จอมมารระบบพิชิตสวรรค์

ตอนที่ 14 — จอมมารปะทะเทพสวรรค์

โดย : มนต์ตรา ประกาศิต

358 ตอน · 1,495 คำ

เฮ่ยเทียนยืนหยัดท่ามกลางกระแสพลังศักดิ์สิทธิ์อันไร้ขีดจำกัดที่ปะทุออกมาจากร่างของเทพเจิ้งหยวน ซึ่งบัดนี้ถูกครอบงำโดยเทพสวรรค์อย่างสมบูรณ์ ออร่าแห่งทวยเทพแผ่ซ่านออกไปหลายร้อยลี้ เมฆหมอกบนท้องฟ้าถูกปัดเป่าออกไป เผยให้เห็นท้องฟ้าสีครามที่ไร้เมฆ แต่กลับให้ความรู้สึกกดดันราวกับถูกดวงดาวนับพันกดทับ

“เจ้ามนุษย์ผู้โง่เขลา ผู้บังอาจท้าทายสวรรค์” เสียงทุ้มลึกก้องกังวาน ‌ไม่ได้มาจากปากของเทพเจิ้งหยวน แต่มาจากทุกทิศทุกทาง ราวกับเสียงของจักรวาลที่กำลังพิพากษา “เจ้าได้กระทำบาปมหันต์ ปลดปล่อยพลังมาร ทำลายความสงบสุขของโลก และยังบังอาจผนึกจอมมารไท่อิง ซึ่งถือเป็นหมากตัวหนึ่งของสวรรค์ ​เจ้าจะต้องชดใช้”

เทพสวรรค์ในร่างเจิ้งหยวนยกมือขึ้นช้าๆ ไม่มีพลังปราณที่รุนแรงแผ่ออกมา แต่กลับรู้สึกได้ถึงพลังแห่งกฎเกณฑ์ที่กำลังบิดเบือนสรรพสิ่งรอบตัว อากาศเริ่มบิดเบี้ยว พื้นดินสั่นสะเทือน แสงสว่างรอบกายดูดกลืนเข้าสู่ฝ่ามือของเทพสวรรค์ ราวกับกำลังรวบรวมพลังแห่งแสงทั้งหมดของโลกไว้ในจุดเดียว

เฮ่ยเทียนยังคงยิ้ม เขาสัมผัสได้ถึงความเยือกเย็นจากพลังอันมหาศาลนี้ ‍แต่จิตใจกลับร้อนระอุด้วยความท้าทาย “หมากของสวรรค์อย่างนั้นหรือ? ถ้าอย่างนั้นข้าก็ขอเป็นผู้ทำลายกระดานหมากใบนี้เสียเอง!”

แผงระบบปรากฏขึ้นเบื้องหน้าเฮ่ยเทียนอีกครั้งอย่างเงียบงัน

[ภารกิจหลัก: ต่อกรกับเทพสวรรค์ – ความคืบหน้า: 0/1] [คุณสมบัติใหม่ปลดล็อก: การต้านทานพลังศักดิ์สิทธิ์ ‌(ระดับต่ำ) – ลดความเสียหายจากพลังศักดิ์สิทธิ์ 10%] [คำแนะนำ: เทพสวรรค์ผู้นี้คือร่างอวตารของเทพแห่งกฎเกณฑ์สวรรค์ชั้นที่สาม การทำลายร่างอวตารจะสร้างความเสียหายต่อแก่นแท้ของเทพสวรรค์ได้เล็กน้อย]

“แสงพิพากษาสวรรค์!”

