ตอนที่ 39 — ฟื้นคืนชีพกลางความว่างเปล่า

ความมืดมิดกลืนกินทุกสิ่ง อาร์ครู้สึกราวกับถูกฉีกกระชากเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ความเจ็บปวดอันไร้ขีดจำกัดแล่นพล่านไปทั่วสรรพางค์กาย มันไม่ใช่แค่ความเจ็บปวดทางกาย แต่เป็นความทรมานที่กัดกินจิตวิญญาณทุกขณะจิต เขารู้สึกถึงกระดูกที่แหลกเหลว อวัยวะภายในที่ฉีกขาด และโลหิตที่ไหลรินจนแทบจะหมดสิ้นจากร่าง ‌แม้แต่ความคิดก็ยังพร่ามัว ราวกับมีหมอกหนาทึบปกคลุมสมอง เสียงสุดท้ายที่เขาได้ยินคือเสียงของระบบที่ประกาศความสำเร็จของภารกิจ ก่อนที่โลกทั้งใบจะดับวูบลงอย่างสมบูรณ์

เขาไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ในสภาพใด ไม่รู้ว่าลอยคว้างอยู่ในห้วงอวกาศ หรือจมดิ่งลงสู่ก้นบึ้งของขุมนรก แต่ความเจ็บปวดนี้เป็นหลักฐานยืนยันว่าเขายังมีชีวิตอยู่ เพียงแต่เป็นชีวิตที่แขวนอยู่บนเส้นด้ายอันบอบบางที่สุด ​ทุกห้วงลมหายใจที่ริบหรี่ราวกับพยายามคว้าจับเศษเสี้ยวของชีวิตที่กำลังหลุดลอยไป เขาสัมผัสได้ถึงพลังงานบางอย่างที่แปลกประหลาด มันไม่ใช่ทั้งพลังงานเวทมนตร์หรือพลังปราณที่เขาคุ้นเคย แต่มันเป็นความว่างเปล่าอันไร้ที่สิ้นสุดที่กำลังโอบล้อมเขาไว้ ความรู้สึกเย็นยะเยือกจับขั้วหัวใจ แม้ร่างกายจะรวดร้าวเพียงใด แต่จิตใจของอาร์คก็ยังคงยึดมั่น เขาจะไม่ยอมตายที่นี่ ‍จะไม่ยอมจบชีวิตลงในความมืดมิดอันไร้ความหมายเช่นนี้เด็ดขาด!

ทันใดนั้นเอง แสงสว่างจาง ๆ ก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้ามันไม่ใช่แสงสว่างที่แท้จริง แต่เป็นแสงเรืองรองสีฟ้าที่มาจากหน้าต่างระบบที่ลอยอยู่กลางความมืดมิด อาร์ครู้สึกโล่งใจขึ้นมาเล็กน้อย อย่างน้อยที่สุด เขาก็ไม่ได้ถูกทอดทิ้งให้อยู่เพียงลำพัง ‌หน้าต่างระบบกระพริบถี่รัว พร้อมข้อความแจ้งเตือนสีแดงฉานที่ปรากฏขึ้น

“ระบบ: ตรวจพบสถานะโฮสต์วิกฤต! ร่างกายเสียหายระดับ 99%! อวัยวะภายในล้มเหลว! โลหิตไหลออกมากเกินไป! ชีพจรเต้นอ่อน! ‍ระดับพลังชีวิตต่ำกว่า 1%!”

“ระบบ: เปิดใช้งานโหมดฉุกเฉิน! เริ่มต้นการฟื้นฟูอัตโนมัติระดับพื้นฐานทันที!”

เสียงระบบที่ดังขึ้นมาในห้วงความคิดของอาร์คแม้จะยังพร่าเลือน แต่ก็ชัดเจนพอที่จะทำให้เขารู้สึกถึงความหวัง ภายใต้ความมืดมิดที่ไม่อาจมองเห็นสิ่งใด เขารู้สึกถึงกระแสพลังงานอุ่น ๆ ​สายหนึ่งที่เริ่มไหลเวียนเข้าสู่ร่างกายที่บอบช้ำของเขา มันไม่ใช่กระแสพลังที่รุนแรง แต่เป็นกระแสที่อ่อนโยนและมั่นคง มันช่วยบรรเทาความเจ็บปวดที่กัดกินเขาอยู่ทีละน้อย พลังงานนี้ค่อย ๆ ซ่อมแซมส่วนที่สึกหรอ ปะติดปะต่อกระดูกที่หักให้กลับมาเชื่อมต่อกันอย่างช้า ​ๆ

“ระบบ: เริ่มใช้แต้มเทพสงคราม 10 หน่วยเพื่อกระตุ้นพลังชีวิตอัตโนมัติ!”

