ราชันย์ระบบ

ตอนที่ 15 — ดาบเงาจันทราทมิฬ

โดย : มนต์ตรา ประกาศิต

200 ตอน · 1,669 คำ

“ตายนั้น หลี่เฉินตัดสินใจที่จะใช้คะแนนระบบที่มีอยู่ทั้งหมดเพื่อซื้ออะไรบางอย่างที่อาจจะพลิกสถานการณ์นี้ได้

“ระบบ! ซื้อ…” คำพูดของเขายังไม่ทันขาดคำ ดาบใหญ่ของหานตงก็ฟาดเข้ามาใกล้คอของเขาแล้ว แสงสะท้อนจากคมดาบสาดส่องเข้ามาในดวงตาของหลี่เฉิน

ในห้วงเวลาสุดท้ายของการตัดสินใจ เขารู้สึกถึงความเย็นยะเยือกที่พุ่งตรงมา เขาจะรอดหรือไม่? ‌หรือนี่คือจุดจบของราชันย์ระบบที่ยังไม่ทันได้เริ่มต้นสร้างอาณาจักรของตน?"

ราวกับภาพสโลว์โมชั่น โลกทั้งใบดูเหมือนจะหยุดนิ่งสำหรับหลี่เฉิน ในเสี้ยววินาทีที่ดาบใหญ่สีดำทะมึนของหานตงกำลังจะสัมผัสผิวเนื้อที่ลำคอของเขา เสียงภายในจิตใจของหลี่เฉินก็กรีดร้องออกมาด้วยความเร็วเหนือแสง “ระบบ! ซื้อ ‘ดาบจิตวิญญาณแห่งเงาจันทรา’ และ ​‘สกิลม่านเงากระจก’ ทันที!”

[ยืนยันการซื้อ ‘ดาบจิตวิญญาณแห่งเงาจันทรา’ (ระดับตำนาน – ชั่วคราว 30 นาที) ‍และ ‘สกิลม่านเงากระจก’ (ระดับหายาก – ชั่วคราว 5 นาที) ใช้คะแนนระบบทั้งหมด ‌1,500 คะแนน]

[เปิดใช้งาน ‘สกิลม่านเงากระจก’! ความเร็ว, ความคล่องตัว และการรับรู้เพิ่มขึ้น 200% เป็นเวลา ‍5 นาที ผู้ใช้สามารถสร้างภาพลวงตาชั่วคราวเพื่อหลบหลีกการโจมตีได้]

[‘ดาบจิตวิญญาณแห่งเงาจันทรา’ ปรากฏขึ้นในมือผู้ใช้!]

ในชั่วพริบตานั้นเอง แสงสีดำอมม่วงสายหนึ่งก็ระเบิดออกมาจากตัวหลี่เฉิน ร่างกายของเขาราวกับถูกฉีดด้วยพลังงานมหาศาล ความรู้สึกของเวลาดูเหมือนจะช้าลงอย่างกะทันหัน ทำให้เขามีเวลาเพียงพอที่จะตอบสนองต่อการโจมตีที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้

"ชิ้ง!"

เสียงโลหะเสียดสีกันดังกังวาน ​ไม่ใช่เสียงเนื้อถูกเฉือน แต่เป็นเสียงดาบที่เข้าปะทะกันอย่างจัง ดาบใหญ่ของหานตงที่คิดว่าจะจบชีวิตของหลี่เฉิน กลับถูกปัดป้องด้วยดาบเล่มใหม่ที่ปรากฏขึ้นในมือของหลี่เฉินราวกับเวทมนตร์ ดาบเล่มนั้นเปล่งประกายสีดำสนิท ราวกับดูดซับแสงรอบกาย ด้ามจับเรียวบางแต่ให้ความรู้สึกมั่นคงอย่างประหลาด คมดาบบางเฉียบสะท้อนแสงจันทร์ยามค่ำคืนที่สาดส่องลงมา

หานตงเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ​ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าเจ้าชายที่ถูกทอดทิ้งคนนี้จะสามารถหลบหลีกการโจมตีที่รวดเร็วและรุนแรงเช่นนั้นได้ แถมยังเสกดาบปริศนาออกมาจากอากาศธาตุอีก!

