ราชันย์ระบบ

ตอนที่ 5 — เงาปริศนาคืบคลาน

โดย : มนต์ตรา ประกาศิต

200 ตอน · 1,406 คำ

ดวงตาของลี่เฉินเบิกกว้าง องค์กรลับเงามืด? โจรป่าพวกนี้ไม่ใช่แค่โจรธรรมดาอย่างนั้นหรือ? นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของเรื่องราวที่ซับซ้อนยิ่งกว่าที่เขาคิดไว้มากนัก โหยวหู่เป็นเพียงหมากตัวหนึ่งในกระดานที่ใหญ่กว่านี้… ลี่เฉินกำตราหยกในมือแน่น ความรู้สึกตื่นเต้นระคนกับความตระหนกแล่นปราดไปทั่วร่าง

“ระบบ! ตราหยกแห่งเงานี่คืออะไรกันแน่?” ‌ลี่เฉินรำพึงเสียงแผ่ว พลางหมุนตราหยกที่เย็นเฉียบและสลักลวดลายคล้ายเมฆหมอกและเงาดำในมืออย่างพินิจพิเคราะห์ [ระบบ: ตราหยกแห่งเงา เป็นกุญแจสำคัญในการเข้าถึงเครือข่ายบางส่วนขององค์กรเงามืด ใช้งานเพื่อปลดล็อกข้อมูลหรือเส้นทางลับที่เกี่ยวข้องกับองค์กร] “เส้นทางลับ?” ลี่เฉินเลิกคิ้ว เขาเคยได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับองค์กรใต้ดินมากมายในชีวิตก่อน แต่ไม่คิดว่าโลกที่เขามาเกิดใหม่นี้ก็มีอะไรที่ลึกล้ำซับซ้อนเช่นกัน ​ยิ่งคิดถึงความเป็นมาของเขาที่ถูกขับไล่จากราชสำนักด้วยเหตุผลอันคลุมเครือ ก็ยิ่งทำให้เขาสงสัยว่า ‘เงามืด’ นี้อาจมีส่วนเกี่ยวข้องกับชะตากรรมของเขาหรือไม่

ทว่าในยามนี้ สิ่งสำคัญที่สุดคือการตั้งหลักและสร้างฐานที่มั่นให้แข็งแกร่งเสียก่อน สถานที่ที่พวกเขาตั้งค่ายชั่วคราวเป็นป่าทึบห่างไกลจากเส้นทางหลัก แม้จะปลอดภัยจากสายตาผู้คน แต่ก็ยากต่อการป้องกันหากมีภัยมาเยือนอีกครั้ง ‍เขาเหลือบมองทหารสัญญาที่กำลังเก็บกวาดสนามรบด้วยใบหน้าอิดโรย แต่แววตาของพวกเขากลับเปี่ยมไปด้วยความมุ่งมั่นที่แตกต่างจากเมื่อก่อนอย่างสิ้นเชิง พลัง ‘ราชันย์ต้านภัย’ และ ‘คำสั่งเทวะ’ ได้ปลุกขวัญและกำลังใจของพวกเขาให้ลุกโชนอีกครั้ง จนพวกเขาดูราวกับได้เกิดใหม่

“พวกเจ้า! ‌หยุดมือและฟังข้า!” ลี่เฉินออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงกังวาน แม้จะเหน็ดเหนื่อย แต่เขายังคงรักษาท่าทีสง่างามดุจขุนนางชั้นสูง ทหารสัญญาที่เหลือรอดไม่ถึงยี่สิบนายหยุดการกระทำทั้งหมดและหันมามองเขาด้วยความเคารพอย่างลึกซึ้ง “การต่อสู้ในครั้งนี้ทำให้พวกเราได้บทเรียนอันล้ำค่า ศัตรูของเราไม่ใช่แค่โจรป่าธรรมดา แต่เป็นภัยที่ซ่อนเร้นอยู่ในเงามืด แต่ไม่ว่าศัตรูจะแข็งแกร่งเพียงใด ตราบใดที่พวกเรายังคงยืนหยัดด้วยกัน ‍พวกเราก็จะไม่มีวันพ่ายแพ้!” “ขอรับ!” เสียงตอบรับดังกึกก้อง พลทหารหลายคนกำหมัดแน่น “บัดนี้ ถึงเวลาที่เราจะต้องสร้างรังใหม่ให้แข็งแกร่งดุจภูผา ไม่ให้ศัตรูหน้าไหนกล้าเข้ามารุกรานได้อีก” ลี่เฉินชูพิมพ์เขียว ‘ป้อมปราการหิน’ ขึ้นเหนือศีรษะ ​“นี่คือแผนผังสำหรับฐานทัพแห่งใหม่ของเรา! ป้อมปราการหินอันแข็งแกร่ง!” เสียงฮือฮาดังขึ้นในหมู่ทหาร ดวงตาของพวกเขามีประกายแห่งความหวังและความตื่นเต้น ป้อมปราการหิน! นั่นหมายถึงความมั่นคง ความปลอดภัย และการเริ่มต้นใหม่ที่แท้จริง

