ตอนที่ 30 — อเวจีกลืนเทพ

พลังงานแห่งอเวจีสีดำสนิทแผ่ซ่านออกมาจากปลายนิ้วของเฮ่ยเทียน มันไม่ใช่เพียงแค่พลังงาน แต่มันคือการรวมตัวของความว่างเปล่า ความมืดมิด และความสิ้นหวัง พุ่งทะยานเข้าปะทะร่างของเทพแห่งกฎเกณฑ์ที่ถูกพันธนาการอยู่ แรงปะทะนั้นมหาศาลเกินกว่าที่จิตใจของสิ่งมีชีวิตใดจะจินตนาการได้ มันไม่ใช่เสียงระเบิดที่ดังกึกก้อง ‌แต่เป็นเสียงที่เงียบงันราวกับจักรวาลกำลังถูกฉีกกระชาก เสียงกรีดร้องที่ไม่มีเสียงเกิดขึ้นในมิติที่บิดเบี้ยว แรงสั่นสะเทือนที่เกิดขึ้นทำลายล้างทุกสิ่งในรัศมีหลายสิบลี้ ต้นไม้โบราณที่ยืนหยัดมานับหมื่นปีถูกฉีกเป็นชิ้นๆ ภูเขาหินสูงตระหง่านยุบตัวลงกลายเป็นฝุ่นผง แม้แต่กาลอวกาศเองก็ดูเหมือนจะบิดเบี้ยวและแตกสลายภายใต้แรงปะทะนั้น

ร่างของเทพแห่งกฎเกณฑ์ที่เคยโอ่อ่าสง่างาม บัดนี้ถูกกลืนกินโดยพลังงานแห่งอเวจี แสงสีทองอันเจิดจรัสที่เคยเป็นรัศมีแห่งเทพถูกบดบังด้วยความมืดมิดที่ไม่อาจหยั่งถึง ​ร่างกายของเขาสั่นสะท้านอย่างรุนแรง พลังเทพที่หล่อเลี้ยงร่างมานับอนันต์กัลป์กำลังถูกกัดกร่อนอย่างรวดเร็ว เสียงกรีดร้องที่แทบจะไม่ได้ยินเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากของเทพผู้สูงส่งผู้นั้น ดวงตาที่เคยเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งบัดนี้ฉายแววหวาดกลัวอย่างสุดขีด เขามองเฮ่ยเทียนราวกับกำลังมองปีศาจจากขุมนรกที่แท้จริง ไม่ใช่แค่ความตายที่เขากำลังเผชิญ แต่เป็นการล่มสลายของตัวตน การสลายไปจากการมีอยู่ ‍ราวกับว่าเขาไม่เคยมีตัวตนมาก่อนในจักรวาลนี้

เฮ่ยเทียนยืนนิ่งดุจหินผา ท่ามกลางพายุแห่งการทำลายล้าง ร่างของเขาถูกโอบล้อมด้วยพลังงานแห่งอเวจีสีดำสนิทที่เต้นระริก รัศมีแห่งจอมมารแผ่ซ่านออกมาอย่างน่าสะพรึงกลัว ดวงตาของเขาส่องประกายสีแดงฉานราวกับดวงไฟแห่งขุมนรก เขามองดูเทพแห่งกฎเกณฑ์ที่กำลังดิ้นรนอยู่ในห้วงแห่งความว่างเปล่าด้วยแววตาที่เย็นชาและไร้ความเมตตา ความรู้สึกแห่งการพิชิตที่ไหลเวียนอยู่ในกายนั้นทำให้เขารู้สึกถึงพลังที่แท้จริง อำนาจที่จะตัดสินชะตาของสวรรค์ทั้งเก้า

“เทพแห่งกฎเกณฑ์... ‌เจ้ายังคงคิดว่าเจ้าสูงส่งอยู่หรือ?” เฮ่ยเทียนกล่าวเสียงทุ้มต่ำราวกับเสียงคำรามของปีศาจโบราณ พลังแห่งอเวจีที่พุ่งออกไปดูเหมือนจะยิ่งรุนแรงขึ้น กัดกินร่างของเทพแห่งกฎเกณฑ์อย่างไม่ลดละ ร่างกายของเทพผู้นั้นเริ่มปริแตก แสงสีทองที่เคยสุกสกาวบัดนี้กำลังมืดมิดและจางหายไป

เทพแห่งกฎเกณฑ์พยายามที่จะรวบรวมพลังที่เหลืออยู่ทั้งหมดเพื่อต่อต้าน ทว่ามันเป็นความพยายามที่ไร้ผล พลังแห่งอเวจีที่เฮ่ยเทียนควบคุมอยู่นั้นเป็นปฏิปักษ์ต่อทุกสิ่งที่เป็นสวรรค์อย่างแท้จริง ‍มันดูดกลืนพลังเทพ ดูดกลืนแก่นแท้แห่งกฎเกณฑ์ ดูดกลืนแม้กระทั่งจิตวิญญาณ เทพแห่งกฎเกณฑ์รู้สึกถึงความเจ็บปวดที่ไม่อาจบรรยายได้ ร่างกายของเขากำลังสลายไปเป็นอนุภาคแห่งความว่างเปล่าทีละน้อย

“เจ้า... เจ้าเป็นไปไม่ได้! เจ้าจะทำลาย... ความสมดุล!” ​เทพแห่งกฎเกณฑ์พยายามเปล่งเสียงสุดท้ายออกมาด้วยความยากลำบาก ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวด้วยความทุกข์ทรมานและความหวาดกลัว ความเย่อหยิ่งที่เคยมีได้มลายหายไปสิ้น แทนที่ด้วยความสิ้นหวัง

เฮ่ยเทียนหัวเราะหยัน “สมดุล? สวรรค์ที่อยุติธรรมนี้ต่างหากที่สมควรถูกทำลาย! กฎเกณฑ์ของเจ้ามันเน่าเฟะ! วันนี้... ​เจ้าจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของอเวจี! เป็นบทเรียนแรกสำหรับสวรรค์!”

ขณะที่เทพแห่งกฎเกณฑ์กำลังจะถูกกลืนกินจนหมดสิ้น แสงสีทองเรืองรองสุดท้ายก็ปะทุขึ้นจากส่วนลึกในร่างของเขา มันคือแก่นแท้แห่งเทพ แก่นแห่งกฎเกณฑ์ที่หล่อหลอมมานับภพชาติ มันพยายามที่จะหนีรอดจากเงื้อมมือของเฮ่ยเทียน ทว่าจอมมารอเวจีกลับเร็วกว่า พลังงานสีดำพุ่งเข้าโอบล้อมแก่นแท้แห่งเทพนั้นไว้แน่นหนา ​ไม่ยอมให้หลุดรอดไปได้

“คิดจะหนีรึ? ไม่มีทาง!” เฮ่ยเทียนกล่าวด้วยรอยยิ้มเย็นชา เขากระชับพลังแห่งอเวจีให้แน่นขึ้น บีบอัดแก่นแท้แห่งเทพนั้นจนมันไม่อาจขัดขืนได้อีกต่อไป แสงสีทองที่ดิ้นรนอยู่ก็เริ่มหม่นหมองและจางหายไปทีละน้อย พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ดังขึ้นในจิตใจของเขา

[ติ๊ง! ท่านได้ดูดกลืนแก่นแท้แห่งเทพแห่งกฎเกณฑ์!] [ติ๊ง! ท่านได้รับ 'แก่นแห่งกฎเกณฑ์แห่งสวรรค์' ระดับสูง!] [ติ๊ง! 'พลังมารอเวจี' ของท่านเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล!] [ติ๊ง! ท่านได้บรรลุเป้าหมาย 'พิชิตเทพแห่งกฎเกณฑ์'!] [ติ๊ง! ท่านได้รับรางวัล: 'เศษเสี้ยวแห่งกฎเกณฑ์', 'พลังงานแห่งกฎเกณฑ์ระดับสูง (ชั่วคราว)', 'วิชาจอมมารอเวจีขั้นต้น'] [ติ๊ง! สถานะ 'จอมมารอเวจี' กำลังจะสิ้นสุดใน 5... 4... 3...]