“แก… แกเป็นใครกันแน่!” หานตงคำรามด้วยความสับสนและโกรธเกรี้ยว เขารู้สึกถึงรังสีอันตรายที่แผ่ออกมาจากดาบเล่มใหม่ในมือของหลี่เฉิน ความกดดันที่มองไม่เห็นนี้ทำให้หัวใจของเขาสั่นสะท้านอย่างหาสาเหตุไม่ได้

หลี่เฉินไม่ได้ตอบคำถามนั้น ดวงตาของเขาจ้องมองไปยังหานตงด้วยแววตาเย็นชา ​แต่ภายในจิตใจกลับเต็มไปด้วยความตื่นเต้นอย่างที่สุด พลังมหาศาลที่หลั่งไหลเข้ามาในร่างกาย ทำให้เขารู้สึกถึงความแข็งแกร่งและคล่องตัวอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน 'สกิลม่านเงากระจก' ทำให้ทุกการเคลื่อนไหวของเขาคมชัดและรวดเร็ว ราวกับโลกทั้งใบเคลื่อนไหวช้าลง มีเพียงเขาเท่านั้นที่ยังคงปกติ

“เจ้าโจรชั่ว… วันนี้แหละที่เจ้าจะต้องชดใช้กรรม!” หลี่เฉินกล่าวเสียงเย็น มือที่กำดาบจิตวิญญาณแห่งเงาจันทราแน่นขึ้น เขาสะบัดข้อมือเบาๆ ดาบดำนั้นก็เปล่งแสงสีม่วงเรืองรองออกมา ดาบดูเหมือนจะเป็นส่วนหนึ่งของแขนเขาไปแล้ว

ฟิ้ว!

หลี่เฉินพุ่งทะยานเข้าหาหานตงด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ ร่างกายของเขาทิ้งภาพติดตาไว้ด้านหลังราวกับเงา ภาพลวงตาหลายภาพปรากฏขึ้นพร้อมกัน ทำให้หานตงไม่สามารถแยกแยะได้ว่าร่างจริงของหลี่เฉินอยู่ตรงไหน

หานตงกัดฟันกรอด เขากำดาบใหญ่ในมือแน่น พลังปราณสีดำพวยพุ่งออกมาจากร่างกายของเขาอย่างบ้าคลั่ง “อย่ามาเล่นตลกกับข้า!” เขาฟาดดาบใหญ่ไปรอบๆ อย่างบ้าคลั่ง หวังจะฟันทำลายภาพลวงตาเหล่านั้นให้หมดสิ้น

แต่หลี่เฉินที่ได้รับพลังจากสกิลม่านเงากระจกนั้นรวดเร็วเกินไป เขาเคลื่อนไหวราวกับสายลม หลบหลีกการโจมตีที่ดุเดือดของหานตงได้อย่างง่ายดาย ดาบจิตวิญญาณแห่งเงาจันทราในมือของเขาตวัดขึ้นลงเป็นจังหวะที่แม่นยำ ทุกครั้งที่ดาบเคลื่อนไหว มันจะทิ้งรอยโค้งของแสงสีม่วงไว้ในอากาศ

“แกะ!” หลี่เฉินตะโกน ก้าวเท้าไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว พร้อมกับตวัดดาบในมือเป็นวงกว้าง “เงาจันทราพิฆาต!”

คมดาบสีดำสนิทพุ่งทะยานตัดผ่านอากาศ ปล่อยคลื่นพลังงานรูปพระจันทร์เสี้ยวสีม่วงออกไป ฟันเข้าที่ต้นขาของหานตงอย่างจัง

“อ๊ากกก!” หานตงคำรามด้วยความเจ็บปวด คลื่นพลังงานที่มองไม่เห็นนั้นเฉือนเข้าที่เนื้อของเขาอย่างรุนแรง ทำให้เขาเซถอยหลังไปหลายก้าว เลือดสีแดงสดไหลซึมออกมาจากรอยบาดแผลที่ฉกรรจ์

“นี่มันอะไรกัน!” หานตงไม่อาจเชื่อสายตาตัวเองได้ พลังของหลี่เฉินเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดดในชั่วพริบตาเดียว จากเจ้าชายไร้พลังที่เขาเกือบจะปลิดชีพได้ง่ายๆ กลับกลายเป็นนักสู้ที่น่าสะพรึงกลัว!

