ตอนที่ 23 — จอมมารท้าชนฟ้า

เมฆดำทะมึนที่เคยหมุนวนอยู่เบื้องบนพลันก่อตัวหนาแน่นยิ่งขึ้น เสียงฟ้าผ่าคำรามก้องราวกับจะฉีกทำลายผืนนภา แสงสีทองที่สาดส่องลงมาราวกับสายฟ้าฟาดเมื่อครู่บัดนี้กลับรวมตัวกัน ก่อร่างเป็นกลุ่มก้อนพลังงานอันเจิดจ้า ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นเงาร่างสูงใหญ่หลายร่างที่ค่อยๆ ปรากฏขึ้นท่ามกลางพายุเมฆดำสนิทนั้น พวกเขาสวมชุดเกราะสีทองอร่ามที่ส่องประกายเรืองรอง แม้จะอยู่ห่างไกลแต่ก็สัมผัสได้ถึงออร่าแห่งอำนาจอันน่าเกรงขามที่แผ่ซ่านออกมาจนอากาศโดยรอบบิดเบี้ยว

เฮ่ยเทียนเงยหน้ามองกลุ่มเทพที่ปรากฏกาย ‌ความท้าทายในดวงตาของเขาไม่จางหายไปแม้แต่น้อย เขารู้ดีว่าการสังหารแม่ทัพเทวะตงฟางอี้จะต้องนำมาซึ่งการตอบโต้ที่รุนแรงกว่าเดิม และนี่คือสิ่งที่เขาต้องการ การเผชิญหน้ากับสวรรค์โดยตรงคือหนทางเดียวที่จะพิสูจน์พลังและบดขยี้ความอยุติธรรมที่กดขี่เขามาตลอดชีวิต

เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นอีกครั้ง ยืนยันถึงสิ่งที่เขากำลังเผชิญหน้า

[คำเตือน! กองกำลังเทวะระดับสูง: ผู้บัญชาการเทวะอวี้หลิง และหน่วยรบพิเศษเทวะ ​“ทลายมาร” จำนวนสิบตน ได้ปรากฏกายแล้ว!] [ผู้บัญชาการเทวะอวี้หลิง: ระดับ 120 (ราชันย์เทวะขั้นต้น), สถานะ: โกรธจัด] [หน่วยรบพิเศษเทวะ ‍“ทลายมาร”: ระดับ 100 (แม่ทัพเทวะขั้นสูง), สถานะ: พร้อมรบ]

“ราชันย์เทวะขั้นต้น... ฮึ!” เฮ่ยเทียนแค่นเสียงหัวร่อในลำคอ ‌ระดับ 120 นั้นสูงกว่าเขาถึงสี่สิบระดับ และยังมีแม่ทัพเทวะขั้นสูงอีกสิบตนเป็นกำลังเสริม นี่ไม่ใช่การต่อสู้ที่ง่ายดายอีกต่อไป แต่นั่นยิ่งจุดประกายความบ้าคลั่งในจิตใจของเขา

“นายท่าน นี่มัน...” หลินเฟิงเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ‍ใบหน้าของเขาซีดเผือดราวกับศพ เมื่อเห็นเงาร่างเหล่านั้นปรากฏกายอย่างชัดเจน เขาก็ถึงกับทรุดตัวลงคุกเข่าด้วยความหวาดกลัว “เป็นไปไม่ได้... ราชันย์เทวะ! พวกเขาส่งราชันย์เทวะมาจริงๆ” ซู่อิงเองก็ไม่ต่างกัน เธอตัวสั่นงันงก ดวงตาเบิกกว้างด้วยความหวาดหวั่นพรั่นพรึง ​ราชันย์เทวะคือขีดจำกัดสูงสุดที่พวกเขาเคยได้ยิน เป็นผู้ที่มีอำนาจเหนือกว่าแม่ทัพเทวะหลายเท่าตัว และการได้เห็นพวกเขาด้วยตาตนเองนั้นเป็นเรื่องที่เหนือจินตนาการ

