ตอนที่ 162 — แก่นแท้แห่งความว่างเปล่า

คลื่นพลังแห่งความว่างเปล่าที่คุกคามจะทำลายทุกสิ่งถาโถมเข้าใส่หลี่เฉิน มันเป็นดุจพายุสุริยะสีดำมืดที่กำลังจะระเบิดออก กลืนกินแสงสว่างและกาลอวกาศให้มลายไป แต่ทว่าภายในใจกลางพายุมรณะนั้น ใบหน้าของหลี่เฉินกลับไม่มีแม้เงาของความหวาดหวั่น มีเพียงความมุ่งมั่นอันแข็งแกร่งดุจหินผาที่ตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางคลื่นลม เขาไม่สามารถถอยได้ ไม่ใช่เพราะความหยิ่งทระนง แต่เพราะเขารู้ดีว่าหาก “หัวใจแห่งความว่างเปล่า”