ตอนที่ 6 — คำสั่งแรก: จงสร้าง! กำเนิดทัพแห่งเทพสงคราม

ความมืดมิดที่ห่อหุ้มจิตใจของอาร์คพลันสลายไปราวกับเมฆหมอกที่ถูกแสงตะวันยามเช้าขับไล่ สัมผัสแรกที่เขารับรู้คือพื้นดินหยาบกระด้างใต้ฝ่าเท้า และกลิ่นอายแปลกประหลาดที่ผสมผสานระหว่างไอเย็นของโลหะโบราณ กลิ่นดินชื้น และบางสิ่งบางอย่างที่คล้ายพืชพรรณที่ไม่เคยพบเจอ ดวงตาคมกริบของอาร์คเปิดโพลง เขาสะท้านเฮือกเมื่อพบว่าตัวเองไม่ได้อยู่บนสมรภูมิคุ้นเคยอีกต่อไป

เบื้องหน้าคือป่าทึบสูงเสียดฟ้าที่ดูราวกับไม่มีวันสิ้นสุด แสงอาทิตย์สาดส่องลงมาเป็นลำทะลุผ่านเรือนยอดไม้หนาทึบ ‌สร้างเงาตะคุ่มคล้ายสิ่งมีชีวิตที่เฝ้ามอง เสียงลมกระซิบผ่านใบไม้ดังหวีดหวิวราวกับจะขับกล่อมบทเพลงลี้ลับที่ไม่มีใครเข้าใจ และในบางครั้งก็ได้ยินเสียงร้องของสัตว์ประหลาดที่เขาไม่เคยได้ยินมาก่อน ร่างกายของอาร์คยังคงสวมชุดเกราะนักรบสีดำสนิทที่เขาคุ้นเคย ดาบใหญ่ประจำกายยังคงเหน็บแน่นอยู่ที่สะโพก และพลังงานลึกลับที่เคยหลับใหลในตัวบัดนี้กลับตื่นขึ้นอย่างเต็มเปี่ยม

“โลกใหม่...จริงๆ ด้วยสินะ” อาร์คพึมพำกับตัวเอง ​เสียงของเขาแหบพร่าเล็กน้อยจากการใช้พลังงานมหาศาลในการข้ามมิติ แววตาของเขาฉายแววความท้าทายมากกว่าความหวาดกลัว เขากวาดสายตาสำรวจรอบกาย พื้นที่ที่เขายืนอยู่เป็นเนินดินเล็กๆ ที่เปิดโล่งพ้นแนวป่า มีก้อนหินขนาดใหญ่กระจัดกระจาย และร่องรอยของสิ่งที่ดูเหมือนเป็นซากปรักหักพังของโครงสร้างโบราณบางอย่างที่จมลงไปในดิน การรับรู้ของเขาแหลมคมกว่าปกติ ‍เขาสัมผัสได้ถึงพลังงานเวทมนตร์ที่ล่องลอยอยู่ในอากาศอย่างหนาแน่น ผิดกับโลกเดิมที่พลังงานเหล่านั้นเริ่มจางหายไป

ในขณะนั้นเอง เสียงกระหึ่มในหัวก็ดังขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับการปรากฏของหน้าต่างโปร่งแสงสีฟ้าน้ำทะเลที่ลอยอยู่ตรงหน้าเขา ข้อความตัวอักษรสีขาวสว่างชัดเจนลอยเด่นอยู่บนนั้น:

[ระบบเทพสงครามได้ทำการติดตั้งสำเร็จแล้ว ยินดีต้อนรับสู่โลก ‘อาณาจักรอันไกลโพ้น’ ผู้บัญชาการอาร์ค]

[สถานะผู้บัญชาการ:] ชื่อ: ‌อาร์ค ระดับ: 1 (ผู้นำกองทัพฝึกหัด) พลังชีวิต: 100/100 พลังกาย: 100/100 พลังเวทย์: 0/0 (ยังไม่สามารถเข้าถึงได้)