“ลุกขึ้น!” เฮ่ยเทียนตวาดเสียงเย็น “พวกเจ้าเป็นข้ารับใช้ของข้า ความกลัวไม่เคยอยู่ในพจนานุกรมของจอมมาร!” คำพูดของเขาแฝงด้วยพลังปราณมารอันแข็งกร้าว ทำให้หลินเฟิงและซู่อิงรู้สึกเหมือนถูกเข็มทิ่มแทงไปทั่วร่าง พวกเขาจำต้องฝืนลุกขึ้นยืน ​แม้ว่าขาจะยังคงสั่นเทาไม่หยุดก็ตาม

กลุ่มเงาร่างสีทองนั้นเคลื่อนที่ลงมาด้วยความเร็วเหนือเสียง พวกเขาร่อนลงสู่พื้นดินห่างจากเฮ่ยเทียนเพียงไม่กี่ร้อยเมตร แสงสีทองสว่างจ้าจากชุดเกราะสะท้อนกับพื้นดินที่แตกระแหง เผยให้เห็นใบหน้าอันเคร่งขรึมและเปี่ยมด้วยทิฐิของเหล่าเทพ

ผู้นำของกลุ่มคือชายร่างสูงโปร่งผู้หนึ่ง ใบหน้าของเขาหล่อเหลาราวกับถูกสลักเสลาจากหยกเนื้อดี แต่แววตาของเขากลับฉายแววเย็นชาและเต็มไปด้วยความหยิ่งทะนง เขาคือผู้บัญชาการเทวะอวี้หลิง เบื้องหลังเขายืนเรียงรายเหล่าหน่วยรบพิเศษเทวะ ​"ทลายมาร" ทั้งสิบตน แต่ละตนล้วนมีออร่าแข็งแกร่งไม่แพ้ตงฟางอี้เลยแม้แต่น้อย

“มารต่ำช้า!” อวี้หลิงเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นกังวานราวกับเสียงระฆังทองคำ “กล้าดียังไงถึงได้สังหารแม่ทัพเทวะตงฟางอี้ มารดาบังเกิดเกล้าของเจ้าไม่ได้สั่งสอนหรืออย่างไรว่าการต่อต้านสวรรค์คือบาปมหันต์!” “แม่ทัพเทวะตงฟางอี้? เจ้าหมายถึงเจ้ากระจอกนั่นน่ะหรือ?” เฮ่ยเทียนยิ้มเยาะ “เขาอ่อนแอเกินไปที่จะเป็นแม่ทัพเทวะของพวกเจ้าเสียด้วยซ้ำ การตายของเขาเป็นเพียงการพิสูจน์ว่าสวรรค์ของพวกเจ้านั้นเน่าเฟะและไร้ซึ่งความสามารถเพียงใด”

คำพูดของเฮ่ยเทียนทำให้ใบหน้าของอวี้หลิงบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยว “บังอาจ! เจ้ามารปากกล้า!” อวี้หลิงยกมือขึ้นชี้ตรงมาที่เฮ่ยเทียน พลังศักดิ์สิทธิ์สีทองเข้มข้นแผ่ออกมาจากร่างของเขาราวกับคลื่นสึนามิ “ข้า อวี้หลิง ราชันย์เทวะแห่งทัพปราบมาร จะเป็นผู้ส่งเจ้าลงนรกภูมิด้วยมือของข้าเอง!”

