ตอนที่ 17 — อสูรใต้พิภพตื่น

ผืนดินยังคงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงยิ่งกว่าเดิม มันไม่ใช่แค่การสั่นไหวระดับพื้นผิว แต่เป็นแรงกระเทือนที่มาจากความลึกของโลก ราวกับว่าหัวใจของพิภพกำลังเต้นผิดจังหวะ เฮ่ยเทียนแทบจะทรงตัวไม่อยู่ เขากางแขนออกเพื่อรักษาสมดุล สองเท้าจิกแน่นลงบนพื้นดินที่เริ่มปริแตก แผ่นหินรอบตัวลอยขึ้นเล็กน้อยก่อนจะร่วงหล่นลงมาด้วยแรงสั่นสะเทือนที่ไม่อาจต้านทาน

“อะไรอีกล่ะเนี่ย...” ‌เฮ่ยเทียนพึมพำซ้ำอีกครั้ง ดวงตาจอมมารทมิฬของเขาส่องประกายเย็นชา พลังมารอันหนาแน่นพลุ่งพล่านอยู่ในกาย พร้อมรับมือกับทุกสิ่งที่จะเข้ามา เนตรมารทมิฬหมุนวนอย่างรวดเร็ว กวาดมองไปทั่วบริเวณ พยายามเจาะทะลุชั้นดินที่อยู่เบื้องล่างเพื่อค้นหาต้นตอของแรงสั่นสะเทือนนี้ เขาสัมผัสได้ถึงพลังงานโบราณที่เก่าแก่กว่ายุคสมัยใดๆ ​มันไม่ใช่พลังงานศักดิ์สิทธิ์ ไม่ใช่พลังงานธรรมชาติ แต่เป็นพลังงานดิบเถื่อนที่ปะปนไปด้วยกลิ่นอายแห่งความมืดมิดและความตาย

ครืนนนน!

พื้นดินเบื้องล่างยุบตัวลงไปอย่างกะทันหัน เปิดออกเป็นรอยแยกขนาดใหญ่ที่ทอดลงสู่ความมืดมิดที่ไม่อาจหยั่งถึง ลมกระโชกแรงพัดพาเอาฝุ่นผงและเศษหินขึ้นมา พร้อมกับกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวที่รุนแรงขึ้นหลายเท่าตัว เฮ่ยเทียนรู้สึกได้ถึงแรงกดดันมหาศาลที่แผ่ซ่านออกมาจากรอยแยกนั้น ราวกับมีสิ่งมีชีวิตที่ไม่อาจจินตนาการได้กำลังตื่นขึ้นจากการหลับใหลอันยาวนานนับพันปี

"ติ๊ง! ‍ตรวจพบการปลดปล่อยพลังงานลึกลับระดับสูง! ระบบแจ้งเตือน: อสูรบรรพกาล 'ไครเคน' ได้ตื่นขึ้นจากการหลับใหล!" เสียงระบบดังขึ้นในจิตใจของเฮ่ยเทียนยืนยันสิ่งที่เขาสัมผัสได้

"ไครเคน?" เฮ่ยเทียนเลิกคิ้ว ชื่อนี้บ่งบอกถึงสัตว์ร้ายในตำนานที่มีพลังมหาศาล ‌ระบบไม่เคยเตือนถึงสิ่งมีชีวิตระดับนี้มาก่อน แสดงว่ามันต้องเป็นภัยคุกคามที่ไม่ธรรมดา

"ติ๊ง! รายละเอียดอสูรบรรพกาล: 'ไครเคน' สัตว์อสูรแห่งห้วงลึกที่ถือกำเนิดจากพลังงานมารโบราณและพลังงานแห่งโลก ถูกผนึกอยู่ใต้ 'อาณาจักรจอมมารราตรี' มานานนับหมื่นปี ‍มีความเกี่ยวข้องกับ 'แก่นมารบรรพกาล' ของท่าน และเป็นหนึ่งในผู้พิทักษ์ดั้งเดิมของอาณาจักรจอมมาร แต่ได้แปรสภาพเป็นสิ่งมีชีวิตดุร้ายไร้สติหลังจากการถูกผนึกอันยาวนาน พลังบ่มเพาะ: เหนือกว่า 'ขั้นบรรพกาล' ​ระดับสูง!"

เฮ่ยเทียนถึงกับขมวดคิ้วแน่น “เหนือกว่าขั้นบรรพกาลระดับสูง? นี่มันระดับไหนกันแน่?” เขารู้สึกถึงความอันตรายอย่างแท้จริง พลังบ่มเพาะที่สูงกว่าขั้นบรรพกาลนั้นอยู่ในอีกมิติหนึ่งโดยสิ้นเชิง เขานึกไม่ถึงเลยว่าการปลดผนึกอาณาจักรจอมมารจะนำมาซึ่งผลกระทบที่ใหญ่หลวงขนาดนี้

จากรอยแยกนั้น มีหนวดขนาดมหึมาสีดำทะมึนราวกับเหล็กกล้าค่อยๆ โผล่ขึ้นมา ​หนวดนั้นเต็มไปด้วยปุ่มหนามแหลมคมนับไม่ถ้วน แต่ละปุ่มเปล่งแสงสีแดงเรืองรองราวกับลาวาที่พร้อมจะปะทุ หนวดแรกยาวเหยียดขึ้นมาหลายร้อยเมตร ก่อนที่หนวดอื่นๆ จะตามมาติดๆ มันกวาดไปมากลางอากาศด้วยความรุนแรง สร้างคลื่นพลังงานมารที่บิดเบือนมิติรอบข้าง

“อสูรแห่งห้วงลึกอย่างนั้นเหรอ?” เฮ่ยเทียนมองดูหนวดที่กวัดแกว่งไปมาอย่างเยือกเย็น ​“ดูท่าทางมันคงจะหิวกระหายมากสินะ”

"ติ๊ง! ภารกิจหลักฉุกเฉิน: ปราบอสูรบรรพกาลไครเคน! รายละเอียด: ไครเคนได้ตื่นขึ้นจากการหลับใหลและทำลายสมดุลของอาณาจักรจอมมารราตรี หากปล่อยไว้จะสร้างความเสียหายอย่างใหญ่หลวงและขัดขวางการฟื้นฟูอาณาจักรของท่าน ท่านจอมมารต้องเข้าควบคุมหรือทำลายมัน! รางวัลความสำเร็จ: 'ผลึกแก่นแท้แห่งไครเคน' (ใช้ในการเสริมสร้างกายามารทมิฬอมตะ), 'ทักษะอสูรแห่งห้วงลึก' ระดับตำนาน, ชื่อเสียงจอมมาร +500, แต้มระบบ +10,000! บทลงโทษความล้มเหลว: อาณาจักรจอมมารราตรีถูกทำลายอย่างสมบูรณ์, สูญเสียพลังบ่มเพาะ 1 ระดับ, สูญเสียชื่อเสียงจอมมาร!"

ภารกิจที่มาพร้อมกับบทลงโทษอันแสนโหดร้ายนี้ ทำให้เฮ่ยเทียนต้องจริงจัง เขาไม่มีทางเลือกนอกจากจะต้องเผชิญหน้ากับมัน

“ในเมื่อเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรจอมมารราตรี ก็ต้องอยู่ใต้การควบคุมของข้า!” เฮ่ยเทียนประกาศกร้าว พลังมารในกายปะทุขึ้น ออร่าจอมมารสีดำทะมึนพุ่งทะยานสู่ท้องฟ้า บิดเบือนแสงอาทิตย์ให้มืดมิดไปชั่วขณะ

จากนั้น ลำตัวที่แท้จริงของไครเคนก็เริ่มโผล่พ้นพื้นดิน มันเป็นสัตว์ประหลาดขนาดมหึมา ร่างกายคล้ายปลาหมึกยักษ์ แต่มีผิวหนังแข็งแกร่งราวเกราะเหล็กสีดำสนิท ดวงตาหลายคู่สีแดงฉานส่องประกายอำมหิต ไร้ซึ่งสติปัญญา มีเพียงความบ้าคลั่งและความหิวโหย หนวดนับสิบกวัดแกว่งไปมา ทำลายภูเขาและป่าไม้รอบข้างจนราบเป็นหน้ากลอง

“กราซซซซซ์!!!” เสียงคำรามดังก้องไปทั่วฟ้าดิน คลื่นเสียงนั้นรุนแรงจนสามารถสั่นสะเทือนจิตวิญญาณของผู้ที่ได้ยิน เฮ่ยเทียนเองก็รู้สึกถึงแรงปะทะที่เข้ามา แต่ด้วยกายามารทมิฬอมตะและแก่นมารบรรพกาล ทำให้เขายังคงยืนหยัดได้อย่างมั่นคง

“จอมมารแห่งอาณาจักรราตรี? ข้าไม่สน!” ไครเคนคำรามในจิตของเฮ่ยเทียน มันเป็นเสียงที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้นและความเจ็บปวด “เจ้าปลุกข้าขึ้นมาเพื่ออะไร! ข้าจะทำลายทุกสิ่งทุกอย่าง!”

เฮ่ยเทียนไม่รอช้า พลังมารพุ่งเข้าสู่มือขวา เคล็ดวิชาจอมมารอมตะทำงาน พลังแห่งการทำลายล้างรวมตัวกันเป็นกรงเล็บสีดำขนาดใหญ่ “ในเมื่อเจ้าไม่ฟังคำสั่ง ก็จงถูกปราบ!”

“กรงเล็บวิญญาณมารทมิฬ!”

กรงเล็บขนาดมหึมาพุ่งเข้าใส่หนวดของไครเคนด้วยความเร็วเหนือเสียง หนวดที่แข็งแกร่งราวเหล็กกล้าถูกฉีกขาดออกเป็นเสี่ยงๆ เลือดสีดำทะมึนพุ่งกระฉูดออกมาจากบาดแผล ไครเคนส่งเสียงคำรามด้วยความเจ็บปวด หนวดที่เหลืออีกหลายเส้นพุ่งเข้าใส่เฮ่ยเทียนพร้อมกัน ราวกับแส้แห่งความตาย

เฮ่ยเทียนไม่หลบเลี่ยง เขายืนอยู่ตรงนั้นอย่างมั่นคง ปล่อยให้ออร่าจอมมารแผ่ขยายออกไปครอบคลุมพื้นที่รอบตัว หนวดของไครเคนปะทะเข้ากับออร่าจอมมาร เกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหวราวกับเหล็กกระทบกัน ออร่าจอมมารนั้นแข็งแกร่งเกินกว่าที่ไครเคนจะจินตนาการได้ มันสามารถต้านทานการโจมตีอันบ้าคลั่งของสัตว์อสูรระดับบรรพกาลได้อย่างสบายๆ

“แค่หนวดแค่นี้จะทำอะไรข้าได้!” เฮ่ยเทียนตะโกน พลังมารในกายหมุนวนเป็นพายุหมุน เขายกมือขึ้นเหนือศีรษะ พลังมารมหาศาลรวมตัวกันเป็นลูกบอลสีดำขนาดใหญ่ที่ดูดกลืนแสงสว่างรอบข้าง

“ทมิฬสูญสิ้น!”

ลูกบอลพลังมารพุ่งเข้าใส่ดวงตาคู่หนึ่งของไครเคนด้วยความเร็วที่ไม่อาจหลบหลีกได้ พลังทำลายล้างระเบิดออกทันทีที่ปะทะ ดวงตาของไครเคนแตกกระจาย เลือดสีดำทะมึนไหลทะลักออกมาดุจน้ำตก เสียงคำรามด้วยความเจ็บปวดของไครเคนดังก้องไปทั่วทั้งหุบเขา

“กราซซซซซ์!!! เจ้ามนุษย์! กล้าดียังไงมาทำร้ายข้า!” ไครเคนคลุ้มคลั่ง มันกวาดหนวดไปมาอย่างไม่เลือกหน้า ทำลายทุกสิ่งที่ขวางทาง มันไม่สนใจแล้วว่าเฮ่ยเทียนคือจอมมารแห่งอาณาจักรราตรี สิ่งเดียวที่มันรู้คือความโกรธแค้นและความต้องการที่จะทำลายล้าง

หนวดนับร้อยเส้นพุ่งเข้าใส่เฮ่ยเทียนพร้อมกัน สร้างกำแพงหนวดที่แทบจะไม่มีช่องว่างให้หลบ เฮ่ยเทียนรู้ดีว่าแม้กายามารทมิฬอมตะจะแข็งแกร่ง แต่การรับการโจมตีพร้อมกันจำนวนมากขนาดนี้ก็ไม่ใช่เรื่องง่าย

"ติ๊ง! ระบบแนะนำ: ใช้ทักษะ 'เนตรมารทมิฬ' เพื่อค้นหาจุดอ่อนของไครเคน!"