“ระบบ! เริ่มการก่อสร้างป้อมปราการหิน!” ​ลี่เฉินออกคำสั่งในใจ เขาใช้แต้มทรัพยากรทั้งหมดที่ได้จากการต่อสู้ครั้งก่อน และแต้มที่ได้จากภารกิจ ‘ราชันย์ต้านภัย’ [ระบบ: ยืนยันการใช้งานพิมพ์เขียว ‘ป้อมปราการหิน’ และใช้แต้มทรัพยากร 500 ​หน่วย. การก่อสร้างจะเริ่มต้นขึ้น ณ ตำแหน่งที่ผู้ใช้งานกำหนด. ระยะเวลาการก่อสร้างเบื้องต้น: 72 ชั่วโมง. สามารถเร่งความเร็วการก่อสร้างได้ด้วยการใช้แต้มทรัพยากรเพิ่มเติม หรือใช้ ‘คำสั่งเทวะ’.] ลี่เฉินมองหาสถานที่ที่เหมาะสมในการก่อสร้าง เขาเลือกเนินเขาเล็กๆ ที่มองเห็นทัศนียภาพรอบด้านได้ชัดเจน และมีแหล่งน้ำไม่ไกลนัก “ณ ที่แห่งนี้!” ทันทีที่เขากำหนดจุด พลังลึกลับบางอย่างก็เริ่มทำงาน ดินแดนที่เขาชี้เริ่มมีแสงเรืองรองสีทองจางๆ ผุดขึ้นมา เสาหินขนาดใหญ่เริ่มปรากฏขึ้นจากพื้นดินทีละต้นอย่างช้าๆ ราวกับมีพลังมองไม่เห็นกำลังยกพวกมันขึ้นมาวางเรียงกัน ก่อเป็นกำแพงและอาคารรากฐานอย่างอัศจรรย์ ทหารสัญญาต่างตะลึงงัน พวกเขาไม่เคยเห็นสิ่งใดเช่นนี้มาก่อน การก่อสร้างที่รวดเร็วและน่าอัศจรรย์นี้เกินกว่าความเข้าใจของมนุษย์ “นี่คือ… นี่คือปาฏิหาริย์!” หนึ่งในทหารอุทานเสียงแผ่ว ลี่เฉินยิ้มบางๆ นี่คือพลังของระบบ ที่จะช่วยให้เขากลายเป็นราชันย์ผู้ยิ่งใหญ่ได้ในอนาคต

“พวกเจ้า! อย่าได้แต่ยืนมอง! ไปหาหินและไม้มาช่วยเสริมการก่อสร้าง! ยิ่งรวบรวมได้มากเท่าไหร่ ป้อมปราการของเราก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น!” ลี่เฉินออกคำสั่งเสียงดุดัน “ขอรับ!” ทหารสัญญาได้สติ พวกเขากระตือรือร้นที่จะมีส่วนร่วมในปาฏิหาริย์นี้ รีบวิ่งเข้าป่าไปรวบรวมทรัพยากรทันที ลี่เฉินยังได้เรียก ‘หน่วยพิทักษ์ฝึกหัด’ ที่เพิ่งปลดล็อกออกมา หน่วยนี้ประกอบด้วยทหารห้านายที่สวมชุดเกราะหนังเบาและถือดาบ พวกเขามีรูปร่างสูงใหญ่และดูแข็งแกร่งกว่าทหารสัญญาธรรมดามาก ดวงตาของพวกเขามีประกายแห่งความภักดีที่หยั่งรากลึก [หน่วยพิทักษ์ฝึกหัด: ทหารองครักษ์พื้นฐาน มีความแข็งแกร่งทางกายภาพและทักษะการต่อสู้ที่เหนือกว่าพลทหารทั่วไป. ความภักดี: 100%.] “พวกเจ้าคือหน่วยพิทักษ์ฝึกหัดของข้า หน้าที่ของพวกเจ้าคือดูแลความปลอดภัยของฐานทัพ และปกป้องข้า” ลี่เฉินสั่งการ “รับทราบ! ฝ่าบาท!” หน่วยพิทักษ์ตอบรับด้วยเสียงที่หนักแน่นและเป็นเอกฉันท์ พวกเขากระจายตัวออกไปประจำตำแหน่งรอบๆ พื้นที่ก่อสร้างทันทีโดยไม่ต้องมีคำสั่งซ้ำสอง แสดงให้เห็นถึงวินัยและประสิทธิภาพที่น่าประทับใจ

