ตอนที่ 305 — จอมมารทะลวงความว่างเปล่า

ความมืดมิดอันไร้ก้นบึ้งแผ่ขยายออกไปอย่างไร้ขีดจำกัด ไม่ใช่ความมืดที่ไร้แสง แต่เป็นความว่างเปล่าที่ไร้ซึ่งการมีอยู่ ไม่ใช่แค่แสงดาวที่ถูกกลืนหายไป แต่เป็นตัวตนของดวงดาว ตัวตนของกาแล็กซี ตัวตนของจักรวาลทั้งหมดที่กำลังถูกลบเลือน ความรู้สึกเย็นยะเยือกที่กัดกินไม่ใช่เพียงกายหยาบ แต่เป็นวิญญาณและความทรงจำ เป็นแก่นแท้ของการเป็นเฮ่ยเทียนที่กำลังถูกคุกคามให้หายไป ราวกับว่าเขาไม่เคยมีอยู่จริงมาก่อน

เฮ่ยเที