[ทรัพยากรเริ่มต้น:] แร่ธาตุ: 100 ‍หน่วย ไม้: 100 หน่วย อาหาร: 50 หน่วย พลังงานเวทย์: 0 หน่วย ทอง: 0 ​หน่วย

[คำสั่งเริ่มต้น:]

1. สร้างฐานทัพเริ่มต้น (จำเป็น)
2. เรียกพลทหารหน่วยแรก (จำเป็น)
3. ​สำรวจแผนที่
4. ร้านค้า
5. เทคโนโลยี
6. ภารกิจ

อาร์คพิจารณาหน้าต่างระบบอย่างใจเย็น แม้ว่าเขาจะคุ้นเคยกับระบบบางอย่างในโลกเก่า ​แต่ระบบนี้ดูซับซ้อนและทรงพลังกว่ามาก ‘อาณาจักรอันไกลโพ้น’ งั้นหรือ? ชื่อฟังดูยิ่งใหญ่ดี เขาเลื่อนสายตาไปที่คำสั่ง ‘สร้างฐานทัพเริ่มต้น’ ซึ่งเป็นคำสั่งแรกที่ถูกเน้นย้ำว่าเป็น ‘จำเป็น’

“สร้างฐานทัพเริ่มต้น” เขาออกคำสั่งด้วยเสียงทุ้มลึกราวกับพูดกับตัวเอง แต่ระบบตอบสนองทันที ทันใดนั้น แสงสีฟ้าอ่อนจางก็แผ่ออกมาจากตัวเขาปกคลุมพื้นที่รอบเนินดิน หน้าต่างใหม่ปรากฏขึ้นพร้อมกับแบบแปลนของโครงสร้างพื้นฐานหลายแบบ ตั้งแต่ ‘กระท่อมไม้ชั่วคราว’ ไปจนถึง ‘ป้อมปราการหินขนาดเล็ก’ แต่มีเพียง ‘กระท่อมไม้ชั่วคราว’ เท่านั้นที่แสดงสถานะ ‘สามารถสร้างได้’ โดยใช้ทรัพยากรเพียงเล็กน้อย

[กระท่อมไม้ชั่วคราว: ใช้ไม้ 10 หน่วย, แร่ธาตุ 5 หน่วย, เวลาสร้าง 10 นาที]

“สร้างกระท่อมไม้ชั่วคราวบนพื้นที่เปิดโล่งนี้” อาร์คออกคำสั่งอีกครั้ง

ทันใดนั้น พื้นดินก็สั่นสะเทือนเบาๆ แสงสีฟ้าจากระบบพุ่งลงสู่พื้นดิน คล้ายมีพลังงานลึกลับกำลังทำงาน เศษไม้และก้อนหินที่กระจัดกระจายรอบๆ ถูกยกขึ้นลอยกลางอากาศอย่างช้าๆ ก่อนจะรวมตัวกันเป็นรูปเป็นร่างอย่างน่าอัศจรรย์ ไม้ถูกจัดเรียงเป็นโครงสร้างผนัง แร่ธาตุถูกหลอมรวมกลายเป็นฐานรากและตะปูเพียงชั่วพริบตา ไม่นานนัก กระท่อมไม้หลังเล็กๆ ที่ดูแข็งแรงกว่าที่คิดก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า ราวกับเนรมิต มันมีหน้าต่างเล็กๆ และประตูไม้ที่ดูเรียบง่ายแต่มั่นคง

[สร้างกระท่อมไม้ชั่วคราวสำเร็จ! คุณได้รับประสบการณ์ 10 หน่วย] [ทรัพยากรคงเหลือ:] แร่ธาตุ: 95 หน่วย ไม้: 90 หน่วย อาหาร: 50 หน่วย

อาร์คพยักหน้าอย่างพึงพอใจ ระบบนี้ทำงานได้รวดเร็วกว่าที่เขาคิดไว้มาก เขาเปิดประตูเข้าไปสำรวจภายใน กระท่อมมีขนาดกว้างขวางพอที่จะเป็นที่พักพิงและเก็บเสบียงเล็กน้อยได้ ผนังด้านในเรียบเนียนกว่าที่เห็นจากภายนอก และมีกลิ่นหอมของไม้สดใหม่ลอยอ่อนๆ