ลี่เฉินเดินสำรวจรอบๆ บริเวณก่อสร้าง เขาสัมผัสได้ถึงพลังงานที่ไหลเวียนอยู่ในดินแดนแห่งนี้ มันเป็นพลังงานแห่งการเปลี่ยนแปลงและการเติบโต “ด้วยป้อมปราการแห่งนี้ เราจะมีที่มั่นที่ปลอดภัยและแข็งแกร่งพอที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่ง” ในขณะที่การก่อสร้างดำเนินไป ลี่เฉินก็กลับมาสนใจที่ ‘ตราหยกแห่งเงา’ อีกครั้ง เขาลองใช้พลังปราณแทรกซึมเข้าไปในตราหยก แต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น นอกจากความเย็นเยือกที่แผ่ออกมา [ระบบ: ตราหยกแห่งเงาไม่ได้ตอบสนองต่อพลังปราณธรรมดา จำเป็นต้องใช้ ‘กุญแจ’ หรือ ‘เงื่อนไข’ เฉพาะเพื่อปลดล็อก] “กุญแจหรือเงื่อนไขเฉพาะ?” ลี่เฉินครุ่นคิด เขากำตราหยกไว้ในมือแน่น พยายามนึกถึงเบาะแสที่อาจซ่อนอยู่ในตัวโหยวหู่หรือคำพูดของมันก่อนตาย แต่ก็ไม่มีสิ่งใดเป็นพิเศษ ในเมื่อตราหยกไม่สามารถใช้งานได้โดยตรง ลี่เฉินจึงตัดสินใจใช้ ‘เครือข่ายข่าวกรอง’ ที่กำลังจะปลดล็อกเป็นเป้าหมายหลัก เขาต้องการข้อมูลให้มากที่สุดเกี่ยวกับองค์กรเงามืดนี้ก่อนที่จะลงมือทำสิ่งใด

“ระบบ! ภารกิจ ‘สืบเสาะร่องรอยเงามืด’ เราจะเริ่มต้นอย่างไร?” ลี่เฉินถาม [ระบบ: การสืบเสาะสามารถทำได้หลายวิธี:

  1. การสอบสวนเชลย: หากมีเชลยจากองค์กรเงามืด อาจได้เบาะแสโดยตรง
  2. การสำรวจพื้นที่: ค้นหาสถานที่ที่เกี่ยวข้องกับองค์กรเงามืด เช่น ที่ซ่อน จุดนัดพบ หรือสัญลักษณ์
  3. การรวบรวมข่าวสาร: ส่งสายสืบหรือผู้ติดตามออกไปรวบรวมข้อมูลจากแหล่งต่างๆ] ลี่เฉินพยักหน้า เขามองไปรอบๆ ในสนามรบที่เพิ่งจบไป ไม่น่าจะมีเชลยรอดชีวิตจากความโหดร้ายของทหารสัญญาและพลังของเขาได้ เขาจำได้ว่าทหารสัญญาของเขาไม่ได้จับตัวใครไว้เป็นๆ เลย ด้วยความโกรธแค้นที่เพื่อนร่วมรบต้องเสียชีวิต

