกไปสำรวจด้วยตัวเอง เพื่อดูว่าโลกภายนอกเปลี่ยนแปลงไปอย่างไรบ้าง และเพื่อหาพื้นที่เงียบสงบสำหรับการฝึกฝนกฎเกณฑ์

เขาเลือกที่จะใช้ชุดเกราะเทพสงครามของเขา มันเป็นชุดเกราะที่แข็งแกร่งและมีประสิทธิภาพสูง เหมาะสำหรับการสำรวจและป้องกันตัว

“ระบบ เตรียมยานสำรวจส่วนตัว” อาร์คสั่ง

ยานสำรวจขนาดเล็กที่มีเพียงที่นั่งเดียวปรากฏขึ้นบนลานจอดภายในฐานทัพ มันถูกออกแบบมาเพื่อความเร็วและความคล่องตัว สามารถหลบหลีกการตรวจจับได้ในระดับหนึ่ง

อาร์คก้าวขึ้นไปบนยาน ควบคุมให้มันทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างเงียบเชียบ เขากำหนดเส้นทางที่จะมุ่งหน้าไปยังทิศทางที่เขาเคยไปสังเกตการณ์การต่อสู้ แต่ในระยะที่ปลอดภัยกว่า และต่ำกว่าระดับความสูงที่อันตราย

เบื้องล่าง พื้นป่าและเทือกเขายังคงดูเหมือนเดิม แต่เมื่อเขาบินเข้าใกล้พื้นที่ที่เคยเป็นสมรภูมิ เขาก็เริ่มเห็นความผิดปกติ

ต้นไม้จำนวนมากหักโค่นเป็นวงกว้าง พื้นดินถูกกระแทกจนเป็นหลุมลึกขนาดมหึมา ท้องฟ้าในบางบริเวณยังคงมีร่องรอยของพลังงานแสงสว่างและสุญญะปะปนกันอยู่ ทำให้เกิดปรากฏการณ์ทางธรรมชาติที่แปลกประหลาด เมฆหมุนวนเป็นเกลียวคล้ายพายุ แต่กลับไม่มีลมพัดรุนแรงใดๆ

อาร์ครู้สึกได้ถึงกระแสของกฎเกณฑ์ทั้งสองที่เขาสัมผัสได้ มันเข้มข้นขึ้นในบริเวณนี้ ราวกับว่าพลังงานมหาศาลยังคงหลงเหลืออยู่จากการปะทะครั้งก่อน

“นี่อาจเป็นโอกาสดี” อาร์คคิด “พื้นที่นี้เต็มไปด้วยพลังงานกฎเกณฑ์ที่เข้มข้น เหมาะแก่การฝึกฝน”

เขาตัดสินใจลงจอดในพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบน้อยที่สุด แต่ยังคงสามารถรับรู้ถึงพลังงานกฎเกณฑ์ได้อย่างชัดเจน เขาออกจากยานสำรวจ เดินเท้าเข้าไปในป่าที่เสียหาย

เมื่อเขาก้าวเข้าไปลึกขึ้น พลังงานกฎเกณฑ์ก็ยิ่งเข้มข้นขึ้น เขารู้สึกเหมือนสัมผัสได้ถึงเสียงกระซิบของแสงสว่างและสุญญะที่อยู่รอบตัว มันไม่ใช่เสียงที่ได้ยินด้วยหู แต่เป็นเสียงที่ก้องกังวานอยู่ในจิตวิญญาณ

อาร์คนั่งลงบนพื้นหินที่แตกร้าวในป่า เขาหลับตาลง และเริ่มทำสมาธิตามแนวทางที่ระบบแนะนำ

เขาพยายามรับรู้ถึงแสงสว่างภายในตัวเขาเอง ความรู้สึกอบอุ่นค่อยๆ ก่อตัวขึ้นในใจกลางของเขา มันคือประกายแห่งชีวิต ประกายแห่งความหวัง

จากนั้น เขาก็พยายามรับรู้ถึงความว่างเปล่า สุญญะที่อยู่รอบตัวเขา ความรู้สึกเย็นยะเยือกที่ไร้ขอบเขต แต่ก็เป็นความว่างเปล่าที่เต็มไปด้วยพลังแห่งการเปลี่ยนแปลง

ขณะที่เขากำลังจมดิ่งอยู่กับการฝึกฝน จู่ๆ ระบบก็มีเสียงเตือนขึ้นมาอย่างกะทันหัน

“ระบบ: ตรวจพบคลื่นพลังงานกฎเกณฑ์แห่งสุญญะที่ผิดปกติ!” “ระบบ: คาดการณ์ว่ามีสิ่งมีชีวิตที่ถูกพลังงานสุญญะกัดกร่อนกำลังเคลื่อนที่เข้าใกล้!” “ระบบ: เควสรองฉุกเฉิน – การเผชิญหน้ากับสุญญะ: เอาชนะสิ่งมีชีวิตที่ถูกสุญญะกัดกร่อน 0/1” “รางวัล: +2,000 ประสบการณ์, +5 แต้มเทพสงคราม, ปลดล็อกทักษะ: ม่านสุญญะพื้นฐาน”

อาร์คลืมตาขึ้นทันที! สิ่งมีชีวิตที่ถูกสุญญะกัดกร่อน? ในพื้นที่นี้? และตอนนี้ที่เขากำลังพยายามฝึกฝนกฎเกณฑ์แห่งสุญญะอยู่พอดี?

มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญอย่างแน่นอน

เสียงคำรามต่ำๆ ดังมาจากด้านหน้าของเขา กลิ่นอายของความว่างเปล่าและความมืดมิดที่ปนเปื้อนด้วยพลังงานอันชั่วร้ายกำลังพุ่งเข้ามาหาเขาอย่างรวดเร็ว

อาร์คหันไปมอง เห็นร่างเงาขนาดใหญ่ที่บิดเบี้ยว กำลังเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วท่ามกลางซากปรักหักพังของต้นไม้ มันเป็นสัตว์ประหลาดที่มีผิวสีดำสนิทราวกับความมืดมิด ดวงตาสีแดงก่ำเรืองแสงด้วยความบ้าคลั่ง และร่างกายของมันก็ปลดปล่อยพลังงานสุญญะออกมาอย่างรุนแรง

นี่คือโอกาสในการทดสอบความเข้าใจกฎเกณฑ์ของเขา และเพื่อที่จะได้รับทักษะใหม่!

แต่ในขณะที่อาร์คเตรียมพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาด จู่ๆ เขาก็รู้สึกถึงความผิดปกติอีกอย่างหนึ่ง

“ระบบ: ตรวจพบการเปลี่ยนแปลงของมิติ!” “ระบบ: กำลังมีการก่อตัวของรอยแยกมิติขนาดเล็ก!”

อาร์คเบิกตากว้าง รอยแยกมิติ? สิ่งนี้หมายความว่าอย่างไร? เขาเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าเหนือศีรษะ ที่ซึ่งพลังงานสุญญะและแสงสว่างยังคงปะปนกันอยู่ และแล้ว... เขาก็เห็นมัน!

รอยแยกสีดำสนิทขนาดเท่าฝ่ามือ กำลังฉีกขาดออกมาจากอากาศธาตุเหนือศีรษะของเขา มันเป็นรอยแยกที่ดูเหมือนจะนำไปสู่มิติอื่น และจากภายในรอยแยกนั้น... เขาสัมผัสได้ถึงบางสิ่งที่กำลังจะปรากฏออกมา!