ตอนที่ 5 — ราชันย์อสูรคำราม โลหิตมารคำรน

ลมหายใจอันหนักหน่วงของราชันย์อสูรปะทะเข้ากับร่างของเฮ่ยเทียน สรรพสิ่งรอบกายเงียบงันลงชั่วขณะ ราวกับธรรมชาติทั้งมวลกำลังกลั้นลมหายใจเพื่อรอคอยหายนะอันยิ่งใหญ่ที่จะมาเยือน ดวงตาแดงฉานของอสูรกายยักษ์จ้องมองมายังเฮ่ยเทียนอย่างไม่วางตา ประกายแห่งความกระหายเลือดฉายชัดในม่านตาอันมืดมิดนั้น เฮ่ยเทียนรู้สึกได้ถึงแรงกดดันมหาศาลที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวอสูรกาย มันไม่ใช่เพียงแค่แรงกดดันทางกายภาพ แต่เป็นคลื่นพลังปราณมารอันบริสุทธิ์เข้มข้นที่พยายามบดขยี้จิตวิญญาณของผู้ที่อ่อนแอ

"ราชันย์อสูร..." ‌เฮ่ยเทียนพึมพำ น้ำเสียงแผ่วเบา แต่แฝงไว้ด้วยความหนักแน่นประหลาด เขาสัมผัสได้ถึงบางสิ่งบางอย่างที่คุ้นเคยในตัวอสูรกายเบื้องหน้า ไม่ใช่ความทรงจำที่ชัดเจน แต่เป็นสัญชาตญาณดิบเถื่อนที่ตอบสนองต่อพลังมารอันยิ่งใหญ่ สายเลือดมารในกายของเขาพลุ่งพล่านราวกับภูเขาไฟที่กำลังจะปะทุ ความสิ้นหวังที่เคยเกาะกินจิตใจค่อยๆ ​ถูกแทนที่ด้วยความฮึกเหิมอันบ้าคลั่ง ความตายไม่ได้ทำให้เขากลัวอีกต่อไป แต่กลับเป็นเชื้อเพลิงให้เปลวเพลิงแห่งความบ้าคลั่งลุกโชนขึ้น

เฉินกวงและพวกพ้องที่อยู่ด้านหลังเฮ่ยเทียนต่างก็หน้าซีดเผือด พวกเขารับรู้ถึงความน่าสะพรึงกลัวของราชันย์อสูรได้ไม่แพ้กัน และในตอนนี้มันกำลังจ้องมองมายังเฮ่ยเทียนโดยเฉพาะ นั่นหมายความว่าพวกเขายังพอมีโอกาสรอด! แววตาแห่งความหวังริบหรี่ปรากฏขึ้นในดวงตาของเฉินกวง แต่ในขณะเดียวกัน ‍เขาก็รู้สึกถึงความอิจฉาริษยาที่พุ่งขึ้นมา “ไอ้สารเลวนี่ มันมีอะไรที่ทำให้แม้แต่ราชันย์อสูรยังสนใจ!” เขาคิดในใจ พร้อมกับกุมกระบี่ในมือแน่นขึ้น หากเฮ่ยเทียนสามารถดึงดูดความสนใจของราชันย์อสูรไว้ได้ นั่นก็เป็นโอกาสทองที่พวกเขาจะหลบหนี หรือแม้กระทั่ง... ‌รอจังหวะโจมตีเฮ่ยเทียนซ้ำเติมในขณะที่มันต่อสู้กับราชันย์อสูร

ราชันย์อสูรไม่รอช้า มันกางปีกมหึมาออกเต็มที่ ส่งผลให้กระแสลมรุนแรงพัดพาเศษหินและฝุ่นผงฟุ้งกระจายไปทั่วถ้ำ ปีกที่แหลมคมของมันดูคล้ายใบมีดโกนที่สามารถตัดผ่านทุกสิ่งได้ ร่างของมันพุ่งทะยานเข้าหาเฮ่ยเทียนด้วยความเร็วที่เหนือการมองเห็น กรงเล็บแหลมคมดุจหอกเหล็กกล้าฟาดฟันลงมาหมายฉีกกระชากเฮ่ยเทียนให้เป็นชิ้นๆ

