ตอนที่ 289 — ฟื้นจากความว่างเปล่า

โลกทั้งใบพลันมืดมิดลง มิใช่ความมืดที่ไร้แสง หากแต่เป็นความมืดที่ไร้ซึ่งการมีอยู่ ความว่างเปล่าที่กลืนกินทุกสิ่ง อาร์ครู้สึกราวกับว่าตัวตนของเขาถูกฉีกกระชากออกเป็นเสี้ยวเล็กๆ นับล้านล้านชิ้น ไม่มีความเจ็บปวด ไม่มีความรู้สึก ไม่มีความคิด มีเพียงความว่างเปล่าที่เย็นยะเยือก แสงสว่างสุดท้ายในดวงตาของเขามอดดับลง พร้อมกับเสียงแห่งการแตกสลายที่ดังสะท้อนอยู่ในมโนสำนึก

ระบบที่เคยคอยนำทางเงียบงันไปโดยสิ้นเช