ทันทีที่เทพสวรรค์เปล่งเสียงออกไป ลำแสงสีขาวบริสุทธิ์เข้มข้นขนาดเท่าลำต้นไม้ก็พุ่งตรงเข้าใส่เฮ่ยเทียนด้วยความเร็วที่เหนือกว่าเสียงนับร้อยเท่า ลำแสงนั้นไม่ได้มีเพียงพลังทำลายล้าง ‍แต่ยังแฝงไว้ด้วยกฎเกณฑ์ที่พยายามจะสลายทุกสรรพสิ่งให้กลับคืนสู่ความว่างเปล่า

เฮ่ยเทียนไม่รอช้า พลังมารสีดำทมิฬปะทุออกจากร่างอย่างบ้าคลั่ง เขากระตุ้นวิชา ‘เกราะโลหิตมาร’ ในทันที ชั้นเกราะสีดำแดงห่อหุ้มร่างกายไว้แน่นหนา พร้อมกับกระตุ้น ‘แก่นแท้แห่งมาร’ ​ให้ไหลเวียนไปทั่วทุกเส้นเลือด

ตู้มมมมม!

ลำแสงศักดิ์สิทธิ์ปะทะเข้ากับร่างของเฮ่ยเทียนอย่างจัง เกิดเสียงระเบิดกึกก้องจนผืนดินสั่นสะเทือนไปทั่วบริเวณ แรงกระแทกส่งให้เฮ่ยเทียนกระเด็นถอยหลังไปหลายสิบเมตร ร่างกายของเขารู้สึกเหมือนถูกภูเขาลูกมหึมาชนเข้าอย่างรุนแรง เลือดมารร้อนผ่าวพุ่งขึ้นมาที่ลำคอ แต่เขาก็กัดฟันกลืนลงไป พลังแห่งกฎเกณฑ์กัดกินเกราะโลหิตมารจนเกิดรอยร้าวหลายจุด แต่ก็ยังไม่สามารถทะลวงเข้าไปถึงเนื้อในได้

[ได้รับความเสียหาย: ​1,500 หน่วย (ลดลง 10% จากการต้านทานพลังศักดิ์สิทธิ์)] [เกราะโลหิตมารเสียหาย 30%] [คุณสมบัติการต้านทานพลังศักดิ์สิทธิ์เพิ่มขึ้น: ระดับต่ำ -> ​ระดับปานกลาง (ลดความเสียหาย 20%)]

“เจ้ายังไม่ตาย?” เทพสวรรค์ในร่างเจิ้งหยวนขมวดคิ้วเล็กน้อย น้ำเสียงของเขาบ่งบอกถึงความประหลาดใจอย่างเห็นได้ชัด “มนุษย์ที่ถูกสาปให้เป็นมารกลับสามารถต้านทานพลังพิพากษาของสวรรค์ได้ ช่างน่าสนใจ”

เฮ่ยเทียนเช็ดเลือดที่มุมปากออก เขารู้สึกได้ถึงพลังที่ลดลงไปเล็กน้อย แต่จิตใจกลับฮึกเหิม “แค่ลำแสงแค่นี้คิดจะปลิดชีพข้าอย่างนั้นหรือ? สวรรค์ทั้งเก้าช่างขี้ขลาดตาขาวเสียจริง!”

คำพูดของเฮ่ยเทียนเต็มไปด้วยการยั่วยุ เทพสวรรค์ไม่แสดงอารมณ์ใดๆ ออกมา แต่กระแสพลังรอบกายกลับรุนแรงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

“จอมมารแห่งความว่างเปล่า ผู้บังอาจบิดเบือนกฎเกณฑ์” เทพสวรรค์พึมพำ “เจ้าคงไม่เข้าใจว่าสิ่งที่เจ้ากำลังต่อกรด้วยนั้นคืออะไร”

“ข้าไม่จำเป็นต้องเข้าใจ ข้าแค่ต้องทำลายมัน!”

เฮ่ยเทียนคำราม พลังมารในร่างพุ่งพล่านถึงขีดสุด เขาสะบัดมือขวาออกไปอย่างรวดเร็ว กรงเล็บมังกรนรกที่เคยฉีกกระชากจอมมารไท่อิงเมื่อครู่ก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง คราวนี้มันไม่ได้มีเพียงแค่เงา แต่มีเปลวเพลิงนรกสีดำปนแดงลุกโชนห่อหุ้มอยู่ มันพุ่งตรงเข้าใส่เทพสวรรค์ด้วยความเร็วเหนือแสง

เทพสวรรค์ยังคงยืนนิ่ง ไม่ได้หลบหลีก แต่กลับยกมือขึ้นมาอีกครั้ง ฝ่ามือของเขากลายเป็นสีทองอร่ามราวกับแก้วผลึกใส สะท้อนแสงแห่งสวรรค์ออกมา วิชา ‘ผนึกแห่งสวรรค์’ ถูกใช้งาน พลังกฎเกณฑ์ที่มองไม่เห็นก่อตัวเป็นกำแพงโปร่งใสขนาดใหญ่ ปิดกั้นทางเดินของกรงเล็บมังกรนรก

เปรี้ยง!

กรงเล็บมังกรนรกปะทะเข้ากับผนึกแห่งสวรรค์ เกิดเสียงระเบิดที่แตกต่างไปจากเดิม ไม่ใช่เสียงแห่งการทำลายล้าง แต่เป็นเสียงแห่งการบีบอัด พลังมารพยายามกัดกร่อนและทะลวงผ่าน แต่พลังแห่งกฎเกณฑ์ก็พยายามตรึงให้ทุกสิ่งหยุดนิ่ง การปะทะกันของสองพลังที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิงทำให้เกิดรอยแยกในมิติรอบข้าง อากาศบิดเบี้ยวรุนแรงยิ่งกว่าเดิม

“ฮ่าฮ่าฮ่า!” เฮ่ยเทียนหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง “ผนึกแห่งสวรรค์อย่างนั้นหรือ? แล้วพวกเจ้าจะผนึกความบ้าคลั่งของข้าได้หรือเปล่า!”

เฮ่ยเทียนรวบรวมพลังมารทั้งหมดที่มี เขากระตุ้น ‘แก่นแท้แห่งมาร’ อย่างหนักหน่วงจนเส้นเลือดบนใบหน้าปูดโปน พลังแห่งกรงเล็บมังกรนรกเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด เปลวเพลิงนรกที่ห่อหุ้มกรงเล็บเริ่มแผดเผาผนึกแห่งสวรรค์จนเกิดเสียงฉี่ๆ ราวกับน้ำมันที่ถูกไฟไหม้

[ตรวจพบการใช้งานแก่นแท้แห่งมารเกินขีดจำกัด! พลังโจมตีเพิ่มขึ้น 50% แต่ร่างกายจะได้รับภาระหนัก] [คำเตือน: หากยังคงใช้ต่อเนื่อง อาจเกิดความเสียหายต่อเส้นชีพจรและแก่นแท้แห่งชีวิต]

เทพสวรรค์ในร่างเจิ้งหยวนขมวดคิ้วลึกขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย แววตาของเขาฉายประกายความไม่พอใจ “พลังมารที่ดูดกลืนความมืดมิดและบิดเบือนจิตวิญญาณช่างน่ารังเกียจ สวรรค์จะไม่มีวันยอมให้เจ้าดำรงอยู่”

“นั่นคือสิ่งที่ข้าต้องการยิน!” เฮ่ยเทียนตะโกนกลับ “มารอย่างข้าก็ไม่ต้องการให้สวรรค์เช่นพวกเจ้าดำรงอยู่เช่นกัน!”

เขาใช้พลังทั้งหมดอัดเข้าไปในกรงเล็บมังกรนรก จนผนึกแห่งสวรรค์เริ่มปรากฏรอยร้าวเล็กๆ แสงสว่างจากผนึกเริ่มสั่นไหว เทพสวรรค์เห็นดังนั้นก็ไม่รอช้า พลังศักดิ์สิทธิ์จากร่างเจิ้งหยวนปะทุขึ้นอีกระลอก ก่อนที่ดวงตาของเขาจะเปล่งแสงสีทองจ้า

“หอกแสงศักดิ์สิทธิ์พันเล่ม!”