เมื่อเสร็จสิ้นภารกิจแรก อาร์คก็หันกลับไปที่หน้าต่างระบบอีกครั้ง คำสั่งต่อไปคือ ‘เรียกพลทหารหน่วยแรก’ เขากดเลือก ทันใดนั้นรายชื่อหน่วยทหารต่างๆ ก็ปรากฏขึ้นมา:

[หน่วยทหารที่มีให้เรียกพล:]

1. ทหารราบเกราะเบา: ใช้แร่ธาตุ 15 หน่วย, อาหาร 10 หน่วย, เวลาเรียกพล 5 นาที (จำนวน 1 นาย)
2. นักธนูฝึกหัด: (ยังไม่สามารถเรียกพลได้)
3. หน่วยสอดแนม: (ยังไม่สามารถเรียกพลได้)

อาร์คเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย เขามีทรัพยากรจำกัดมาก และมีตัวเลือกเพียงอย่างเดียวในตอนนี้ ‘ทหารราบเกราะเบา’ ถึงแม้จะเป็นแค่หน่วยพื้นฐาน แต่ก็ดีกว่าไม่มีอะไรเลย เขาต้องการใครสักคนที่จะช่วยเขาสำรวจและปกป้องตัวเองในโลกที่ไม่คุ้นเคยนี้

“เรียกพลทหารราบเกราะเบาสองนาย” อาร์คออกคำสั่ง เขาเชื่อในหลักการที่ว่ามีกองกำลังเล็กๆ ย่อมดีกว่ามีเพียงคนเดียวเสมอ ทรัพยากรของเขาลดลงทันที พร้อมกับที่พลังงานสีฟ้าเริ่มก่อตัวขึ้นที่หน้ากระท่อมไม้ เสียงก้องกังวานในอากาศ และคลื่นพลังงานแปลกประหลาดที่ทำให้ป่าโดยรอบเงียบกริบ สองร่างที่สวมชุดเกราะหนังสีเข้มพร้อมดาบสั้นและโล่กลมปรากฏขึ้น พวกเขามีรูปร่างกำยำและแววตาที่เต็มไปด้วยความจงรักภักดีต่อผู้บังคับบัญชาที่อยู่เบื้องหน้า

[เรียกพลทหารราบเกราะเบาสำเร็จ! คุณได้รับประสบการณ์ 20 หน่วย] [ทรัพยากรคงเหลือ:] แร่ธาตุ: 65 หน่วย ไม้: 90 หน่วย อาหาร: 30 หน่วย

“รายงานตัว” อาร์คออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ไม่ได้อ่อนโยนแต่ก็ไม่กดดัน

“ขอรับ ผู้บัญชาการ! ทหารราบหมายเลขหนึ่งพร้อมรับคำสั่ง!” “ขอรับ ผู้บัญชาการ! ทหารราบหมายเลขสองพร้อมรับคำสั่ง!”

เสียงของพวกเขากังวานและเต็มไปด้วยพลัง อาร์คสังเกตเห็นว่าพวกเขาสูงประมาณ 180 เซนติเมตร สวมชุดเกราะหนังที่ดูคล่องตัวและมีผ้าคลุมสีน้ำตาลคลุมทับ อาวุธของพวกเขาดูเรียบง่ายแต่ใช้งานได้จริง

“ดี” อาร์คตอบรับ “ภารกิจแรกคือสำรวจพื้นที่รอบๆ กระท่อมนี้ รัศมีประมาณหนึ่งกิโลเมตร แจ้งกลับมาทุกสิ่งที่พบ ไม่ว่าจะเป็นทรัพยากร สัตว์ร้าย หรือร่องรอยของสิ่งมีชีวิตอื่น ระมัดระวังตัว อย่าปะทะโดยไม่จำเป็น”

“รับทราบครับ!” ทหารทั้งสองนายรับคำสั่งพร้อมกัน ก่อนจะเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วและเป็นระเบียบ พวกเขาแยกกันไปคนละทิศทาง หายลับไปในความมืดสลัวของป่าทึบ

