ตอนที่ 162 — สมดุลอันเปราะบาง

อาร์คสัมผัสได้ถึงความสั่นสะเทือนรุนแรงที่แผ่ซ่านไปทั่วโลกต้นแบบที่เขาสร้างขึ้น มันเป็นดั่งเสียงกรีดร้องอันเงียบงันของการถูกคุกคาม หนวดระยางสีดำทะมึนที่เลื้อยคืบคลานมาจากรอยแยกนั้นไม่ได้มีความรู้สึกหรือเจตนาที่ชัดเจน แต่การดำรงอยู่ของมันคือหายนะในตัวตน หากมันสัมผัสโลกของเขาได้เพียงเสี้ยวเดียว อาร์คก็รู้ว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาสร้างขึ้นจะถูกกลืนกินไปในพริบตา ไม่เหลือแม้แต่เศษธุลี และที่เลวร้ายกว่านั