ตอนที่ 38 — ลึกเข้าหุบเขาอสูร

หลี่เฉินก้าวเท้าลึกลงไปในหุบเขาพันอสูร ความมืดมิดที่หนาทึบกว่ายามค่ำคืนในโลกมนุษย์กลืนกินทุกสิ่ง แสงจันทร์ที่เคยสาดส่องเข้ามาถึงปากทางถูกบดบังด้วยกิ่งก้านสาขาของต้นไม้โบราณที่สูงเสียดฟ้า รากของพวกมันหยั่งลึกและแผ่กว้างราวกับเส้นเลือดของอสูรยักษ์ที่หลับใหลอยู่ใต้พิภพ อากาศรอบกายเย็นเยียบและชื้นแฉะ กลิ่นอายของดินชื้น ใบไม้เน่าเปื่อย และกลิ่นคาวเลือดจางๆ ลอยคละคลุ้งเข้ามาปะทะจมูก

เสียงคำรามที่ไกลออก