ตอนที่ 125 — กำเนิดแห่งความว่างเปล่า

แรงสั่นสะเทือนที่หลี่เฉินสัมผัสได้นั้นไม่ใช่เพียงแค่คลื่นพลังงาน แต่มันคือการสั่นคลอนของรากฐานแห่งการมีอยู่ เป็นการฉีกขาดของผ้าคลุมแห่งมิติที่ละเอียดอ่อนที่สุด มันเริ่มจากจุดเล็กๆ ที่ไกลโพ้น ทว่ากลับขยายตัวอย่างรวดเร็วราวกับฝันร้ายที่กลืนกินแสงสว่างและกาลเวลา สรรพสิ่งรอบกายหลี่เฉินเริ่มบิดเบี้ยว แม้กระทั่งอากาศก็ดูเหมือนจะถูกดูดกลืนลงไปในห้วงว่างเปล่านั้น

[ติ๊ง! ‘ศูนย์กลางแห่งโกลาหล’ กำลังเคลื่อน