เฮ่ยเทียนไม่หลบเลี่ยง เขายืนนิ่งราวกับรากฐานแห่งหินผา พลังมารสีโลหิตพวยพุ่งออกจากร่างของเขาอย่างบ้าคลั่ง ‍ห่อหุ้มกายของเขาไว้แน่น ก่อตัวเป็นเกราะป้องกันสีแดงฉาน เสียงคำรามดุดันเล็ดลอดออกมาจากลำคอ “มาเลยไอ้สัตว์เดรัจฉาน! ข้าจะแสดงให้เห็นว่าใครคือจ้าวแห่งความมืดตัวจริง!”

ตูมมมมมมมมมมมม!

กรงเล็บของราชันย์อสูรปะทะเข้ากับเกราะมารของเฮ่ยเทียนอย่างจัง เกิดเสียงดังกึกก้องไปทั่วทั้งถ้ำ แรงปะทะมหาศาลส่งผลให้พื้นดินสั่นสะเทือน กำแพงถ้ำปริแตก ​เศษหินขนาดใหญ่ร่วงหล่นลงมาไม่ขาดสาย เฮ่ยเทียนถูกซัดกระเด็นไปด้านหลังหลายสิบเมตร ร่างของเขากระแทกเข้ากับกำแพงถ้ำอย่างรุนแรงจนเกิดรอยบุ๋มลึก แต่เกราะมารของเขาก็ยังคงไม่บุบสลาย เพียงแต่มีรอยร้าวเล็กน้อยปรากฏขึ้น

[ท่านได้รับความเสียหายจาก ‘ราชันย์อสูรแห่งถ้ำอเวจี’! พลังปราณมารของท่านต้านทานการโจมตี! ค่าความแข็งแกร่ง ​+1] [ท่านได้รับผลกระทบจาก ‘แรงกดดันมารโบราณ’! พลังปราณมารของท่านเกิดการกระตุ้น! ค่าความต้านทานมาร +1]

เฮ่ยเทียนไอออกมาเป็นเลือดเล็กน้อย เลือดสีแดงเข้มที่ไหลออกมาจากมุมปากของเขาดูมืดมิดกว่าปกติ ราวกับมันได้ถูกชะล้างด้วยพลังมารอันบริสุทธิ์ แต่ดวงตาของเขากลับส่องประกายเรืองรองกว่าเดิม ​ความเจ็บปวดไม่ได้ทำให้เขาย่อท้อ ตรงกันข้าม มันกลับปลุกสัญชาตญาณดิบเถื่อนในตัวเขาให้ตื่นขึ้น พลังมารในกายของเขาหมุนวนอย่างรวดเร็ว บาดแผลจากแรงกระแทกเริ่มสมานตัวอย่างรวดเร็วด้วยอัตราที่น่าเหลือเชื่อ

“มันแข็งแกร่งกว่าที่คิด…” เฮ่ยเทียนพึมพำ เขายอมรับในความแข็งแกร่งของราชันย์อสูร แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเขาจะยอมแพ้ ระบบแจ้งเตือนถึงการเพิ่มขึ้นของค่าสถานะ ทำให้เขารู้สึกได้ว่าการต่อสู้ครั้งนี้เป็นการบ่มเพาะพลังให้เขาอย่างแท้จริง

เฉินกวงและกลุ่มทรยศที่เห็นเฮ่ยเทียนถูกซัดกระเด็นต่างก็เผยรอยยิ้มเย้ยหยัน “ฮ่าๆๆ! สมน้ำหน้าไอ้สารเลว! แค่นี้ก็แทบตายแล้ว!” เฉินกวงหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง เขารู้สึกสะใจที่เห็นเฮ่ยเทียนเจ็บปวด แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็สังเกตเห็นถึงความผิดปกติ เฮ่ยเทียนยังคงลุกขึ้นยืนได้อย่างรวดเร็ว ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย

ราชันย์อสูรคำรามอีกครั้งด้วยความไม่พอใจที่เห็นเหยื่อของมันยังคงไม่ตาย มันสะบัดปีก พุ่งเข้าใส่เฮ่ยเทียนอีกครั้ง คราวนี้มันใช้พลังปราณมารของมันสร้างลูกบอลพลังสีดำขนาดใหญ่หลายลูก ยิงใส่เฮ่ยเทียนราวกับห่าฝน

เฮ่ยเทียนหลบเลี่ยงอย่างรวดเร็ว ร่างของเขาพลิ้วไหวราวกับสายลม พลังมารสีโลหิตถูกรวบรวมไว้ที่ฝ่ามือ เขาสะบัดมือออกไป ปล่อยคลื่นพลังมารสีแดงเข้มออกไปปะทะกับลูกบอลพลังสีดำของราชันย์อสูร เกิดการระเบิดขนาดเล็กขึ้นหลายครั้ง แสงสีดำและแดงปะทะกันอย่างดุเดือดกลางอากาศ

[ท่านใช้ ‘กรงเล็บมารโลหิต’! พลังโจมตี +20%! ลดพลังปราณมาร 50 หน่วย!] [ท่านใช้ ‘เกราะมารโลหิต’! พลังป้องกัน +30%! ลดพลังปราณมาร 30 หน่วย!]

การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือด เฮ่ยเทียนรับรู้ถึงความแตกต่างของพลังระหว่างเขากับราชันย์อสูรอย่างชัดเจน ราชันย์อสูรเป็นสิ่งมีชีวิตโบราณที่สะสมพลังปราณมารมานานนับพันปี ในขณะที่เขาเพิ่งจะเริ่มต้นเส้นทางแห่งมาร แต่เฮ่ยเทียนก็ไม่ใช่คนที่จะยอมแพ้ง่ายๆ ยิ่งเขาต่อสู้ เขาก็ยิ่งสัมผัสได้ถึงพลังที่ซ่อนเร้นในตัวเขาที่ถูกปลุกให้ตื่นขึ้น

“นี่แหละคือพลังที่แท้จริงของมาร!” เฮ่ยเทียนคำราม พลังมารในกายของเขาเริ่มเปลี่ยนสภาพ มันเข้มข้นขึ้น มีกลิ่นอายแห่งความชั่วร้ายและอำมหิตแผ่ออกมา เขาไม่สนใจอีกต่อไปว่าการใช้พลังมารจะทำให้เขากลายเป็นอะไร สิ่งเดียวที่เขารู้คือเขาต้องแข็งแกร่งเพื่อเอาชีวิตรอดและแก้แค้น!

เขาพุ่งเข้าใส่ราชันย์อสูรอย่างบ้าคลั่ง ไม่มีการหลบเลี่ยงอีกต่อไป เขากลับเลือกที่จะปะทะตรงๆ ใช้กำปั้นที่ห่อหุ้มด้วยพลังมารสีโลหิตต่อยเข้าที่ลำตัวของราชันย์อสูรอย่างจัง

ตูมมมมมมมมมมมมม!

เสียงกระดูกลั่นดังขึ้น ราชันย์อสูรร้องคำรามด้วยความเจ็บปวด ร่างมหึมาของมันเซถลาไปด้านหลังเล็กน้อย เกล็ดสีดำสนิทบนลำตัวของมันมีรอยร้าวปรากฏขึ้น แสดงให้เห็นว่าการโจมตีของเฮ่ยเทียนไม่ใช่เรื่องเล่นๆ อีกต่อไป

[ท่านโจมตี ‘ราชันย์อสูรแห่งถ้ำอเวจี’! สร้างความเสียหาย 1500 หน่วย! พลังปราณมารของท่านได้รับการบ่มเพาะ! ค่าความแข็งแกร่ง +2! ค่าพลังปราณมารสูงสุด +50!]