อาร์คกลับมาพิจารณาหน้าต่างระบบอีกครั้ง เขาเลื่อนดูคำสั่งอื่นๆ ‘สำรวจแผนที่’ แสดงแผนที่ขนาดเล็กที่เริ่มจากจุดที่เขายืนอยู่และขยายออกไปเรื่อยๆ ตามการสำรวจของหน่วยทหาร ‘ร้านค้า’ มีไอเท็มพื้นฐานบางอย่างให้แลกเปลี่ยนด้วยทรัพยากร แต่ก็ยังไม่สามารถใช้งานได้มากนัก ส่วน ‘เทคโนโลยี’ แสดงแผนผังการอัปเกรดต่างๆ ที่จะทำให้เขาสามารถสร้างหน่วยทหารและสิ่งก่อสร้างที่แข็งแกร่งขึ้นได้

“ระบบนี้เป็นมากกว่าแค่การสร้างทหาร มันคือรากฐานของการสร้างอาณาจักรเลยทีเดียว” อาร์คคิด เขาเห็นภาพอนาคตที่กว้างไกลขึ้น

ไม่นานนัก เสียงเตือนจากระบบก็ดังขึ้น

[หน่วยทหารราบหมายเลขหนึ่งรายงาน: พบแหล่งแร่เหล็กขนาดเล็กทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ระยะทางประมาณ 500 เมตร] [หน่วยทหารราบหมายเลขสองรายงาน: พบร่องรอยของสัตว์ร้ายขนาดกลาง คล้าย ‘ก็อบลิน’ บริเวณพุ่มไม้ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้]

“ก็อบลิน?” อาร์คเลิกคิ้ว สิ่งมีชีวิตที่เขาเคยอ่านพบในตำนานเทพนิยายบัดนี้ปรากฏเป็นจริงแล้ว นั่นหมายความว่าโลกนี้มีสิ่งมีชีวิตที่อันตรายมากกว่าแค่สัตว์ป่าธรรมดา

“หน่วยที่หนึ่ง เฝ้าระวังแหล่งแร่เหล็กนั้น อย่าเพิ่งเข้าใกล้มากเกินไป หน่วยที่สอง ติดตามร่องรอยของก็อบลิน ระมัดระวังการซุ่มโจมตี แจ้งตำแหน่งที่แน่นอนมา” อาร์คออกคำสั่งอย่างรวดเร็ว เสียงของเขามั่นคงไร้ความตื่นตระหนก

เวลาผ่านไปประมาณสิบนาที หน่วยทหารราบหมายเลขสองก็รายงานกลับมาอีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่ตื่นตัวกว่าเดิมเล็กน้อย

[หน่วยทหารราบหมายเลขสองรายงาน: พบกลุ่มก็อบลินสามตัวกำลังเก็บผลไม้ป่าอยู่ใกล้กับลำธารเล็กๆ ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ห่างจากกระท่อมประมาณ 800 เมตร พวกมันมีอาวุธเป็นไม้และหิน พวกมันดูเหมือนยังไม่ทันเห็นเรา]

“ดี” อาร์คพยักหน้า เขานั่งลงบนขอนไม้หน้ากระท่อมและกดดูแผนที่ ระบบแสดงจุดสีเขียวสองจุดแทนทหารของเขา และจุดสีแดงสามจุดแทนกลุ่มก็อบลิน เขาประเมินสถานการณ์อย่างรวดเร็ว กลุ่มก็อบลินสามตัวกับทหารราบสองนายที่เพิ่งถูกเรียกพล ดูเหมือนจะเป็นการทดสอบที่เหมาะสมสำหรับระบบและหน่วยทหารชุดแรกของเขา

“หน่วยทหารราบทั้งสองนาย ถอนกำลังจากตำแหน่งปัจจุบันมารวมกันที่จุดบรรจบระหว่างแหล่งแร่เหล็กกับตำแหน่งก็อบลินที่ฉันทำเครื่องหมายไว้ เตรียมเข้าโจมตีจากแนวป่า ระมัดระวังการระดมพลเพิ่มของศัตรู โจมตีเร็วและเด็ดขาด” อาร์คสั่ง

