ตอนที่ 179 — จุติจอมมารบรรพกาล

ร่างของเฮ่ยเทียนดิ่งพสุธาลงจากฟากฟ้าอันไกลโพ้น โลกทั้งใบมืดมิดราวกับถูกกลืนกินด้วยห้วงอเวจี ดวงตาที่เคยเต็มเปี่ยมด้วยเปลวไฟแห่งการต่อสู้ บัดนี้กลับว่างเปล่าปราศจากประกายใดๆ แรงกดดันจากร่างอวตารแห่งเทพสูงสุดที่แผ่ซ่านปกคลุมทุกสรรพสิ่งนั้นหนักหน่วงจนยากจะต้านทาน แสงสีทองอันเจิดจรัสราวกับดวงตะวันนับพันดวงรวมกัน เผาผลาญผืนฟ้าและผืนดินเบื้องล่างให้สั่นสะท้าน ออร่าศักดิ์สิทธิ์อันไร้ขีดจำกัดประกาศก้องถึง