เฮ่ยเทียนรู้สึกถึงความร้อนรุ่มที่ไหลเวียนไปทั่วร่าง พลังมารในกายของเขาได้รับการยกระดับขึ้นอีกขั้น เขารู้สึกถึงความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด ราวกับร่างกายของเขากำลังดูดซับพลังปราณมารของราชันย์อสูรมาเป็นของตัวเอง

ราชันย์อสูรมองเฮ่ยเทียนด้วยความตกใจและโกรธแค้น ไม่เคยมีสิ่งมีชีวิตใดกล้าทำร้ายมันได้ถึงเพียงนี้ ตั้งแต่มันตื่นจากการหลับใหล ราชันย์อสูรแห่งถ้ำอเวจีตัวนี้เป็นถึงจ้าวแห่งโลกใต้พิภพ เป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในอาณาจักรแห่งความมืดมิดนี้ แต่เด็กหนุ่มตรงหน้ากลับสามารถสร้างบาดแผลให้มันได้!

เฉินกวงและพวกพ้องที่เฝ้าดูอยู่เบื้องหลังต่างก็เบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง พวกเขาไม่เคยคิดว่าเฮ่ยเทียนจะสามารถต่อสู้กับราชันย์อสูรได้อย่างสูสี และยังสามารถสร้างบาดแผลให้มันได้อีก! ใบหน้าของเฉินกวงซีดเผือดลงอีกครั้ง ความหวังที่จะรอดเริ่มเลือนหายไป และถูกแทนที่ด้วยความกลัวอันบริสุทธิ์

“เป็นไปไม่ได้! มัน... มันไม่ใช่แค่มารธรรมดา!” เฉินกวงพึมพำ น้ำเสียงสั่นเครือ เขาเคยเห็นเฮ่ยเทียนใช้พลังมารมาบ้างแล้ว แต่ไม่เคยมีครั้งไหนที่มันแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ มันราวกับว่าเฮ่ยเทียนกำลังเติบโตและแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ ในระหว่างการต่อสู้!

ราชันย์อสูรคำรามด้วยความเกรี้ยวกราด มันกางปีกออกอีกครั้ง แต่คราวนี้มีประกายสายฟ้าสีดำพวยพุ่งออกจากปลายปีกของมัน พลังปราณมารรอบกายของมันเพิ่มสูงขึ้นอย่างบ้าคลั่ง ราวกับว่ามันกำลังจะใช้ท่าไม้ตายที่แท้จริง

“ไอ้หนู! แกจะต้องชดใช้!” เสียงคำรามของราชันย์อสูรดังกึกก้อง มันไม่ใช่แค่เสียงคำรามของสัตว์ร้าย แต่เป็นเสียงที่เปี่ยมไปด้วยสติปัญญาและความแค้น

เฮ่ยเทียนยิ้มเยาะ “ชดใช้? ใครกันแน่ที่ต้องชดใช้! แกต่างหากที่จะต้องกลายเป็นพลังงานให้ข้า!”

[เควสต์เร่งด่วน: ‘พิชิตราชันย์อสูรแห่งถ้ำอเวจี’! เป้าหมาย: สังหารราชันย์อสูร! รางวัล: พลังปราณมารสูงสุด +500, ค่าประสบการณ์ +5000, กล่องสมบัติราชันย์อสูร (ระดับตำนาน)! หากล้มเหลว: ความตาย!]

ระบบแจ้งเตือนปรากฏขึ้นตรงหน้าเฮ่ยเทียน ทำให้ดวงตาของเขาส่องประกายวาววับ รางวัลช่างล่อใจเสียจริง! เขารู้สึกได้ถึงความกระหายที่จะได้รับพลังเหล่านั้น ความกระหายที่ขับเคลื่อนให้เขาก้าวข้ามขีดจำกัดของตัวเอง

ราชันย์อสูรพุ่งเข้าใส่เฮ่ยเทียนอีกครั้ง คราวนี้มันเร็วกว่าเดิมมาก ปีกของมันฟาดฟันเข้าใส่เฮ่ยเทียนอย่างต่อเนื่อง สายฟ้าสีดำพวยพุ่งออกมาจากปีกแต่ละครั้งที่มันฟาดฟัน เฮ่ยเทียนพยายามหลบหลีก แต่ก็ยังถูกสายฟ้าบางส่วนปะทะเข้าที่ร่าง สร้างความเจ็บปวดอย่างรุนแรง

[ท่านได้รับความเสียหายจาก ‘สายฟ้ามารทมิฬ’! พลังป้องกันลดลง 10% เป็นเวลา 5 วินาที!]

