ตอนที่ 107 — เบาะแสสู่ความมืด

ลมราตรีพัดโชยต้องใบหน้าของอาร์ค พัดพาเอาไอเย็นและกลิ่นคาวเลือดจางๆ ที่หลงเหลือจากการต่อสู้อันดุเดือดเมื่อครู่ ดวงตาคมกริบของเขากวาดมองซากอสูรมลทินที่กระจัดกระจายอยู่เบื้องหน้า ก่อนจะทอดสายตาไปยังทิศทางที่เงาร่างอันทรงพลังจากลัทธิแห่งจิตว่างเปล่าได้หายลับไป ทิ้งไว้เพียงความรู้สึกกดดันอันมหาศาลและคำขู่ที่ยังคงก้องอยู่ในโสตประสาท

อาร์คกำเหรียญตราโลหะสีดำทะมึนที่เพิ่งได้มาไว้ในมือแน่น ความเย็นเยียบจา