อาร์ครับรู้ถึงการลดลงของแต้มเทพสงครามในบัญชีของเขา 10 หน่วย แต่มันก็คุ้มค่ากับความเจ็บปวดที่ลดลงไปอย่างเห็นได้ชัด การฟื้นฟูระดับพื้นฐานนี้ไม่ได้รวดเร็วทันใจนัก ​มันเป็นกระบวนการที่ช้าและทรมาน เขาต้องทนอยู่กับความเจ็บปวดที่ค่อย ๆ ลดระดับลงไปเรื่อย ๆ ราวกับมีเข็มเล็ก ๆ นับพันเล่มกำลังเย็บแผลให้เขาพร้อมกัน แต่ทุกครั้งที่ความเจ็บปวดลดลง อาร์คก็รู้สึกว่าร่างกายของเขากำลังกลับมามีชีวิตอีกครั้ง

เขานอนแน่นิ่งอยู่ในห้วงความมืดมิด ปล่อยให้ระบบทำงานไปตามกลไก ในช่วงเวลานี้เองที่จิตใจของเขาเริ่มกลับมาคิดทบทวนอีกครั้ง ภาพการต่อสู้ระหว่างเทพสงครามโบราณและแม่ทัพสุญญะยังคงฉายชัดอยู่ในห้วงความทรงจำ พลังอำนาจที่ไร้ขีดจำกัด การทำลายล้างที่สามารถเปลี่ยนแปลงภูมิทัศน์ของโลกได้ในพริบตา ความรู้สึกเล็กจิ๋วที่เขามีในขณะนั้นยังคงติดตรึงอยู่ในใจ มันเป็นความรู้สึกที่ทำให้เขาทั้งหวาดกลัวและปรารถนาในเวลาเดียวกัน

“กฎเกณฑ์แห่งแสงสว่าง… กฎเกณฑ์แห่งสุญญะ…” อาร์คพึมพำในใจ เขายังจำได้ถึงข้อความสุดท้ายจากระบบที่บอกว่าเขาได้รับความเข้าใจบางส่วนเกี่ยวกับกฎเกณฑ์เหล่านี้ มันคืออะไรกันแน่? เขาไม่เคยได้ยินเรื่องกฎเกณฑ์มาก่อนในโลกเดิมของเขา หรือแม้แต่ในโลกนี้ พลังที่เทพสงครามโบราณและแม่ทัพสุญญะใช้นั้นเหนือกว่าเวทมนตร์และพลังปราณที่เขาเคยรู้จักทั้งหมด มันคือแก่นแท้ของโลก เป็นรากฐานของสรรพสิ่ง

“ระบบ: ระดับพลังชีวิตโฮสต์ฟื้นฟูถึง 10%!” “ระบบ: หยุดการฟื้นฟูอัตโนมัติระดับพื้นฐาน!”

เสียงระบบแจ้งเตือนอีกครั้ง อาร์คยังคงรู้สึกเจ็บปวดอยู่มาก แต่เขาสามารถควบคุมร่างกายได้บ้างแล้ว เขาลองขยับนิ้วมือและรู้สึกถึงความตึงเครียดของกล้ามเนื้อที่เพิ่งจะเริ่มประสานกันใหม่ ร่างกายของเขายังคงอ่อนแออย่างมาก แต่เขารู้ว่าถึงเวลาที่ต้องพึ่งพาตัวเองแล้ว

“ระบบ… สถานะ!” อาร์คสั่งในใจ

หน้าต่างสถานะของเขาปรากฏขึ้น

ชื่อ: อาร์ค เผ่าพันธุ์: มนุษย์ ระดับ: 20 (ระดับสูงสุดในภาคแรก) สถานะ: บาดเจ็บสาหัส (ระดับพลังชีวิต 10%) พลังชีวิต: 120/1200 พลังปราณ: 800/800 ความแข็งแกร่ง: 120 ความว่องไว: 110 ความอึด: 120 สติปัญญา: 100 เสน่ห์: 50 แต้มสกิล: 0 แต้มเทพสงคราม: 90 ประสบการณ์: 50,000 / 20,000 (สามารถเลื่อนระดับได้!)

