ตอนที่ 173 — แก่นแท้แห่งสุญญะ

“อยู่!”

เสียงกู่ก้องของหลี่เฉินสะท้อนก้องไปในห้วงอวกาศอันว่างเปล่า ไร้ซึ่งกาลเวลาและมิติ ราวกับเป็นประกายไฟดวงสุดท้ายที่จุดติดขึ้นในความมืดมิดอันเป็นนิรันดร์ พลังแห่งราชันย์จักรวาลทั้งหมดที่เขาสั่งสมมาตั้งแต่ก้าวแรกบนเส้นทางแห่งราชบัลลังก์ ได้ถูกปลดปล่อยออกมาอย่างไม่เคยมีมาก่อน แสงสว่างเจิดจ้าที่รวบรวมแก่นแท้แห่งการดำรงอยู่ของทุกสรรพสิ่ง ปะทะเข้ากับลำแสงมืดมิดอันเป็นตัวแทนแห่งการยุบสลายของ "เจตจำ