ตอนที่ 156 — ในห้วงสุญญตาปฐมภูมิ

วินาทีที่แสงสีม่วงดำอันสุดท้ายของอาร์คจางหายไป ความรู้สึกแรกที่เข้าครอบงำเขาคือความว่างเปล่าที่เกินกว่าคำว่ามืดมิดหรือเงียบงัน มันคือการไร้ซึ่งทุกสิ่ง ไร้ซึ่งรูป รส กลิ่น เสียง สัมผัส ไร้ซึ่งกาลเวลา ไร้ซึ่งมิติ ไร้แม้กระทั่งแนวคิดของ "ตัวตน"

ร่างของอาร์คไม่ได้ถูกฉีกกระชาก ไม่ได้ถูกเผาผลาญ ไม่ได้ถูกบดขยี้ แต่มันกำลังถูก "ลบล้าง" ถูก "ปลดเปลื้อง" ออกจากทุกองค์ประกอบแห่งการมีอยู่ พลังอนาธิปไตยที่เคย