“นรกภูมิ? ฮ่าๆๆ!” เฮ่ยเทียนหัวเราะเสียงดังลั่น ราวกับได้ยินเรื่องตลกที่สุดในโลก “พวกเจ้าคิดว่ามีอำนาจจะส่งข้าลงนรกภูมิได้หรือ? ข้านี่แหละที่จะส่งพวกเจ้าขึ้นสวรรค์ชั้นเจ็ดไปอยู่กับบรรพบุรุษของพวกเจ้า!” พลังมารดำทะมึนปะทุออกจากร่างของเฮ่ยเทียน ออร่าแห่งความชั่วร้ายแผ่กระจายไปทั่วบริเวณ ตัดกับรัศมีสีทองของเหล่าเทพอย่างชัดเจน

“บุก!” อวี้หลิงไม่รอช้าอีกต่อไป เขาสั่งการด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด เหล่าหน่วยรบพิเศษเทวะ "ทลายมาร" ทั้งสิบนายพุ่งเข้าหาเฮ่ยเทียนในทันที พวกเขาเคลื่อนไหวพร้อมเพรียงกันราวกับร่างเดียว แต่ละคนชักอาวุธประจำกายออกมา ไม่ว่าจะเป็นทวนแสง ดาบทองคำ หรือขวานศักดิ์สิทธิ์ พวกเขาสร้างคลื่นพลังศักดิ์สิทธิ์ที่พุ่งเข้าใส่เฮ่ยเทียนจากทุกทิศทาง

เฮ่ยเทียนไม่หลบเลี่ยง เขาสูดลมหายใจเข้าลึก พลังมารในร่างหมุนวนอย่างรวดเร็ว “พลังมารโลหิต!” เส้นสายโลหิตสีดำแดงพุ่งทะยานออกจากร่างของเขาราวกับหนวดปลาหมึกนับร้อยสาย เข้าปะทะกับคลื่นพลังศักดิ์สิทธิ์ที่พุ่งเข้ามา เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว พื้นดินสั่นสะเทือน ฝุ่นควันคลุ้งไปทั่วบริเวณ

[ท่านได้รับค่าประสบการณ์ 10,000 หน่วย!] [ท่านได้รับค่าประสบการณ์ 12,000 หน่วย!] [ท่านได้รับค่าประสบการณ์ 11,500 หน่วย!]

เฮ่ยเทียนใช้ “สัมผัสเทวะมาร” ที่เพิ่งได้รับมา เขารู้สึกถึงกระแสพลังศักดิ์สิทธิ์ที่ไหลเวียนอยู่ในตัวของเหล่าเทพแต่ละตนอย่างชัดเจน เขามองเห็นถึงจุดอ่อนและความไม่สมบูรณ์ของพลังเหล่านั้น ราวกับว่า "แก่นเทวะ" ที่เขาได้รับมาทำให้เขามีความเข้าใจลึกซึ้งถึงธรรมชาติของพลังเทวะ

“น่าสนใจ...” เฮ่ยเทียนพึมพำในใจ “พลังเทวะของพวกเจ้าก็มีขีดจำกัดเหมือนกัน!” เขาพุ่งตัวเข้าใส่หน่วยรบพิเศษเทวะที่อยู่ใกล้ที่สุด แขนของเขากลายเป็นกรงเล็บมารสีดำทะมึน ฟาดฟันออกไปอย่างรวดเร็วและรุนแรง หน่วยรบเทวะนายนั้นยกดาบทองคำขึ้นป้องกัน แต่พลังของเฮ่ยเทียนเกินกว่าที่เขาจะรับไหว ดาบทองคำหักสะบั้น ร่างของเทพนายนั้นกระเด็นออกไปไกล อวัยวะภายในได้รับความเสียหายอย่างหนัก

[ท่านสังหารหน่วยรบพิเศษเทวะ "ทลายมาร" ระดับ 100!] [ท่านได้รับค่าประสบการณ์ 1,500,000 หน่วย!] [ท่านได้รับแต้มมาร 5,000 แต้ม!] [ท่านได้รับ 'แก่นเทวะขั้นกลาง' จำนวน 1 ชิ้น!]