เฮ่ยเทียนกัดฟันกรอด เขารู้สึกถึงความชาไปทั่วร่าง พลังปราณมารของเขากำลังลดลงอย่างรวดเร็ว หากเป็นเช่นนี้ต่อไป เขาจะต้องพ่ายแพ้แน่นอน เขาต้องหาจุดอ่อนของมันให้เจอ!

ในขณะที่เฮ่ยเทียนกำลังต่อสู้อย่างดุเดือด เฉินกวงและพวกพ้องก็กำลังตัดสินใจ พวกเขามองหน้ากัน สลับกับมองไปยังเฮ่ยเทียนที่กำลังเพลี่ยงพล้ำ “นี่คือโอกาส! ในขณะที่มันกำลังจะตาย! เราจะช่วยกันโจมตีมันพร้อมกัน!” เฉินกวงตะโกนด้วยความหวังอันบ้าคลั่ง พวกเขาคิดว่าหากราชันย์อสูรจัดการเฮ่ยเทียนได้ พวกเขาก็ต้องตกเป็นเหยื่อรายต่อไป แต่หากพวกเขาช่วยกันโจมตีเฮ่ยเทียนในตอนนี้ พวกเขาก็อาจจะสามารถหลบหนีไปได้ และอาจจะได้รับสมบัติบางอย่างของเฮ่ยเทียนด้วย!

กลุ่มทรยศพุ่งเข้าใส่เฮ่ยเทียนจากด้านหลังด้วยอาวุธนานาชนิด หวังจะซ้ำเติมในขณะที่เขากำลังต่อสู้กับราชันย์อสูร

“พวกแก… ยังกล้า!” เฮ่ยเทียนคำรามด้วยความโกรธแค้น ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวด้วยความเดือดดาล การทรยศหักหลังเป็นสิ่งที่เขารังเกียจที่สุด พลังมารในกายของเขาพลุ่งพล่านอย่างบ้าคลั่ง มันไม่ใช่แค่พลังมารจากการฝึกฝน แต่มันคือพลังมารที่เกิดจากความแค้น ความเกลียดชัง และความสิ้นหวัง!

[พลังปราณมาร ‘ความแค้น’ ถูกกระตุ้น! พลังโจมตีเพิ่มขึ้น 50%! ความเร็วเพิ่มขึ้น 30% เป็นเวลา 10 วินาที!]

เฮ่ยเทียนไม่หันกลับไปมองกลุ่มทรยศ เขารวบรวมพลังมารทั้งหมดไว้ที่ฝ่ามืออีกครั้ง พร้อมกับใช้ทักษะใหม่ที่เพิ่งตื่นขึ้นมาจากการต่อสู้กับราชันย์อสูร

“กรงเล็บมารโลหิตทมิฬ!”

เขาสะบัดฝ่ามือออกไป ปล่อยกรงเล็บมารสีดำสนิทที่แหลมคมกว่าเดิมหลายเท่าพุ่งเข้าใส่ราชันย์อสูร กรงเล็บนั้นไม่ใช่เพียงแค่พลังโจมตีทางกายภาพ แต่มันยังแฝงไปด้วยพลังแห่งการกัดกร่อนที่น่าสะพรึงกลัว!

ในขณะเดียวกัน ร่างของเขาก็หมุนตัวอย่างรวดเร็ว ก่อเกิดเป็นพายุหมุนแห่งพลังมารสีแดงฉาน พายุนั้นพุ่งเข้าใส่กลุ่มทรยศที่กำลังจะโจมตีเขาจากด้านหลัง!

“อ๊ากกกกกก!” เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดดังขึ้น กลุ่มทรยศถูกพายุหมุนฟาดฟัน ร่างของพวกเขาถูกฉีกกระชากเป็นชิ้นๆ เลือดสาดกระเซ็นไปทั่วผนังถ้ำ ไม่มีใครรอดชีวิตจากพลังมารอันบ้าคลั่งของเฮ่ยเทียนได้เลย!