“เราไม่มีเชลย งั้นก็ต้องใช้การสำรวจพื้นที่และการรวบรวมข่าวสาร” ลี่เฉินตัดสินใจ เขาเรียกทหารสัญญาที่ดูฉลาดและว่องไวที่สุดสองสามคนมาหา “ข้ามีภารกิจสำคัญจะมอบหมายให้พวกเจ้า” ลี่เฉินเอ่ยเสียงจริงจัง “พวกเจ้าจะต้องออกไปสำรวจพื้นที่โดยรอบ ห่างออกไปจากที่นี่ราวสิบถึงยี่สิบลี้ ค้นหาเบาะแสใดๆ ก็ตามที่เกี่ยวข้องกับโจรป่าพวกนี้ หรือองค์กรลับที่อยู่เบื้องหลัง” เขาหยิบตราหยกแห่งเงาออกมาให้พวกเขาดู “หากพวกเจ้าพบสัญลักษณ์คล้ายตรานี้ หรือสิ่งผิดปกติใดๆ ที่ดูไม่ชอบมาพากล ให้กลับมารายงานข้าทันที ห้ามลงมือทำอะไรโดยพลการเด็ดขาด นี่คือภารกิจที่อันตรายยิ่งกว่าการรบเสียอีก เข้าใจหรือไม่?” “เข้าใจแล้วขอรับ ฝ่าบาท!” ทหารทั้งสามนายตอบรับอย่างหนักแน่น พวกเขารู้สึกภาคภูมิใจที่ได้รับความไว้วางใจจากฝ่าบาท

ลี่เฉินยังได้มอบหมายให้หน่วยพิทักษ์ฝึกหัดที่เหลืออีกสามนาย (จากทั้งหมดห้า) ให้ช่วยทหารสัญญาที่เหลือในการเสริมกำลังการก่อสร้างและลาดตระเวนในระยะใกล้ เขารู้ดีว่าพลังของระบบนั้นสำคัญ แต่กำลังคนและทรัพยากรก็เป็นสิ่งจำเป็นไม่แพ้กัน วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วภายใต้การดูแลของลี่เฉิน และพลังของระบบ การก่อสร้างป้อมปราการหินคืบหน้าไปอย่างน่าอัศจรรย์ กำแพงหินสูงใหญ่เริ่มเป็นรูปเป็นร่าง อาคารหลักเริ่มมีโครงสร้างที่ชัดเจน ลี่เฉินใช้ ‘คำสั่งเทวะ’ เป็นระยะเพื่อเพิ่มขวัญกำลังใจและประสิทธิภาพการทำงานของทหาร ทำให้การก่อสร้างเร็วกว่ากำหนด

ในช่วงเวลานี้ ลี่เฉินเองก็ไม่ได้หยุดนิ่ง เขาใช้เวลาในการฝึกฝนร่างกายและจิตใจอย่างหนัก เขาสัมผัสได้ถึงความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้นจากพลัง ‘ราชันย์ต้านภัย’ ที่ยังคงหลงเหลืออยู่ในตัว และได้เรียนรู้ที่จะควบคุม ‘คำสั่งเทวะ’ ให้ดียิ่งขึ้น พลังนี้ไม่ได้มีเพียงแค่การเพิ่มความแข็งแกร่งทางกายภาพและจิตใจเท่านั้น แต่ยังสามารถกระตุ้นศักยภาพสูงสุดของเป้าหมายได้ชั่วคราวอีกด้วย เขาได้ทดลองใช้กับทหารบางคนในการทำงาน ซึ่งทำให้พวกเขาทำงานได้รวดเร็วและมีประสิทธิภาพอย่างน่าเหลือเชื่อ

หลังจากผ่านไปเกือบสองวัน ทหารสอดแนมที่ลี่เฉินส่งออกไปก็กลับมารายงานพร้อมกับข่าวสารที่น่าตกใจ “ฝ่าบาท! พวกเราพบเบาะแสแล้วขอรับ!” หัวหน้าหน่วยสอดแนมรายงานด้วยใบหน้าตื่นเต้นระคนหวาดกลัว “ว่ามา!” ลี่เฉินวางตำราพิชัยสงครามลง เขาให้ความสนใจอย่างเต็มที่ “พวกเราพบหมู่บ้านร้างแห่งหนึ่งขอรับ ห่างจากที่นี่ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือประมาณสิบห้าลี้ หมู่บ้านนั้นดูเหมือนจะถูกทิ้งร้างมานานแล้ว แต่พวกเราพบร่องรอยของการใช้งานล่าสุด มีกองไฟที่ดับไปไม่นาน และ… และพวกเราพบสิ่งนี้ขอรับ!” หัวหน้าหน่วยสอดแนมยื่นผ้าไหมสีดำผืนเล็กๆ ให้ลี่เฉิน บนผืนผ้าไหมนั้นปักสัญลักษณ์รูปเงามืดคล้ายกับลวดลายบนตราหยกของเขาอย่างไม่ผิดเพี้ยน ลี่เฉินรับผ้าไหมมาในมือ เขาสัมผัสได้ถึงพลังงานบางอย่างที่แผ่ออกมาจากสัญลักษณ์นั้น “แล้วยังไงอีก?” “ภายในหมู่บ้านนั้น มีศพของชาวบ้านหลายศพขอรับ… พวกเขาถูกสังหารอย่างเหี้ยมโหด… และ… และพวกเราพบทางเข้าลับขอรับ!” “ทางเข้าลับ? ที่ไหน?” ลี่เฉินถามด้วยน้ำเสียงเข้มขึ้น “ที่ใต้ดินของศาลเจ้าประจำหมู่บ้านขอรับ! พวกเราเกือบพลาดไปแล้ว เพราะมันถูกซ่อนไว้อย่างแนบเนียนมาก แต่ข้างในมีร่องรอยการใช้งาน และอากาศเย็นยะเยือกผิดปกติ พวกเราจึงไม่กล้าเข้าไปลึกกว่านี้ขอรับ”