“รับทราบ!” เสียงของทหารทั้งสองตอบรับ ก่อนที่จุดสีเขียวบนแผนที่จะเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วเพื่อเข้าสู่ตำแหน่งที่อาร์คกำหนด

อาร์คยืนขึ้นและก้าวไปที่หน้าผาเล็กๆ ที่สูงกว่าระดับพื้นดินเล็กน้อย เขามองไปยังทิศทางที่ทหารของเขากำลังเคลื่อนที่ ราวกับสามารถมองทะลุต้นไม้หนาทึบเพื่อดูการเคลื่อนไหวของพวกเขาได้ หัวใจของเขาเต้นรัวด้วยความคาดหวัง ไม่ใช่ความกลัว การได้บัญชาการกองทัพอีกครั้งทำให้เลือดนักรบในตัวเขาเดือดพล่าน

ไม่นานนัก สัญญาณการปะทะก็ดังขึ้นในหัวของอาร์ค ระบบแจ้งสถานะการรบแบบเรียลไทม์

[การปะทะเริ่มต้นขึ้นแล้ว! หน่วยทหารราบเกราะเบาสองนายปะทะกับกลุ่มก็อบลินสามตัว]

[หน่วยทหารราบหมายเลขหนึ่งใช้ดาบสั้นฟันเข้าใส่ก็อบลินตัวที่หนึ่ง ศัตรูได้รับความเสียหาย 10 หน่วย] [หน่วยทหารราบหมายเลขสองใช้โล่ป้องกันการโจมตีจากก็อบลินตัวที่สองอย่างมีประสิทธิภาพ] [ก็อบลินตัวที่สามขว้างหินเข้าใส่หน่วยทหารราบหมายเลขหนึ่ง พลังชีวิตลดลง 5 หน่วย]

อาร์คกัดฟันเล็กน้อย เขาเห็นว่าทหารของเขาแข็งแกร่งกว่าก็อบลิน แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะไร้ซึ่งความสูญเสีย ถ้าหากทหารของเขาล้มลงหนึ่งนาย การสร้างใหม่ก็ต้องใช้ทรัพยากรซึ่งหายากในตอนนี้

“หน่วยที่หนึ่ง ถอยเล็กน้อย ดึงความสนใจของก็อบลินทั้งสามตัวไว้ หน่วยที่สอง อ้อมไปด้านหลังโจมตีเป้าหมายที่สามก่อน แล้วค่อยไปช่วยหน่วยที่หนึ่ง” อาร์คออกคำสั่งปรับแผนทันที

ระบบตอบสนองอย่างรวดเร็ว ภาพการเคลื่อนไหวของหน่วยทหารบนแผนที่เปลี่ยนไป หน่วยที่หนึ่งถอยฉากไปเล็กน้อย ดาบสั้นส่องประกายวูบวาบ ป้องกันการโจมตีอย่างรวดเร็ว ส่วนหน่วยที่สองก็ฉวยโอกาสนี้วิ่งอ้อมแนวป่าเล็กๆ เพื่อเข้าถึงด้านหลังของก็อบลินตัวที่สาม

[หน่วยทหารราบหมายเลขสองโจมตีด้านหลังก็อบลินตัวที่สาม! ศัตรูได้รับความเสียหาย 20 หน่วย! ก็อบลินตัวที่สามล้มลงแล้ว!] [หน่วยทหารราบหมายเลขหนึ่งฉวยโอกาสฟันเข้าใส่ก็อบลินตัวที่หนึ่งอย่างรุนแรง! ศัตรูได้รับความเสียหาย 15 หน่วย!]