“แก่นเทวะขั้นกลาง!” เฮ่ยเทียนรู้สึกประหลาดใจ การสังหารเทพระดับสูงทำให้เขาได้รับสิ่งที่เหนือกว่า "แก่นเทวะ" ของตงฟางอี้เสียอีก เฮ่ยเทียนไม่หยุดยั้ง เขาวาดมือออกไป อักขระมารสีดำนับพันปรากฏขึ้นและพุ่งเข้าพันธนาการหน่วยรบเทวะอีกสองตน พวกเขากรีดร้องด้วยความเจ็บปวดเมื่อพลังมารกัดกินพลังศักดิ์สิทธิ์ในร่าง

“สัมผัสเทวะมาร!” เฮ่ยเทียนกระตุ้นพลังทักษะใหม่ พลังมารสีดำพุ่งตรงเข้าสู่ร่างของหน่วยรบเทวะที่ถูกพันธนาการไว้ แย่งชิงและเปลี่ยนถ่ายพลังศักดิ์สิทธิ์ให้กลายเป็นพลังมาร ดวงตาของหน่วยรบเทวะทั้งสองเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัว พวกเขาสัมผัสได้ถึงพลังอันน่าสะพรึงกลัวที่กำลังกัดกินวิญญาณของพวกเขา

“ไม่จริง! นี่มันทักษะอะไรกัน!” “พลังศักดิ์สิทธิ์ของข้ากำลังถูกช่วงชิงไป!”

[ท่านใช้ทักษะ 'สัมผัสเทวะมาร' สำเร็จ!] [ท่านได้รับพลังศักดิ์สิทธิ์บริสุทธิ์ 50,000 หน่วย!] [ท่านแปลงพลังศักดิ์สิทธิ์เป็นพลังมาร 25,000 หน่วย!] [หน่วยรบพิเศษเทวะ "ทลายมาร" สองตนติดสถานะ 'อ่อนแอ' และ 'พลังมารกัดกิน'.]

นี่เป็นครั้งแรกที่เฮ่ยเทียนได้ใช้ทักษะ "สัมผัสเทวะมาร" อย่างจริงจัง และผลลัพธ์ที่ได้ก็ยอดเยี่ยมเกินคาด ทักษะนี้ไม่เพียงแต่สามารถช่วงชิงพลังของเทพได้ แต่ยังสามารถเปลี่ยนพลังศักดิ์สิทธิ์ให้กลายเป็นพลังมารเพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้กับตัวเขาเองได้อีกด้วย

“น่าสนใจ...” เฮ่ยเทียนยิ้มเยาะ “พลังศักดิ์สิทธิ์ของพวกเจ้าก็ไม่ต่างจากเชื้อเพลิงให้ข้าแข็งแกร่งขึ้น!” เขาพุ่งเข้าจัดการหน่วยรบเทวะที่เหลืออย่างรวดเร็ว แม้จะมีจำนวนมากกว่า แต่พลังของเฮ่ยเทียนก็เหนือกว่ามาก บวกกับความเข้าใจในพลังเทวะจาก "แก่นเทวะ" ทำให้เขาสามารถคาดเดาและตอบโต้การโจมตีของฝ่ายตรงข้ามได้อย่างแม่นยำ

ในขณะที่เฮ่ยเทียนกำลังจัดการกับหน่วยรบพิเศษเทวะ อวี้หลิงก็ยืนนิ่งเฝ้าสังเกตการณ์ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ดวงตาของเขาฉายแววประหลาดใจและโกรธแค้น เขาไม่คิดว่ามารต่ำต้อยตนนี้จะสามารถต่อสู้กับหน่วยรบพิเศษของเขาได้อย่างสูสีถึงเพียงนี้

“เจ้ามารผู้นี้... พลังของมันเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว!” อวี้หลิงพึมพำกับตัวเอง “ข้าคงต้องลงมือเอง!” อวี้หลิงก้าวเท้าออกมาข้างหน้าเพียงก้าวเดียว แต่ทุกย่างก้าวของเขากลับทำให้ผืนนภาสั่นสะเทือน พลังศักดิ์สิทธิ์สีทองเข้มข้นแผ่ซ่านออกมาจากร่างของเขาจนออร่ามารของเฮ่ยเทียนถูกกดดันให้ถอยร่น

“จอมมาร เฮ่ยเทียน! เจ้าบังอาจสังหารทหารของสวรรค์! ข้าขอสาบานว่าจะบดขยี้วิญญาณของเจ้าให้แหลกสลาย!” อวี้หลิงคำราม เขาชักอาวุธประจำกายออกมา มันคือกระบี่แสงสีทองอร่ามที่เปล่งประกายเจิดจ้า ราวกับเป็นส่วนหนึ่งของแสงอาทิตย์ที่ถูกกักเก็บไว้ในคมกระบี่ กระบี่เล่มนี้มีออร่าที่แข็งแกร่งและบริสุทธิ์อย่างหาใดเปรียบ และการปรากฏตัวของมันทำให้พลังงานโดยรอบดูเหมือนจะหยุดนิ่ง

“มาเลย!” เฮ่ยเทียนไม่เกรงกลัว เขารู้สึกตื่นเต้นกับความท้าทายตรงหน้า นี่คือการต่อสู้กับราชันย์เทวะ! ในตอนนี้ หน่วยรบพิเศษเทวะ "ทลายมาร" สิบตนถูกเฮ่ยเทียนสังหารไปแล้วห้าตน อีกห้าตนที่เหลือได้รับบาดเจ็บสาหัสและกำลังพยายามถอยร่น แต่พลังปราณมารของเฮ่ยเทียนยังคงไล่ล่าและกลืนกินพวกเขาอย่างต่อเนื่อง

อวี้หลิงพุ่งเข้าใส่เฮ่ยเทียนด้วยความเร็วที่ไม่อาจมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า กระบี่แสงในมือของเขากรีดอากาศเป็นแนวโค้งสีทอง พลังศักดิ์สิทธิ์ที่อัดแน่นอยู่ในกระบี่นั้นรุนแรงจนสามารถฉีกทำลายภูเขาให้แหลกละเอียดได้ในพริบตา

เฮ่ยเทียนยกกรงเล็บมารของเขาขึ้นรับ การปะทะกันครั้งแรกทำให้เกิดคลื่นกระแทกขนาดใหญ่ที่พัดพาหลินเฟิงและซู่อิงที่อยู่ห่างออกไปจนกระเด็น พวกเขาทั้งคู่ถึงกับกระอักเลือดออกมาด้วยความตกใจและหวาดกลัว

“นี่คือพลังของราชันย์เทวะ!” หลินเฟิงร้องลั่น เฮ่ยเทียนรู้สึกถึงแรงมหาศาลที่ปะทะเข้ามาที่แขนของเขา มันหนักหน่วงและบริสุทธิ์เกินกว่าที่เขาเคยเผชิญหน้ามา พลังมารของเขาแม้จะแข็งแกร่ง แต่เมื่อปะทะกับพลังศักดิ์สิทธิ์ขั้นสูงของราชันย์เทวะแล้ว ก็ยังรู้สึกถึงความแตกต่าง

“ฮึ่ม!” เฮ่ยเทียนแค่นเสียง เขาถอยหลังไปครึ่งก้าวเพื่อปรับสมดุล แต่ในดวงตาของเขากลับไม่มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย “เจ้ายังแข็งแกร่งไม่พอที่จะต่อกรกับสวรรค์!” อวี้หลิงเย้ยหยัน พลางวาดกระบี่แสงเข้าใส่เฮ่ยเทียนอีกครั้งอย่างต่อเนื่อง

เฮ่ยเทียนใช้ทักษะ “สัมผัสเทวะมาร” อีกครั้ง เขาสัมผัสได้ถึงกระแสพลังงานที่ไหลเวียนอยู่ในกระบี่ของอวี้หลิง เขามองเห็นถึงรูปแบบการโจมตีและจุดช่องว่างเล็กๆ น้อยๆ ที่อวี้หลิงยังไม่ได้ตระหนักถึง “กระบี่เทพสุริยะ!” อวี้หลิงคำราม พลังแสงสีทองพุ่งออกจากกระบี่ของเขากลายเป็นลำแสงขนาดใหญ่ที่พุ่งตรงเข้าใส่เฮ่ยเทียน

