ตอนที่ 282 — ปฐมบทแห่งหายนะ

เสียงของจิตแห่งสัพพัญญูจางหายไปราวกับคลื่นในมหาสมุทรที่กลับคืนสู่ความว่างเปล่า ทิ้งไว้เพียงความเงียบงันอันหนาวเหน็บและความจริงอันหนักอึ้งที่กระแทกกระทั้นจิตวิญญาณของอาร์ค เขายืนนิ่งอยู่กลางมิติที่เคยบิดเบี้ยวจนเกินรูปทรง บัดนี้กำลังค่อยๆ คลี่คลายกลับคืนสู่สภาพเดิมอย่างช้าๆ ราวกับบาดแผลฉกรรจ์ที่ถูกรักษาด้วยพลังงานบางอย่างที่เหนือกว่าการรับรู้ของผู้ใด อาร์ครู้สึกได้ถึงพลังแห่งเทพผู้สรรค์สร้างแห่งสมด