การร่วมมือกันอย่างเป็นระบบ ทำให้สถานการณ์พลิกกลับอย่างรวดเร็ว การตายของก็อบลินตัวแรกทำให้ก็อบลินที่เหลืออีกสองตัวเริ่มสับสนและตื่นกลัว พวกมันพยายามหนี แต่ทหารราบของอาร์คเคลื่อนที่เร็วกว่า

[หน่วยทหารราบหมายเลขหนึ่งและสองร่วมกันโจมตีก็อบลินตัวที่สอง! ศัตรูได้รับความเสียหาย 25 หน่วย! ก็อบลินตัวที่สองล้มลงแล้ว!] [ก็อบลินตัวสุดท้ายพยายามหลบหนี แต่ถูกหน่วยทหารราบหมายเลขสองสกัดไว้และโจมตีซ้ำ! ศัตรูได้รับความเสียหาย 30 หน่วย! ก็อบลินตัวสุดท้ายล้มลงแล้ว!]

[คุณได้รับประสบการณ์จากการปะทะ 30 หน่วย!] [คุณได้รับทรัพยากร: หนังสัตว์ก็อบลิน 3 หน่วย, เขี้ยวก็อบลิน 3 หน่วย, ผลไม้ป่า 5 หน่วย] [หน่วยทหารราบหมายเลขหนึ่งได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย พลังชีวิตคงเหลือ 95/100]

อาร์คพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ แม้จะเป็นแค่การต่อสู้เล็กๆ แต่ก็แสดงให้เห็นถึงประสิทธิภาพของหน่วยทหารพื้นฐานและที่สำคัญคือพลังแห่งการวางแผน เขายังคงรักษาสถานะผู้บัญชาการที่ชาญฉลาดและเด็ดขาดได้เป็นอย่างดี

“หน่วยทหารราบทั้งสองนาย สำรวจศพก็อบลินแล้วเก็บรวบรวมทรัพยากรทั้งหมด จากนั้นให้กลับมารวมพลที่กระท่อม” อาร์คสั่ง

เมื่อทหารทั้งสองกลับมา พวกเขาวางกองทรัพยากรเล็กๆ ไว้ตรงหน้าอาร์ค หนังสัตว์สีเขียวเข้มและเขี้ยวแหลมคมของก็อบลินดูเหมือนจะมีค่าบางอย่าง อาร์คพิจารณาทรัพยากรใหม่เหล่านี้ ระบบแจ้งว่าสามารถนำไปแปรรูปเป็นอุปกรณ์หรือนำไปขายได้ในร้านค้าเมื่อถึงระดับที่เหมาะสม

“ดีมาก พวกเจ้าทำได้ดี” อาร์คกล่าวชมเชย เขาเดินเข้าไปในกระท่อมและเปิดหน้าต่างระบบอีกครั้ง เขาเห็นว่าในช่องเทคโนโลยี มีหัวข้อใหม่ปรากฏขึ้น:

[โรงแปรรูปหนังสัตว์และกระดูก: ใช้ไม้ 20 หน่วย, แร่ธาตุ 10 หน่วย, หนังสัตว์ก็อบลิน 2 หน่วย, เวลาสร้าง 30 นาที]

“นี่แหละคือสิ่งที่จำเป็น” อาร์คพึมพำ การสร้างโรงแปรรูปจะช่วยให้เขาสามารถใช้ทรัพยากรที่ได้จากการล่าได้ ไม่ใช่แค่การรวบรวมจากธรรมชาติ นั่นหมายถึงการพึ่งพาตนเองที่มากขึ้น และเป็นก้าวแรกของการสร้างระบบเศรษฐกิจของตัวเอง

“สร้างโรงแปรรูปหนังสัตว์และกระดูกข้างกระท่อม” เขาออกคำสั่ง

ทันใดนั้น แสงสีฟ้าก็เริ่มทำงานอีกครั้งข้างกระท่อม ทรัพยากรของเขาลดลงไปอีก และโครงสร้างไม้ขนาดเล็กพร้อมเตาไฟและโต๊ะทำงานก็เริ่มก่อร่างขึ้นอย่างรวดเร็ว กลิ่นอายของความก้าวหน้าเริ่มแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ อาร์ครู้สึกได้ถึงพลังงานที่เพิ่มขึ้นในตัวเขา เขาสัมผัสได้ถึงความเชื่อมโยงที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้นกับระบบเทพสงคราม เขามองไปรอบๆ บริเวณฐานทัพชั่วคราวของเขา ซึ่งตอนนี้มีกระท่อม โรงแปรรูป และทหารสองนายที่ยืนประจำตำแหน่งอย่างมั่นคง

