ตอนที่ 10 — แรกเริ่มกองทัพสยบสวรรค์

แสงแรกอรุโณทัยสาดส่องลงมายังหุบเขาเงียบสงัด ปลุกชีวิตที่หลับใหลให้ตื่นขึ้นมาพร้อมกับความหวังใหม่ ณ ใจกลางหุบเขาที่เคยถูกทิ้งร้างและปกคลุมด้วยซากปรักหักพังของป้อมปราการโบราณ บัดนี้ได้ถูกชุบชีวิตขึ้นมาอีกครั้งภายใต้การบัญชาการของอาร์ค

สองเดือนผ่านไปนับตั้งแต่วันที่อาร์คถูกพัดพามายังโลกแห่งนี้ ดินแดนที่เต็มไปด้วยเวทมนตร์ สัตว์ประหลาด และอาณาจักรที่ทำสงครามกันไม่หยุดหย่อน ‌ด้วยความช่วยเหลือจากระบบสงครามที่ฝังลึกอยู่ในจิตวิญญาณของเขา อาร์คได้เริ่มสร้างรากฐานแรกของกองทัพอันยิ่งใหญ่ที่เขาจินตนาการไว้

ป้อมปราการหินเก่าแก่ที่เคยเป็นเพียงซากปรักหักพัง บัดนี้กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง กำแพงหินสูงตระหง่านได้รับการบูรณะ ช่องโหว่ต่างๆ ถูกอุด เสริมความแข็งแกร่งด้วยแร่ธาตุและเวทมนตร์จากทรัพยากรที่ระบบแนะนำให้ค้นหา หอคอยธนูที่พังทลายถูกสร้างขึ้นใหม่ ​ปักธงสัญลักษณ์รูปหัวมังกรคำรามไว้กลางป้อมปราการ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของ ‘กองทัพมังกรดำ’ กองทัพแรกภายใต้การบัญชาการของอาร์ค

ผู้คนราวหนึ่งร้อยชีวิตคือทหารชุดแรกของเขา พวกเขาส่วนใหญ่เป็นผู้รอดชีวิตจากหมู่บ้านที่ถูกสัตว์ประหลาดทำลายล้าง ผู้พลัดถิ่นที่ถูกขับไล่ หรือแม้แต่นักโทษสงครามที่อาร์คได้ช่วยเหลือมา พวกเขาทุกคนล้วนมีความสิ้นหวังอยู่ในแววตา ‍แต่บัดนี้ แววตานั้นกลับมาเต็มเปี่ยมไปด้วยความมุ่งมั่นและศรัทธาต่ออาร์ค ผู้ที่มอบชีวิตใหม่ให้พวกเขา

“ระบบ สถานะกองทัพ” อาร์คเอ่ยขึ้นในใจขณะที่เขากำลังสำรวจความคืบหน้าของการฝึกซ้อมทหารในลานกว้างเบื้องล่าง แสงสีฟ้าจางๆ ปรากฏขึ้นในมโนสำนึกของเขา แสดงข้อมูลต่างๆ

[ชื่อกองทัพ: ‌กองทัพมังกรดำ] [หัวหน้า: อาร์ค] [จำนวนทหาร: 112 นาย] [ประเภทหน่วยรบ:

• ทหารราบฝึกหัด: 80 ‍นาย (ระดับ 1)
• พลธนูฝึกหัด: 20 นาย ​(ระดับ 1)
• หน่วยสอดแนม: 10 นาย (ระดับ ​2)
• อัศวินผู้พิทักษ์ (พิเศษ): 2 นาย (ระดับ ​5) – เร็กซ์, ไคล์] [ความสามารถโดยรวม: เริ่มต้น] [ทรัพยากร: ไม้ 500, หิน 800, แร่เหล็ก 200, เวทมนตร์บริสุทธิ์ 50 หน่วย] [ภารกิจปัจจุบัน: สร้างฐานทัพมั่นคง (ระดับ 1), ขจัดภัยคุกคามรอบด้าน (0/3)] [รางวัลภารกิจ: ปลดล็อคหน่วยรบใหม่: ทหารราบหนัก, โครงสร้างอาคารใหม่: โรงตีเหล็ก, 1000 แต้มระบบ]

