เฮ่ยเทียนคำรามกึกก้อง พลังมารสีทมิฬที่พวยพุ่งจากร่างอัดแน่นจนกลายเป็นออร่าสีดำสนิทแผ่คลุมไปทั่วร่างของเขา ออร่ามารอมตะนี้มิเพียงเพิ่มพูนพลังป้องกันจนแข็งแกร่งดุจภูผาศักดิ์สิทธิ์ แต่ยังอัดฉีดความแข็งแกร่งมหาศาลเข้าสู่ทุกอณูของกล้ามเนื้อและกระดูก เขารู้สึกราวกับร่างกายของตนเองได้หลอมรวมกับพลังมารอย่างสมบูรณ์ กลายเป็นเครื่องจักรสังหารที่ไม่รู้จักความเจ็บปวดและความเหนื่อยล้า ความเร็วของเขาพุ่งทะยานจนเกินขีดจำกัดที่ตงฟางอี้จะสามารถคาดเดาได้ เพียงชั่วพริบตา เขาก็ปรากฏกายอยู่เบื้องหน้าแม่ทัพใหญ่เทวะราวกับเงาทมิฬที่ผุดขึ้นจากห้วงนรก
ตงฟางอี้เบิกตากว้างด้วยความตกใจปนหวาดระแวง เขาไม่เคยพบเจอจอมมารคนใดที่สามารถฟื้นตัวและพลิกสถานการณ์ได้รวดเร็วถึงเพียงนี้ พลังมารที่แผ่ออกมาจากร่างของเฮ่ยเทียนบัดนี้มิใช่เพียงพลังของจอมมารระดับกลางอีกต่อไป แต่มันคือพลังที่เปี่ยมไปด้วยกลิ่นอายแห่งความอันตรายที่แม้แต่ตัวเขาเองยังต้องระมัดระวังให้มากที่สุด แม่ทัพใหญ่เทวะรีบกระชับดาบสายฟ้าในมือ พลังอสนีบาตสีทองอร่ามหมุนวนรอบตัวเขาอย่างรวดเร็ว ก่อตัวเป็นโล่สายฟ้าขนาดใหญ่ที่พร้อมจะปะทะกับการโจมตีของเฮ่ยเทียน
“แกคิดว่าจะเอาชนะข้าได้งั้นรึ จอมมารต่ำต้อย!” ตงฟางอี้ตะโกน พยายามรักษาสีหน้าอันเย่อหยิ่งและมั่นใจเอาไว้ แม้ในใจจะเริ่มรู้สึกถึงความกดดันที่เพิ่มขึ้นก็ตาม
เฮ่ยเทียนไม่ตอบ พลังมารที่อัดแน่นในกำปั้นขวาของเขาระเบิดออกเป็นแสงสีดำทะมึน ก่อนจะชกสวนออกไปอย่างไร้ความปราณี “ออร่ามารอมตะ: กำปั้นทมิฬผลาญฟ้า!”
เปรี้ยง!
กำปั้นทมิฬปะทะเข้ากับโล่สายฟ้าของตงฟางอี้อย่างจัง เกิดเสียงระเบิดดังกึกก้องสะท้านฟ้าดิน คลื่นพลังงานมหาศาลแผ่กระจายออกไปรอบทิศทาง ทำลายล้างทุกสิ่งทุกอย่างในรัศมีหลายร้อยเมตร ต้นไม้ภูเขาถล่มทลาย แผ่นดินแตกระแหงเป็นรอยแยกขนาดใหญ่ พลังสายฟ้าและพลังมารปะทะกันอย่างดุเดือด สีทองและสีดำสาดประกายตัดกันบนฟากฟ้า ราวกับสองขั้วอำนาจแห่งจักรวาลกำลังห้ำหั่นกัน
ตงฟางอี้รับรู้ได้ถึงแรงกระแทกอันมหาศาลที่ทะลวงผ่านโล่สายฟ้าเข้ามาถึงแขนของเขา แขนของเขาสั่นสะท้านอย่างรุนแรงจนแทบจะควบคุมดาบสายฟ้าไว้ไม่อยู่ เขากัดฟันกรอดด้วยความเจ็บปวดและไม่เชื่อสายตา “เป็นไปได้อย่างไร พลังของเจ้า...มันเพิ่มขึ้นถึงเพียงนี้!”