ท้องฟ้าเริ่มมืดลง ดวงจันทร์ดวงโตสีเงินยวงเริ่มทอแสงลอดผ่านกิ่งไม้ใหญ่ สร้างเงามืดที่เต้นระริกตามแรงลม เสียงร้องของสัตว์ร้ายในป่าเริ่มดังขึ้นและดูคุกคามมากขึ้น อาร์ครู้สึกได้ถึงความหนาวเย็นที่แผ่เข้ามา เขาเหลือบมองไปที่ทหารทั้งสอง “เตรียมพร้อมสำหรับยามค่ำคืน”

ขณะที่เขากำลังจะสั่งให้ทหารพักผ่อน สายตาของเขาก็พลันเห็นอะไรบางอย่างที่ผิดปกติทางทิศเหนือของฐานทัพ แสงสีแดงเรืองรองขนาดมหึมากำลังสาดส่องขึ้นไปบนท้องฟ้าจากระยะไกล มันไม่ใช่แสงจากดวงจันทร์ และไม่ใช่แสงจากปรากฏการณ์ธรรมชาติทั่วไป มันเป็นแสงที่ดูราวกับเปลวเพลิงที่กำลังลุกโชนอย่างรุนแรง และเมื่อมองดีๆ เขาก็เห็นเงาดำทะมึนขนาดใหญ่ลอยอยู่เหนือแสงนั้น ราวกับปีกของปีศาจร้ายที่กำลังแผ่ขยายออกคลุมท้องฟ้าครึ่งหนึ่ง

[คำเตือน! ตรวจพบภัยคุกคามระดับสูง: ปรากฏการณ์ ‘ม่านหมอกแห่งการทำลายล้าง’ กำลังแผ่ขยาย! กองกำลังไม่ทราบฝ่ายกำลังเคลื่อนที่เข้ามา!]

อาร์คเบิกตากว้าง แสงสีแดงที่สะท้อนในดวงตาของเขาไม่เพียงแต่เป็นสัญญาณของอันตราย แต่ยังเป็นสัญญาณของการต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่กว่าที่เขาคาดคิดไว้ เขาเพิ่งจะมาถึงโลกนี้ เพิ่งจะสร้างฐานทัพเล็กๆ และมีทหารเพียงสองนาย แต่ภัยคุกคามระดับสูงก็ปรากฏตัวขึ้นแล้ว

นี่คือการต้อนรับของโลกใหม่ที่โหดร้ายงั้นหรือ? เขาจะรับมือกับมันได้อย่างไรด้วยทรัพยากรและกำลังพลที่มีจำกัดแค่นี้? แสงเพลิงสีแดงที่ส่องสว่างบนขอบฟ้าดูราวกับดวงตาของสัตว์ร้ายขนาดยักษ์ที่กำลังจ้องมองมา ทหารทั้งสองนายหันไปมองแสงนั้นเช่นกัน แววตาของพวกเขามีทั้งความกังวลและความพร้อมที่จะต่อสู้ตามคำสั่งของผู้บังคับบัญชา

อาร์คกำหมัดแน่น เขาเงยหน้ามองแสงสีแดงที่ลุกโชน ราวกับเปลวไฟที่กำลังกลืนกินความหวัง เสียงของเขานิ่งสงบ แต่แฝงด้วยความมุ่งมั่นที่ไม่มีวันสั่นคลอน “ดูเหมือนว่าโลกนี้จะไม่ยอมให้เราพักผ่อนง่ายๆ ซะแล้ว…” เขาพึมพำกับตัวเอง พร้อมกับที่เงาของปีกยักษ์บนท้องฟ้าเริ่มเคลื่อนเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ ราวกับจะกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่างให้หายไปในความมืดมิด