ตอนที่ 98 — เสียงจากปฐมกำเนิด

ในห้วงลึกแห่งความมืดมิดอันไร้ที่สิ้นสุด สติของอาร์คดับวูบลงโดยสมบูรณ์ ทิ้งไว้เพียงความว่างเปล่าอันเย็นยะเยือกที่โอบล้อมกาย แต่แล้ว... ความว่างเปล่าที่เคยเป็นดั่งห้วงเหวที่พร้อมจะกลืนกินทุกสิ่ง กลับแปรเปลี่ยนเป็นความอบอุ่นอันอ่อนโยน ราวกับแสงแรกแห่งอรุณรุ่งที่พาดผ่านผืนฟ้าอันมืดมิด

เขาไม่รู้ว่านานเท่าไรแล้วที่ร่างของเขาลอยเคว้งคว้างอยู่ในห้วงอวกาศอันไร้ขอบเขตนั้น เวลาและมิติล้วนไร้ความหมาย ท่ามกลา