เฮ่ยเทียนรู้สึกได้ถึงคลื่นพลังอันมหาศาลที่ไหลทะลักเข้ามาในร่าง แก่นแห่งกฎเกณฑ์ของเทพผู้นั้นถูกดูดกลืนเข้าสู่ระบบอย่างสมบูรณ์ ส่วนหนึ่งของมันถูกแปลงเป็นพลังมารอเวจีที่บริสุทธิ์ยิ่งขึ้น ทำให้เขารู้สึกแข็งแกร่งกว่าเดิมหลายเท่า อีกส่วนหนึ่งถูกเก็บไว้ในช่องเก็บของของระบบ เศษเสี้ยวแห่งกฎเกณฑ์ที่ได้รับมานั้นส่องประกายเรืองรองอย่างลึกลับในจิตสำนึกของเขา มันคือรากฐานของความเข้าใจในกฎเกณฑ์แห่งสวรรค์ ซึ่งจะช่วยให้เขาสามารถต้านทานและควบคุมกฎเกณฑ์เหล่านั้นได้ในอนาคต

แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดคือสถานะ 'จอมมารอเวจี' กำลังจะหมดลง เฮ่ยเทียนไม่รอช้า เขารีบสำรวจพลังงานที่ได้รับใหม่ทันที

[ติ๊ง! 'วิชาจอมมารอเวจีขั้นต้น' ถูกปลดล็อก ท่านต้องการเรียนรู้หรือไม่?] “เรียนรู้!” เฮ่ยเทียนตอบโดยไม่ลังเล ภาพของวิชาอันลึกลับซับซ้อนก็ปรากฏขึ้นในจิตใจของเขาทันที มันคือเคล็ดวิชาที่ช่วยให้เขาสามารถใช้พลังแห่งอเวจีได้แม้จะไม่ได้อยู่ในสถานะ 'จอมมารอเวจี' แต่ก็จำกัดขอบเขตและต้องอาศัยการฝึกฝนอย่างหนัก

[ติ๊ง! สถานะ 'จอมมารอเวจี' สิ้นสุดลงแล้ว พลังงานแห่งอเวจีที่ท่านหลอมรวมได้กลับคืนสู่แหล่งกำเนิดชั่วคราว] [ติ๊ง! ท่านได้รับ 'รอยประทับแห่งอเวจี' ระดับต้น! ท่านสามารถเรียกใช้พลังแห่งอเวจีได้ในระยะเวลาจำกัดโดยการเปิดใช้งานรอยประทับ] [ติ๊ง! ค่าประสบการณ์ของท่านเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล! ระดับพลังของท่านทะลวงผ่าน 'เซียนสวรรค์ชั้นที่ 1' ไปยัง 'เซียนสวรรค์ชั้นที่ 3'!]

เฮ่ยเทียนรู้สึกได้ถึงการเปลี่ยนแปลงในร่างกายและจิตวิญญาญ พลังมารที่เคยมีอยู่ถูกยกระดับขึ้นไปอีกขั้น ความรู้สึกที่เคยอ่อนล้าจากการใช้พลังมหาศาลก็จางหายไป แทนที่ด้วยพลังที่เอ่อล้น เขาอยู่ในระดับเซียนสวรรค์แล้ว! นี่เป็นระดับที่แม้แต่ผู้ฝึกตนระดับสูงในโลกมนุษย์ก็ไม่อาจเอื้อมถึง ทว่าเขากลับทะลวงผ่านไปได้ถึงสามชั้นในคราวเดียวจากการสังหารเทพแห่งกฎเกณฑ์!