อาร์คมองดูข้อมูลด้วยความพึงพอใจ แม้จำนวนจะยังน้อย แต่ด้วยการฝึกฝนอย่างเข้มงวดภายใต้คำแนะนำของระบบ และประสบการณ์ตรงของเขาเอง ทหารเหล่านี้ก็แข็งแกร่งขึ้นอย่างเห็นได้ชัด โดยเฉพาะเร็กซ์และไคล์ อดีตอัศวินที่ถูกใส่ร้ายและเกือบจะถูกประหารชีวิต พวกเขาเป็นสองคนแรกที่อาร์คช่วยชีวิตไว้ และตัดสินใจติดตามเขาด้วยความภักดีอย่างสุดซึ้ง ความสามารถในการต่อสู้ของพวกเขานั้นยอดเยี่ยม และยังสามารถใช้เวทมนตร์ธาตุแสงได้เล็กน้อย ซึ่งเป็นสิ่งที่หาได้ยากยิ่งในหมู่ทหารธรรมดา

“ท่านแม่ทัพ! การฝึกภาคเช้าสิ้นสุดลงแล้วขอรับ!” เสียงเร็กซ์ดังขึ้น เขาเดินขึ้นบันไดมาพร้อมกับไคล์ ใบหน้าเปื้อนเหงื่อแต่แววตาเต็มไปด้วยพลัง

“ดีมากเร็กซ์ ไคล์” อาร์คพยักหน้า “เช้านี้เป็นอย่างไรบ้าง มีใครบาดเจ็บสาหัสหรือไม่”

“ไม่มีขอรับ มีแค่รอยฟกช้ำเล็กน้อยจากการปะทะกันบ้าง ทหารของเราเริ่มคุ้นเคยกับการจัดทัพและการประสานงานกันแล้วขอรับ” ไคล์รายงานเสริม

อาร์คพยักหน้าอย่างช้าๆ “ข้าต้องการให้พวกเจ้าเตรียมพร้อมสำหรับภารกิจต่อไป ระบบเพิ่งแจ้งเตือนถึงภัยคุกคามใหม่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ มีกลุ่มก็อบลินป่าจำนวนมากกำลังก่อกวนหมู่บ้านใกล้เคียง และดูเหมือนจะมีหัวหน้าก็อบลินที่ทรงพลังกว่าปกติควบคุมอยู่”

เร็กซ์ขมวดคิ้ว “ก็อบลินป่าหรือขอรับ? ปกติพวกมันไม่กล้าเข้าใกล้หมู่บ้านที่มีทหารเฝ้าขนาดนี้ เว้นแต่...”

“เว้นแต่พวกมันจะถูกชี้นำโดยบางสิ่งบางอย่าง” อาร์คกล่าวต่อจากเร็กซ์ “นี่อาจเป็นโอกาสดีที่จะทดสอบหน่วยรบของเรา และบรรลุภารกิจ ‘ขจัดภัยคุกคามรอบด้าน’ ของระบบ”

“ขอรับ! พวกข้าพร้อมเสมอที่จะทำตามบัญชาของท่านแม่ทัพ!” ไคล์ยืนตรง แสดงความเคารพอย่างเต็มที่

“ดี เตรียมพลให้พร้อม ทหารราบ 30 นาย พลธนู 10 นาย และหน่วยสอดแนม 5 นาย นำโดยเร็กซ์และไคล์” อาร์คสั่งการ “ข้าจะนำทัพเอง”

ไม่นานหลังจากนั้น กองทัพมังกรดำขนาดเล็กก็เคลื่อนพลออกจากป้อมปราการ ท่ามกลางสายตาของผู้คนที่เหลือ อาร์คสวมเกราะเต็มยศสีดำสนิท มีดาบใหญ่ ‘สัตยาบัน’ ที่ได้รับจากระบบห้อยอยู่ที่เอว มันเป็นดาบที่หนักและทรงพลัง สร้างจากแร่ธาตุที่ไม่เคยเห็นในโลกเดิมของเขา

