ตอนที่ 285 — พหุจักรวาลสั่นคลอน

เสียงคำรามที่ไม่ใช่เสียง หากแต่เป็นการสั่นสะเทือนของแก่นแท้แห่งการดำรงอยู่ยังคงก้องกังวานอยู่ในห้วงสำนึกของอาร์ค มันไม่ใช่เสียงที่สามารถได้ยินด้วยหู หากแต่เป็นแรงกดดันอันมหาศาลที่กระแทกกระทั้นเข้าใส่จิตวิญญาณและแก่นกายทุกอณู ทำให้ทุกสรรพสิ่งในพหุจักรวาลสั่นสะท้านอย่างไม่อาจควบคุมได้ ช่องว่างมิติสีดำมืดที่เปิดออกเมื่อครู่ได้ขยายใหญ่ขึ้นอย่างต่อเนื่องราวกับปากอ้าของสัตว์ประหลาดที่กลืนกินแสงจากดวงดาว