แม้ว่าสถานะ 'จอมมารอเวจี' จะหมดลงไปแล้ว แต่เขาก็ยังคงรู้สึกถึงพลังแห่งอเวจีที่ฝังลึกอยู่ในตัว นั่นคือ 'รอยประทับแห่งอเวจี' ที่ระบบมอบให้ มันเป็นเหมือนกุญแจที่ไขไปสู่พลังอันมหาศาลนั้นได้อีกครั้ง เพียงแต่มีข้อจำกัดและระยะเวลาที่แน่นอน

เฮ่ยเทียนกวาดสายตามองไปรอบๆ บริเวณที่เคยเป็นสนามรบ บัดนี้เหลือเพียงซากปรักหักพังและหลุมขนาดมหึมาที่แผ่รัศมีแห่งความมืดมิดออกไป บ่งบอกถึงความรุนแรงของการต่อสู้เมื่อครู่ การสังหารเทพแห่งกฎเกณฑ์นั้นไม่ใช่เรื่องเล็กน้อยอย่างแน่นอน สวรรค์จะต้องรับรู้ถึงการล่มสลายของหนึ่งในผู้พิทักษ์กฎเกณฑ์ของพวกเขาในไม่ช้า และนั่นหมายถึงว่าเขาจะต้องเผชิญหน้ากับการแก้แค้นที่รุนแรงกว่าเดิม

[ติ๊ง! ตรวจพบ 'พลังงานแห่งกฎเกณฑ์ระดับสูง (ชั่วคราว)' ในสภาพแวดล้อม ท่านต้องการดูดซับเพื่อเสริมสร้างความแข็งแกร่งของ 'รอยประทับแห่งอเวจี' หรือไม่?] “ดูดซับ!” เฮ่ยเทียนตอบทันควัน นี่คือโอกาสที่เขาจะทำให้รอยประทับแห่งอเวจีแข็งแกร่งขึ้นได้โดยไม่ต้องรอ พลังงานแห่งกฎเกณฑ์ที่หลงเหลือจากการสลายไปของเทพแห่งกฎเกณฑ์นั้นมีมหาศาล มันเป็นเหมือนสารอาหารชั้นเลิศสำหรับพลังแห่งอเวจี

พลังงานสีดำมืดมิดที่มาจากรอยประทับบนกายของเฮ่ยเทียนพุ่งออกไป ดูดกลืนพลังงานแห่งกฎเกณฑ์ที่กระจัดกระจายอยู่ในอากาศเข้ามาอย่างตะกละตะกลาม ราวกับทะเลทรายที่กำลังดูดซับน้ำฝน พลังงานเหล่านั้นถูกแปรเปลี่ยนเป็นส่วนหนึ่งของรอยประทับแห่งอเวจี ทำให้มันส่องประกายลึกล้ำยิ่งขึ้น เฮ่ยเทียนรู้สึกได้ถึงความเชื่อมโยงที่แน่นแฟ้นขึ้นกับพลังแห่งอเวจี แม้ว่าจะยังไม่สามารถควบคุมได้อย่างสมบูรณ์ แต่เขาก็รู้สึกว่ามันเป็นส่วนหนึ่งของเขามากขึ้น

[ติ๊ง! 'รอยประทับแห่งอเวจี' ได้รับการเสริมสร้าง! ระยะเวลาในการใช้งานเพิ่มขึ้น 30 วินาที! พลังงานที่ใช้ในการเปิดใช้งานลดลง 10%!] [ติ๊ง! ภารกิจหลัก 'สร้างฐานแห่งจอมมาร' ถูกเปิดใช้งาน!] [รายละเอียดภารกิจ: สวรรค์ได้รับรู้ถึงการล่มสลายของเทพแห่งกฎเกณฑ์แล้ว กองทัพสวรรค์กำลังเตรียมการตอบโต้ ท่านต้องหาที่มั่นที่ปลอดภัยและสร้างฐานทัพเพื่อรวบรวมกำลังและวางแผนการต่อสู้กับสวรรค์! ระดับความคืบหน้า 0/100%] [รางวัลภารกิจ: หอคอยมิติอเวจี, คัมภีร์วิชาจอมมารอเวจีขั้นกลาง, แต้มระบบมหาศาล] [บทลงโทษเมื่อล้มเหลว: สูญเสียพลังแห่งอเวจีที่ได้รับมาทั้งหมด]