ทันใดนั้นเอง หอกแสงสีทองนับพันเล่มก็ก่อตัวขึ้นจากอากาศธาตุรอบตัวเทพสวรรค์ พวกมันส่องประกายเจิดจ้าและพุ่งเข้าใส่เฮ่ยเทียนจากทุกทิศทุกทาง แต่ละเล่มล้วนแฝงไว้ด้วยพลังกฎเกณฑ์ที่สามารถทะลวงภูเขาให้พังทลาย

เฮ่ยเทียนรู้ว่าไม่สามารถต้านทานการโจมตีจากทุกทิศทางได้ เขาตัดสินใจครั้งสำคัญ ‘ผนึกโลหิตมาร’ ถูกปลดปล่อยออกไปในทันที ร่างกายของเขาเปลี่ยนเป็นเงามารสีดำสนิท ก่อนที่จะใช้ ‘มารม่านทมิฬ’ สร้างม่านหมอกสีดำหนาทึบปกคลุมบริเวณรอบตัวเขา ม่านหมอกนี้ไม่ได้มีเพียงแค่ความมืดมิด แต่ยังแฝงด้วยกลิ่นอายแห่งความบ้าคลั่งและการบิดเบือน

เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง!

หอกแสงศักดิ์สิทธิ์นับพันเล่มพุ่งทะลุม่านหมอกทมิฬเข้าไป แต่ดูเหมือนพวกมันจะหลงทิศทาง บางเล่มพุ่งชนกันเอง บางเล่มพุ่งเข้าใส่พื้นดินจนเกิดหลุมขนาดใหญ่ ม่านหมอกทมิฬบิดเบือนการรับรู้ของเทพสวรรค์เล็กน้อย ทำให้การโจมตีที่แม่นยำของเขาพลาดเป้าไป

[ทักษะมารม่านทมิฬ: บิดเบือนการรับรู้ 30% ประสบความสำเร็จ!] [ได้รับค่าประสบการณ์ 500 หน่วย]

“หึ!” เฮ่ยเทียนปรากฏตัวขึ้นอีกด้านหนึ่งของม่านหมอกทมิฬ ใบหน้าของเขาซีดเซียวเล็กน้อยจากการใช้พลังอย่างหนัก แต่แววตาของเขากลับเปี่ยมไปด้วยความเด็ดเดี่ยว “ดูเหมือนแม้แต่สวรรค์ก็ยังมีจุดบอด”

เทพสวรรค์มองไปยังม่านหมอกทมิฬ ก่อนจะหันมามองเฮ่ยเทียนด้วยแววตาที่เริ่มมีความเย็นชา “เจ้ามนุษย์ เจ้ากำลังเล่นกับไฟ”

“ไฟของข้าจะเผาผลาญสวรรค์ให้สิ้นซาก!”

เฮ่ยเทียนไม่รอช้า พลังมารที่เหลืออยู่ถูกรวบรวมไว้ที่ฝ่ามือทั้งสองข้าง สีดำสนิทของพลังมารเข้มข้นจนดูเหมือนจะเป็นหลุมดำขนาดเล็ก เขากำลังจะใช้ทักษะใหม่ที่เพิ่งปลดล็อกระหว่างการต่อสู้ครั้งนี้ ‘อสูรกลืนสวรรค์’!

[ทักษะใหม่: อสูรกลืนสวรรค์ (ระดับ 1) – ดูดกลืนและแปรเปลี่ยนพลังงานศักดิ์สิทธิ์ให้เป็นพลังมาร (อัตราสำเร็จ 1% ต่อพลังศักดิ์สิทธิ์ 100 หน่วย). มีโอกาสดูดกลืนกฎเกณฑ์สวรรค์ได้เล็กน้อย]

“รับไปซะ! อสูรกลืนสวรรค์!”

เฮ่ยเทียนเหวี่ยงฝ่ามือออกไป วงแหวนพลังมารสีดำสนิทขนาดใหญ่พุ่งตรงเข้าใส่เทพสวรรค์ วงแหวนนั้นหมุนวนด้วยความเร็วสูง สร้างกระแสลมดูดมหาศาลที่พยายามดึงดูดทุกสิ่งรอบข้างเข้าไป พลังงานศักดิ์สิทธิ์ในอากาศเริ่มถูกดึงดูดเข้าสู่วงแหวนพลังมาร และแปรเปลี่ยนเป็นพลังมารสีดำเข้มในทันที

เทพสวรรค์มองเห็นทักษะนี้ด้วยความประหลาดใจเป็นครั้งแรก ร่างอวตารของเขาไม่เคยพบเห็นสิ่งมีชีวิตใดที่สามารถดูดกลืนพลังศักดิ์สิทธิ์ของสวรรค์ได้โดยตรงเช่นนี้ แม้จะเล็กน้อยก็ตาม

“บังอาจ!”