เส้นทางไปยังหมู่บ้านที่ถูกคุกคามนั้นเต็มไปด้วยป่าทึบและโขดหิน หน่วยสอดแนมที่นำโดยชายหนุ่มชื่อ ‘เซธ’ ซึ่งเป็นหัวหน้าหน่วยสอดแนมคนใหม่ที่เพิ่งได้รับการเลื่อนตำแหน่ง คอยนำทางและรายงานสถานการณ์อย่างต่อเนื่อง

“ท่านแม่ทัพ! ข้างหน้ามีร่องรอยการต่อสู้ขอรับ! มีกลิ่นอายของสัตว์ประหลาดและเลือดสด!” เซธรายงานกลับมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นแต่ยังคงควบคุมได้

อาร์คชูมือขึ้นให้สัญญาณหยุด เขาลงจากหลังม้าศึกสีดำทะมึน ‘เงาเพลิง’ สัตว์วิเศษที่เขาได้รับจากระบบเช่นกัน มันเป็นม้าที่เร็วและแข็งแกร่ง มีแผงคอเรืองแสงราวกับเปลวไฟ เขามองไปยังเบื้องหน้า พลางสั่งการ “ทหารราบจัดแถวหน้ากระดาน พลธนูเตรียมพร้อมข้างหลัง เร็กซ์ ไคล์ อยู่ข้างข้า เตรียมตัวรับมือการโจมตี”

ไม่นาน เสียงกรีดร้องอันโหยหวนก็ดังขึ้นจากพุ่มไม้หนาทึบ ฝูงก็อบลินตัวเขียวหน้าตาน่าเกลียดกระโดดออกมาจากป่า พวกมันมีจำนวนมากกว่าที่คาดไว้ แต่สิ่งที่ทำให้อาร์คต้องขมวดคิ้วคือเหล่าก็อบลินเหล่านั้นดูเหมือนจะถูกครอบงำด้วยพลังงานบางอย่าง ดวงตาของพวกมันเปล่งแสงสีแดงฉาน และพวกมันถืออาวุธหยาบๆ ที่ดูเหมือนจะถูกชุบด้วยเวทมนตร์มืด

“พวกมันไม่ใช่ก็อบลินธรรมดา! พวกมันถูกควบคุม!” เร็กซ์ตะโกนเตือน

“อย่าได้กลัว!” อาร์คตะโกนลั่น “จงปกป้องผู้บริสุทธิ์! จงแสดงให้พวกมันเห็นพลังของกองทัพมังกรดำ!”

ด้วยคำสั่งของอาร์ค ทหารราบก็ตั้งโล่ขึ้นเป็นกำแพงเหล็กกล้า พลธนูระดมยิงลูกศรแห่งแสงไปยังฝูงก็อบลินที่พุ่งเข้ามา ก็อบลินหลายตัวล้มลงทันที แต่ก็มีอีกหลายตัวที่กระโดดข้ามร่างพวกพ้องเข้ามาปะทะกับแนวหน้า

ดาบใหญ่สัตยาบันในมือของอาร์คเปล่งแสงสีทองเรืองรอง เขากระโดดเข้าสู่ใจกลางวงล้อมของก็อบลิน เพียงการตวัดดาบครั้งเดียวก็สามารถฟันก็อบลินระดับล่างขาดเป็นสองท่อนได้อย่างง่ายดาย เขารับรู้ถึงพลังงานอันมหาศาลที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกาย พลังที่ระบบมอบให้เมื่อเขาสวมตำแหน่ง ‘แม่ทัพ’ และพลังที่ได้จากการบ่มเพาะพลังเซียน

เร็กซ์และไคล์เองก็ต่อสู้ได้อย่างยอดเยี่ยม ดาบของพวกเขาฟาดฟันเข้าใส่ศัตรูอย่างแม่นยำ พร้อมกับการใช้เวทมนตร์แสงเล็กน้อยเพื่อขับไล่พลังงานมืดที่ปกคลุมก็อบลิน ทำให้พวกมันอ่อนแอลงชั่วขณะ

การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือด เหล่าทหารของอาร์ค แม้จะยังอ่อนประสบการณ์ แต่ก็ต่อสู้อย่างกล้าหาญ พวกเขาได้เรียนรู้ที่จะประสานงานกัน ปกป้องซึ่งกันและกัน และเชื่อมั่นในคำสั่งของอาร์ค

“ข้าอยู่ที่นี่!” เสียงคำรามก้องดังขึ้นจากด้านหลังฝูงก็อบลิน ร่างของก็อบลินที่สูงใหญ่กว่าปกติเกือบสองเท่า ปรากฏตัวขึ้น มันสวมเกราะหยาบๆ ที่ทำจากหนังสัตว์ประหลาด และถือขวานขนาดมหึมาที่ปลายคมมีไอเวทมตร์สีม่วงครามแผ่ออกมา ดวงตาของมันแดงก่ำกว่าก็อบลินตัวอื่นๆ อย่างเห็นได้ชัด

[ศัตรู: หัวหน้าก็อบลิน (ระดับ 10)] [ความสามารถพิเศษ: โลหิตปีศาจ, ควบคุมก็อบลิน]

อาร์คเหลือบมองข้อมูลที่ระบบแสดงขึ้น เขาคำราม “หัวหน้าของพวกมัน! อย่าให้มันหนีไปได้!”

หัวหน้าก็อบลินคำรามตอบ ก่อนจะกระโดดเข้าใส่ทหารราบด้วยความเร็วอันน่าตกใจ มันเหวี่ยงขวานขนาดใหญ่ ฟาดฟันใส่ทหารหลายนายจนกระเด็นล้มไป

“ถอยไป!” อาร์คสั่ง เขาพุ่งตัวเข้าแทรกกลางระหว่างหัวหน้าก็อบลินกับทหารของเขา ดาบสัตยาบันถูกยกขึ้นตั้งรับการโจมตีของขวานยักษ์ เสียงโลหะปะทะกันดังกึกก้อง สะเก็ดไฟพุ่งกระจาย อาร์คต้องใช้พลังทั้งหมดที่มีเพื่อรับแรงปะทะ แต่เขาก็ยืนหยัดอยู่ได้

“ไม่เลว เจ้ามนุษย์!” หัวหน้าก็อบลินคำราม มันใช้พละกำลังดันขวานเข้ามาอีกครั้ง หวังจะบดขยี้อาร์ค

แต่อาร์คไม่ใช่คนที่จะถูกบดขยี้ง่ายๆ ร่างกายของเขาเปี่ยมไปด้วยพลังเซียนที่หมุนเวียนอยู่ เขาใช้แรงขาถีบส่งร่างของหัวหน้าก็อบลินออกไปเล็กน้อย ก่อนจะใช้จังหวะนั้นหมุนตัวเข้าหา และตวัดดาบสัตยาบันฟาดฟันเข้าที่ช่วงขาของมัน

“ฉึก!”

เสียงเนื้อฉีกขาดดังขึ้น เลือดสีเขียวเข้มพุ่งกระฉูด หัวหน้าก็อบลินกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด มันเซถอยหลังไป ดวงตาแดงก่ำจ้องมองอาร์คด้วยความโกรธแค้น

“พวกมันอ่อนแอลงแล้ว! ล้อมมันไว้!” อาร์คสั่ง

เร็กซ์และไคล์พร้อมด้วยทหารราบที่เหลือพุ่งเข้าล้อมหัวหน้าก็อบลิน พลธนูระดมยิงใส่ไม่ยั้ง ทำให้มันไม่มีโอกาสตอบโต้ หัวหน้าก็อบลินคำรามอย่างบ้าคลั่ง พยายามจะฝ่าวงล้อมออกไป แต่บาดแผลที่ขาทำให้มันเคลื่อนไหวช้าลงอย่างมาก

อาร์คไม่รอช้า เขาพุ่งเข้าหาหัวหน้าก็อบลินอีกครั้ง ดาบสัตยาบันในมือส่องแสงเจิดจ้ากว่าเดิม พลังเซียนที่รวบรวมไว้ถูกส่งผ่านไปยังคมดาบ เขาฟันดาบลงมาอย่างรุนแรง ตัดผ่านลำคอของหัวหน้าก็อบลินในคราวเดียว