ภารกิจใหม่ปรากฏขึ้น เฮ่ยเทียนอ่านรายละเอียดแล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย สวรรค์ตอบโต้เร็วกว่าที่เขาคิด แต่ก็ไม่แปลก การล่มสลายของเทพแห่งกฎเกณฑ์ย่อมเป็นเรื่องใหญ่สำหรับพวกเขา และการสร้างฐานทัพก็เป็นสิ่งที่เขาตั้งใจจะทำอยู่แล้ว

ตอนนี้เขาแข็งแกร่งขึ้นมาก แต่การเผชิญหน้ากับกองทัพสวรรค์ทั้งหมดในตอนนี้ยังไม่ฉลาดนัก เขาต้องการเวลาในการทำความเข้าใจพลังใหม่ ฝึกฝนวิชาจอมมารอเวจี และที่สำคัญที่สุดคือการสร้างฐานที่มั่น

เฮ่ยเทียนกวาดตามองรอบๆ อีกครั้ง สถานที่นี้ไม่เหมาะที่จะเป็นฐานทัพ เนื่องจากมันเป็นที่ที่เกิดการต่อสู้ครั้งใหญ่และน่าจะถูกสวรรค์เฝ้าระวัง เขาต้องเคลื่อนย้ายโดยเร็วที่สุด

“ระบบ มีสถานที่ใดแนะนำสำหรับการสร้างฐานทัพบ้าง?” เฮ่ยเทียนถามในใจ [ติ๊ง! แนะนำ 'หุบเหวแห่งความมืด' ในดินแดนรกร้างไร้ชื่อ หรือ 'ถ้ำปีศาจโบราณ' ใต้พิภพ] [ติ๊ง! ทั้งสองสถานที่เหมาะสมสำหรับการซ่อนตัวและรวบรวมพลังงานแห่งอเวจี ดินแดนรกร้างไร้ชื่อมีความลับมากมายรอให้ท่านค้นพบ ส่วนถ้ำปีศาจโบราณมีพลังงานหยินที่แข็งแกร่งและอาจมีสมบัติปีศาจโบราณซ่อนอยู่]

เฮ่ยเทียนพิจารณาตัวเลือกทั้งสอง หุบเหวแห่งความมืดในดินแดนรกร้างไร้ชื่อดูน่าสนใจ แต่ถ้ำปีศาจโบราณใต้พิภพก็ฟังดูเข้ากับความเป็นจอมมารของเขามากกว่า และพลังงานหยินที่แข็งแกร่งก็อาจช่วยส่งเสริมพลังมารของเขาได้

“ถ้ำปีศาจโบราณใต้พิภพ” เฮ่ยเทียนตัดสินใจ

[ติ๊ง! เส้นทางไปยัง 'ถ้ำปีศาจโบราณ' จะปรากฏบนแผนที่ระบบ กรุณาเดินทางด้วยความระมัดระวัง] แผนที่ในจิตสำนึกของเฮ่ยเทียนก็สว่างวาบขึ้น แสดงเส้นทางไปยังสถานที่ที่เรียกว่าถ้ำปีศาจโบราณ มันอยู่ลึกลงไปใต้โลกมนุษย์ ห่างไกลจากอาณาเขตของสวรรค์

ก่อนที่จะออกเดินทาง เฮ่ยเทียนรู้สึกถึงพลังงานที่แข็งแกร่งบางอย่างที่ยังคงหลงเหลืออยู่ในอากาศ มันไม่ใช่พลังงานแห่งกฎเกณฑ์ แต่เป็นสิ่งที่ละเอียดอ่อนกว่านั้น มันคือ 'จิตวิญญาณเทพ' ที่หลงเหลืออยู่จากเทพแห่งกฎเกณฑ์ที่สลายไป