เทพสวรรค์ไม่ยอมให้พลังมารเข้าใกล้ตัว ร่างกายของเขาส่องแสงสีทองจ้าสว่างกว่าดวงอาทิตย์ราวกับกำลังจะระเบิด พลังแห่งกฎเกณฑ์สวรรค์ที่แท้จริงเริ่มแผ่ออกมา สร้างแรงกดดันมหาศาลที่ทำให้แม้แต่เฮ่ยเทียนที่อยู่ห่างออกไปก็ยังรู้สึกเหมือนถูกบีบอัดจนกระดูกแทบแหลก

“สวรรค์ไม่ยอมให้เจ้าอยู่ สวรรค์จะผนึกเจ้าไว้ใต้พิภพชั่วนิรันดร์!”

เทพสวรรค์ยกมือขึ้นเหนือศีรษะ พลังศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดในร่างอวตารถูกรวบรวมไว้ในจุดเดียว ก่อนที่จะกลายเป็นแท่งแสงสีทองขนาดมหึมา พุ่งลงมาจากฟากฟ้า แท่งแสงนั้นไม่ได้มีเพียงพลังทำลายล้าง แต่ยังแฝงไว้ด้วยตราผนึกโบราณนับไม่ถ้วนที่ส่องประกายระยิบระยับ มันคือ ‘ผนึกสวรรค์อมตะ’ ซึ่งเป็นวิชาผนึกที่ทรงพลังที่สุดของเทพสวรรค์!

[คำเตือน: ตรวจพบผนึกสวรรค์อมตะ! หากถูกผนึก แก่นแท้แห่งมารจะถูกกักขังชั่วนิรันดร์!] [คำแนะนำ: ใช้พลังทั้งหมดเพื่อทำลาย หรือหลบหนีให้เร็วที่สุด!]

เฮ่ยเทียนรู้สึกถึงอันตรายที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน ผนึกนี้ไม่ใช่แค่การโจมตี แต่เป็นการกักขังวิญญาณและแก่นแท้ เขาไม่สามารถให้สิ่งนี้เกิดขึ้นได้!

“ไม่ยอมให้พวกเจ้าผนึกข้า!”

เฮ่ยเทียนคำราม พลังมารทั้งหมดในร่างปะทุออกมาเป็นครั้งสุดท้าย เขาดึงพลังจากผลึกที่ผนึกจอมมารไท่อิงไว้เล็กน้อย เพื่อเพิ่มพลังให้แก่ทักษะอสูรกลืนสวรรค์ของเขา วงแหวนพลังมารสีดำขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว พลังแห่งการดูดกลืนรุนแรงขึ้นเป็นเท่าตัว พยายามกลืนกินแท่งแสงผนึกสวรรค์อมตะที่กำลังพุ่งลงมา

การปะทะกันของอสูรกลืนสวรรค์กับผนึกสวรรค์อมตะ ทำให้เกิดคลื่นพลังที่บิดเบือนมิติอย่างรุนแรง พลังมารพยายามดูดกลืนและกัดกิน พลังศักดิ์สิทธิ์พยายามผนึกและทำลาย ทั้งสองพลังปะทะกันอย่างดุเดือดกลางอากาศ

ตู้มมมมมมม!

เสียงระเบิดดังกึกก้องไปทั่วทั้งโลก คลื่นพลังงานที่เกิดขึ้นจากการปะทะกันทำให้ทุกสิ่งรอบข้างถูกทำลายราบเป็นหน้ากลอง ภูเขาหลายลูกพังทลายลงมา ดินแดนที่เคยเป็นวิหารของเทพเจิ้งหยวนกลายเป็นหลุมขนาดมหึมาที่ลึกจนมองไม่เห็นก้นบึ้ง

เมื่อควันและฝุ่นจางหายไป เทพสวรรค์ในร่างเจิ้งหยวนยังคงยืนอยู่กลางอากาศ แต่ร่างของเขาดูโปร่งแสงขึ้นเล็กน้อย บ่งบอกว่าการใช้พลังในครั้งนี้ทำให้เขาต้องเสียพลังงานไปไม่น้อย ส่วนเฮ่ยเทียน ร่างกายของเขาล้มลงไปกองกับพื้น เลือดมารสีดำไหลรินออกมาจากปากและบาดแผลนับไม่ถ้วนทั่วร่างกาย ผนึกที่กักขังจอมมารไท่อิงไว้ก็หลุดออกจากมือของเขา และกลิ้งไปตกอยู่ใกล้ๆ กับซากปรักหักพัง

เทพสวรรค์มองเฮ่ยเทียนด้วยแววตาที่ซับซ้อน “เจ้าช่างเป็นมนุษย์ที่น่าสนใจยิ่งนัก แต่พลังของเจ้าก็ยังไม่เพียงพอที่จะต่อกรกับสวรรค์”

เขาไม่คิดที่จะโจมตีซ้ำ เพราะรู้ว่าร่างอวตารของตนเองก็อ่อนแอลงมากจากการใช้ผนึกสวรรค์อมตะ แต่ก่อนที่เขาจะจากไป เขากลับยื่นมือออกไปช้าๆ และแตะลงบนอากาศ ปรากฏสัญลักษณ์สีทองเรืองรองขนาดเล็กพุ่งเข้าใส่หน้าผากของเฮ่ยเทียน

“ตราประทับแห่งเทพ...สิ่งนี้จะจดจำทุกการเคลื่อนไหวของเจ้า และจะนำทางทัพสวรรค์ไปสู่ที่ที่เจ้าอยู่ เตรียมตัวรับการลงทัณฑ์จากสวรรค์ทั้งเก้าได้เลย จอมมารเฮ่ยเทียน!”

กล่าวจบ เทพสวรรค์ก็สลายร่างของเจิ้งหยวนไปในอากาศ เหลือไว้เพียงแสงศักดิ์สิทธิ์ที่ค่อยๆ จางหายไป ทิ้งเฮ่ยเทียนที่นอนหมดสภาพอยู่กลางซากปรักหักพัง พร้อมกับตราประทับสีทองที่ส่องแสงเรืองรองบนหน้าผาก

เฮ่ยเทียนพยายามยันกายลุกขึ้น เขารู้สึกถึงความเจ็บปวดไปทั่วสรรพางค์กาย แต่ในดวงตาของเขากลับมีประกายแห่งความบ้าคลั่งและความมุ่งมั่นที่แรงกล้ากว่าเดิม

“ตราประทับแห่งเทพอย่างนั้นหรือ?” เฮ่ยเทียนหัวเราะออกมาเบาๆ แต่กลับเป็นเสียงหัวเราะที่แหบพร่าและเต็มไปด้วยความเย็นชา “ดี! ถ้าอย่างนั้นข้าก็จะใช้ตราประทับนี้เป็นเครื่องนำทาง เพื่อตามไปทำลายสวรรค์ทั้งเก้าของพวกเจ้าให้สิ้นซาก!”

เขาพยายามเอื้อมมือไปคว้าผลึกที่ผนึกจอมมารไท่อิงไว้ แต่ในขณะนั้นเอง รอยร้าวบนผลึกกลับขยายตัวอย่างรวดเร็ว และพลังมารมหาศาลก็ปะทุออกมาจากภายใน

“จอมมารไท่อิง?!” เฮ่ยเทียนเบิกตากว้างด้วยความตกใจ

หน้านิยาย
หน้านิยาย
จอมมารระบบพิชิตสวรรค์

จอมมารระบบพิชิตสวรรค์

โดย มนต์ตรา ประกาศิต

© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club

ความรู้สึกของคุณVIP เท่านั้น

เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก

ความคิดเห็น VIP

เฉพาะสมาชิก VIP

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น เป็นคนแรกที่แสดงความคิดเห็น!