ลี่เฉินกำผ้าไหมในมือแน่น ดวงตาของเขาทอประกายแห่งความมุ่งมั่น นี่คือเบาะแสที่เขาต้องการ! หมู่บ้านร้าง ศพชาวบ้าน และทางเข้าลับที่ซ่อนอยู่ใต้ศาลเจ้า ทั้งหมดนี้ชี้ไปที่องค์กรเงามืดอย่างชัดเจน “ระบบ! ภารกิจ ‘สืบเสาะร่องรอยเงามืด’ อัปเดต!” [ระบบ: ภารกิจ ‘สืบเสาะร่องรอยเงามืด’ ความคืบหน้า 50%. เป้าหมายต่อไป: สำรวจทางเข้าลับที่พบในหมู่บ้านร้าง] ลี่เฉินหันไปมองป้อมปราการหินที่เกือบจะสมบูรณ์แล้วอีกครั้ง แม้จะยังไม่เสร็จสมบูรณ์ร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่กำแพงและโครงสร้างหลักก็แข็งแกร่งพอที่จะป้องกันการโจมตีเล็กน้อยได้แล้ว ทหารสัญญาและหน่วยพิทักษ์ฝึกหัดที่เหลือสามารถดูแลที่นี่ได้ในระหว่างที่เขาไม่อยู่ “เรียกหน่วยพิทักษ์ฝึกหัดทั้งหมด และทหารสัญญาที่ฝีมือดีที่สุดอีกสามนายมาหาข้า!” ลี่เฉินออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด “เราจะออกเดินทางทันที!” หัวหน้าหน่วยสอดแนมพยายามจะทัดทาน “ฝ่าบาท! สถานที่นั้นอันตรายมาก พวกเรายังไม่รู้ว่าภายในมีอะไรรออยู่!” “นั่นแหละคือเหตุผลที่เราต้องไป!” ลี่เฉินตอบกลับอย่างไม่ลังเล “ถ้าเราไม่เข้าไปหาคำตอบ เราก็จะไม่มีทางรู้ว่าใครคือศัตรูที่แท้จริงของเรา และเราจะปกป้องอาณาจักรของเราได้อย่างไร?” เขากระชับดาบที่เอวและหยิบตราหยกแห่งเงาขึ้นมา ตราหยกเปล่งแสงสีดำจางๆ ออกมาเล็กน้อย ราวกับตอบสนองต่อความมุ่งมั่นของเขา “เงามืดนี้จะไม่มีวันได้แผ่ขยายปกคลุมราชอาณาจักรของข้า” ลี่เฉินกล่าวเสียงหนักแน่น ภายใต้ท้องฟ้ายามค่ำคืนที่ปกคลุมไปด้วยดวงดาว ลี่เฉินนำหน่วยพิทักษ์ฝึกหัดห้านายและทหารสัญญาที่แข็งแกร่งอีกสามนาย มุ่งหน้าสู่หมู่บ้านร้างแห่งนั้น ดาบของเขาถูกชักครึ่งออกจากฝัก แสงจันทร์สะท้อนคมดาบวาววับ… พวกเขากำลังก้าวเข้าสู่ใจกลางของความมืดมิดที่ยังไม่ถูกเปิดเผย

หน้านิยาย
หน้านิยาย
ราชันย์ระบบ

ราชันย์ระบบ

โดย มนต์ตรา ประกาศิต

© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club

ความรู้สึกของคุณVIP เท่านั้น

เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก

ความคิดเห็น VIP

เฉพาะสมาชิก VIP

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น เป็นคนแรกที่แสดงความคิดเห็น!