[ติ๊ง! ตรวจพบเศษเสี้ยว 'จิตวิญญาณเทพ' ที่หลงเหลืออยู่ ท่านต้องการดูดซับเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งทางจิตวิญญาณหรือไม่?] “ดูดซับ!” เฮ่ยเทียนตอบโดยไม่ลังเล แม้จะเป็นเพียงเศษเสี้ยว แต่มันก็เป็นจิตวิญญาณของเทพ ย่อมมีประโยชน์มหาศาล จิตวิญญาณเทพที่มองไม่เห็นค่อยๆ ลอยเข้าสู่ร่างของเฮ่ยเทียน ทำให้เขารู้สึกได้ถึงความโปร่งใสในจิตใจ พลังวิญญาณของเขาเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด ความคิดของเขากระจ่างชัดขึ้น การรับรู้ของเขากว้างไกลขึ้น

[ติ๊ง! พลังวิญญาณของท่านเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล!] [ติ๊ง! ท่านได้รับความเข้าใจบางส่วนเกี่ยวกับ 'กฎแห่งเวลา' และ 'กฎแห่งอวกาศ' จากเศษเสี้ยวจิตวิญญาณเทพ!]

เฮ่ยเทียนรู้สึกประหลาดใจ การดูดซับเศษเสี้ยวจิตวิญญาณเทพทำให้เขาได้รับความเข้าใจเกี่ยวกับกฎเกณฑ์ที่ลึกซึ้งถึงสองอย่าง ซึ่งเป็นสิ่งที่ยากยิ่งที่ผู้ฝึกตนธรรมดาจะเข้าถึงได้ แม้จะเป็นเพียงความเข้าใจขั้นต้น แต่มันก็เป็นรากฐานที่มั่นคงสำหรับอนาคต

เมื่อดูดซับทุกสิ่งทุกอย่างที่เหลืออยู่แล้ว เฮ่ยเทียนก็รู้สึกถึงคลื่นพลังงานที่แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ ที่กำลังเคลื่อนที่เข้ามาจากทิศทางของสวรรค์ พวกเขามาเร็วจริงๆ

“ถึงเวลาไปแล้ว” เฮ่ยเทียนพึมพำ เขากวาดสายตามองไปยังท้องฟ้าที่มืดมิดอีกครั้ง รอยยิ้มเย็นชาปรากฏบนใบหน้า “สวรรค์... การต่อสู้เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น”

เขาก้าวเท้าออกไป ทิ้งร่องรอยของการทำลายล้างไว้เบื้องหลัง พลังมารสีดำห่อหุ้มร่างของเขา ทำให้เขากลายเป็นเงาที่เคลื่อนที่ไปอย่างรวดเร็ว มุ่งหน้าไปยังดินแดนใต้พิภพ ตามเส้นทางที่ระบบนำทาง มุ่งสู่ถ้ำปีศาจโบราณ

ในขณะที่เฮ่ยเทียนกำลังเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว เขาเหลือบไปเห็นบางสิ่งบางอย่างที่ส่องประกายระยิบระยับอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพัง มันเป็นแหวนเก่าๆ วงหนึ่งที่ดูเหมือนจะหลุดออกมาจากร่างของเทพแห่งกฎเกณฑ์

[ติ๊ง! ตรวจพบ 'แหวนมิติเทพ' ระดับสูงพิเศษ!] “แหวนมิติเทพ?” เฮ่ยเทียนตาเป็นประกาย เขารีบเข้าไปเก็บมันมา แหวนวงนั้นดูธรรมดา แต่กลับแผ่พลังงานบางอย่างที่ไม่อาจประเมินค่าได้ออกมา

[ติ๊ง! 'แหวนมิติเทพ' มีพลังงานผนึกอยู่ หากท่านปลดผนึกได้ ท่านจะได้รับสมบัติล้ำค่าของเทพแห่งกฎเกณฑ์!] “ปลดผนึก!” เฮ่ยเทียนสั่งทันที หากเป็นสมบัติของเทพแห่งกฎเกณฑ์ ย่อมไม่ธรรมดาแน่นอน