“โล่มารอเวจี!” เฮ่ยเทียนใช้ทักษะป้องกัน พลังมารดำทะมึนก่อตัวเป็นโล่ขนาดใหญ่ที่แข็งแกร่ง พลังทั้งสองปะทะกันอย่างรุนแรง เสียงระเบิดดังกึกก้องไปทั่วบริเวณราวกับโลกกำลังจะแตกสลาย โล่มารของเฮ่ยเทียนเริ่มปรากฏรอยร้าว แต่ก็ยังสามารถต้านทานการโจมตีของอวี้หลิงได้

“ไม่เลว! เจ้ามารต่ำช้า เจ้าสามารถรับการโจมตีของข้าได้ถึงเพียงนี้!” อวี้หลิงเอ่ยขึ้นด้วยความประหลาดใจ “แต่การโจมตีต่อไป เจ้าจะต้องตาย!” อวี้หลิงรวบรวมพลังศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดในร่าง กระบี่แสงของเขาส่องประกายเจิดจ้ากว่าเดิมนับสิบเท่า พลังแห่งราชันย์เทวะปะทุออกมาอย่างเต็มที่ อากาศโดยรอบถูกกดดันจนบิดเบี้ยว แม้แต่เมฆดำทะมึนบนท้องฟ้าก็ยังถูกแสงศักดิ์สิทธิ์นั้นผลักดันให้ถอยร่น

เฮ่ยเทียนยืนหยัดมั่น เขาเข้าใจดีว่านี่คือการโจมตีที่รุนแรงที่สุดของอวี้หลิง แต่แทนที่จะหวาดกลัว ในใจของเขากลับมีแต่ความบ้าคลั่งที่เพิ่มพูนขึ้น “ราชันย์เทวะงั้นหรือ? มาดูกันว่าเจ้าจะแข็งแกร่งกว่าจอมมารอย่างข้าได้แค่ไหน!” เฮ่ยเทียนรวบรวมพลังมารทั้งหมดในร่าง พลังมารสีดำแดงหมุนวนอยู่รอบตัวเขา สร้างพายุแห่งความมืดมิดที่พร้อมจะกลืนกินทุกสิ่ง

[ระบบแจ้งเตือน: ตรวจพบภารกิจ 'พิชิตราชันย์เทวะ'!] [ภารกิจ: สังหารผู้บัญชาการเทวะอวี้หลิง!] [รางวัล: ค่าประสบการณ์ 10,000,000 หน่วย, แต้มมาร 50,000 แต้ม, 'แก่นราชันย์เทวะ' 1 ชิ้น, สุ่มได้รับทักษะพิเศษระดับตำนาน!] [ความล้มเหลว: ตาย!]

ดวงตาของเฮ่ยเทียนเปล่งประกายเมื่อเห็นภารกิจใหม่ รางวัลที่ได้รับนั้นช่างล่อใจเกินต้านทาน! “แก่นราชันย์เทวะ... ทักษะพิเศษระดับตำนาน!” นี่คือโอกาสที่จะก้าวข้ามขีดจำกัดของตนเอง!