ชาวบ้านและนักรบรับจ้างที่กำลังต่อสู้กับกลุ่มโจรอยู่ต่างก็หันมามองด้วยความตกตะลึง พวกเขาเห็นการพลิกผันของสถานการณ์อย่างไม่น่าเชื่อ เมื่อครู่หลี่เฉินยังตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิต แต่ตอนนี้เขากลับเป็นฝ่ายที่ได้เปรียบอย่างเห็นได้ชัด

"ท่านเจ้าชาย!" เสียงตะโกนแห่งความหวังดังขึ้นจากเหล่าชาวบ้านและนักรบรับจ้างที่กำลังฮึดสู้

หลี่เฉินไม่สนใจเสียงเชียร์เหล่านั้น เขามุ่งความสนใจทั้งหมดไปที่หานตง พลังของสกิลม่านเงากระจกยังคงทำงานอยู่ ทำให้เขายังคงรวดเร็วและว่องไว ดาบจิตวิญญาณแห่งเงาจันทราก็ดูเหมือนจะตอบสนองต่อจิตวิญญาณการต่อสู้ของเขาอย่างสมบูรณ์

“แค่นี้ยังไม่พอ!” หานตงคำราม ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวด้วยความโกรธและอัปยศอดสู พลังปราณสีดำรอบกายของเขายิ่งเข้มข้นขึ้นไปอีก กลายเป็นคลื่นพลังงานที่พุ่งเข้าใส่หลี่เฉินอย่างบ้าคลั่ง “พลังพยัคฆ์ทมิฬคำราม!”

ร่างกายของหานตงขยายใหญ่ขึ้นเล็กน้อย กล้ามเนื้อปูดโปน เส้นเลือดปูดขึ้นตามลำคอและแขน แววตาของเขาแดงก่ำราวกับสัตว์ป่าที่กำลังคลุ้มคลั่ง

“พลังปราณของเจ้าเพิ่มขึ้นอย่างมากสินะ แต่ร่างกายของเจ้าก็ต้องแบกรับภาระหนักขึ้นเช่นกัน” หลี่เฉินพึมพำกับตัวเอง เขานำเอาประสบการณ์การต่อสู้จากระบบมาใช้ผสมผสานกับความว่องไวที่ได้รับ ดาบจิตวิญญาณแห่งเงาจันทราไม่ได้เป็นเพียงแค่ดาบ แต่มันคือส่วนขยายของเจตจำนงของเขา

หลี่เฉินใช้สกิลม่านเงากระจก สร้างภาพลวงตาขึ้นมาสามร่าง ร่างจริงของเขาเคลื่อนที่ไปด้านหลังของหานตงอย่างรวดเร็ว ในขณะที่ภาพลวงตาสองร่างพุ่งเข้าโจมตีจากด้านหน้า ทำให้หานตงสับสน

“แก้ว!” หานตงฟาดดาบใหญ่อย่างบ้าคลั่งเข้าใส่ภาพลวงตาเหล่านั้น แต่ดาบของเขากลับทะลุผ่านไปอย่างไร้ร่องรอย

“ข้างหลังเจ้า!” หลี่เฉินตะโกน ดาบจิตวิญญาณแห่งเงาจันทราในมือของเขาเปล่งแสงสีม่วงเข้มขึ้นอีกครั้ง เขารวบรวมพลังปราณทั้งหมดที่มีอยู่ในขณะนี้ลงไปที่ปลายดาบ

“จันทร์เสี้ยวพิฆาต!”

ดาบของหลี่เฉินฟาดลงมาอย่างรวดเร็วและรุนแรง ฟันเข้าที่แผ่นหลังของหานตงอย่างจัง ร่างกายของหานตงสั่นสะท้านอย่างรุนแรง พลังปราณสีดำที่ห่อหุ้มร่างกายเขาไว้ถูกทำลายลงในพริบตา

“อ๊ากกกกก!” หานตงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส เขาทรุดลงกับพื้น เข่าทั้งสองข้างกระแทกพื้นอย่างแรง ดาบใหญ่ในมือของเขาร่วงหล่นลงพื้นส่งเสียงดัง "เคร้ง!"