เฮ่ยเทียนไม่รอช้า เนตรมารทมิฬของเขาส่องประกายสีแดงเข้ม ภาพตรงหน้าบิดเบี้ยวไปชั่วขณะ ก่อนที่เขาจะมองเห็นเส้นพลังงานที่ไหลเวียนอยู่ในกายของไครเคน และจุดที่เปราะบางที่สุด จุดศูนย์รวมพลังงานมารโบราณที่อยู่ในส่วนลึกของแกนกลางลำตัว

“แก่นแท้ของอสูรบรรพกาลอยู่ที่นั่น!” เฮ่ยเทียนพึมพำ เขามองเห็นถึงช่องโหว่เพียงเสี้ยววินาที

“กายาสายฟ้าทมิฬ!”

เฮ่ยเทียนกลายร่างเป็นสายฟ้าสีดำ พุ่งทะลุผ่านกำแพงหนวดของไครเคนด้วยความเร็วที่เหนือกว่าการรับรู้ หนวดเหล่านั้นไม่สามารถแตะต้องเขาได้แม้แต่ปลายขน เขาพุ่งตรงไปยังลำตัวของไครเคนด้วยความมุ่งมั่น

“จะทำอะไรของเจ้า!” ไครเคนคำราม มันพยายามจะหดหนวดกลับมาป้องกัน แต่ก็สายเกินไป เฮ่ยเทียนพุ่งเข้าใกล้ลำตัวของมัน และใช้กรงเล็บมารทมิฬที่เต็มไปด้วยพลังทำลายล้างสูงสุด เจาะเข้าไปในผิวหนังที่แข็งแกร่งราวเกราะเหล็ก

ครืนนนน!

ผิวหนังของไครเคนปริแตก เลือดสีดำทะมึนพุ่งกระฉูดออกมาอีกครั้ง แต่คราวนี้เฮ่ยเทียนไม่สนใจบาดแผลภายนอก เขาดันกรงเล็บเข้าไปให้ลึกที่สุด พลังมารไหลทะลักเข้าไปในร่างของไครเคนอย่างบ้าคลั่ง พุ่งตรงไปยังจุดศูนย์รวมพลังงานที่เนตรมารทมิฬมองเห็น

“อ๊ากกกกกก!!!” ไครเคนกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดอย่างที่ไม่เคยประสบมาก่อน มันสั่นสะท้านไปทั้งตัว หนวดของมันหยุดการเคลื่อนไหว พลังงานมารที่แผ่ออกมารอบตัวเริ่มอ่อนแรงลง

เฮ่ยเทียนใช้พลังทั้งหมดที่มี ส่งพลังทำลายล้างเข้าไปในแก่นแท้ของไครเคน พลังงานมารของเขากับพลังมารโบราณของไครเคนปะทะกันอย่างรุนแรง ก่อให้เกิดการระเบิดพลังงานภายในร่างกายของสัตว์อสูรยักษ์

"ติ๊ง! สายเลือดจอมมารบรรพกาลของท่านกำลังดูดกลืนพลังงานมารโบราณจากไครเคน!"

เฮ่ยเทียนรู้สึกได้ถึงกระแสพลังงานมหาศาลที่ไหลย้อนกลับเข้ามาในร่างกายของเขา แก่นมารบรรพกาลในตัวเขาสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ราวกับได้รับการเติมเต็มด้วยพลังงานที่ขาดหายไปเป็นเวลานาน ความรู้สึกนี้ไม่ใช่แค่การดูดกลืนพลังงาน แต่เป็นการเชื่อมโยงอย่างลึกซึ้งกับแหล่งกำเนิดพลังงานมารโบราณ

ไครเคนเริ่มอ่อนแรงลงอย่างเห็นได้ชัด ร่างกายของมันยุบตัวลงทีละน้อย หนวดของมันห้อยตกลงมาอย่างหมดเรี่ยวแรง ดวงตาที่เหลืออยู่เต็มไปด้วยความสับสนและความเจ็บปวด พลังงานมารที่เคยคุกรุ่นเริ่มจางหายไป

“กราซซซซซ์... จอมมาร... ข้า... ข้าจดจำได้...” เสียงของไครเคนอ่อนแรงลง มันพึมพำในจิตของเฮ่ยเทียน “พลังงานนี้... กลิ่นอายนี้... ท่านคือ... จอมมารที่แท้จริง...”

ดูเหมือนว่าสายเลือดจอมมารบรรพกาลของเฮ่ยเทียนจะสามารถปลุกความทรงจำบางอย่างของไครเคนได้ ไครเคนซึ่งเคยเป็นผู้พิทักษ์ของอาณาจักรจอมมารราตรี กำลังจดจำผู้ปกครองที่แท้จริงได้หลังจากหลับใหลไปนับหมื่นปี

“ยอมจำนนต่อข้า ไครเคน! หรือจะถูกทำลายไปตลอดกาล!” เฮ่ยเทียนประกาศด้วยน้ำเสียงทรงอำนาจ ออร่าจอมมารของเขาแผ่ปกคลุมไครเคนอย่างสมบูรณ์ บังคับให้มันต้องยอมจำนนด้วยพลังของสายเลือดจอมมารบรรพกาล

ไครเคนนิ่งเงียบไปชั่วขณะ ร่างกายของมันหยุดการต่อต้าน เลือดสีดำที่ไหลออกมาเริ่มหยุดลง จากนั้น มันก็ส่งเสียงคำรามอีกครั้ง แต่คราวนี้ไม่ใช่เสียงคำรามที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้น แต่เป็นเสียงคำรามที่เต็มไปด้วยความเคารพและความยอมจำนน

“ข้า... ไครเคน... ขอถวายความภักดี... แด่จอมมารผู้เป็นนาย...”

"ติ๊ง! ภารกิจหลักฉุกเฉิน 'ปราบอสูรบรรพกาลไครเคน' เสร็จสมบูรณ์! รางวัลความสำเร็จ: 'ผลึกแก่นแท้แห่งไครเคน' (ใช้ในการเสริมสร้างกายามารทมิฬอมตะ) x1, 'ทักษะอสูรแห่งห้วงลึก' ระดับตำนาน x1, ชื่อเสียงจอมมาร +500, แต้มระบบ +10,000! สถานะไครเคน: ยอมจำนนต่อท่านจอมมาร! ไครเคนจะกลายเป็นผู้พิทักษ์แห่งอาณาจักรจอมมารราตรีและเป็นสัตว์อสูรคู่กายของท่าน!"

เฮ่ยเทียนถอนกรงเล็บออกจากร่างของไครเคน ไครเคนค่อยๆ หดหนวดกลับเข้าไปในรอยแยกช้าๆ ร่างกายอันมหึมาของมันค่อยๆ จมลงสู่ใต้พื้นดินอีกครั้ง แต่คราวนี้ไม่ใช่ด้วยความโกรธแค้น แต่ด้วยความสงบและภักดี

“ดีมาก ไครเคน! เจ้าจงหลับใหลเสียก่อน รอวันที่อาณาจักรจอมมารราตรีฟื้นคืนกลับมาอย่างสมบูรณ์ แล้วเจ้าจะได้ตื่นขึ้นมาอีกครั้งเพื่อรับใช้ข้า!” เฮ่ยเทียนสั่งการ ดวงตาจอมมารทมิฬของเขาสั่นไหวด้วยความพึงพอใจ

ผืนดินที่เคยสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงค่อยๆ สงบลง รอยแยกขนาดใหญ่เริ่มปิดตัวลงทีละน้อย ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทิ้งไว้เพียงซากปรักหักพังของภูเขาและป่าไม้ที่ถูกทำลายเป็นพยานถึงการต่อสู้ครั้งยิ่งใหญ่

เฮ่ยเทียนรับรางวัลจากระบบ 'ผลึกแก่นแท้แห่งไครเคน' ส่องประกายสีดำมืดมิดในมือของเขา มันเป็นผลึกที่อัดแน่นไปด้วยพลังงานมารโบราณอันบริสุทธิ์ ส่วน 'ทักษะอสูรแห่งห้วงลึก' ก็ถูกส่งเข้าสู่จิตใจของเขา มันเป็นทักษะที่เกี่ยวข้องกับการควบคุมน้ำและพลังงานแห่งความมืดในระดับที่ลึกซึ้ง

"ติ๊ง! อาณาจักรจอมมารราตรีได้รับการปลดผนึกอย่างสมบูรณ์ และได้รับการคุ้มครองจากอสูรบรรพกาล ไครเคน! ภารกิจ 'ปลุกอาณาจักรจอมมาร' สำเร็จไป 50% แล้ว!"

เฮ่ยเทียนพยักหน้า เขามองไปรอบๆ ซากปรักหักพังของสิ่งที่เคยเป็นภูเขาและป่าไม้เบื้องหน้า การต่อสู้กับไครเคนทำให้เขาได้ทดสอบพลังจอมมารบรรพกาลอย่างเต็มที่ และค้นพบว่าเขายังมีหนทางอีกยาวไกลที่จะต้องไป

แต่ในขณะที่เฮ่ยเทียนกำลังพิจารณาถึงความสำเร็จของเขา จู่ๆ แผ่นดินที่เพิ่งสงบลงก็เริ่มสั่นสะเทือนอีกครั้ง แต่คราวนี้ไม่ใช่แรงสั่นสะเทือนจากใต้ดิน แต่มาจากทิศทางที่ไกลออกไป

"ติ๊ง! ตรวจพบคลื่นพลังงานศักดิ์สิทธิ์ขนาดใหญ่กำลังมุ่งหน้ามายังตำแหน่งของท่าน! ระวังตัว! นี่อาจเป็นกองกำลังจากสวรรค์ที่ตรวจจับการปลดผนึกอาณาจักรจอมมารได้!"

เฮ่ยเทียนเบิกตากว้าง คลื่นพลังงานศักดิ์สิทธิ์? พวกมันมาเร็วเกินไป! ราวกับว่าพวกสวรรค์กำลังเฝ้ารอคอยช่วงเวลานี้อยู่แล้ว

“ฮึ่ม! พวกสวรรค์งั้นหรือ!” เฮ่ยเทียนแสยะยิ้มอย่างเย็นชา ดวงตาจอมมารทมิฬของเขาส่องประกายเรืองรอง พลังมารในกายปะทุขึ้นอีกครั้ง

“ในเมื่อพวกเจ้ากล้ามา ก็จงเตรียมตัวรับมือกับจอมมารที่แท้จริงซะ!”

เขาเตรียมตัวรับมือกับภัยคุกคามใหม่ที่กำลังจะมาถึง แต่คราวนี้ไม่ใช่สัตว์อสูรที่ไร้สติ แต่เป็นศัตรูที่มาพร้อมกับอำนาจและกฎเกณฑ์ของสวรรค์!

“ติ๊ง! ภารกิจหลัก: เผชิญหน้ากองกำลังสวรรค์! รายละเอียด: กองกำลังจากสวรรค์ได้ตรวจจับการปลดผนึกอาณาจักรจอมมารได้ และกำลังมุ่งหน้ามาเพื่อทำลายท่าน! จงแสดงให้พวกมันเห็นถึงพลังของจอมมารที่แท้จริง! รางวัลความสำเร็จ: 'ตราประทับแห่งเทพตกสวรรค์', ชื่อเสียงจอมมาร +1,000, แต้มระบบ +20,000, ปลดล็อก 'ทักษะจอมมารขั้นสูง'!"

เสียงระบบที่ดังขึ้น ยิ่งทำให้ความตั้งใจของเฮ่ยเทียนแข็งแกร่งขึ้น เขาจะไม่มีวันยอมจำนนต่อสวรรค์ที่ไร้ความยุติธรรมอีกต่อไปแล้ว!

ท้องฟ้าเบื้องหน้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีทองอร่าม แสงศักดิ์สิทธิ์สาดส่องลงมาจากเบื้องบน พร้อมกับเสียงแตรศักดิ์สิทธิ์ที่ดังก้องไปทั่วฟ้าดิน กลุ่มนักรบสวรรค์ในชุดเกราะสีทองอร่าม ปีกสีขาวบริสุทธิ์โบยบินลงมาอย่างช้าๆ ออร่าแห่งความศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขากดดันทุกสิ่งทุกอย่างบนพื้นโลก

เฮ่ยเทียนยืนอยู่ตรงนั้นอย่างโดดเดี่ยว ท่ามกลางซากปรักหักพังของอาณาจักรจอมมารที่กำลังฟื้นคืน เขาคือจุดศูนย์รวมแห่งความมืดมิด เป็นเพียงจุดเดียวที่ต้านทานแสงสว่างอันเจิดจ้าของสวรรค์

“มาเลยพวกสวะสวรรค์! จงมาลิ้มรสความพิโรธของจอมมารซะ!” เฮ่ยเทียนคำราม พลังมารในกายของเขาปะทุขึ้นถึงขีดสุด สร้างพายุพลังมารสีดำทะมึนที่พร้อมจะกลืนกินทุกสิ่ง

การเผชิญหน้าระหว่างจอมมารผู้ถือกำเนิดใหม่และกองกำลังจากสวรรค์กำลังจะเริ่มขึ้น ณ ที่แห่งนี้!