อวี้หลิงเงื้อกระบี่ขึ้นสูง แสงศักดิ์สิทธิ์รวมตัวกันเป็นดาบขนาดยักษ์ที่พุ่งทะยานลงมาจากท้องฟ้า ราวกับสายฟ้าฟาดจากสวรรค์เบื้องบน “จงรับความพิโรธของสวรรค์! วิชาเทวะ: สุริยะพิฆาตมาร!” แสงดาบสีทองพุ่งตรงเข้าใส่เฮ่ยเทียนด้วยความเร็วที่เหนือกว่าทุกสิ่ง มันคือการโจมตีที่สามารถบดขยี้ทุกสิ่งให้กลายเป็นผุยผง

เฮ่ยเทียนคำรามลั่น พลังมารทั้งร่างปะทุขึ้นสู่ขีดสุด เขายกมือทั้งสองข้างขึ้น พลังมารสีดำแดงหลอมรวมกันเป็นก้อนพลังงานขนาดใหญ่ที่หมุนวนอย่างบ้าคลั่ง ก่อนจะพุ่งเข้าปะทะกับแสงดาบสุริยะอย่างไม่เกรงกลัว

“ข้าคือเฮ่ยเทียน! จอมมารผู้ท้าทายสวรรค์!” การปะทะกันของพลังทั้งสองทำให้มิติโดยรอบสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง พลังงานมหาศาลระเบิดออก เสียงดังกึกก้องไปทั่วทั้งแผ่นดิน ราวกับโลกกำลังจะฉีกขาดออกเป็นเสี่ยงๆ ท่ามกลางแสงสว่างอันเจิดจ้าและคลื่นพลังงานที่บ้าคลั่ง ร่างของเฮ่ยเทียนยังคงยืนหยัดมั่น ดวงตาของเขาสะท้อนถึงความมุ่งมั่นอันแรงกล้าที่จะพิชิตทุกสิ่ง แม้จะต้องแลกด้วยชีวิตก็ตาม

แต่ในขณะที่เฮ่ยเทียนกำลังใช้พลังทั้งหมดเพื่อต้านทานการโจมตีของอวี้หลิง ท้องฟ้าที่มืดครึ้มอยู่แล้วกลับยิ่งมืดมิดลงไปอีก เมฆดำทะมึนที่ก่อตัวอยู่เบื้องบนพลันก่อตัวหนาแน่นยิ่งกว่าเดิม และจากใจกลางของพายุเมฆนั้น แสงสีแดงฉานขนาดมหึมาก็สาดส่องลงมา ราวกับดวงตาที่เปิดกว้างของอสูรร้ายบางตนที่กำลังจ้องมองลงมายังโลกเบื้องล่าง

เสียงคำรามกึกก้องที่แตกต่างจากฟ้าร้องใดๆ ก็ตามดังขึ้นจากเบื้องบน มันเป็นเสียงที่เต็มไปด้วยความพิโรธและอำนาจที่ไม่อาจหยั่งถึง [คำเตือน! กองกำลังเทวะระดับสูงสุดกำลังเคลื่อนที่! ตรวจพบ 'ราชันย์เทพสงคราม' กำลังเข้าสู่พื้นที่!] เฮ่ยเทียนหันไปมองท้องฟ้าที่ถูกย้อมด้วยสีแดงฉาน ในใจของเขาปรากฏความรู้สึกที่คาดไม่ถึง... ไม่ใช่ความกลัว แต่เป็นความตื่นเต้นที่เพิ่มพูนขึ้นอีกระดับ! “ราชันย์เทพสงคราม? ฮ่าๆๆ! สวรรค์ของพวกเจ้ายังไม่ยอมแพ้สินะ!” แต่ในขณะที่เขากำลังเผชิญหน้ากับการโจมตีของอวี้หลิงและกำลังพลเทวะอีกระลอกที่กำลังมาถึง จู่ๆ ผืนดินใต้เท้าของเขาก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง และรอยร้าวขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นจากพื้นดินเบื้องล่าง พร้อมกับกลิ่นอายของพลังงานโบราณที่ปะทุขึ้นมาราวกับภูเขาไฟกำลังจะระเบิด! เสียงกรีดร้องอันโหยหวนและน่าสะพรึงกลัวดังมาจากใต้พื้นพิภพ ราวกับมีบางสิ่งบางอย่างกำลังตื่นขึ้นจากหลับใหลที่ยาวนาน!