สกิลใช้งาน:

• [ออร่าเทพสงคราม] (ระดับ 5)
• [พลังปราณแห่งการทำลายล้าง] (ระดับ 4)
• [ดาบแห่งเทพสงคราม] (ระดับ 4)
• [เกราะแห่งเทพสงคราม] (ระดับ 3)
• [คำสั่งศักดิ์สิทธิ์] (ระดับ 3)
• [โล่พลังงาน] (ระดับ 3)
• [พุ่งทะยาน] (ระดับ 3)
• [รักษาบาดแผล] (ระดับ 2)

ความรู้พิเศษ:

• ความเข้าใจบางส่วนเกี่ยวกับ ‘กฎเกณฑ์แห่งแสงสว่าง’
• ความเข้าใจบางส่วนเกี่ยวกับ ‘กฎเกณฑ์แห่งสุญญะ’

อาร์คเห็นสถานะของตัวเองแล้วก็กัดฟันแน่น ระดับพลังชีวิตเพียง 10% นั้นอันตรายอย่างยิ่ง แต่สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจคือระดับของเขาที่ขึ้นมาถึงระดับ 20 ซึ่งเป็นระดับสูงสุดในภาคแรก! และเขายังมีประสบการณ์เหลืออีกตั้ง 50,000 หน่วย ที่สามารถใช้เลื่อนระดับได้อีก! แต้มเทพสงครามก็เหลือ 90 หน่วย เขาเพิ่งใช้ไป 10 หน่วยเพื่อการฟื้นฟูอัตโนมัติ

“ระบบ: โฮสต์ได้รับประสบการณ์มากเกินพอที่จะเลื่อนระดับได้ โปรดเลื่อนระดับเพื่อปลดล็อกฟีเจอร์ใหม่และเพิ่มพลังชีวิตให้เต็ม!”

ข้อความนี้ทำให้ดวงตาของอาร์คเป็นประกาย เขาลืมเรื่องความเจ็บปวดไปชั่วขณะ หากเขาสามารถเลื่อนระดับได้ พลังชีวิตของเขาก็จะกลับมาเต็ม!

“ระบบ… เลื่อนระดับ!” อาร์คสั่งอย่างไม่ลังเล

“ระบบ: โฮสต์ได้เข้าสู่ระดับสูงสุดของภาคแรกแล้ว การเลื่อนระดับหลังจากนี้จะปลดล็อก ‘ภาค 2 – การขยายอาณาเขต’ และขีดจำกัดพลังงานที่สูงขึ้น! ต้องการดำเนินการต่อหรือไม่?”

อาร์คชะงักไปเล็กน้อย ภาค 2! เขาเพิ่งจะเริ่มต้นได้ไม่นานก็มาถึงจุดเปลี่ยนสำคัญนี้แล้ว ความคิดหนึ่งแวบเข้ามาในหัว เขายังไม่ได้สร้างฐานที่มั่นหรือพิชิตอาณาจักรใด ๆ เลยตามที่ระบบเควสหลักระบุไว้ แต่กลับมาถึงภาค 2 เสียแล้ว หรือว่าสิ่งที่เขาได้เผชิญหน้าในครั้งนี้คือส่วนหนึ่งของวิวัฒนาการของระบบ?

“ดำเนินการต่อ!” อาร์คตัดสินใจ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เขาต้องฟื้นฟูร่างกายให้ได้ก่อน

“ระบบ: ยืนยันการเลื่อนระดับ!” “ระบบ: โฮสต์เลื่อนระดับจาก 20 เป็น 21!” “ระบบ: ระดับขีดจำกัดพลังชีวิตเพิ่มขึ้น! พลังชีวิตฟื้นฟูเต็มที่!” “ระบบ: พลังปราณฟื้นฟูเต็มที่!” “ระบบ: พลังงานทุกชนิดฟื้นฟูเต็มที่!” “ระบบ: ได้รับแต้มสถานะ +5!” “ระบบ: ได้รับแต้มสกิล +1!” “ระบบ: ปลดล็อกฟีเจอร์ใหม่ – ‘ผสานกฎเกณฑ์’!” “ระบบ: ภาค 2 – การขยายอาณาเขต – เริ่มต้น!”

แสงสีทองสว่างจ้าท่วมท้นร่างของอาร์ค ความเจ็บปวดทั้งหมดหายไปราวกับไม่เคยมีอยู่จริง เขารู้สึกถึงพลังงานอันร้อนแรงที่ไหลเวียนพล่านไปทั่วทุกเซลล์ในร่างกาย กระดูกที่เคยแหลกสลายกลับมาสมบูรณ์แข็งแกร่งกว่าเดิม อวัยวะภายในที่เคยฉีกขาดก็ได้รับการเยียวยาอย่างสมบูรณ์ พลังชีวิตของเขากลับมาเต็มเปี่ยม และร่างกายก็รู้สึกกระปรี้กระเปร่าอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

อาร์คลองขยับแขนขา เขาสามารถทำได้อย่างเป็นธรรมชาติและแข็งแรง เขาหายใจเข้าลึก ๆ ความรู้สึกสดชื่นและทรงพลังเอ่อล้น เขาสำรวจหน้าต่างสถานะอีกครั้ง

ชื่อ: อาร์ค เผ่าพันธุ์: มนุษย์ ระดับ: 21 สถานะ: ปกติ พลังชีวิต: 1300/1300 พลังปราณ: 850/850 ความแข็งแกร่ง: 125 ความว่องไว: 115 ความอึด: 125 สติปัญญา: 105 เสน่ห์: 50 แต้มสกิล: 1 แต้มเทพสงคราม: 90 ประสบการณ์: 30,000 / 25,000 (สามารถเลื่อนระดับได้!)

สถานะของเขาเพิ่มขึ้นทุกด้านอย่างมีนัยสำคัญ พลังชีวิตและพลังปราณก็สูงขึ้นมาก! และเขายังมีแต้มสถานะ 5 แต้มที่สามารถใช้ได้ทันที เขารู้สึกถึงความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้นอย่างแท้จริง

“ผสานกฎเกณฑ์?” อาร์คจ้องมองฟีเจอร์ใหม่ที่เพิ่งถูกปลดล็อกด้วยความสนใจ

“ระบบ: ‘ผสานกฎเกณฑ์’ คือความสามารถในการรวมกฎเกณฑ์ที่โฮสต์มีความเข้าใจเข้าด้วยกันเพื่อสร้างพลังงานหรือปรากฏการณ์ที่ซับซ้อนและทรงพลังยิ่งขึ้น”

อาร์คพยักหน้า เขาสัมผัสได้ถึงพลังงานสองสายที่อยู่ภายในตัวเขา พลังงานสายหนึ่งคือ ‘แสงสว่าง’ ที่บริสุทธิ์และอบอุ่น อีกสายหนึ่งคือ ‘สุญญะ’ ที่ลึกล้ำและเย็นยะเยือก พลังงานทั้งสองนี้ไม่ได้ขัดแย้งกันอย่างที่เขาคิดไว้ในตอนแรก แต่กลับอยู่ร่วมกันได้อย่างกลมกลืน

เขาลองหลับตาและจดจ่ออยู่กับความรู้ที่เพิ่งได้รับมาเกี่ยวกับกฎเกณฑ์ทั้งสอง เขานึกถึงภาพการโจมตีของเทพสงครามโบราณที่เต็มไปด้วยแสงสว่างอันศักดิ์สิทธิ์ และการป้องกันของแม่ทัพสุญญะที่สร้างความว่างเปล่าดูดกลืนทุกสิ่ง เขาพยายามทำความเข้าใจแก่นแท้ของมัน

‘แสงสว่าง’ คือการสร้างสรรค์ การรักษา การทำลายความมืดมิด เป็นพลังงานที่บริสุทธิ์และให้ชีวิต ในขณะที่ ‘สุญญะ’ คือการทำลายล้าง การดูดกลืน การสลายตัว เป็นพลังงานแห่งความว่างเปล่าที่สามารถกลืนกินทุกสิ่ง

อาร์คทดลองขยับพลังงานทั้งสองในห้วงจิตสำนึกของเขาอย่างช้า ๆ ในตอนแรกมันรู้สึกแปลกประหลาดและยากจะควบคุม ราวกับมีน้ำมันและน้ำที่พยายามจะรวมกัน แต่หลังจากที่เขาทุ่มเทสมาธิอย่างเต็มที่ พลังงานทั้งสองก็เริ่มตอบสนองต่อเจตจำนงของเขา

เขาสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงภายในจิตใจที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น ไม่ใช่แค่การจดจำข้อมูล แต่เป็นความรู้สึกที่ฝังลึกลงไปในแก่นแท้ของตัวตน ราวกับว่าเขาได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของกฎเกณฑ์เหล่านั้นเอง เขาสามารถ ‘มองเห็น’ แก่นแท้ของแสงสว่างที่ส่องประกายอยู่ภายในทุกอนุภาค และ ‘สัมผัส’ ถึงความว่างเปล่าที่ซ่อนเร้นอยู่ในทุกสรรพสิ่ง มันเป็นประสบการณ์ที่เหนือจริงและยากจะอธิบายเป็นคำพูด

“ด้วยกฎเกณฑ์แห่งแสงสว่าง ข้าสามารถสร้าง… ความหวัง… และด้วยกฎเกณฑ์แห่งสุญญะ ข้าสามารถทำลาย… ความสิ้นหวัง…” อาร์คพึมพำกับตัวเอง เขารู้สึกว่าความเข้าใจของเขายังคงเป็นเพียงผิวเผิน แต่เขาก็ได้ก้าวเข้าสู่มิติใหม่ของพลังงานแล้ว

เขาลองใช้แต้มสถานะทั้ง 5 แต้มเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่ง 3 แต้ม และความอึด 2 แต้ม เพื่อเพิ่มความสามารถในการต่อสู้และทนทานต่อการโจมตี

ชื่อ: อาร์ค เผ่าพันธุ์: มนุษย์ ระดับ: 21 สถานะ: ปกติ พลังชีวิต: 1300/1300 พลังปราณ: 850/850 ความแข็งแกร่ง: 128 ความว่องไว: 115 ความอึด: 127 สติปัญญา: 105 เสน่ห์: 50 แต้มสกิล: 1 แต้มเทพสงคราม: 90 ประสบการณ์: 30,000 / 25,000

จากนั้นเขาก็เหลือบไปเห็นแต้มสกิล 1 แต้มที่ยังไม่ได้ใช้ เขามองหาสกิลที่เหมาะสม

“ระบบ: สกิลใหม่ ‘ผสานออร่า’ สามารถปลดล็อกได้ด้วยแต้มสกิล 1 แต้ม”

“ผสานออร่า?” อาร์คสนใจอีกครั้ง นี่อาจจะเป็นสกิลที่ใช้ร่วมกับฟีเจอร์ ‘ผสานกฎเกณฑ์’

“ระบบ: ‘ผสานออร่า’ – ผสานออร่าเทพสงครามเข้ากับพลังงานกฎเกณฑ์ที่โฮสต์เข้าใจ เพื่อสร้างออร่าที่มีคุณสมบัติเฉพาะตัวที่ทรงพลังยิ่งขึ้น”

“ปลดล็อกสกิล ‘ผสานออร่า’!” อาร์คสั่งทันที

“ระบบ: ปลดล็อกสกิล ‘ผสานออร่า’ สำเร็จ!”

อาร์คหลับตาอีกครั้ง เขาลองเรียกใช้ออร่าเทพสงครามตามปกติ ออร่าสีแดงเข้มที่คุ้นเคยก็ปรากฏขึ้นรอบตัวเขา จากนั้นเขาก็ลองนำพลังงานแสงสว่างและสุญญะที่เขาเพิ่งเข้าใจมาผสมผสานเข้ากับออร่าเทพสงคราม

ในตอนแรกมันรู้สึกเหมือนกำลังพยายามผสมสีที่แตกต่างกัน แต่เมื่อเขายิ่งจดจ่อ ออร่าสีแดงเข้มก็เริ่มมีการเปลี่ยนแปลง มันไม่ใช่สีแดงบริสุทธิ์อีกต่อไป แต่กลับมีประกายแสงสีขาวสว่างจาง ๆ และเงาดำมืดที่หมุนวนอยู่ภายใน ออร่าที่เกิดขึ้นใหม่นี้ให้ความรู้สึกที่แปลกประหลาด มันทั้งศักดิ์สิทธิ์และน่าสะพรึงกลัวในเวลาเดียวกัน มันดูเหมือนจะเป็นพลังงานที่สามารถสร้างและทำลายได้ในคราวเดียว