ร่างมหึมาของหัวหน้าก็อบลินล้มครืนลงกับพื้น เลือดสีเขียวไหลนอง ภาพของเหล่าก็อบลินที่เหลือชะงักงันราวกับถูกปลดปล่อยจากการควบคุม ดวงตาแดงก่ำของพวกมันกลับมาเป็นสีเหลืองขุ่นมัวอีกครั้ง พวกมันมองไปยังซากศพของหัวหน้าก็อบลิน ก่อนจะส่งเสียงหวีดหวิวด้วยความหวาดกลัวและหนีเตลิดเข้าไปในป่า

[ภารกิจ ‘ขจัดภัยคุกคามรอบด้าน’ (1/3) สำเร็จ] [ได้รับ 100 แต้มระบบ] [ได้รับไอเท็ม: เขี้ยวหัวหน้าก็อบลิน, อัญมณีเวทมนตร์มืด (ระดับต่ำ)]

อาร์คหอบหายใจเล็กน้อย แม้การต่อสู้จะไม่ใช่เรื่องยากเย็นสำหรับเขา แต่การต้องคอยบัญชาการและระวังทหารของเขาก็ทำให้เขาเหนื่อยล้าไม่น้อย เขาหันกลับมามองเหล่าทหารของเขาที่กำลังเช็ดคราบเลือดและจัดแถวกันใหม่ พวกเขาต่างมีรอยยิ้มแห่งความภาคภูมิใจบนใบหน้า

“พวกเจ้าทำได้ดีมาก!” อาร์คกล่าวชมเชย “นี่เป็นก้าวแรกของกองทัพมังกรดำ เราได้พิสูจน์ให้โลกนี้เห็นแล้วว่า เราไม่ได้เป็นแค่เพียงผู้พลัดถิ่น แต่เราคือกองทัพแห่งความหวัง!”

เสียงโห่ร้องยินดีดังขึ้นจากเหล่าทหาร พวกเขาต่างรู้สึกถึงความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน และความเชื่อมั่นในอาร์คก็ยิ่งเพิ่มพูน

หลังจากจัดการเก็บกวาดและช่วยเหลือชาวบ้านที่ซ่อนตัวอยู่ อาร์คก็นำทัพกลับสู่ป้อมปราการ ขณะเดินทางกลับ ระบบก็แจ้งเตือนอีกครั้ง

[ภารกิจหลัก: พิชิตอาณาจักรแรก (ระดับ 1) – อาณาจักรฟลาเทียร์] [รายละเอียด: ยึดครองเมืองหลวงของอาณาจักรฟลาเทียร์] [รางวัล: ปลดล็อคหน่วยรบระดับสูง, โครงสร้างสิ่งก่อสร้างระดับสูง, 5000 แต้มระบบ, ตำแหน่ง ‘เจ้าผู้ครองนคร’]

อาร์คมองดูข้อความภารกิจด้วยแววตาครุ่นคิด อาณาจักรฟลาเทียร์ เป็นอาณาจักรเล็กๆ ทางตอนเหนือที่เขาได้ยินชื่อมาบ้างแล้ว มีชื่อเสียงด้านเวทมนตร์และการค้า แต่ก็มักจะถูกโจมตีจากเผ่าสัตว์อสูรทางเหนือ และเผชิญหน้ากับความไม่มั่นคงภายใน ระบบกำลังเร่งเขาให้เริ่มต้นการ ‘พิชิต’ อย่างจริงจัง

“อาณาจักรฟลาเทียร์หรือ…” อาร์คพึมพำกับตัวเอง เขารู้ว่าการจะพิชิตอาณาจักรนั้นไม่ง่ายดาย ต้องใช้ทั้งกำลังพล ทรัพยากร และกลยุทธ์ที่เหนือชั้น กองทัพของเขายังเล็กเกินไปสำหรับการทำสงครามขนาดใหญ่ แต่ระบบก็ไม่เคยให้ภารกิจที่เป็นไปไม่ได้

ขณะที่เขากำลังวางแผนอยู่ในใจ หน่วยสอดแนมที่ถูกส่งออกไปสำรวจพื้นที่รอบนอกก็ได้ส่งรายงานเร่งด่วนกลับมา เซธปรากฏตัวต่อหน้าอาร์คด้วยใบหน้าซีดเผือด

“ท่านแม่ทัพ! แย่แล้วขอรับ! หน่วยสอดแนมของเราพบเห็นกองทัพขนาดใหญ่!” เซธรายงานเสียงสั่น “พวกมันปักธงสัญลักษณ์รูปสิงโตคำราม… กองทัพอัศวินแสงแห่งอาณาจักรฟลาเทียร์! กำลังมุ่งหน้ามาทางป้อมปราการของเราขอรับ!”

อาร์คขมวดคิ้วแน่น กองทัพฟลาเทียร์หรือ? ทำไมพวกมันถึงมาเร็วขนาดนี้? และอะไรคือสาเหตุที่พวกมันรู้ตำแหน่งของเขา?

“พวกมันมีกำลังพลประมาณเท่าไหร่?” อาร์คถามด้วยน้ำเสียงสงบ แต่แววตาคมกริบ

“ไม่ต่ำกว่าหนึ่งพันนายขอรับ! มีทั้งอัศวิน ทหารราบ พลธนู และ... และมีผู้ใช้เวทมนตร์เกราะหนักนำทัพมาด้วย!” เซธกล่าวด้วยความตื่นตระหนก “พวกมันดูเหมือนจะเตรียมตัวมาอย่างดี เหมือนรู้ว่าเราอยู่ที่นี่!”

หนึ่งพันนาย? นั่นคือกำลังพลที่มากกว่ากองทัพของเขาเกือบสิบเท่า! และพวกเขาเป็นอัศวินแสงแห่งฟลาเทียร์ ซึ่งเป็นที่รู้กันดีว่ามีวินัยและแข็งแกร่ง อาร์คก้มลงมองไปที่ซากศพหัวหน้าก็อบลินที่ทิ้งไว้ เขาเห็นรอยสักประหลาดรูปดวงตาเดียวบนแขนของมัน

“เป็นไปไม่ได้...” อาร์คพึมพำ “พวกมันไม่น่าจะหาเราเจอเร็วขนาดนี้... เว้นแต่...”

เขานึกถึงพลังงานมืดที่ครอบงำเหล่าก็อบลิน และจู่ๆ ก็รู้สึกได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง นั่นไม่ใช่พลังงานมืดที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ แต่มันเป็นพลังงานที่ถูกควบคุม... หรือไม่ก็มาจากพันธมิตรของอาณาจักรฟลาเทียร์!

เสียงแตรศึกดังกึกก้องมาจากทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของหุบเขา เสียงนั้นใกล้เข้ามาอย่างรวดเร็ว บ่งบอกว่ากองทัพศัตรูอยู่ไม่ไกลแล้ว

อาร์คเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า ใบหน้าของเขาไร้อารมณ์ แต่ภายในจิตใจกำลังประมวลผลข้อมูลนับพัน เขาเพิ่งเริ่มต้นสร้างฐานทัพได้ไม่นาน กำลังพลก็ยังน้อยนิด แต่ศัตรูกลับมาเยือนถึงหน้าประตูแล้ว นี่คือบททดสอบแรกที่แท้จริงของเขาและกองทัพมังกรดำ

“เตรียมตัวรับมือ! ทุกคนประจำตำแหน่ง!” อาร์คคำรามก้อง เสียงของเขาเต็มไปด้วยอำนาจและพลัง ทำให้เหล่าทหารที่กำลังหวาดผวากลับมาฮึกเหิมอีกครั้ง

เขาดึงดาบสัตยาบันออกจากฝัก แสงสีทองเรืองรองสะท้อนบนใบมีด ในขณะที่เสียงเท้าของกองทัพขนาดใหญ่ก็ดังกระหึ่มเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ ราวกับพายุที่กำลังโหมกระหน่ำ อาร์ครู้ดีว่านี่ไม่ใช่แค่การรบธรรมดา แต่มันคือการประกาศสงครามอย่างเป็นทางการกับโลกนี้ และเขาต้องชนะ… ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม