ตอนที่ 116 — เผชิญรอยแยกปฐมกำเนิด

แสงสว่างวาบจางหายไป พลันหลี่เฉินก็พบว่าตนเองยืนอยู่บนผืนดินที่แห้งแล้งและแตกระแหง บรรยากาศรอบกายหนักอึ้งไปด้วยพลังงานอันแปลกประหลาดที่ไม่อาจนิยามได้ คล้ายแรงกดดันจากยุคสมัยอันโบราณที่หลับใหลมานานนับอนันตกาล เบื้องหน้าของเขาคือภาพที่น่าสะพรึงกลัวและชวนตะลึงงันไปพร้อมกัน

รอยแยกขนาดมหึมาฉีกขาดผืนฟ้าและผืนดินเบื้องล่างออกเป็นสองเสี่ยง มันไม่ใช่รอยแยกธรรมดา หากแต่เป็นเหมือนปากเหวอันกว้างใหญ่ที่ดูดกลืน