หลี่เฉินไม่รอช้า พุ่งเข้าประชิดตัวหานตงทันที ดาบจิตวิญญาณแห่งเงาจันทราจ่ออยู่ที่ลำคอของหัวหน้าโจรพยัคฆ์ทมิฬ แววตาของเขายังคงแข็งกร้าว

“สารภาพมาซะ… ว่าใครอยู่เบื้องหลังพวกแก!” หลี่เฉินถามเสียงเยียบเย็น

หานตงหอบหายใจอย่างรุนแรง ใบหน้าของเขาซีดเผือด เต็มไปด้วยความหวาดกลัว เขาเงยหน้ามองหลี่เฉินด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

“ข้า… ข้า…” หานตงพยายามจะพูด แต่บาดแผลที่ได้รับทำให้เขาพูดได้ไม่ถนัดนัก

ในขณะนั้นเอง เสียงเตือนของระบบก็ดังขึ้นในใจของหลี่เฉิน

[แจ้งเตือน! ระยะเวลาของ ‘สกิลม่านเงากระจก’ เหลือ 30 วินาที]

[แจ้งเตือน! ระยะเวลาของ ‘ดาบจิตวิญญาณแห่งเงาจันทรา’ เหลือ 20 นาที]

หลี่เฉินตระหนักได้ว่าเวลาของเขามีจำกัด เขากระชับดาบในมือให้แน่นขึ้น

“พูดมา! ก่อนที่ข้าจะหมดความอดทน!”

หานตงตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว “ข้า… ข้าบอกก็ได้! พวกเรา… พวกเราแค่ลูกน้อง… มีคนสั่งการอยู่เบื้องหลัง!”

“ใคร!”

“มัน… มันคือ… องค์ชายสาม! หยางฟาง!” หานตงสารภาพออกมาอย่างไม่เต็มใจ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความแค้นเคือง แต่ก็ยังมีความหวาดกลัวต่อผู้ที่อยู่เบื้องหลังมากกว่า

หลี่เฉินชะงักไปเล็กน้อย องค์ชายสาม หยางฟาง! เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าคนที่อยู่เบื้องหลังกลุ่มโจรพยัคฆ์ทมิฬจะเป็นพี่ชายต่างมารดาของเขาเอง!

ขณะที่หลี่เฉินกำลังประมวลผลข้อมูลที่ได้รับ กลุ่มโจรที่เหลือก็เริ่มแตกกระเจิง เมื่อเห็นว่าหัวหน้าของตนพ่ายแพ้อย่างราบคาบ พวกเขาก็หมดกำลังใจที่จะต่อสู้ และเริ่มหนีตายไปคนละทิศละทาง

“อย่าให้พวกมันหนีไปได้!” หลี่เฉินตะโกนสั่งนักรบรับจ้างที่เหลือ นักรบรับจ้างที่เห็นชัยชนะอยู่ตรงหน้าก็ฮึกเหิมขึ้นมาอีกครั้ง ไล่ตามจับกุมกลุ่มโจรที่เหลืออย่างดุเดือด

ไม่นานนัก การต่อสู้ก็สิ้นสุดลง เหล่าโจรถูกจับกุมทั้งหมด หรือไม่ก็ถูกสังหารในการต่อสู้ หมู่บ้านเหิงชานที่ได้รับความเสียหายอย่างหนักจากพายุระลอกที่สอง ก็กลับมาสู่ความสงบอีกครั้ง แม้จะเต็มไปด้วยซากปรักหักพังและคราบเลือด

หลี่เฉินถอนหายใจยาว ดาบจิตวิญญาณแห่งเงาจันทราในมือของเขาค่อยๆ สลายหายไปในอากาศ เหลือเพียงความรู้สึกว่างเปล่าในมือ และพลังงานที่ลดลงอย่างรวดเร็วเมื่อสกิลม่านเงากระจกหมดฤทธิ์ลง

[ภารกิจหลัก: ปกป้องหมู่บ้านเหิงชาน – สำเร็จ!]

[รางวัล: 500 คะแนนระบบ, ชื่อเสียงหมู่บ้านเหิงชานเพิ่มขึ้น 50, ปลดล็อกฟังก์ชัน ‘การจัดการอาณาเขต (ระดับ 1)’, ปลดล็อกฟังก์ชัน ‘การสรรหาบุคลากร (ระดับ 1)’]

[คุณได้รับฉายาใหม่: ‘ผู้พิทักษ์เหิงชาน’ – เพิ่มความสัมพันธ์กับชาวบ้านเหิงชาน 100%]

หลี่เฉินรู้สึกเหนื่อยล้าอย่างหนัก แต่จิตใจของเขากลับเปี่ยมไปด้วยความยินดีกับรางวัลที่ได้รับ “การจัดการอาณาเขต” และ “การสรรหาบุคลากร” นี่คือสิ่งที่เขาต้องการเพื่อเริ่มต้นสร้างอาณาจักรของเขา!

เขาเดินไปยังหานตงที่ถูกจับมัดอยู่บนพื้น พร้อมกับสั่งให้นักรบรับจ้างดูแลผู้บาดเจ็บและตรวจสอบความเสียหายของหมู่บ้าน

“องค์ชายสาม หยางฟาง… ทำไมถึงต้องเป็นเขา” หลี่เฉินพึมพำกับตัวเอง เขาคิดว่าเขาถูกขับไล่ออกจากราชสำนักแล้วจะไม่มีใครสนใจเขาอีก แต่ดูเหมือนว่าพี่ชายต่างมารดาคนนี้จะไม่ยอมปล่อยเขาไปง่ายๆ

ข้อมูลที่ได้จากหานตงเป็นการเปิดเผยที่น่าตกใจ แผนการขององค์ชายสามในการทำลายหมู่บ้านเหิงชานนี้ อาจจะเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของแผนการที่ใหญ่กว่านั้น เพื่อกำจัดเขาให้สิ้นซาก หลี่เฉินตระหนักได้ว่าการเอาชีวิตรอดในป่าเขาแห่งนี้เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น ภัยคุกคามที่แท้จริงกลับมาจากราชสำนัก และผู้ที่อยู่เบื้องหลังอำนาจเหล่านั้น

หมู่บ้านเหิงชานปลอดภัยแล้วในตอนนี้ แต่หลี่เฉินรู้ดีว่านี่เป็นเพียงความสงบชั่วคราว หากเขาต้องการที่จะสร้างอาณาจักรของตนเอง และกลับไปทวงบัลลังก์ เขาจะต้องแข็งแกร่งกว่านี้ ต้องมีกำลังคนมากกว่านี้ และต้องมีข้อมูลมากกว่านี้

“หานตง… เจ้าบอกมาให้หมดว่าองค์ชายสามมีแผนการอะไรอีก และใครคือคนของเขาที่ซ่อนอยู่ในราชสำนัก” หลี่เฉินจ้องมองหานตงด้วยสายตาที่เย็นยะเยือก เขารู้ดีว่าความปลอดภัยของเขาและชาวบ้านเหิงชานขึ้นอยู่กับข้อมูลนี้

หานตงสั่นสะท้าน เขามองเห็นความมุ่งมั่นและอำนาจที่แผ่ออกมาจากหลี่เฉินอย่างชัดเจน หัวหน้าโจรพยัคฆ์ทมิฬคนนี้ไม่เคยคิดว่าตนเองจะต้องมาตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ ถูกจับกุมโดยเจ้าชายที่ถูกทอดทิ้ง และต้องมาเปิดเผยความลับที่อาจจะนำมาซึ่งความตายของตนเอง

“ข้า… ข้าจะบอก… แต่ท่านต้องรับปากว่าจะไว้ชีวิตข้า!” หานตงพยายามต่อรอง

หลี่เฉินยิ้มเย็น “เจ้าไม่มีสิทธิ์ต่อรองในตอนนี้ หานตง สิ่งเดียวที่เจ้าทำได้คือพูดความจริงออกมาทั้งหมด ถ้าข้อมูลของเจ้ามีค่าพอ ข้าอาจจะพิจารณาไว้ชีวิตเจ้าก็ได้”

หานตงพยักหน้าอย่างรวดเร็ว เขารู้ดีว่านี่คือโอกาสสุดท้ายของเขา “องค์ชายสาม… เขามีคนของเขาอยู่ในกองทัพและในวังหลวง… เป้าหมายของเขาคือการกำจัดผู้ที่สนับสนุนองค์รัชทายาท และยึดอำนาจทั้งหมด!”

