ตอนที่ 83 — ผลึกแห่งความว่างเปล่า

ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมทั่วบริเวณที่เคยเป็นรอยแยกมิติแห่งความว่างเปล่า เหลือทิ้งไว้เพียงกลิ่นอายเย็นเยียบที่ยังคงอบอวลในอากาศ หลี่เฉินทรุดตัวลงบนพื้นหินที่แตกระแหง ร่างกายที่บอบช้ำสั่นเทาด้วยความเหนื่อยล้าถึงขีดสุด พลังงานปราณทั้งหมดในกายแทบจะเหือดแห้งไปจนหมดสิ้น ราวกับถูกสูบออกไปจนไม่เหลือแม้แต่หยาดหยดสุดท้าย เหงื่อกาฬไหลซึมไปทั่วแผ่นหลังจนเสื้อผ้าเปียกชุ่ม แต่ถึงกระนั้น ดวงตาของเขากลับเปี่ยมไปด้