เฉินกวงที่อยู่ไกลออกไปเล็กน้อยถึงกับผงะ ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวอย่างที่สุด เขาไม่เคยคิดว่าเฮ่ยเทียนจะสามารถใช้พลังมารได้ถึงขนาดนี้ มันไม่ใช่แค่มารธรรมดา แต่มันคือจอมมาร!

ราชันย์อสูรเองก็ตกใจกับการโจมตีของเฮ่ยเทียน กรงเล็บมารโลหิตทมิฬปะทะเข้ากับหน้าอกของมันอย่างจัง สร้างบาดแผลลึกจนเห็นกระดูก! เลือดสีดำไหลทะลักออกมาจากบาดแผลนั้น!

[ท่านใช้ ‘กรงเล็บมารโลหิตทมิฬ’! สร้างความเสียหาย 3000 หน่วย! เพิ่มผล ‘กัดกร่อน’ 500 หน่วยต่อวินาที เป็นเวลา 5 วินาที! พลังปราณมารของท่านได้รับพลังงานจากความแค้น! ฟื้นฟูพลังปราณมาร 200 หน่วย!]

เฮ่ยเทียนรู้สึกถึงพลังที่ไหลกลับเข้ามาในร่าง พลังแห่งความแค้นได้เปลี่ยนเป็นพลังงานให้เขาอย่างไม่คาดคิด! เขามองไปยังราชันย์อสูรที่กำลังกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด และสลับกับมองไปยังซากศพของกลุ่มทรยศที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้น

“เฉินกวง… แกก็เป็นรายต่อไป!” เฮ่ยเทียนคำราม ดวงตาของเขาส่องประกายสีแดงฉาน เขารับรู้ได้ถึงความสิ้นหวังในดวงตาของเฉินกวง แต่เขาไม่รู้สึกสงสารแม้แต่น้อย คนทรยศสมควรตาย!

ราชันย์อสูรที่บาดเจ็บหนักพยายามจะหนี มันกางปีกออกและพุ่งทะยานขึ้นสู่เพดานถ้ำ หวังจะหลบหนีออกจากถ้ำแห่งนี้ แต่เฮ่ยเทียนไม่ยอมให้มันไปง่ายๆ!

“จะไปไหน! ยังไม่ได้ตายเลย!” เฮ่ยเทียนพุ่งทะยานตามขึ้นไปอย่างรวดเร็ว ร่างของเขาถูกห่อหุ้มด้วยเปลวเพลิงมารสีแดงเข้มที่ลุกโชน ราวกับปีศาจที่กำลังไล่ล่าเหยื่อ!

เขาไล่ตามราชันย์อสูรไปจนถึงปากถ้ำที่แสงจันทร์สาดส่องเข้ามา ราชันย์อสูรที่บาดเจ็บหนักบินไปได้ไม่ไกลนัก มันร่วงหล่นลงมาจากฟ้าอย่างรวดเร็ว เฮ่ยเทียนไม่รอช้า พุ่งเข้าใส่ราชันย์อสูรที่กำลังล้มลง!

“จบสิ้นกันเสียที!”

[ท่านบรรลุเควสต์เร่งด่วน: ‘พิชิตราชันย์อสูรแห่งถ้ำอเวจี’! รางวัล: พลังปราณมารสูงสุด +500, ค่าประสบการณ์ +5000, กล่องสมบัติราชันย์อสูร (ระดับตำนาน)!] [ยินดีด้วย! ท่านเลื่อนระดับเป็น ‘ผู้บ่มเพาะปราณมาร ขั้นที่ 2’!] [ท่านได้รับทักษะใหม่: ‘ปีกมารแห่งเงา’!] [ท่านได้รับไอเทม ‘กล่องสมบัติราชันย์อสูร (ระดับตำนาน)’!]

เฮ่ยเทียนยืนอยู่เหนือร่างไร้วิญญาณของราชันย์อสูรที่ตอนนี้กลายเป็นซากศพขนาดมหึมา เขาหายใจหอบถี่ ใบหน้าของเขาเปื้อนไปด้วยเลือดและเหงื่อ แต่ดวงตาของเขากลับเต็มไปด้วยความพึงพอใจและความกระหายในพลังที่เพิ่มขึ้น

เขาหันกลับไปมองเฉินกวงที่ยืนตัวสั่นด้วยความหวาดกลัวอยู่เบื้องล่าง เฮ่ยเทียนเดินกลับลงไปอย่างช้าๆ ทุกย่างก้าวของเขาเต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งความตายและพลังมารที่น่าสะพรึงกลัว!