“แล้วเกี่ยวกับข้าล่ะ เขาต้องการกำจัดข้าทำไม” หลี่เฉินถามด้วยน้ำเสียงที่เข้มงวด

“ท่าน… ท่านยังเป็นเสี้ยนหนาม แม้จะถูกขับไล่ออกไปแล้ว แต่ท่านก็ยังเป็นถึงสายเลือดของจักรพรรดิองค์ก่อน… องค์ชายสามกลัวว่าท่านจะกลับมาทวงบัลลังก์ในอนาคต หากท่านแข็งแกร่งขึ้น!” หานตงพูดเสียงสั่น

หลี่เฉินกำหมัดแน่น ข้อมูลนี้ทำให้เขารู้สึกถึงความกดดันที่เพิ่มขึ้น องค์ชายสามไม่ได้มองข้ามเขาไปเลยแม้แต่น้อย เขายังคงเป็นภัยคุกคามต่อความทะเยอทะยานของหยางฟาง

[ภารกิจรอง: สืบสวนแผนการขององค์ชายสาม – ตรวจสอบแหล่งที่มาของอำนาจและพันธมิตรขององค์ชายสามหยางฟาง]

[รางวัลเมื่อสำเร็จ: 1,000 คะแนนระบบ, ปลดล็อกฟังก์ชัน ‘สายลับ’]

ระบบแจ้งเตือนภารกิจใหม่ทันทีหลังจากที่หานตงให้ข้อมูลสำคัญ หลี่เฉินตระหนักว่าเส้นทางสู่การเป็นราชันย์ระบบนั้นไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบเลยแม้แต่น้อย สงครามครั้งนี้เพิ่งเริ่มต้นขึ้น และมันจะขยายวงกว้างออกไปอย่างที่เขาคาดไม่ถึง

เขาเหลือบมองไปยังซากกำแพงที่พังทลายและใบหน้าของชาวบ้านที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวแต่ก็แฝงด้วยความหวัง การปกป้องหมู่บ้านเหิงชานเป็นเพียงก้าวแรกเท่านั้น ตอนนี้เขาต้องเริ่มสร้างกองกำลังและเครือข่ายของตัวเอง เพื่อรับมือกับภัยคุกคามที่มาจากภายในราชสำนักเอง

“เตรียมคน… เราจะต้องซ่อมแซมหมู่บ้านให้เร็วที่สุด และเตรียมพร้อมสำหรับการป้องกันในอนาคต!” หลี่เฉินออกคำสั่งเสียงกังวาน สายตาของเขามุ่งมั่นและเด็ดเดี่ยว ราวกับราชสีห์ที่เพิ่งตื่นจากการหลับใหล

เขามองไปยังท้องฟ้ายามค่ำคืนที่ประดับด้วยดวงดาวนับล้าน องค์ชายสามจะไม่มีทางได้ในสิ่งที่ต้องการง่ายๆ แน่นอน หลี่เฉินจะทำให้เขารู้ว่าการประเมินค่าคู่ต่อสู้ต่ำไปนั้นมีราคาที่ต้องจ่ายแพงเพียงใด

ในขณะที่หลี่เฉินกำลังวางแผนในใจนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง

[ระบบตรวจพบพลังงานลึกลับกำลังเข้าใกล้หมู่บ้านเหิงชาน… ระดับพลังงานสูงมาก!]

หลี่เฉินชะงัก สายตาของเขาเปลี่ยนเป็นคมกริบทันที ภัยคุกคามใหม่กำลังมาถึงอีกแล้วอย่างนั้นหรือ? หรือนี่คือคนขององค์ชายสามที่ส่งมาเพื่อเก็บกวาดหลักฐานและกำจัดเขาให้สิ้นซาก?

“อะไรกันอีก!” หลี่เฉินพึมพำกับตัวเอง หัวใจเต้นระรัวด้วยความกังวลระคนความมุ่งมั่น เขาจะต้องเผชิญหน้ากับอะไรอีกในคืนนี้?

หน้านิยาย
หน้านิยาย
ราชันย์ระบบ

ราชันย์ระบบ

โดย มนต์ตรา ประกาศิต

© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club

ความรู้สึกของคุณVIP เท่านั้น

เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก

ความคิดเห็น VIP

เฉพาะสมาชิก VIP

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น เป็นคนแรกที่แสดงความคิดเห็น!