[ติ๊ง! การปลดผนึก 'แหวนมิติเทพ' ต้องใช้พลังวิญญาณระดับสูงยิ่งยวด ท่านต้องการใช้พลังวิญญาณของท่านเพื่อปลดผนึกหรือไม่? (อาจใช้เวลานานและทำให้พลังวิญญาณอ่อนแอลง)] เฮ่ยเทียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาเพิ่งได้รับพลังวิญญาณเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลจากการดูดซับเศษเสี้ยวจิตวิญญาณเทพ ดังนั้นตอนนี้จึงเป็นโอกาสที่ดีที่สุดที่จะปลดผนึกแหวนนี้

“ใช้!” เฮ่ยเทียนตัดสินใจ

พลังวิญญาณอันมหาศาลของเฮ่ยเทียนพุ่งเข้าสู่แหวนมิติเทพ แสงสีทองสว่างวาบขึ้นรอบๆ แหวน มันสั่นสะท้านอย่างรุนแรงราวกับมีสิ่งมีชีวิตอยู่ภายใน ผนึกที่แน่นหนาค่อยๆ คลายออกทีละชั้น เฮ่ยเทียนรู้สึกได้ถึงแรงต้านทานที่แข็งแกร่ง แต่เขาก็ยังคงกระตุ้นพลังวิญญาณอย่างต่อเนื่อง

แสงสีทองสว่างจ้าขึ้นอีกครั้ง ก่อนที่จะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ เผยให้เห็นรอยประทับเวทมนตร์โบราณที่ซ่อนอยู่ภายใน ทันใดนั้น จิตวิญญาณของเฮ่ยเทียนก็ถูกดึงเข้าไปในมิติภายในของแหวน ที่นั่นเขาพบกับขุมสมบัติอันมหาศาลที่เทพแห่งกฎเกณฑ์สะสมมาตลอดชั่วชีวิต!

มีศิลาวิญญาณนับไม่ถ้วน สมุนไพรวิเศษหายาก อาวุธเทพระดับสูง คัมภีร์วิชาเทพ และที่สำคัญที่สุดคือ 'เมล็ดพันธุ์แห่งสวรรค์' ที่ส่องประกายเจิดจรัสอยู่ตรงกลาง!

[ติ๊ง! ท่านได้ปลดผนึก 'แหวนมิติเทพ' และได้รับ 'เมล็ดพันธุ์แห่งสวรรค์'!] [ติ๊ง! ท่านได้รับ 'คัมภีร์กฎเกณฑ์แห่งสวรรค์ขั้นต้น'!] [ติ๊ง! ท่านได้รับ 'ศิลาวิญญาณเทพ' จำนวน 10,000 ก้อน!] [ติ๊ง! ท่านได้รับ 'ยาเม็ดเทพกำเนิด' จำนวน 50 เม็ด!] [ติ๊ง! ท่านได้รับ 'อาวุธเทพ: กระบี่หักสวรรค์'!]

เฮ่ยเทียนแทบจะห้ามใจไม่ให้หัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง นี่คือโชคลาภอันยิ่งใหญ่ที่เขาไม่เคยคิดว่าจะได้รับ! โดยเฉพาะ 'เมล็ดพันธุ์แห่งสวรรค์' และ 'คัมภีร์กฎเกณฑ์แห่งสวรรค์ขั้นต้น' สิ่งเหล่านี้คือสมบัติที่ไม่อาจประเมินค่าได้ มันจะช่วยให้เขามีพลังที่จะต่อกรกับสวรรค์ได้อย่างแท้จริง

'เมล็ดพันธุ์แห่งสวรรค์' คือสิ่งที่สามารถปลูกฝังเพื่อสร้างพลังงานแห่งสวรรค์ได้ เป็นกุญแจสำคัญในการทำความเข้าใจและควบคุมกฎเกณฑ์แห่งสวรรค์ ส่วน 'คัมภีร์กฎเกณฑ์แห่งสวรรค์ขั้นต้น' จะเป็นแนวทางให้เขาฝึกฝนความสามารถในการควบคุมกฎเกณฑ์เหล่านั้น

พลังวิญญาณของเฮ่ยเทียนลดลงไปเล็กน้อยจากการปลดผนึกแหวน แต่เมื่อเทียบกับสิ่งที่เขาได้รับ มันก็คุ้มค่าเกินคุ้ม

ในขณะที่เขากำลังสำรวจสมบัติในแหวนมิติอย่างมีความสุข เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับความรู้สึกอันตรายที่แผ่ซ่านเข้ามาในจิตใจ

[ติ๊ง! ตรวจพบกองกำลังสวรรค์กำลังเข้าใกล้! ผู้บำเพ็ญเพียรระดับเซียนสวรรค์ชั้นที่ 7 นำทัพ! ระยะห่าง 100 ลี้!] [ติ๊ง! คำเตือน! กองกำลังนี้มีพลังมหาศาลเกินกว่าที่ท่านจะรับมือได้ในปัจจุบัน! แนะนำให้หลบหนีโดยเร็ว!]

เฮ่ยเทียนดวงตาหรี่ลง เซียนสวรรค์ชั้นที่ 7! นั่นเป็นระดับที่สูงกว่าเขามากนัก การสังหารเทพแห่งกฎเกณฑ์ได้ทำให้สวรรค์ส่งผู้ที่แข็งแกร่งกว่ามาทันที

“เร็วเกินไปจริงๆ” เฮ่ยเทียนพึมพำ เขามองไปยังทิศทางที่กองกำลังสวรรค์กำลังมาด้วยแววตาเย็นเยือก เขาเก็บแหวนมิติเทพไว้ในระบบอย่างรวดเร็ว และเร่งความเร็วในการเดินทางสู่ถ้ำปีศาจโบราณให้เร็วขึ้นอีก

กองกำลังสวรรค์ที่นำโดยเซียนสวรรค์ชั้นที่ 7 กำลังมาถึง เขาต้องรีบ! การเปิดเผยตัวตนในตอนนี้ไม่ใช่สิ่งที่ฉลาดเลย

เฮ่ยเทียนพุ่งทะยานลงสู่พื้นดินด้วยความเร็วราวกับสายฟ้าแลบ มุ่งหน้าสู่รอยแยกใต้พิภพที่ปรากฏบนแผนที่ของระบบ รัศมีแห่งความมืดมิดห่อหุ้มร่างของเขาไว้ ทำให้เขากลมกลืนไปกับความมืดมิดของยามราตรี

ไม่นานหลังจากที่เฮ่ยเทียนหายลับไปจากสายตา กลุ่มผู้บำเพ็ญเพียรในชุดคลุมสีขาวทองหลายสิบนายก็ปรากฏตัวขึ้นเหนือสนามรบที่พังทลาย ผู้นำของพวกเขาคือชายชราผู้หนึ่งที่มีเคราแพะสีขาว ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยเหี่ยวย่น แต่ดวงตากลับคมกริบราวกับเหยี่ยว พลังเซียนสวรรค์ชั้นที่ 7 ของเขาแผ่ซ่านออกมาอย่างน่าสะพรึงกลัว

ชายชรามองไปยังหลุมขนาดมหึมาที่แผ่รัศมีแห่งอเวจีออกมา และร่างที่สลายไปของเทพแห่งกฎเกณฑ์ เขากำหมัดแน่น ใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธแค้น

“กล้าดียังไงมาสังหารเทพแห่งกฎเกณฑ์ของสวรรค์! ไม่ว่าเจ้าจะเป็นใคร... ข้าจะตามล่าเจ้าไปจนสุดหล้าฟ้าเขียว! จะไม่ปล่อยให้เจ้าได้มีที่ยืนในจักรวาลนี้!” เสียงของชายชราก้องกังวานไปทั่วบริเวณ เต็มไปด้วยความเดือดดาล

เฮ่ยเทียนที่อยู่ใต้พิภพแล้วรู้สึกได้ถึงแรงกดดันมหาศาลที่แผ่ลงมาจากเบื้องบน เขารู้ว่าสวรรค์จะไม่มีวันปล่อยเขาไปง่ายๆ และภารกิจในการสร้างฐานทัพเพื่อต่อกรกับสวรรค์ก็เพิ่งเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น