“นี่คือพลังของกฎเกณฑ์…” อาร์คพึมพำ ดวงตาของเขาเป็นประกายด้วยความเข้าใจลึกซึ้ง พลังที่เขาได้เรียนรู้ในครั้งนี้จะเปลี่ยนแปลงการต่อสู้ของเขาไปอย่างสิ้นเชิง

หลังจากจัดการกับสถานะและสกิลแล้ว อาร์คก็หันมาสนใจกับสภาพแวดล้อมอีกครั้ง เขาพยายามที่จะมองหาแสงสว่าง แต่ก็ยังคงมีเพียงความมืดมิดที่ไร้ที่สิ้นสุด แต่ความมืดมิดนี้แตกต่างไปจากเดิม มันไม่ใช่ความมืดที่ว่างเปล่า แต่เป็นความมืดที่เต็มไปด้วยพลังงานอันหนาแน่น พลังงานที่เขารู้สึกได้ว่ามันคือ ‘สุญญะ’

เขาลองใช้ ‘สัมผัสแห่งเทพสงคราม’ ที่เป็นหนึ่งในความสามารถพื้นฐานของเขาเพื่อสำรวจสภาพแวดล้อมรอบตัว ในตอนแรก สัมผัสของเขากลับถูกกลืนหายไปในความมืดมิดนั้น ราวกับว่าไม่มีสิ่งใดดำรงอยู่ แต่เมื่อเขาลองผสานความเข้าใจเกี่ยวกับ ‘กฎเกณฑ์แห่งสุญญะ’ เข้าไปในสัมผัสของเขา ภาพลาง ๆ ก็เริ่มปรากฏขึ้นในห้วงความคิด

เขารู้สึกว่าตัวเองกำลังลอยคว้างอยู่ในมิติหนึ่ง มิติที่ดูเหมือนจะไร้ขอบเขตและเต็มไปด้วยความว่างเปล่า แต่ในความว่างเปล่านั้นกลับมีพลังงานมหาศาลไหลเวียนอยู่ มันคือมิติที่ถูกสร้างขึ้นโดยพลังงานสุญญะอันบริสุทธิ์ ราวกับเป็นผลพวงจากการปะทะครั้งสุดท้ายระหว่างเทพสงครามโบราณและแม่ทัพสุญญะ เขาถูกดูดเข้ามาในมิติแห่งความว่างเปล่านี้!

ไม่มีเสียง ไม่มีแสง ไม่มีอากาศ ไม่มีแรงโน้มถ่วง มันเป็นสภาพแวดล้อมที่แปลกแยกและน่าขนลุก อาร์คพยายามประคองสติไว้ เขาไม่สามารถอยู่เฉย ๆ ในมิติแบบนี้ได้นาน เขาต้องหาทางออกไปจากที่นี่

เขาพยายามเรียกใช้ออร่าเทพสงครามที่ผสานกับกฎเกณฑ์แห่งแสงสว่างและสุญญะ พลังงานที่ออกมาจากร่างของเขาทำปฏิกิริยากับสภาพแวดล้อมรอบตัว สร้างคลื่นพลังงานขนาดเล็กที่แผ่กระจายออกไปรอบทิศทาง คลื่นพลังงานนั้นทำให้เขาสามารถ ‘สัมผัส’ ถึงขอบเขตของมิติแห่งนี้ได้ มันกว้างใหญ่ไพศาล แต่ก็มีขอบเขต!

ในขณะที่เขากำลังพยายามค้นหาทางออก สายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นบางสิ่งบางอย่างที่ลอยอยู่กลางความมืดมิดเบื้องหน้า มันเป็นแสงเรืองรองสีเงินอมฟ้าที่สว่างจาง ๆ แต่ก็โดดเด่นท่ามกลางความมืดมิดอันไร้ที่สิ้นสุด มันไม่ใช่แสงของระบบ แต่เป็นแสงที่ดูเหมือนจะมาจากวัตถุบางอย่าง

อาร์คพยายามเคลื่อนที่ไปทางนั้นอย่างช้า ๆ การเคลื่อนที่ในสภาวะไร้แรงโน้มถ่วงนั้นแปลกประหลาดและยากลำบาก แต่เขาก็ใช้พลังปราณของเขาช่วยในการขับเคลื่อนร่างกายไปข้างหน้าอย่างช้า ๆ ทุกย่างก้าว (แม้จะไม่มีพื้นให้ย่าง) เป็นการทดสอบความอดทนและพลังงานของเขา

เมื่อเข้าใกล้ขึ้น เขาก็สามารถมองเห็นวัตถุนั้นได้ชัดเจนขึ้น มันไม่ใช่หิน หรือดาวเคราะห์ แต่เป็นผลึกขนาดใหญ่ที่ลอยคว้างอยู่ในความว่างเปล่า ผลึกนั้นมีประกายแสงสีเงินอมฟ้าสลับกับเงาสีดำที่หมุนวนอยู่ภายใน ราวกับว่ามันกักเก็บพลังงานของแสงสว่างและสุญญะเอาไว้ด้วยกัน มันดูเหมือนอัญมณีล้ำค่า แต่ก็ให้ความรู้สึกที่น่าสะพรึงกลัวในเวลาเดียวกัน

อาร์คสัมผัสได้ถึงพลังงานมหาศาลที่แผ่ออกมาจากผลึกนั้น เป็นพลังงานที่คล้ายคลึงกับที่เทพสงครามโบราณและแม่ทัพสุญญะเคยใช้ มันเป็นแก่นแท้ของกฎเกณฑ์!

“ระบบ: ตรวจพบ ‘แก่นแท้แห่งกฎเกณฑ์ – แสงสุญญะ’!” “ระบบ: ‘แก่นแท้แห่งกฎเกณฑ์’ คือแหล่งรวมพลังงานบริสุทธิ์ของกฎเกณฑ์ที่สามารถดูดซับเพื่อเพิ่มพูนความเข้าใจในกฎเกณฑ์ที่เกี่ยวข้องได้” “ระบบ: เควสรองฉุกเฉินใหม่ – ‘แก่นแท้แห่งแสงสุญญะ’ – เริ่มต้น!” “ระบบ: รายละเอียดเควส – ดูดซับแก่นแท้แห่งกฎเกณฑ์ – แสงสุญญะ – เพื่อเพิ่มพูนความเข้าใจในกฎเกณฑ์แห่งแสงสว่างและสุญญะ” “ระบบ: รางวัล – เพิ่มพูนความเข้าใจในกฎเกณฑ์แห่งแสงสว่างและสุญญะอย่างมาก, แต้มเทพสงคราม +200” “ระบบ: ข้อควรระวัง – การดูดซับแก่นแท้แห่งกฎเกณฑ์นี้มีความเสี่ยงสูง อาจทำให้ร่างกายโฮสต์รับพลังงานมหาศาลไม่ไหว!”

อาร์คจ้องมองผลึกนั้นด้วยความตื่นเต้นปนความกังวล นี่คือโอกาสครั้งใหญ่ที่จะเสริมสร้างความเข้าใจในกฎเกณฑ์ของเขา แต่ก็มีความเสี่ยงที่ร้ายแรงเช่นกัน เขายื่นมือออกไปสัมผัสผลึกนั้นอย่างช้า ๆ ทันทีที่ปลายนิ้วของเขาสัมผัสกับพื้นผิวที่เย็นเฉียบ กระแสพลังงานมหาศาลก็พุ่งเข้าสู่ร่างของเขา ราวกับเขื่อนที่พังทลายลง อาร์ครู้สึกถึงแรงปะทะที่รุนแรงจนแทบจะฉีกร่างของเขาให้ขาดสะบั้น ความเจ็บปวดที่คุ้นเคยกลับมาอีกครั้ง แต่คราวนี้มันรุนแรงกว่าเดิมหลายเท่า!

“อ๊ากกกกก!” อาร์คคำรามในใจ ร่างกายของเขาสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้ พลังงานแสงสว่างและสุญญะที่หลั่งไหลเข้ามานั้นมหาศาลเกินกว่าที่เขาจะจินตนาการได้ มันพยายามที่จะฉีกทึ้งตัวตนของเขา และในขณะเดียวกันก็พยายามที่จะหลอมรวมเขาเข้ากับมัน! เขากำลังยืนอยู่บนขอบเหวระหว่างการเป็นเทพหรือถูกทำลายล้างโดยสมบูรณ์!

นี่คือการเดิมพันครั้งสำคัญ เขาจะยอมให้พลังงานเหล่านี้กลืนกิน หรือจะควบคุมมันให้ได้!