เฉินกวงทรุดลงกับพื้น เขามองเฮ่ยเทียนราวกับมองเห็นปีศาจจากนรก “ไม่… ไม่นะ… โปรดไว้ชีวิตข้าด้วย…” เขาพยายามวิงวอน แต่เสียงของเขากลับแหบแห้งด้วยความกลัว

เฮ่ยเทียนไม่พูดอะไร เขาเพียงแค่ยื่นมือออกไป พลังมารสีดำสนิทพวยพุ่งออกจากฝ่ามือของเขา พุ่งเข้าใส่ร่างของเฉินกวงอย่างรวดเร็ว!

“อ๊ากกกกกก!” เฉินกวงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด ร่างของเขากำลังถูกกัดกร่อนและสลายไปอย่างช้าๆ เขามองเฮ่ยเทียนด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความแค้นและความเสียใจ ก่อนที่ร่างของเขาจะสลายหายไปในความมืดมิด เหลือไว้เพียงเถ้าธุลี!

[ท่านสังหาร ‘เฉินกวง’! ได้รับค่าประสบการณ์ +500! ได้รับไอเทม ‘แหวนมิติ’!]

เฮ่ยเทียนกวาดสายตามองไปรอบๆ ซากศพของราชันย์อสูรและเถ้าธุลีของเฉินกวงและพวกพ้อง เขารู้สึกถึงความสงบในจิตใจ ความแค้นที่เคยกัดกินหัวใจของเขาได้ถูกปลดปล่อยออกไปบางส่วนแล้ว

“นี่คือจุดเริ่มต้น…” เฮ่ยเทียนพึมพำกับตัวเอง เขารับรู้ได้ถึงปีกคู่หนึ่งที่งอกออกมาจากแผ่นหลังของเขา มันเป็นปีกสีดำสนิทที่ทำจากเงามืด เมื่อเขากระพือปีก ร่างของเขาก็ลอยขึ้นจากพื้น!

ปีกมารแห่งเงา! มันคือทักษะใหม่ที่เขาได้รับจากการสังหารราชันย์อสูร!

เฮ่ยเทียนไม่รีรอ เขารีบเปิดกล่องสมบัติราชันย์อสูรที่เพิ่งได้รับมา!

[ท่านเปิด ‘กล่องสมบัติราชันย์อสูร (ระดับตำนาน)’! ท่านได้รับ ‘แก่นพลังมารโบราณ’ และ ‘ตำราทักษะ: เพลิงมารโลกันตร์’!]

แก่นพลังมารโบราณ! ตำราทักษะเพลิงมารโลกันตร์! เฮ่ยเทียนรู้สึกตื่นเต้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน นี่คือโอกาสที่จะทำให้เขาแข็งแกร่งขึ้นอีกขั้น! เขากำลังจะดูดซับแก่นพลังมารและฝึกฝนทักษะใหม่นี้ในทันที แต่ก่อนที่เขาจะทำเช่นนั้น เขาพลันรู้สึกได้ถึงแรงสั่นสะเทือนแปลกๆ ที่มาจากเบื้องลึกของถ้ำอเวจี!

มันเป็นแรงสั่นสะเทือนที่รุนแรงกว่าครั้งไหนๆ! ราวกับมีบางสิ่งบางอย่างที่น่าสะพรึงกลัวกว่าราชันย์อสูรกำลังตื่นขึ้นมา!

เฮ่ยเทียนหันกลับไปมองยังความมืดมิดเบื้องล่าง ดวงตาของเขาส่องประกายระมัดระวัง แม้จะเพิ่งได้พลังใหม่มา แต่สัญชาตญาณของเขากลับร้องเตือนว่าอันตรายที่แท้จริงอาจจะเพิ่งเริ่มต้นขึ้น!