เฮ่ยเทียนไม่เปิดโอกาสให้ตงฟางอี้ได้ตั้งตัว พลังมารในร่างของเขายังคงพุ่งพล่านราวกับกระแสน้ำเชี่ยวกราก ออร่ามารอมตะเปล่งประกายเข้มข้นขึ้นอีกระดับ เขากระโดดเข้าใส่ตงฟางอี้อีกครั้งด้วยความเร็วที่เหนือชั้นกว่าเดิม คราวนี้ไม่ใช่แค่กำปั้น แต่เป็นท่วงท่าการโจมตีที่ผสานรวมทักษะสังหารมารทมิฬเข้ากับพละกำลังอันบ้าคลั่งของออร่ามารอมตะ
“ทักษะสังหารมารทมิฬ: ฝ่ามือมารผลาญวิญญาณ!”
เฮ่ยเทียนใช้ฝ่ามือทั้งสองข้างโจมตีออกไปพร้อมกัน พลังมารสีดำสนิทแปรสภาพเป็นรูปฝ่ามือขนาดใหญ่หลายสิบฝ่ามือ พุ่งเข้าใส่ตงฟางอี้จากทุกทิศทางราวกับพายุทมิฬอันบ้าคลั่ง ตงฟางอี้พยายามใช้ดาบสายฟ้าฟาดฟันฝ่ามือมารเหล่านั้น แต่จำนวนของมันมีมากเกินไปและแต่ละฝ่ามือก็อัดแน่นไปด้วยพลังทำลายล้างที่น่าสะพรึงกลัว แรงปะทะที่ต่อเนื่องทำให้เขาถูกผลักดันถอยหลังไปหลายสิบเมตร ร่างกายของเขาสั่นสะท้าน ผิวหนังเริ่มมีรอยไหม้เกรียมจากพลังมารที่แทรกซึมเข้ามา
“Ding! ท่านได้รับค่าประสบการณ์จากการต่อสู้กับศัตรูระดับสูง!” “Ding! พลังมารของท่านได้รับการหล่อเลี้ยงจากการต่อสู้! ระดับพลังมารเพิ่มขึ้นเล็กน้อย!” “Ding! ออร่ามารอมตะ (ระดับ 1) ได้รับการฝึกฝนอย่างเข้มข้น! ความชำนาญเพิ่มขึ้น!”
เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นในห้วงความคิดของเฮ่ยเทียน แต่เขาไม่มีเวลามาสนใจ เขากำลังจดจ่ออยู่กับการต่อสู้ตรงหน้า พลังที่เพิ่มขึ้นจากการอัปเกรดออร่ามารอมตะทำให้เขารู้สึกได้ว่าตัวเองแข็งแกร่งขึ้นทุกขณะ การโจมตีของเขามีน้ำหนักและรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ราวกับเครื่องจักรที่ถูกไขลานจนถึงขีดสุด
ตงฟางอี้กัดฟันกรอด เขากระตุ้นพลังอสนีบาตทั้งหมดที่มีในร่าง สร้างกำแพงสายฟ้าหนาทึบขึ้นมาป้องกันการโจมตีของเฮ่ยเทียน แต่กำแพงสายฟ้าก็ถูกฝ่ามือมารผลาญวิญญาณของเฮ่ยเทียนทะลวงเข้ามาอย่างต่อเนื่อง แรงปะทะที่รุนแรงทำให้เขาต้องถอยร่นออกไปไม่หยุดหย่อน สภาพของเขาตอนนี้ดูย่ำแย่กว่าเมื่อครู่มากนัก ชุดเกราะสีทองอร่ามของเขามีรอยไหม้เกรียมหลายแห่ง เส้นผมสีขาวของเขาถูกลมปราณมารพัดจนยุ่งเหยิง
“เจ้าบังอาจทำร้ายข้าได้ถึงเพียงนี้! ข้าคือแม่ทัพใหญ่เทวะตงฟางอี้ ผู้บัญชาการทัพสวรรค์! ไม่มีทางที่ข้าจะพ่ายแพ้ต่อจอมมารต่ำต้อยเช่นเจ้า!” ตงฟางอี้คำรามด้วยความกราดเกรี้ยว ดวงตาของเขาลุกโชนด้วยโทสะ เขาไม่เคยถูกทำให้ตกอยู่ในสภาพที่น่าอับอายเช่นนี้มาก่อน
“แม่ทัพใหญ่เทวะงั้นรึ? สำหรับข้าแล้ว เจ้าก็แค่สุนัขรับใช้สวรรค์ที่อยุติธรรมเท่านั้น!” เฮ่ยเทียนสวนกลับด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันและเย็นชา พลังมารในร่างของเขาพุ่งสูงขึ้นอีกครั้ง เขาเร่งความเร็วในการโจมตีให้รุนแรงยิ่งขึ้น ดุจสายฟ้าฟาดสีดำที่ผ่าลงมาจากฟากฟ้า
การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือด เฮ่ยเทียนใช้ความเร็วและพละกำลังที่เหนือกว่า โจมตีตงฟางอี้อย่างไม่หยุดยั้ง ทุกการเคลื่อนไหว ทุกกำปั้น ทุกฝ่ามือ ล้วนอัดแน่นไปด้วยพลังมารที่พร้อมจะทำลายล้างทุกสิ่ง ตงฟางอี้ต้องใช้ประสบการณ์การต่อสู้และพลังอสนีบาตทั้งหมดที่มีเพื่อรับมือ เขาฟาดฟันดาบสายฟ้า สร้างม่านอสนีบาต ปล่อยลูกบอลสายฟ้าเพื่อถ่วงเวลาและโจมตีกลับ แต่เฮ่ยเทียนก็สามารถหลบเลี่ยงหรือรับมือกับการโจมตีเหล่านั้นได้ด้วยออร่ามารอมตะที่แข็งแกร่ง
เฮ่ยเทียนสังเกตเห็นว่าการโจมตีของตงฟางอี้เริ่มช้าลงและพลังอสนีบาตที่แผ่ออกมาจากร่างของเขาก็เริ่มอ่อนแรงลงเช่นกัน นี่เป็นสัญญาณว่าแม่ทัพใหญ่เทวะผู้นี้กำลังถึงขีดจำกัดแล้ว
“ถึงเวลาแล้วที่จะจบเรื่องนี้!” เฮ่ยเทียนคำราม พลังมารในร่างของเขาระเบิดออกเป็นระลอกคลื่นสีดำทะมึน แผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ ออร่ามารอมตะของเขาส่องประกายเจิดจ้า ราวกับดวงอาทิตย์สีดำที่กำลังจะกลืนกินทุกสิ่ง
“ทักษะสังหารมารทมิฬ: เพลิงมารโลกันต์!”
เฮ่ยเทียนยกมือขึ้นเหนือศีรษะ พลังมารมหาศาลรวมตัวกันที่ฝ่ามือของเขา แปรสภาพเป็นลูกบอลเพลิงสีดำขนาดมหึมา ลูกบอลเพลิงมารนี้ไม่เพียงแต่เปล่งแสงสีดำที่มืดมิดและน่าสะพรึงกลัว แต่ยังแผ่ความร้อนที่สามารถแผดเผาทุกสิ่งให้มอดไหม้เป็นจุล และกลิ่นอายแห่งความสิ้นหวังที่ทำให้วิญญาณสั่นคลอน
ตงฟางอี้มองลูกบอลเพลิงมารที่กำลังก่อตัวขึ้นด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความตกใจและหวาดกลัวอย่างแท้จริง พลังที่แผ่ออกมาจากมันนั้นรุนแรงยิ่งกว่าการโจมตีใดๆ ที่เฮ่ยเทียนเคยใช้มา มันคือพลังที่สามารถทำลายล้างทุกสิ่งทุกอย่างบนเส้นทางของมัน
“ไม่… นี่มันเป็นไปไม่ได้! พลังมารระดับนี้… เจ้าเป็นใครกันแน่!” ตงฟางอี้ตะโกน พยายามรวบรวมพลังอสนีบาตที่เหลือทั้งหมดในร่างของเขา ก่อตัวเป็นมังกรอสนีบาตอีกครั้ง แต่คราวนี้มันดูซีดจางและอ่อนแอลงกว่าครั้งก่อนมาก
“ข้าคือจอมมาร เฮ่ยเทียน ผู้ที่จะล้มล้างสวรรค์ที่อยุติธรรมของพวกเจ้า!” เฮ่ยเทียนตอบกลับด้วยเสียงที่ดุดันและเด็ดขาด เขาไม่รอช้า พุ่งลูกบอลเพลิงมารโลกันต์เข้าใส่ตงฟางอี้อย่างรวดเร็วและรุนแรง
ลูกบอลเพลิงมารพุ่งทะยานไปในอากาศ แผ่รัศมีแห่งความมืดมิดและหายนะ เส้นทางที่มันเคลื่อนผ่านนั้น ทุกสิ่งทุกอย่างมอดไหม้กลายเป็นเถ้าถ่านในพริบตา มันปะทะเข้ากับมังกรอสนีบาตที่ตงฟางอี้สร้างขึ้นอย่างจัง
เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงกงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงท
จอมมารระบบพิชิตสวรรค์
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก