ตอนที่ 121 — เผชิญหน้าหายนะทมิฬ

เงาร่างขนาดมหึมาที่ใหญ่กว่า ผู้แทรกแซง ตัวแรกหลายเท่า กำลังค่อยๆ โผล่พ้นออกมาจากรอยแยกมิติที่ขยายใหญ่ขึ้นจนน่าตกใจ ออร่าแห่งความมืดมิดที่หนาแน่นจนน่าสะพรึงกลัวแผ่กระจายไปทั่วหุบเขา ราวกับราตรีอันเป็นนิรันดร์ได้กลืนกินแสงสว่างจนหมดสิ้น สรรพเสียงในหุบเขาเงียบงันลง พืชพรรณและก้อนหินใกล้เคียงเริ่มเหี่ยวเฉาและผุกร่อน ราวกับถูกดูดกลืนพลังงานชีวิตออกไปจนหมดสิ้น ลมหายใจของหลี่เฉินสะดุด เขาไม่เคยสัมผัสถึงพ